Russisch officier onthult atoomgeheim Eerste explosie 10 Juli j.l.; fabrieken in Siberië 20 à 30 bommen per jaar De eerste atoomexplosie in de Sovjet-Unie heeft in het bijzijn van maarschalk Joseph Stalin op 10 Juli van dit jaar plaats gehad in de Oest Oert-woestUn, •Mus heeft majoor Boris Siloff, gewezen officier in het Sovjet-Ruswische leger, volgens het persbureau United Press aan een correspondent van Paris Presse meegedeeld. Majoor Siloff heeft in Juni van dit jaar Oost-Duitsland verlaten met het plan naar Zuid-Amerika uit te wijken. De eerste explosie was een proefneming met het eerste prototype van de atoombom. ZU leverde bevredigende resultaten op. Gedurende de week die volgde op Óe eerste explosie, werden proeven genomen met twee andere prototypes, die waren voorzien van zogenaamde „regelbare tijdschokbuizen." 3eweerd werd, dat met dergelijke schokbuizen explosievertragingen van drie tot vijf etmalen geregeld konden worden. Alle ontploffingen vonden plaats in het uiterste Zuid-Oosten van ce Oest Oert-woestijn, ten Oosten van de Kaspische Zee in de Sovjetrepubliek Kazakstan en Oesbekistan. Stalin stond er op de ontploffing mee te maken, in weerwil van óe lange treinreis. Zoals bekend reist hij sinds geruime tijd niet meer per vliegtuig. Verschillende leden van het Politbureau, o.w. L. P. Beria, K. E. Worosjiloff, A. I. Mokoyan en Nikolai Boelganin, waren ook aanwezig. De leiding bU het experiment had prof. Abram Fedorowitsj Joffe, de vicevoorzitter van de commissie voor atoomonderzoek. HU werd bijgestaan door de assistenten Vaviloff, Khlovine, Soubotine, Skobeltzyn, Zaitzeff en door verschillende Duitse geleerden, xoals Gustaf Hertz, Alfred Schmitt en baron Manfred von Ardenne. Laatstgenoemde was tijdens de glorietijd van Hitier leider van het bekende proefstation Peenemiinde. Om een aanvang te kunnen maken met productie van atoombommen op grote schaal was perfectie van een prototype een allereerste vereiste. Daarom kon met massaproductie pas worden begonnen na Juli van dit Jaar. De Sovjet-Unie beschikt thans over twee „atomische mengsels", n.l. het normale • mengsel,- d.w.t ■ uranium-' plutonium, een „tweede mengsel", cat bestaat uit thorium en brevium. Niettegenstaande alle Russische pogingen omvatten de uraniumreserves van de Sovjet-Unie minder dan een derde van die óer Angelsaksische landen. Wel mag aangenomen woraen, dat de Sovjet- Unie de grootste thoriumreserves van de wereld bezit. Het staat vrijwel vast, dat Rusland per jaar niet meer dan twintig a dertig „uranlum-plutonium"-bommen kan produceren. De productie van „thorium-brevium"-bommen daarentegen zal een hoogte van ca. 150 per jaar bereiken. Daarbij moet echter niet uit het oog worden ver* loren, dat laatstgenoemde bommen bi) lange na niet zo krachtig zijn als de „gewone" atoombom, die Japan op de knieën heeft gebracht. In weerwil van allerlei publicatie! moet worden gezegd, dat de Sovjet-Unie geen bommen gefabriceerd volgens het zgn. waterstofprincipe bezit. Ten tijde van mijn verblijf ln Centraal- Azië en Siberië, aldus Siloff, heb ik vernomen dat onze contraspionnagedicnst, die zijn hoofdkwartier heeft in Tasjkent, verschillende malen meldingen heeft ontvangen over vliegtuigen van onbekende nationaliteit, die over gebieden vlogen welke «atoominstallaties" bezaten. Men ontdekte, dat de vliegtuigen uit de richting van de Iraanse grens kwamen en dat zij hun koers over de verschillende centra van atoomonderzoek zodanig namen, dat zij in opklimmende reeks alle stadia van het onderzoek passeerden. Misschien zijn ze opßestegen van een vliegveld in Iran, misschien ook kwamen ze van Bahrein, waar zoals bekend de Amerikaanse luchtmacht •en sterke basis heeft. In Siberië bevinden zich drie opslagplaatsen voor atoom-grondstoffen, speciale fabrieken voor het vervaardigen van atoombommen en montagewerkplaatsen. Stalin heeft de opperste leiding bU de productie van atoombommen bU het atoomonderzoek, maar in feite berust de leiding bU zijn twee onmiddelUke medewerkers, Lavrenti Beria — voor de politieke zijde — en prof. Joffe —' voor de wetenschappelijke zijde. Stalin wordt er in letterlijke zin door gehypnotiseerd. Hij leest zeer veel populaire brochures over het atoomvraagstuk, die speciaal voor hem worden geschreven. Op ongunstige rapporten reageert hij zeer heftig. Zo is het ook te verklaren, dat Kapitza na de mislukkingen in 1947 en de catastrofale ontploffingen in de opslagplaatsen in Medvedovka in ongenade is gevallen. Het schijnt wel zeker dat de Duitse geleerden in theoretisch opzicht niet gelijkwaardig waren aan Kapitza, die een leerling is van Rutherford, of Joffe cn dc andere vooraanstaande Russische atoomgeleerden. Toch hebben de Duitsers, en in het bijzonder baron Von Ardenne, zich kundige technici getoond, die in minder dan twee jaren veel hebben bijgedragen tot de perfectie van de atoombom. De Sovjet-Unie heeft in haar communiqué niet erkend, dat de explosies van 10 en 17 Juli 1949 proefnemingen met atoombommen waren, omdat dan zou zijn bevestigd, dat Rusland geen voorraad atoombommen bezat. De leiders van de Sovjet-Russische regering hebben steeds gevreesd, dat een conflict voortijdig zou kunnen ontstaan, indien de tegenpartij zou weten, dat de Sovjet-Unie geen atoombommen in voorraad had. --- R.T.C. 1 November beëindigd? „Besloten werd, dat VrUdag 21 October als. alle commissies en subcommissies van de R.T.C.'-jfn r gespecificeerd verslag suilen < uitbrengen'-»sn de Ontrate Commissie in het licht van het door alle commissies na te streven doel om de conferentie op 1 November sj. te beëindigen", aldus werd medegedeeld in een communiqué van het secretariaat-generaal der R.T.C., Vrijdagmiddag na de vergadering van de Centrale Commissie uitgegeven. Voorts werd medegedeeld,* dat in deze vergadering door de drie voorzitters der commissie voor sociale aangelegenheden verslag over de stand der werkzaamheden is uitgebracht aan de Centrale Commissie. --- Caféhouder doodgeslagen Bij vuistgevecht in hoofdstad Vrijdagavond heeft een vechtpartij in het café „Mexico City" in de Warmoesstraat te Amsterdam tot gevolg gehad, dat de 24-jarige G., van beroep kok, in de buurt beter bekend ais „Haagse Apple", de 52-jarige caféhouder R. heeft doodgeslagen. Omstreeks 9 uur — voor zover thans bekend, want de politie heelt de ver» horen nog niet beëindigd — is de dader, die toen al sterk onder invloed van drank verkeerde, het café binnengekomen met een vriend, die vaak harmonica speelt cn ook die avond zijn instrument bij zich had. De caféhouder, die geen muziekvergunning heeft, verzocht de gasten niet te spelen, omdat hij anders moeilijkheden met de politie zou kunnen krijgen. Dit verzoek was de heren niet welgevallig. Bovendien was „Appie" reeds in een bijzonder slecht humeur, omdat de buffetjuffrouw, met wie hij enige tijd zeer goed bevriend was geweest, geen verdere prijs op zijn attenties stelde. De caféhouder, die ernstige moeilijkheden zag komen, ging naar buiten om de hulp van de politie in te roepen. Op straat nam een burger op zich naar het bureau te gaan en de caféhouder keerde naar zijn zaak terug. Toen hij het café binnenkwam pakte de kok hem vast, gooide hem in een hoek en sprong boven op hem. G. bewerkte R. dusdanig met zijn vuisten, dat deze -laa\ste vrijwel onmiddellijk aan de gevolgen overleed. Cafébezoekers, onder wie de harmonicaspeler, hebben nog getracht de vechtenden te scheiden, doch het mocht hun niet baten. Vrijwel onmiddellijk nadat het ongeluk was gebeurd, kwamen de gewaarschuwde politieagenten het café binnen. Te laat helaas. Zij konden niet anders doen dan G. arresteren. --- Half October: Verse pruimen Op de veiling te Winket werden gisteren door de tuinder O. Koedoder pruimen van de tweede pluk aangevoerd. Naast de verhalen over broedende eenden, voor de tweede maal bloeiende brem, verse aardbeien rn nop meer najaarsverrassingen, is dit feit toch u>el zeer bijzonder. Het komt ook in normale jaren voor, dat zogennaamde „nabloeiers" voor de tweede maal vrucht iettcn. sinds mensenheugenis is het echter niet gebeurd, dat de vruchten tot rapheid komen. Daar heeft het ïachte najaar van 1949 u>èl voor kunnen zorgen. --- H. Vader bewondert Ned edelmoedigheid Mr. Jan Derks in speciale audiëntie Woensdag heeft Z.H. de Faas In speciale audiëntie ontvangen mr. J, Derks, hoofdredacteur van „De TUd". en wel in diens hoedanigheid van voorzitter van het Werkcomité voor „Radio Anno Santo". De audiëntie had plaats in een der -vertrekken van- bet Pauselijk paleis te Castel Gandolfo. De H. Vader heeft gedurende dit onderhoud ZUn grote bewondering geuit voor de edelmoedige vrijgevigheid van de Nederlandse Katholieken, alsmede ZUn diepgevoelde dankbaarheid voor allen, die tot het verheven en voor onze tijd uiterst nuttige doel hun bijdragen geschonken hebben. Gedurende zijn verblijf te Rome heeft mr. Derks besprekingen gevoerd met Mgr. Montini, substituut van het Pauselijke Staatssecretariaat, met graaf Ga- Icazzi, algemeen directeur van de technische dienst van Vaticaanstad, cn met pater Soccorsi S.J., directeur van Radio Vaticana. Gedurende dit overleg is de wenselijkheid gebleken ten spoedigste tot de bouw van de zender, die de Nederlandse katholieken als geschenk aan de Paus hebben aangeboden, over te gaan, daar nu voor enige moeilijkheden, die de uitvoering van dit plan in de weg stonden, een geschikte oplossing gevonden is. --- GOUDCLAUSULE DE KERN VAN BENELUX PROBLEEM Luxemburg kan niet meer opleveren dan een beginselaccoord Bij verhoogde import derde valuta (Telefonisch van onze politieke redacteur) LUXEMBURG, Vrijdagavond. Er wordt hard onderhandeld tussen de ministers van de drie landen in Luxemburg. Weliswaar verlopen de deliberaties in de goede geest, die bepaald wordt door de wil om te slagen, doch dit neemt niet weg, dat de ministers geenszins van plan schijnen het elkaar te schenken De moeilijkheid van de problemen, de ongelijkheid van niveau tussen België en Nederland dwingen de partijen daartoe. In de monetaire commissie hebben de Nederlanders heden een voorstel gedaan aan de Belgen, dat deze laatsten vanavond laat zouden bestuderen. Omtrent de aard van dit voorstel, dat geresulteerd is uit overleg in de nacht van Donderdag op Vrijdag, voortgezet in de loop van de dag. werd tot dusver grote geheimzinnigheid betracht. Uit enkele losse gegevens vermoedt men, dat het zich beweegt in de richting van een verder vrijmaken van de Belgische import, waartegenover de Belgen dan tot een zekere grens valuta van derde landen zouden accepteren. Het lijkt nog steeds onwaarschijnlijk, dat Nederland in dit stadium zou toestemmen in een zodanige formulering van de goudclausule, dat wij verplicht zouden kunnen worden op een min of meer bij verrassing optredend tijdstip goud of dollars af te geven. De Nederlandse regering heeft zich immers op het standpunt gesteld, dat de goudpositie van het land geen verdere vermindering gedoogt. De Bel* gen achten daartegenover de kans dat dit gevaar zich zal effectueren, ge- ring, aangezien zij wijzen op de totale omvang, die het handelsverkeer zal kunnen nemen. Deze bedraagt ca. 14 milliard francs, namelijk 7 milliard, die gedekt worden door de Marshallhulp, welke Nederland via België ten goede komt en nog eens 7 milliard, die dekking vinden in de te verwachten export van Nederland naar België. Doch Nederland, dat weet hoezeer het met de rug tegen de muur staat, kan op een dergelijk avontuur niet ingaan. Intussen is men hoopvol gestemd aangaande de vraag of België de Nederlandse voorstellen zal aanvaarden. Het is immers de enig mogelijke manier om de Voor-Unie uit te breiden. In de sector der staalproducten schuilen de moeilijkheden niet meer in prijsdiscriminatle, die een hogere prijs voor Nederland als exportland met zich meebrengt. Daarover heeft men elkaar op een redelijk tussenplan gevonden. De Belgische staalexport naar, Nederland is dus een kwestie geworden van deviezen. De vrijgeving van textiel is dit eVenzeer. De deviezen zijn slechts te vinden, indien België valuta als sterling of eventueel ook Franse francs aanvaardt. Betreft dit in de eerste plaats reeds de monetaire regeling tijdens de Voor- Unie, daarnaast staat de regeling voor de periode der nog altijd maar beperkte Unie, die op 1 Juli 1950 moet ingaan. Ook met betrekking tot deze periode hebben de Nederlanders een plan in tien punten voorgelegd, over de meeste waarvan wel eensgezindheid bestaat. Maar ook daarvan kan de kern moeilijk een andere i Un dan de goudclausule, waarin voor Nederland het enig denkbare alternatief la afdekking In andere valuta. Men mag hopen, dat tfe Belgen ook daarin Nederland tegemoet cullen komen, maar dan biyft toch altijd nog te beilen of dê daarna te bereiken «vereenstemmlng tussen België en Neder» land «al slagen. Meer dan een beginsel* overeenstemming tusaen de drie landen aal men In Luxemburg moeilijk kunnen verwachten, In andere, zij het minder cruciale problemen heeft men reeds overeenstem» mlngcn bereikt. De commissie voor de havens en waterwegen, die vanmorgen aan het werk ging, was spoedig klaar. Men heeft tot grote opluchting der Belgen een commissie samengesteld, die het vraagstuk breedvoerig zal bestuderen. Men heeft daarbij uitgesproken het grote belang te erkennen van de verbindingen te water van de twee landen. De commissie heeft tot taak een rapport uit te brengen over de technische, economische en financiële aspecten van Antwerpen, Gent en Luik. Zij bestaat van Belgische zijde uit staatsminister Van Cauwelaert, de heer Delmer, oudsecretaris-generaal van Economische Zaken, en prof. Frédéricq; van Nederlandse zijde uit oud-minister Steenberghe, wethouder Brautigam van Rotterdam en de heer Gottfr. H. Crone, oudvoorzitter van de Kamer van Koophandel te Amsterdam. In de landbouwsector heeft men een rapport van de experts goedgekeurd, op grond waan an besloten werd de harmonisatie van de landbouwpolitiek der Benelux na- te streven. Verder zal men een rapport doen opstellen, waaruit moet resulteren, dat met ingang van 1 Januari 1950 het thans vigerende landtouwprotocol van 1947 verzacht wordt, tengevolge waarvan de exportmogelijkheden van landbouwproducten naar België verruimd zullen worden. Men zal in de Unie, gezien de bodemgesteldheid van het land, een speciaal regiem instellen voor Luxemburg. Men hoopt de conferentie Zaterdagavond te kunnen beëindigen, indien men over de monetaire vraagstukken tot overeenstemming komt. Zo niet, dan zal zij tot Zondagochtend worden geprolongeerd. In Luxemburg confereren de ministers van de Beneluxlanden, De Nederlandse «inUfer», mr. A. H. Stikker. dr. L. Dreei en mr. P. Lie/tincfe. --- Zij, die vielen Dc regering maakt bekend, dat tot haar leedwezen de volgende verliezen in Indonesië zijn gerapporteerd: Koninklijk Ned. Ind. Leger: Overleden 26 Sept. 1949 aan zijn op 22 Sept. bekomen verwonding: Men. soldt. 2e kl. inf. O. Antwo, stbnr. 262405003, afkomstig uit Indonesië. Gesneuveld 27 Sept. 1949: Soldt. 2e kl. inf. Apandi, stbnr. K 34822702, afkomstig uit Indonesië. Men. korpl. inf. J. Klkis, stbnr. 112101001, afkomstig uit Indonesië. Gesneuveld 29 Sept. 1949: Amb. soldt. 2e kl. K. Lapalonga, ■tbnr. 2718200003, afkomstig Uit Indonesië. Amb. soldt. 2e kl. L. Pattlasina, stbnr. 262421001, afkomstig uit Indonesië. Kon. Landmacht: Gesneuveld soldt. Ie kl. B. de Vries, lgnr. 231114168, afkomstig uit Vroonwhoop (gcm. Den Ham), Dat zij rusten In vrede. --- Explosie bij experimenten in Technische Hogeschool Ir. Meier Mattern gedood; drie gewonden In het gebouw voor werktuig- en seheepsebouwkunde der Technische Hogeschool mui de Nieuwe Laan te Delft heeft «Ich Vrijdagmiddag omstreek! half vUf een ontploffing voorgedaan. Ir. 11. M. Meier Mattern, werkzaam b(| Philips en gedetacheerd te Hilversum, werd gedood, drie personen werden gewond. Van de i|)de van de Philipsfabrieken vernemen wtf, dat de ingenieur en enkele assistenten proeven namen met een physisch-technische meetopstelling, ten einde verscheidene ver» schUnselen ten behoeve van de heteluchtmotor te onderzoeken en te bestuderen. BU deze experimenten is door tot nu toe onverklaarbare oorraak 'n onderdeel van deze meetopstelling geëxplodeerd. Men tast over die oorzaak vooralsnog in het duister, omdat reeds maandenlang met de meetopstelling, een motor van ongeveer veertig p.k., Is geëxperimenteerd. Dc Delftse politie deelde mede, dat, voorzover de feiten haar bekend waren, zich in het laboratorium een exploisie met een daar in onderzoek zijnde apparatuur had voorgedaan. Hierbij werd de Philips-ingenieur Meier Mattern door rondvliegende stukken zodanig aan het hoofd gewond, dat hij kortnadicn in het Oude en Nieuwe Gasthuis te Delft is overleden. Van de drie assistenten, die de proefneming bijwoonden, werd de 25-jarige monteur J. van G. uit Dordrecht ernstig aan een arm gewond. Hij is ter verpleging in het gasthuis opgenomen. Een andere technici kon, nadat een hoofdwond in het ziekenhuis was gehecht, huiswaarts keren; de derde kwam er met slechts lichte verwondingen en de schrik af. Het hoge laboratoriumgebouw was in dichte mist gehuld, toen de ontploffing geschiedde. Opgeschrokken door de dreunende slag snelden van alle kanten employé's van het laboratorium toe om hulp te bieden. Zij troffen bij een uit zijn voegen gerukte muur tussen versplinterde resten van de box, waarin de luchtmotor proefdraaide, de zwaar en licht gewonden aan. Met ter plaatse aanwezige verbandmiddelen werd eerste hulp geboden. Vervolgens werden de politie en de geneeskundige dienst gewaarschuwd, die snel ter plaatse waren. Voor Meier Mattern mocht hulp niet meer baten. Het parket in Den Haag werd op de hoogte gesteld. De plaats des onheils is direct onder bewaking gesteld. Het stoffelijk overschot van ir. Meier Mattern is door de politie in beslag genomen. In de komende dagen zal door deskundigen van de Technische Hogeschool en van Philips onder leiding van de justitie een ondersoek naar de oorzaak van dt ontploffing worden ingesteld. Dit onderzoek zal worden bemoeilijkt door het feit, dat de meetapparatuur zwaar beschadigd en gedeeltelijk versplinterd is. Men vraagt zich af of het ongeluk is te wijten aan een constructiefout van de meetopstelling of dat men de heteluchtmotor op een te hoog toerental heeft laten draaien. Het was bekend, dat men proeven omtrent de capaciteit van de motor nam. --- BOTSING IN DE MIST Een dode, twee zwaargewonden Vrijdagmiddag omstreek* twee uur is In de Wieringermeer een ernstig verkeersongeval gebeurd, dat een dode en twee zwaargewonden heeft geëist. Op dc Nieuwe Rijksweg nabij Wieringcrwerf naderde uit de richting van de Afsluitdijk een vrachtauto van de pluimveehandel H. D. en Zn. uit Hoogwoud. De wagen reed ondanks een dichte mist met een vrij hoge snelheid en botste tegen een, wegens pech, langs de kant geparkeerd staande melktankwagen. Dc cabine van dc vrachtauto werd totaal ingedrukt en het gelukte eerst met behulp van snijbranders de inzittenden te bevrijden. Toen bleek dc Si- Jarige D. D. uit Abbekerk reeds te zijn ovcr.'eden. De twee andere inzittenden van de vrachtauto, de 49-jarlgc H. D. cn de 24-jarlge Th. D„ belden eveneens uit Abbekerk, werden met zware verwondingen naar een ziekenhuis ln Den IleHer overgebracht. --- Kath. Centrale voor hoofdarbeiders? Federatief verband met K.A.B.? (Van onze correspondent) Naar wij vernemen tullen spoedig belanghebbende organisaties overleg plegen over een eventuele oprichting van een Katholieke Centrale voor hoofdarbeiders. Aan dit overleg zullen o.a. deelnemen vertegenwoordigers van de ARKA en de organisaties van mUnbeambten, waarvan de Katholieke Vereniging van Mijnbeambten, die 53% van de georganiseerde mijnbeambten vertegen, woordigd, de belangrijkste is. Deze organisatie heeft geweigerd een binding aan te gaan met de K.A.8., daar zij van mening is, dat de belangen van haar leden niet naar behoren kun* nen worden behartigd in K.A.8.-verband. Wel zou een eventueel op t» richten Centrale voor hoofdarbeiders, die ongeveer 80.000 leden zou kunnen tellen, in .federatief verbond met de K.A.B. kunnen samenwerken. Naar de mening van de Katholieke Vereniging van Mijnbeambten zou een aansluiting bij de K.A.B. met de bedoeling daardoor mede invloed te kunnen uitoefenen op de samenstelling van de Sociaal Economische Raad, geen zin hebben, daar de mijnbeambten dan toch als een quantité négligeable zouden worden beschouwd. Franco zal 22 October te Lissabon voor een officieel bezoek aankomen, aldus is officieel in de Portugese hoofdstad bekendgemaakt. Giuseppe Cuccinella, luitenant van het Siciliaanse bandietenopperhoofd Salvatore Giuliano, en elf andere bendeleden, onder wie een vrouw, zijn gisterochtend gevangen genomen na een bloedig vuurgevecht in Palermo en omgeving, zo maakte de Italiaanse politie gisteren bekend. % --- Ook Engelands oude tovenaar vindt geen oplossing „Wij zullen ons best doen als in de dagen van Duinkerken " Ovatie voor Churchill (Telefonisch van onze Londense correspondent) /LONDEN, hedenmorgen Het wonder Is niet gebeurd. Toen Churchill gisteravond de partijconferentie besloot met een lange rede, kwam ook hU niet voor de dag met concrete voorstellen voor de bestrijding van Engelands economische moeilijkheden. ZUn rede, welke bijna anderhalf uur duurde, was niet meer dan een uitmuntende verkiezingsspeech en gaf een voorproef van de meedogenloze politieke strUd welke de regering door het uitstellen van de verkiesingen onvermijdelijk gemaakt heeft. Tienduizend geestdriftige volgelingen vulden de Empress Hall, een circusachtig gebouw met een arena, die de afgunst gewektz ou hebben van Nero, indien er althans een paar leeuwen onder de brave christenen waren geweest. Reeds lang voor Churchill's rede zat zijn publiek te sudderen van verwachting onder een rose belichting bij orgelmuziek en het discrete gerammel van collectebusjes. Toen Churchill verscheen gaf men hem het soort van ovatie, waarvan de toe* hoorder de huiveringen over de rug lopen. Churchill straalde. In de enorme arena leek hij niet meer dan een goedmoedig oud mannetje, dat een beetje afwezig kwam genieten van een huldi Clngsbijoonkomst. Doch deze Indruk vcrdwecn, toen de oude tovenaar van het Britse Imperium zijn rede begon. Het voornaamste van de redevoering kwam neer op een felle aanval op de huidige regering die hU er o.m. van beschuldigde in vier jaren tijda zestien miljard pond sterling te hebben verkwist, bijna evenveel als de gezamenlijke staatsuitgaven gedurende de twintig jaren tussen de beide wereldoorlogen. Churchill noemde de twee wetten welke zijn gered door het uitstellen van de verkiezingen, namelijkde wet op de bevoegdheden van het Hogerhuis en de wet op de nationalisatie van staal en ijzer, daden van partij-jaloezie en economische sabotage. Hij stond uitvoerig stil bij de po. gingen van de Labourpartlj de conservatieven te beschuldigen van een moedwillig plan werkloosheid te scheppen. Toen 't lang verbelde ogenblik kwam waarop de leider van Groot-BrtttannU's conservatieven mui het eind van de conferentie de vraag stelde wat dan wel 4e conservatieven sonden doen, als *U hui de macht kwamen, gaf h(| het volgende antwoord: „Het enige, wat Ik het Britse electoraat wil beloven In Uw naam en de enige garantie, die Ik wil geven namens de conservatieve partU Is dat w|| ons best sullen doen voor allen, sonder vrees of voorkeur, sonder klasse- et partUrooroordeel sonder wrok of afgunst, doch met duidelijke en trouwe eenvoud, soals w|| gedaan hebben In «e dagen van Duinkerken." Het was een fraaie Engelse sin, gesproken met nadruk en ontvangen met geestdrift, doek selfs Churchill's meest oprechte vrienden sullen hieruit niet een partijprogram kunnen distilleren, laat staan een concreet voorstel ter bestrijding van «e Engelse crisis. --- Frankrijks ambassadeur gaat ons land verlaten Een oprecht vriend van Nederland (Van onze < redacteur) „Ik vind het Jammer uit Nederland te moeten vertrekken en u moet dit niet opvatten als een „frase banale", zo zei ons de scheidende Franse ambassadeur in Den Haag, Zijne Excellentie Jean Rivière, tijdens een laatste persgesprek, dat wU met hem mochten hebben in z(Jn sobere werkkamer In het gebouw van de ambassade aan de Lange Vijverberg. Sober als z(jn omgeving is ook deze nog vrij jonge man, die zeker de abondantie mist, die men pleegt toe te schrijven aan de diplomaten van de Franse school. Rustig zijn zijn gebaren, die passen bij de grote sportieve figuur en bedachtzaam en scherp formuleert hij zijn gedachten. Ja, hij heeft een prettige tijd gehad in Nederland en de samenwerking tussen zyn en ons land was steeds uitstekend. „Frankrijk en Nederland hebben ondanks hun verschil in levenswijze veel gemeenschappelijk en dat maakt het gemakkelijk elkaar te verstaan", aldus M. Rivière. Hij wees vooral op de nauwe culturele betrekkingen, die tijdens zijn tweejarig,, verblijf in Nederland weer nauwer waren aangehaald en die blijven groeien vooral ook in het kader van het Pact van Brussel. Ook voor het handelsverkeer tussen beide landen verwacht hij door de devaluatie geen moeilijkheden. Frankrijk blijft echter voorstander van een vrijer handelsverkeer in Europa - en van een vrije convertering der valuta en M. Rivière hoopt dan ook. dat de besprekingen over dit onderwerp, die . reeds enige tijd gaande zijn tussen Frankrijk, 'talie en de Beneluxlanden, tot resultaten zullen leiden. „Maar", zo zegt hij, en hU komt hier blijkbaar op een chapiter, dat hem zeer ter harte gaat, „wil Europa weer op de been komen, dan is een krachtige samenwerking absoluut noodzakelijk". In de Europese Raad in Straatsburg zijn de grondslagen gelegd voor deze samenwerking, doch er zijn staatslieden nodig met een sterke verbeeldingskracht gepaard aan een zuiver gevoel voor de realiteit om Europa hechter aaneen te smeden. Daarin ligt volgens de ambassadeur ook de enige oplossing van het Duitse probleem en het blijft Frankrijks wens, dat Duitsland, voorlopig althans West-Duitsland, spoedig in de Europese Raad zal worden opgenomen. Sprekend over de situatie in het Verre Oosten, zegt de ambassadeur, dat wellicht geen land zoveel begrip heeft voor de moeilijkheden van Nederland in Indonesië als Frankrijk, dat met dezelfde moeilijkheden te kampen heeft in zijn eigen gebieden in het Verre Oosten. Daarbij blijft voor Frankrijk de ontwikkeling in China zorgwekkend. M. Rivière verzekert ons, dat nog geen enkele beslissing is genomen over de erkenning van communistisch China. Frankrijk zal in deze kwestie voeling blijven houden met de landen van de Westerse Unie, die gezamenlijk hun standpunt zullen bepalen. Nogmaals spreekt M. Rivière bij het afscheid over de noodzakelijkheid van een nauwere Europese verbondenheid en over zijn prettig verblijf in Nederland. En Nederland wenst ceze scheidende diplomaat die zich in de twee (aren van zijn verblijf in ons lano.' veel vrienden verwierf van harte veel succes toe in zijn nieuwe functie als ambassadeur in Praag. Frankrijks scheidende ambassadeur Jeon Rivière en zijn echtgenote na hun laatste bezoek aan H.M. de Koningin voor het Paleis op de Dam. --- Opheffing prijsstop In de Staatscourant van 14 October is gepubliceerd de vijfde Uitzondcringsbeschikking Prijsstop 1949. Ingevolge deze beschikking wordt toestemming verleend tot doorberekening van de hogere inkoopprijzen van de ln de volgende artikelen te verwerken buitenlandse grondstoffen: toerrijwiclen, meubelen, borstelwerk cn houten huishoud-artlkelen, muziekinstrumenten, sportartikelen, kulpwerk, zulvelwerktulgen, motorrijwielen, aanhangwagens en onderdelen, fineer, board, triplex, kinderwagens en --- Ontmantelingspolitiek HET WERELDBEELD Een van de wrijfpunten tussen de nieuwe West-Duitse regering en de drie Westelijke mogendheden is de ontmanteiingspolitiek, waardoor voornamelijk de Duitse industrie in de Britse zone wordt getroffen. Het is oen politiek, waarover geen van de drie Westerse mogendheden erg enthousiast is, doch die zij tot op heden niettemin voortzetten omdat zij het er onder elkaar niet over eens kunnen worden er een einde aan te maken. En ook omdat rij bevreesd zijn voor de mogelijke consequenties, die een stopzetting der ontmantelingswerkzaamhedcn voor de Europese politiek zou kunnen hebben. Het verzet tegen de voortgang der ontmanteling in Duitsland komt hoofdzakelijk uit de hoek der grote West- Duitse industriële bedrijven cn concerns, dezelfde die voor Hitlcr destijds de wapens hebben gesmeed, welke hem iti staat stelden Europa onder de voet te lopen en die thans een grootscheepse propagandacampagne tegen de ontmanteling voeren, niet OP de eerste plaats in Duitsland zelf, maar vooral in bepaalde Engelse politieke en zakenkringen. Sinds er een rechtse regering in West-Duiisland is gevormd, die geen stappen zal ondernemen om de zware industrie te nationaliseren, is deze propaganda-activiteit verdubbeld. Blikbaar niet geheel ronder succes, want dezer dagen heeft de Amerikaanse hoge commissaris voor West-Duitsland, McCloy zijn Britse en Franse collega's onaangenaam verrast met een door „Die Welt" gepubliceerde verklaring, waarin gezegd werd, dat cr een eind moest komen aan de doelloze ontmanteling. Het was een nogal zonderling geval, aangezien de ontman telingspolitiek berust op afspraken van de Amerikaanse, Britse cn Franse regeringen. Later is McCloy weliswaar enigszins teruggekrabbeld door te beweren, dat hij alleen maar zijn persoonlijke opinie had gegeven en dat hij aan het einde der ontmantelingspolitiek stringente voorwaarden wilde verbinden inzake Duitslands verplichting inzake herstelbetaling en eerbiediging van de Europese veiligheid, doch dit is slechts een doekje voor het bloeden. McCloy heeft die voorwaarden niet kunnen preciseren en bovendien had hij wel kunnen veronderstellen, dat zijn mening over de politiek, over welker uitvoering hij n.b. heeft te waken, nu eenmaal iets meer te betekenen heeft dan die van de eerste de beste Duitse of Amerikaans» staatsburgei. De Duitse propaganda richt Zich vooral tegen de Engelse politiek, die voor de ontmanteling aansprakelijk wordt gesteld, aangezien de zware industrie hoofdzakelijk geconcentreerd is in de Britse zone. In feite echter doen da Engelsen niet veel anders dan de beslui* ten uitvoeren van de drie Westelijke bezettende mogendheden, van welke in het bijzonder Frankrijk zich tegen beëindiging van de ontmantelingspolitiek heeft verzet. Men moet aan de ontmanteling, voor zover die op het ogenblik nog moet worden uitgevoerd, geen overdreven betekenis hechten..Niettemin sou de technische productiecapaciteit van de Duitse staalindustrie er door worden verminderd met twee millioen ton per jaar. De totale technische capaciteit bedraagt ongeveer veertien millioen ton per jaar, doch de Westerse mogendheden hebben destijds besloten aan Duitsland een staalproductie toe te staan niet hoger dan 11.100.000 ton per jaar. De vraag van het ogenblik is dus niet zozeer of er bepaalde bedrijven ontmanteld zullen worden, maar of de Westelijke mogendheden zullen vasthouden aan het door hen vastgestelde „plafond" van 11.100.000 ton. Men is tot dit getal gekomen, overwegend dat een grotere staalproductie Duitsland in staat zou stellen een dominerende positie in Euro-, pa in te nemen en t.z.t. zich te herbewapenen. Men kan aannemen, dat de Duitse staalproductie, die in een jaar tijds met 400 pet. gestegen is, binnen een jaar het voorgeschreven plafond zal hebben bereikt. Er zal dan sterke aandrang worden uitgeoefend om de productie te verhogen, ook al in verband met het feit, dat er thans veertig millioen mensen in West-Duitsland moeten leven, tegen vroeger dertig millioen. Wordt aan West-Duitsland deze verhoogde productie geweigerd, dan kweekt men een anti-Westerse stemming en speelt men in de kaart van de extremisten van links en rechts, die door de Oost-Duitse regering toch reeds worden aangespoord, een z.g. nationaal front tegen de regering te Bonn te vormen. Bovendien is het de vraag, of men in staat zal zijn te beletten, dat de zware industrie haar productie ondanks alle verboden toch opvoert. Men beschikt in dat geval weliswaar over de internationale Ruhr-autoriteit, maar hoewel deze officieel het recht tot controle heeft, beschikt zij niet over een staf van deskundigen, die deze controle zou kunnen uitoefenen. Bovendien kan deze Ruhr-autoriteit in geval van overtreding der bepalingen geen sancties toepassen. Het is evenmin zeker, dat de hoge commissarissen daartoe wél in staat zouden zijn, vooral wanneer zij het onderling niet eens kunnen worden. De enige practische mogelijkheid om de Duitse staalproductie binnen „veilige" grenzen te houden, ligt voor het moment in ontmanteling. Dat is de reden, waarom Frankrijk daaraan blijft vasthouden, hoewel het ook liever anders zou doen, omdat men in Parijs zeer wel begrijpt, dat deze politiek op den duur geen succes kan hebben en het Duitse ressentiment tegen Frankrijk zal aanwakkeren. Frankrijk zou de voorkeur geven aan een inschakeling van de West-Duitse staat in de West-Europcse economische en politieke .samenwerking. De Franse .vertegenwoordigers in de Raad van Europa te Straatsburg hebben bovendien gepleit voor de gezonde gedachte, een internationaal beheer van de zware industrieën in heel West-Europa in het leven te roepen, waardoor de Duitser* zich niet meer verongelijkt konden gevoelón en de zekerheid zou zijn geschapen, dat de industriële capaciteit van West-Europa aangewend zou worden voor het welzijn van heel West-Europa. Het terughoudende en afwijzende standpunt van Engeland te Straatsburg heeft deze mogelijkheid voorlopig getorpedeerd. De Britse politiek stimuleert de oude politieke en economische tegenstellingen op het vasteland, zulks in een periode, waarin samonwerking de enige uitweg betekent uit de gezamenlijke moeilijkheden. De onberaden uitlating van McCloy heeft de hoop, dat Amerika met kracht zou pogen Engeland en Frankrijk tot samenwerking te bewegen, niet in vervulling doen gaan. In de menwerking van Engeland met het continent, en op de eerste plaats met Frankrijk, ligt de enige mogelijkheid van een oplossing van het Europese, het Duitse en het ontmantellngsvraagstuk. Blijft die mogelijkheid ontbreken of wordt zij niet aangegrepen, dan zat het verleden herleven en zullen de kwade geesten, die me» overwonnen heeft ln vüt oorlogsjaren, zich ln nieuwe, maar niet betere gedaanten gaan manifesteren. ---