De doodstraf in Einseland. » De belangrijke kwestie in den laalslcn tijd in , fie .Wetgevende Kamers van onderscheidene staten-ter; sprake gebragt, -namelijk of de straf, clatirin bestaande dat aan een misdadiger, onder , .toezigt van • den ; staat ;f. op, eene voorgpfechrQvene, meer. of minder smartelijke ..wijze het leven wordt ontnomen derhalve de doodstraf Ipoena capi/ix) , regtens geldig en doelmatig reeds in de laatste helft der vorige eeuw ; herhaaldelijk opgeworpen..-Gelijk. be-; ftend is, was hel voornamej,yfcbij wijze van proefneming en in 1794 definitief de doodstraf beperkt tot de misdaad van. moord en weldra sloten andere staten der Unie zichr daarbij aan. In Duitschlaud is de kwestie over'de regtmatigheid' en doelmatigheid der doodstraf aan de levendigste en talrijkste wetenschappelijke discussien onderworpen ; hier liepen evenwel;de meeningen het meest uiteen, vermits de beginselen van straf» regt , van welke men moeten uitgaan, er over het algemeen'de meest verschillende behandeling en ontwikkeling hebben er» langJ. In . het jajir 1848 was de meöuing algemeen heerschende, dat de doodstraf'als een overblijfsel van aloude ba rbaarschlieid moest wor» 'den afgeschaft. In de Fransch"p córistituererjde verjjidcring Was het voornamelijk Victor Hugo, die het woord opvatte voor heid van het menschelijk leven, 'welke, hoóger staat dan de erkeiide en aangenomen onschendbaarheid van domicilie. Het bleef daar echter bij het oude, te meer omdat reeds sedert 1832 de bedreiging van doodstraf reeds tot weinige gevallenen de toepassing, door de vergunning ,van het aannemen van verzachtende omstandigheden , zeer was beperkt. Ook in Duitschland had het besluit der Nationale Vergadering, te .Frankfort (jj 9 der Grundrechle) , volgens hetwelk, de doodstraf behalve waar het- krijgsregt of het zeeregt , in geval van muiterij, haar toelaat, afgeschaft« zou , zijn, slechts eene voorbijgaande beleekenis, daar die bepaling niet onmiddellijk in; werking kon treden , vermits zij eerst door de wetgeving der verschillende staten moest .worden ingevoerd ; want ofschoon 15 staten ingevolge het besluit ,de doodstraf werkelijk afschaften , werd zij later in de meeste weder ingevoerd. Oldenburg,.Anha!t en Nassau hebben zich van die weder-invoering onthouden en zullen daarbij Wel volharden. nu . men zich in de meeste Duitsche staten weder tot afschaffing geneigd hetoont.. Zoo besloot de Tweede Kamer van 'Wurtemberg daartoe den l4Februarij 1865, op /voorstel van den afgev. Bi cher , en wel mét 58 tegen 27 stemmen. De Landdag van Saksen-Weimar. nam, op .voorstel van den vice president Héring,; op 18 Fcbruarij 1865 gelijk besluit met 23 tegen 5 stemmen. In Maart 1865 b«;loot de Kamer , van afgevaardigden in Italië met eene moerderheid van 60 stemmen, tot de afschaffing d«r doodstraf, terwijl de Senaat 'liet. besluit.voor ontijdig verklaarde , maar de toepassing dier straf tpt negen, gevallen, beperkte. . ./.•/ £?sss In Belgie was de agitatie voor,- de , afschaffing der doodstraf zeer levendig, en toen bp (O Beccaria wat geboren * te 'JUHaan in 1735 en overleed ' aldaar: in ■ 1793. Voor hem is in 1885 te \ dier f stede een gedenkteeken opgeriqt. ■ ■ '• * -' " ■ '■ . Napels 1764 ,"'2 dlu 'f. ; liei;emde;van' 1985 Heer 'groot den persoon des Konings, moord-,' twee soorten van manslag, en bij misdaden voor. het algemeen gevaarlijk (b. v. beschadigen van spoor-; wegen), waarbij een mens'ch het 1 leven heeft verloren. In het Oostenrijksche strafwetboek ' van ISI2 , is de doodstraf slechts behouden voor hoogverraad, openbare .gewelddadigheden ge- ' paard met het dooden van personen , moord, ■" ■ manslag met roof gepaard en twee'gevallen van braaistichting; de toepassing der doodstraf ia hier echter- beperkt: daardoor ; dat volgens da. wet geen doodstraf mag worden uitgesproken, wanneer het bewijs ■ der schuld slechts op in-'- dicia berust en wanneer de misdadiger riog geen • 21 jaren heeft bereikt. In het nieuwe strafwetboek van het koningrijk Saksen is de dood-;*: straf alleen behouden voor hoogverraad, moord J roof waarbij een .mensch 'gedood werd en vier, ' ' gevallen van brandstichting. In 'het .nieuwe ï ; Deijf,VSch'e"W^(Tek^van: Wojcfy 18S1 , wórdt. riog alleen doodstraf: bedreigd ■- voor hoogverraad, vijf gevallen van landverr raad, aanranding van den persoon des Konings ,J 5 moord en roof, gepaard met• den dood' eens . menschen. Deze staten zullen zich echter niet, kunnen onttrekken aan den invloed van den, steeds voorwaarts drijvenden geest des tijds. o>k in Engeland is in den jongsten tijd de kwestie der at'schaffi ig van de doodstraf weder "ter sprake gebragt en eene parlementaire commissie van enquête werd benoemd. Men weet dat onder •de personen, . die zoodanige commissien oproepen om gehoord te worden-, xo v, vele verschillende meeningen werden ge- Tonden, dat het verslag hunner verklaringen-, wni.ieer 'dit later, wordt openbaar gemaakt, werkelijk de uitdrukking bevat der algemeen heerschende meening. Daarom is het inderdaad belangrijk daarvan kennis te nemen. Het is evenwel voor velen moeijelijk om die rolumiueuse geschriften te doorloopenvooral wan- • neer zij, zoo als het verslag der commissie van enquête door het Engelsche Parlement benoemd voor de zaak der doodstraf (de Capital puniskment cónimisston) ,'eene uitgebreid- . lieid hebben van 720 lolio paginas. Wij meenen derhalve onzen lezers genoegen te doen door hun, een zeer beknopt overzigt, daarvan. , te geven, waarin wij slechts de hoofdpunten zullen opnemen: Wij laten dit uittreksel hiep volgen: . n elke discussie over de handhaving dép-', doodstraf voor moord. worden' argumenten aangevoerd uit den Bijbel; ofschoon het Oude Testament en het Mozaïsche regt geen autoriteiten zijn voor de tegenwoordige wetgeving en de uitspraken van het Nieuwe Testament, welke ter gunste van de doodstraf worden aangevoerd , niet» bewijzen, zoo waren er ook personen , die zich op 'grond dier uitspraken' voor het behoud der doodstraf verklaarden. Zoo b. v. de:llr. J. Davids, die gedurende' 22 jaren predikant: was der gevangenis van' New-, gate. Deze zeide: *De H. Schrift bevat gebo• de* voor ons, waaraan wij moeten gehoorzamen,-; en: er' staat geschreven Hij f die 's mén* I fchen bloed'Ycrglct, diens bloed zal: door'tic % Op d„ j öea Heer Bright ,• of de gratie: door dé' krbon \ verleend in een groot gedeelte der 78 door hem .vermelde . gevallen > in- strijd was met de f. Scliritt, > antwoorddes hij; eVenwel\ ontken- ': neiid , maar gaf , daarbij tevens /te "kènnéri,* dat' die gevallen juist .'tot degene behoorden , waarin omtrent het' O. T.; uitzondering maakt, De üeer "Walpole ; ofschoon voor de doodstraf gestemd ■ «w dit; niet omdat hij • meende dat" er op den .staat eene • vérpligting rusttellom die te* handhaven.' liSir: G. Grey sloud de hand* • having der. doodstraf niet voor ,'op grond dat § het, éeiie - verpligting was om den moordenaar ter dood; te - brengen of dat'iets , hetwelk naar r de straf in ■ woést. komen , ,'maar alleen: omdat hij* geen au■ der middel kende tot bescherming van hel leven ' personen ;{van huune ' eigendommen)wilde r hij nieti gewagen. De Heer J. Jessop, aalmoe: ïenier der.gevaiigènis. van Horseinoager Lane Was, van oordeeldat.de - doodstraf in strijd is met de• grondstellingen van den Bijbel', terwijl de eci lord: S. G. Osborne de geldigheid . v «iet kon aannemen van argumenten tot regtvaardigingf der doodstraf uit ;deu Bijbel geput. , ' De groote kracht van . hen die tegen de af-' schatting; der. doodstraf zijn',' in gevallen van moord, is gelegen in het algemeen geloof aanhare afschrikkende werking. Zij beweren dat de misdadiger liever elke andere straf ral on-~ dergaan ' dan het verlies van . het leveu. De ambtenaren: der póücie verklaarden, dat zonder de doodstraf hun leven niet langer veiliger tou ; zijn." ~ De' iaspect. Kiltle is stellig van oordeel dat indien een booswicht wist dat zijne ■J straf- slechts zou zijn levenslange dwangarbeid hij niel>zoii ■; aarzelen een moord te plegen om fcich te . ontslaan van den policie-dienaar die hem -gearresteerd hèeft. Hij voegde er bij dat dit-gevóelen bij al de policie-beambten heerschende was. Herhaalde malen hadden getaugeiien hem; toegevoegd: indien het niet .\vas-dat ik. voor u zou hangen, dan zou ik u eea mes in 'de ribben. stoolen. Suppoosten iu • de gevangenissen ' die grooter gevaar nog *• '°°Pea dan'de poücie, zouden nimmer veilig *iju.; Anderen daarentegen en daaronder de advocaat Denman zeiden dat het dikwerf be'' wezen was dat gevangenen, alyorens een moord te ' plegen hadden gezegd: Ik bekommer «r i mij niet om,( ik zal: er voor - hangen. ~ De Heer Nissen zegt dat de ondervinding door hem • -opgedaan tijdens hij sherif was, hem de overtuiging • eeft gegeven dat degeea die voornemens , is i eene groote • misdaad te plegen • en - vreest, dat hij Uesvvege zal gestraft worden met eene êtrenge detentie gedurende verscheidene jaren, veel meer door die straf zal worden afgeschrikt, dan dóór het -uitzigt op de doodstraf. De gouverneur der gevangenis van het graafschap . Gloucester is overtuigd dat de misdadigers veel meer vrees koesteren voor levenslange gévanl genzetting dan voor de doodstraf, hij voerde . het voorbeeld aan van een man die niet wilde .dat men hem voor waanzinnig zou verklaren - omdat hij liever het gevaar wilde loopenom ter .dood veroordeeld dan voor zijn geheeie leven van zijne vrijheid beroofd te worden. De adv. Parrij was van oordeel dat indien de doodstraf werd /afgeschaft minder misdadigers zouden ontsnappen dan thans het geval is. », Omtrent de straf, welke opgelegd moet fWoiden ter' .vervanging van de doodstraf, "Was men het algemeen eens, dat een naauw- Icttcnd, toezigt en maatregelen zóoals die in andere lauden, waar de doodstraf is afge- < «haft, zijn ingevoerd opdat zij: de maatschap' ' pij: zouden . beschermen. i Dit.,was vooral de - ' meening "van den Heer Benman , den luit. ko'. • 'Hénderso:i , die gedurende 12 jarea het bevel . .lieeft.■ gevoerd'over de strafkolonie in Weste, lijke , Australië, Sir Walter Crofton en lord " Hobart,- welkp laatste de. strengheid van de > 'secundaire- straf • zoodanig schetste, dat lord 'Stanley iuitriep:' Denkt gij -dan'dat. het men'6chelijkèr' is d?n mensch gedurende twintig ■ jaren het leven'tot eeti last te doen zijn dan • -daaraan een einde te maken? - ~ v Sommige der personen door- commissie gehoord , . beschreven duide.ijk welke soort • van misdadigers zij lot de doodstraf zoude» V verwijzen en welke niet:. De inspecteur fan- ZCjber. zou -niemand , ter dood . veroordeeleu die ..xijne beminde had omgebragt, want dit . geen • moord .'zijn , in •Koelen i bloede be.dreven.. . Huiler, den moodenaar van den Heer .Hriggs evenmin,;;want die.t had ;volgens hem ?QQr«GWSö_©ro.jc««w naeftoing • Welke dot: do«r aea r. adroea&t 'Farrf; Werd; Voorgestaan. Alle moordenaars, dieV de misdaad in koelen bloede I hebben*.- gepleegd, "zóó als b. y. Palmer ) en anderen, zóu V hij - ter dood verwijzen.; . . . > . . z : Eea der gehoorde jpersonen,, die het ij verigst zich voor deH afschaffing',;der. doodstraf verklaarde,• 'de Heer,, Deiimrun,zeide;"dat bij" zija' weten nimmer eea persoon»wegens moord was veroordeeld, dien hij voor onschuldig had j gehouden ~ maar <(dat, indien ■ nooit onschuldigeii mrea; gehangen1, vele schuldigen ; waren vrijgesproken.f{ Zoo noemde' hij het §géval van zekeren Palin, hetgeen hij Üu mededeelde om-; dat • de 'man 'overleden was. t Hij .werd vrij gesproken , zeide hij, en ik aarzel • thans niet, nu !;de dood lis; ; ter* verklaren, dat ik Weet J dat hij schuldig was. Op de vraag Óp' welken grond t hij hem had verdedigd of dit was als medepligtige aan de , inbraak, maar niet' aan den f moord ? - antwoordde hij : neen , Op grond" dat ; hij er volstrekt niet bij 'was • geweest. • De 'schuld van Palin werd f bcves-: tigd door den ' luit.kol. vHendérson, die Paliri in| Westelij had 'gekend;;; Hij; zeide,' dat'die man.de afschuwelijkste booswicht was, Welke ooit aan de;'galg gehangen had. ;^rHij werd in Austrulie terdood veroordeeld wegéns inbraak' met. gewelddadigheden gepaard; enierkende\de regt vaardigheid der straf, vermits'hij die reeds vroeger had behooren te oadergaan wegens een zes ' jaren' te voren in Engeland gepleegden moord. De Hr. Denman verklaarde wijders, dat hij nog in andere ge- Vallen vrijspraak had verkregen, waarin hij evenzeer van de schuld zijner cliënten overtuigd was a's van die van Palin. Onder anderen Verhaalde hij het geval van een Üuitscher , beschuldig 1 van moord. en wiens schuld zoo blijkbaar was,;dat de Heer Denman na lange Overpeinzing besloot, om tot verdediging aan te voeren, dat de aangeklaagde zich had bevonden in het vertrek der vrouw die vermoord wasmaar dat zijné hand den moord niet had 'gepleegd. Er waren, omstandigheden, die deze verdediging gevaarlijk maakten, maar hij rékendo .op den afkeer der jurij om een mensch ter dood te verwijzen en deed dit teregt, want 'de gezworenen' spraken j den : man vrij; deze afkeer der junrjom aangeklaagden door hunne uitspraak naflr de. galg te verwijzen; voert, Yiaar hetschijnt v tot het zoeken naar spitsvondige theórién óf kunstgrepen, om de jurij te misleiden. Zao verhaalde 'de Heer Denman , dat eene vrouw * aangeklaagd werd wegens liet toedienen van arsenicum aan- haren echtgenoot met het doel'om hém te dooden en dat het openbaar ministerie hem had verklaard de aanklagt aldus te hebben gedaan, omdat mea meende dat - iwar alle ' waarschijnlijkheid de jurij niet zou weten dat dit eene misdaad , was, waarop de doodstraf stond. Lord C.-anworth 'was van mecningj dat een man niet onschuldig ter dood zou kunnen worden veroordeeld op aanwijzingen , maar dat dit wol kan plaats 'hebben in het geval van een persoon, die ver'oordèeïd wordt- op reqtstreehsch bewijs. Zoo -weeleen min * wegens inbraak met verzwarende omstandigheden tot levenslange deportatie veroordeeld ,'maar bij nader onderzoek bleek, 'dat de man tert eenenmaïe onschuldig was. De vergissing was voortgesproten uit hetgeen men 'gewoonlijk het.krachtigste bewijs waant, namelijk de onder eede afgelegde getuigenis, dat men dezen persoon herkent voor'dengeen, dia het misdrijf heeft gepleegd. Sir George Grejr neemt.niet aan, dat er eenige bijiondere- réden bestaat,. om vrou wen van de doo Istraf vrij te stellen, te izij wanneer zij zwanger zijn. In dit men g-swoonhjk van de zaak niet meer, de misdaad wordt na'dat lange tijdsverloop vergeten en de straf wordt gewoonlijk .gewijzigd. De verklaringen omtrent het schadelijke van •openbare teregtstellingen zijn over het algemeen 'slechts eene herhaling van argumenten en feiten ,'die men-gewoonlijk inJde'dagbladen aantreft. Lord Cranworth-kent geen beginsel dat vóór ' openbare- .teregtstellingen -pleit; de Heer f Walpole is van oordeel, dat zij . aanleiding geven tot onzedelijke tooneelen , hoogst beleedigend voor den openbaren geest. "Dit werd bevestigd • door den. kapellaan der gevangenis van . llorsemonger-Lane en door den voorrailigen sherif N issen , die: onderscheiden. voorbeelden aanhaalden en de overtuiging te kennen gaven, dat die terogtstellingen door het p-ibliek befchouwd wórden- al* «en vjrmakeüjk schouw■ , , . , : ■ •pel. Omtrent de kwestie van de openbare lei regtstellingen vï zoowel als omtrent andere ege«' Wigtige gedeelten van 'het onderzoek hebben j dèj leden der regterlij kë magt; L welke'• gehoord werden voor |het grootst gedeelte eénè bujtengemeeïie 'orazigtigheid enachterhoudendheid aart i tien dag f gelegd.^Dit 1 was|zelfs het| geval; 'mei deïi lord-kanselier ën den minister van binnenl; zaken , sir Geo.rge Grey.v |die; op de vraag of dé slechtste klasse van misdadigers - van moord wordt teruggehouden f door" de - vrees voor.?da doodstraf,omiiglig zeide: Ik kan omtrent dit punt niet stellig spreken; het is slechts eene meening j die ik uit, maar ik zou a priori denken dat ; dit zoo zouiziju en ik ben'geneigd; te gelöoven cilat het zoo is; ik word in die meening; bevestigd door anderen die beter gelegenheid dan ifc hebben bm de uitwerking op dè gemoederen van die klasse vau personen werkelijk na te gaan# Als secretaris van staat* had hij géèu'Xeter ' geï geilheid dan anderen Om de zaak te beoordeelen. De instelling van dit onderzoek , de - wijz* waarop het "heeft plaats; gehad en de uitkom» j sten, welke het heelt opgeleverd , geven hek beWijs van'de ' verandering- van zienswijze om-* trent de theorie van het . doel ' der, straffen. Vroeger was het slechts de preventie van mis>» daden. » Gij zult gehangen worden, zeide eea» rqgter tot een misdadiger, niet/ omdat :■ gij ëea paard gestolen hebt maar opdat geene paarden meer gestolen zullen* worden." . Dit was stuit, tend; maar de tegenovergestelde theorie vat» eenvoudige verbetering, waar zij het verèischte stelt, dat de misdadiger : enkel worde schouwd als een voorwerp dat medelijden ver» dient, kan de eerste niet blijvend rvervaagea omdat daarbij de zedelijke;verontwaardiging niet in rekening wordt gcbragt; welke aan d« menschelijke natuur eigen; isen .welke : hel verlangen in zich sluit dat ïij , die snoode misdaden plegen , afgescheiden van alle denkbeeld, van verbetering, de straf ontvangen, welke zij jverdienen} maar die straf moet het gevoel van regt bij het volk niet kwetsen door den alge» meenen indruk te verwekken dat zij is onge-» . evenredigd, ontoereikend of buitensporig. (A. n. B.) ---