„Het lijk in de Haarlemmer Houttuinen" GRIJPSTRA TWEE MOORDEN OP ÉÉN DAG en DE GIER FILMVERSIE door Janwillem van de Wetering DONDERDAG gaat de nieuwe Nederlandse speelfilm „GRUPSTRA EN DE GIER" in première met iade hoofdrollen RUTGER HAUER, RIJK DEGOOYERenWILLEKEVAN AMMELROOY. Deze film is gebaseerd op de politieroman „HET LIJK IN DE HAARLEMMER HOUTTUINEN" van JAN-WILLEM VAN DE WETERING. Deze auteur kreeg met zijn politieromans, die zich in Amsterdam afspelen, internationale vermaardheid, Time Magazine noemde hem „een meester van het de New York Times een „echte Hollandse meester". Zijn boek „De Lege Spiegel" werd uitgekozen voor de Amerikaanse Book of the Monthclub. JAN-WILLEM VAN DE WETERING werd dus een internationaal% bestsellerschrijver. SPECIAAL VOOR DE TELEGRAAF/ DE COURANT NIEUWS VAN DE DAG ging hij de afgelopen dagen achter zijn schrijfmachine zitten om de filmversie van zijn verhaal „HET LIJK IN DE HAARLEMMER HOUTTUINEN", waarop de film „GRIJPSTRA en DE GIER", fs gebaseerd, te schrijven. VANDAAG de eerste aflevering van dit boeiende menselijke politieverhaal. „GRIJPSTRA EN DE GIER" is verfilmd door Nederlands succesvolle filmproducent Rob Houwer, die ook „Soldaat van Oranje", „Wat zien ik", „Turks Fruit" en „Keetje Tippel" maakte. De regie is in handen van WIM VERSTAPPEN. -j- Het is een gewone Amsterdamse dag, met een miljoen mensen, met lawaai en vieze luchtjes, rommelig opduwend en optoeterend verkeer, dat zijn gang gaat, tussen hoge en smalle gevels, onder iepen en torens, en de hemel waarin opgestapelde wolken statig verder drijven. Alles heel gewoon, en tussen de ge- wone auto's rijdt een andere gewone auto, een Volkswagen van het oude bolle model, en in de auto zitten twee gewone mannen, een wat oudere en een wat jongere, een niet zo mooie en een tamelijk mooie, een adjudant en een brigadier van de hoofdstedelijke politie, geheel onopvallend zoals het rechercheurs van de afdeling zware delicten betaamt. En wat doen zij? In dat nukkig voortknorrend verkeer, onder het olmelommer, tussen de gesels van de gouden eeuw? Zij doen niets, niets bijzonders althans, ze rijden maar een beetje rond. Er is niets aan de hand. Ze gaan, Tmocht er ergens nog een parkeerplaatsje overschieten, misschien een broodje eten, met een glaasje fris erbij, koffie hebben ze al gedronken in de kantine van het hoofdbureau. Nou 'Ja, ze doen natuurlijk wel iets, ze kijken soms een beetje om zich heen of alles goed gaat. Alles gaat goed. Dat het zo moge blijven, denkt de adjudant. v Maar dan klinkt de stem van boven, di \ i t „De zeven-zeventien", zegt de hese stem. „Weer?", vraagt Grijpstra, „wat nou weer? Hij heeft het knopje niet ingedrukt, Sientje kan hem niet horen. Hij drukt het knopje op de staaf van de microfoon in. „De zeven-zeventien". „Er zou een lijk hangen in de Haarlemmer Houttuinen".: . „Ach nee". * „Ach ja. En een lijk hangt nooit uit zijn eigen. Ga je even kijken?" ■'% De auto steigert weg in een"U-bocht., De Gier begaat, in snel tempo, een aantal ernstige verkeersfouten. Grijp-, stra zegt niets. - De Gier beëindigt zijn serie overtredingen met het parkeren op een brede, stoep, voor een ietwat vervallen maar zich nog trots overeind houdend he-', renhuis. „We zijn er, adjudant". .Jawel, jawel". i_ „Gaan we naar binnen?" „Natuurlijk, natuurlijk". „Nou?" „Ja, ja, Ja". m Grijpstra stapt traag uit. De Gier rent langs hem heen en wacht voor de zware groengeschilderde deur. Samenspellen ze de tekst van een net bordje.'l op de deur geschroefd. Hin-dis-tische, • Stichting. „Wat is dat? Hindistisch?" •>? De Gier haalt zijn schouders op en spreidt zijn handen. -j „Weet je ook niet, he? Dan mag jij bellen". 1' Onbewust zetten ze zich schrap. Als' er inderdaad een lijk in het huis' 'hangt, draaiend, lijken draaien altijd als ze zijn opgehangen, dat komt door de tocht, dan zullen de nog levende medebewoners straks goed te keer gaan. Ze zullen bleke gezichten heb-' ben en ronde zwarte monden. En door. elkaar heen tieren. Zich verdringende-' waanzinnigen, tijdelijk waanzinnig dan wel, maar evengoed moeilijk te hanteren. -> ■0% De Gier belt en dè deur gaat onmid-i dellijk open, niet te snel, niet te lang*: zaam. Een zich normaal openende deur.' - De rechercheurs ontspannen zich een, beetje. Er staat een man voor hen. Hij,* is de rust zelve. Hij is keurig gekleed,, in een donkere broek en een wit over-a hemd. Hij schreeuwt niet en heeft' geen bleek gezicht. Hij kijkt hen duldig aan en heeft een zwart gezicht. Een zwarte Hindist, denkt Grijpstra. De Gier denkt nog niet, hij kijkt alleen maar. „Ja?", vraagt de zwarte man. „Hangt hier een lijk?" ■ „Wie bent u?" „Politie". De zwarte man beweegt zich niet. Grijpstra legitimeert zich. „Dat is uw ABN betaalpas!" Grijpstra laat zijn politiekaart zien. „Komt u binnen , zegt de zwarte man. VOLGENDE KEER: De minnaar kreeg een boek naar zijn hoofd... • De Gier gaat naar de jongeman toe, zachtjes pratend, met uitgestoken hand. De jongeman geeft hem het mes. • „Uit de weg sukkel". Het autootje scheurt verder. n • De zwarte man beweegt niet. Grijpstra legitimeert zich. ---