(advertentie) mhutsuil! --- CEZARY’S WIER WERKT NOG STEEDS NAAR WENS Tranen maken plaats voor gulle lach operate graaf dit kind een kans CEZARY door JOS VAN NOORD Pools patiëntje goede maatjes met medische staf Gistermiddag zag de negenjarige Cezary op de kinderafdeling van het Academisch Medisch Centrum voor het eerst sinds de niertransplantatie van afgelopen maandag zijn vader weer terug. Vader Stanislaw stond die dag, tijdens een vele uren durende operatie, een nier af om het leven van zijn zoontje te redden. Het was een ontroerend weerzien, maar nog voordat er te veel traantjes kwamen, hebben we er maar gauw een dolle boel van gemaakt met ballonnen, fopneuzen en feestmutsen, terwijl dokter Abbad en internist dr. Surachno de slingers ophingen. Die gulle lach weer te zien op dat leuke bekkie van onze Poolse Cezary, dat is toch de mooiste dank, een prachtgeschenk tegelijk aan al die duizenden lezers van onze krant, die binnen één week bijna een kwart miljoen gulden bijeen brachten, omdat ook zij vonden dat Cezary gered moest worden. / (f '1 \ AMSTERDAM, zaterdag Het gaat almaar beter met onze kleine Cezary! „En z'n nieuwe nier functioneert nog steeds helemaal naar wens. Er zijn geen afstotingsverschijnselen," zegt dokter Nena Abbad, zijn leuke kinderarts en nevrologe, die dit kan aflezen uit de resultaten van regelmatige onderzoeken. ■ Allemaal blijde gezichten rond onze feestneus Cezary, v.l.n.r. dr.'J. Surachno, vader Stanislaw, moeder Danuta, dr. N. Abbad. dr. H. Linschoten en dr. D. Bakker. „Het is een wonder," zegt moeder Danuta over de transplantatie van vader op zoon. „We zijn nog nooit zo gelukkig geweest." Foto: THEO TERWIEL --- Koortsvrij „De pijn neemt nu snel af," zegt mevrouw dr. Nena Abbad, die ook in onze Stichting Cezary zit. Dokter H. Linschoten, hoofd van de onderafdeling transplantatie-chirurgie, en zijn collega-chirurg van het AMC dr. D.J. Bakker zijn ook heel tevreden, want de wonden van de operatie genezen zeer voorspoedig, ook bij vader Stanislaw Królikowski, die gisteren helemaal koortsvrij was, even uit bed mocht om z'n zoontje te gaan zien en dolgelukkig is met de zo succesvol verlopen transplantatie, die in Polen niet mogelijk is. Ook bij moeder Danuta zijn de spanningen van de afgelopen week goeddeels verdwenen. Het is haar aan te zien. Soms zit ze nu urenlang bij Cezary op z'n steriel gehouden kamertje en dan kijkt ze naar haar zoontje, die stripboeken verslindt en met z'n cadeautjes speelt. Danuta kan nog maar nauwelijks geloven dat het allemaal achter de rug is. Dan weer 'zakt' ze drie etages naar de kamer van haar man, die er nu ook als een vorst bij ligt. --- Beperkingen t» O ten of de botvergroehngen bij Cezary, als gevolg van de nierziekte, nu ook zullen ver- Volgens dr. Surachno, de transplantatie-deskundige die vooral vader Stanislaw begeleidt, is een onbekommerd leven met één nier heel goed mogelijk. „Veel mensen worden geboren met maar één nier, soms komen we daar door een toeval achter, de mcesten weten 't niet eens. Met één nier ga je bij voorkeur niet op rugby of op waterpolo, maar dat zijn eigenlijk de énige beperkingen, die mij zo te binnen schieten," aldus dr. Surachno. „We moeten nog afwachdwijnen. Maar wij hebben daar goede hoop op," zegt de jonge dokter Abbad, die op haar kinderafdeling ook zo leuk met de kinderen omspringt dat ze zelfs kans ziet om soms van de kleine, dikwijls vervelende onderzoeken nog een feest te maken. Volgende week gaat ze trouwen, dus dan is het wéér feest! law was een ligperiode van tien dagen voorzien, Cezary zal nog enkele weken in het ziekenhuis moeten blijven. Hij kan op z'n kamertje tv kijken en er komen nog steeds ansichtkaarten van meelevende lezers. Na ontslag uit het AMC zal het gezin nog enkele maan- Het is nog niet precies duidelijk wanneer vader en zoon Królikowski het AMC mogen verlaten. Voor vader Stanisden in het Ronald MacDonald Huis in Amsterdam verblijven tot de nabehandeling van Cezarv helemaal is afgerond en dokter Grenda van het Kinderziekenhuis in Warschau naar Amsterdam komt om zijn patiëntje, dat dan eigenlijk geen 'patiënt' meer is, met de nodige instructies over te nemen. --- Boeiende lectuur I (Hoe het ook zij, Henk R. kreeg er spoedig veel méér mee te maken. In Amsterdam werd hij benaderd door Baptist A., een in Buitenveldert woonachtige Belg. Deze bleek over boeiende lectuur te beschikken... Henk R.: „Die Belg zei: je mag . wel goed opletten, want ze willen je ontvoeren. Ik schrok me rot. Ontvoeren!? Hij beweerde dat de Duitse politie mij naar de grens wilde lokken om me daar te grazen te nemen voor die drugszaak. Mijn nieuwsgierigheid was toen natuurlijk wel gewekt. Die Belg liet me wat papieren zien, met officiële briefhoofden en stempels. Ik zag dat mijn naam inderdaad werd genoemd. Ik heb hem daarop gevraagd of hij me méér documenten kon leveren, ) omdat ik hier het fijne van. wilde weten." Baptist: A. is een slimme Belg en kon dat wel. Maar, voor wat, hoort wat, dat spreekt. Hoeveel? Tja, zoals gezegd, Henk R. vindt over bedragen praten niet interessant. „Een X-bedrag, maar geen tonnen," zegt hij. Het dossier was naar zijn zeggen onthullend en het geld dik waard. „Er stond zwart op wit dat ze mij wilden ontvoeren. De Duitse, Belgische, maar ook de Amsterdamse politie was daar bij betrokken. Er stond letterlijk dat de Duitse politife contact op moest nemen met een bekende Amsterdamse politieman — nee, ik noem geen namen, maar bijna iedereen kent hem wel — en dat ze mij de grens over moesten zien te krijgen." Hoe Baptist A. er aan kwam is inmiddels duidelijk geworden. Hij mag zich een goede bekende noemen van mr. Claude Leroy, procureur des Konings in Brussel. Een machtig, invloedrijk man, die nog niet zolang geleden speciaal adviseur was van de Belgische minister van Justitie Gol. Belast met de portefeuilles... gevangenissen, vrijlatingen en gratieverleningen. In 1983 werd hij in Brussel benoemd tot „Eerste substituut", zoals men de procureur des Konings in België ook wel noemt. Een functie, waarin hij zicht had op alle strafzaken die er speelden. Oók die van de drie Amsterdammers, die in Machelen de „bloemetjes" verkeerd hadden buiten gezet en nu in afwachting waren van hun berechting. ■ ■ • --- Broodwinning Hoe het verder is gegaan, is moeilijk met precisie te reconstrueren. Maar als van de nu in de Belgische pers circulerende geruchten maar een kwart waar is, was mr. Claude Leroy een man met bijzondere noden en duistere vrienden. Een liefhebber van de speeltafel. Een gokker, net als Baptist A., die daar zelfs zijn broodwinning van heeft gemaakt. Onder de (roulette)tafel door is het „Undercover Bercail-dossier" dan ook in handen van Baptist A. gekomen, die het weer doorverkocht aan belanghebbende Henk R. in Amsterdam. In het kantoor van mr. Docdens vertelt Henk R. hoe het verder ging. „Op 11 februari van dit jaar jaar ben ik door Belgische rechercheurs gehoord in het politiebureau van Huizen over mijn vermeende betrokkenheid bij dat hasj-transport. Omdat ik door dat dossier toch bang was geworden, vertelde ik hen dat ze geen grappen moesten uithalen, omdat ik exact wist wat ze van plan waren." Daarna ging het allemaal vrij snel. De zaak van de bloemenwagen vol drugs kwam in het voorjaar voor de 20-ste kamer van de correctionele rechtbank in Brussel en de geëiste straffen waren niet mals. Acht jaar voor het super-trio dat in voorarrest zat en tien jaar voor de veilig in Nederland verblijvende Henk R. De uitspraak, op 5 april, was echter verrassend: vrijspraak! Fred S., Wim M. en Cees de W. (oud-Ajaxvoetballer, doelpuntmaker in de beroemde „mist"-wedstrijd Ajax-Liverpool) kwamen op vrije voeten. Bijna gelijktijdig werd mr. Claude Leroy, de procureur des Konings, gearresteerd. Evenals Baptist A., die zich ogenblikkelijk verzekerde van de steun van pleiter mr. David Moszkowicz en de Belgische mr. Jean Bornet. In de Buitcnvoldertse woning van Baptist worden niet alleen wapens gevonden, maar ook kopiën van het „Bercail-dossier" én afschriften van twee bankrekeningen in Brussel waar in totaal ruim anderhalf miljoen gulden op staat. Is er omkoping in het spel? „Néé," stelt Henk Orlando R. resoluut. En ook mr. P. H. Doedens zegt: „Néé." 'Henk R.: „Laat ik één ding voorop zetten, ik heb die hele mr. Claude Leroy nooit gezien of gesproken. De verhalen dat ik hem onder druk heb gezet of gechanteerd om die vrijspraak te bewerkstelligen zijn dus gelogen. Ik heb deze week op het hoofdbureau van politie in Amsterdam voor het eerst een fotootje van hem gezien, met de vraag van de recherche daarbij of ik de man kende. Die vrijspraak is op zuiver juridische gronden gevallen." --- Bij verstek veroordeelde Amsterdammer had veel geld over voor omstreden Belgische documenten „IN GEHEIM DOSSIER LAS IK HOE POLITIE MIJ WILDE ONTVOEREN” door PETER R. DE VRIES Nederland-België. De Amsterdam- ? mere Frëd 5..131), ______ de even oude . Wlm M. en Cees deW. (38) scharrelden verleden • jaar in de nacht van 17 op 18sep- . tember verdacht rond bij een bloe- • * menwagen op een parkeerplaats in het Belgische ; Machelen, toen zij verrast werden fe door een polftiemacht In de auto za< ten géén ver-; geet-mij-j! nietjes, maar p een partij van IS6 < kilo Übanon-hasj. | 1-0 voorde Bei- i gen. Tegen de \ ' drie verdachten '| werd acht jaar ge- i vangenisstraf * geëist. Amsterdammer Henk Orlando R. (34), die , niét werd gepakt, maar die men in |Brussel wél als de .1 organisator beschouwde, kreeg f bij verstek een eis van tien jaar aan zijn broek. ; Daarna begon het. Het Amsterdamse kwartet werd vrijgespro- ; ken... Gefluister over omkoping. chantage, verkwanselde „un« f dercover" dosj siers en een corrupte Belgische f procureur des ko- > nings... Zotte klap of de waarheid? Na onze publikatie van afgelopen donderdag vertelt Henk R. nu hoe ■ hij het geheime „Undercover-Bercaildossier" kocht... i : • x' -v. y Daarvoor moeten we terug naar december 1984. De drie Nederlanders zitten dan al een paar maanden in Belgisch voorarrest en Henk R., ex-autohandelaar, heeft inmiddels begrepen dat Justitie hem als het grote brein achter de hasj-smokkel ziet. Men heeft hem schriftelijk gevraagd naar België te komen om bij het onderzoek behulpzaam te zijn, maar R. heeft daar wijselijk geen gehoor aan gegeven. „Ik begreep niet waarom ze mij moesten hebben. Ik heb met die hele zaak niets te maken gehad," zegt hij met een uitdrukkingsloos gezicht. „Ja goed, ik kende één van die drie jongens wel, maar dat zegt toch niets?" stelt R., die in 1976 „naam maakte" met een pittige heling van gestolen schilderijen. Mr. l'.H. Doedens, in wiens Utrechtse advocatenkantoor het gesprek plaatsvindt, knikt instemmend. AMSTERDAM, zaterdag Henk R. is een openhartige jongen, je moet alleen geen bedragen en namen aan hem vragen. Dan begint hij te glimlachen en maakt met zijn handen een afwerend gebaar: „Nee... sorry, daar koop ik niks voor. Krijg ik alleen maar last mee." Ook zonder deze details vertelt de 34-jarige Amsterdammer echter een interessant verhaal. ■ De publicatie in onze krant van donderdag j.l. waarin melding wordt gemaakt van Amsterdamse betrokkenheid bij de Belgische corruptie-affaire. --- Provocatie-actie Advocaat mr. Doedens vult dat aan: „Dat is juist. Om te beginnen werd de zaait niet door die mr. Leroy behandeld maar door een ander. Ten tweede bleek tijdens de zitting dat het dossier niet volledig wds. Uit alles kwam naar voren dat het hier een zogenaamde provocatie-actie van de Belgische politie betrof. Ze hadden dat parkeerterrein helemaal omsingeld, maar vreemd genoeg konden de zogenaamde leveranciers van de drugs, drie man, ongemerkt ontsnappen. Niemand heeft meer iets van hen gehoord, terwijl er ook foto's van de leverantie waren gemaakt. Die zijn trouwens eveneens verdwenen. Althans, Justitie heeft ze uit het dossier gehouden. Om die reden heeft de rechter gezegd dat het strafdossier niet compleet was en het aannemelijk is dat er sprake is geweest van provocatie." Natuurlijk. Vraag blijft daarbij alleen of het zo onwaarschijnlijk is dat een procureur des Konings, die er niet voor terugdeinst aan de penose super geheim „undercover" materiaal te verkopen er ook voor kan zorgen dat het dossier bij een strafzaak, laten we zeggen, opnieuw wordt „gerangschikt"...? Waarna het vervolgens door de rechter te licht wordt bevonden. --- „Met de Paus” doo Rob Hoogland Knagen „Ja, met Sint Nicolaas." „Gegroet Monseigneur, U spreekt met de Paus." „Lieve hemel, Heiligheid! Welk een eer dat U mij belt, helemaal van Rome naar Madrid! Nederig maak ik een diepe buiging. Doch. j vanwaar Uw plotselinge resse voor de bisschop «arivi? Mira?" „Ik zal open kaart met.U spelen, Monseigneur. Ik heb-,: zeer dringend Uw adviernodig." ÖMS „Mijn advies? Ik mag,dan rijk zijn, Heiligheid, en vrijgevig, maar vergeleken met i . U ben ik toch slechts arm van geest." „Luister, mijn luister. Ik ga naar het buitenland..." \ r& „Alweer?" riï'j' „...en zal daarbij ook Nederland een bezoek brengénl" „Nederland? Daar kom'ik' elk jaar!" „Dat weet ik, Monseig- V, neur. Vandaar deze telefonade. Ook ik wens de gang van zaken in mijn Nederlandse , kerkprovincie wel eens met eigen ogen te aanschouwend Maar dat dit volgens vele .]. beminde gelovigen in de lage landen een stoutmoedig plan is had ik nauwelijks kunnen ■ bevroeden." i(- wr. „Hoezo, Heiligheid? Hopelijk neemt U het mij niet kwalijk, maar ik ben nist £- geheel en al op de hoogtei' 'ü-. Mijn meeste Zwarte Pieten vieren momenteel vakantie in hun moederland, waafl door ik zelf cadeautjes zit'in te pakken. We lopen achter - en voor men het weet isJieti. weer december. Vanwege de drukte heb ik het nieuws de laatste tijd dus niet helemaal kunnen volgen." v'.j'Vy „Sta mij toe U het een en ander uit de doeken te doen, goedheiligman. Reeds lang voor ik te kennen gaf een reis naar Nederland te willen maken wist ik natuurlijk dat daar wel eens een enkeling ■ dwars ligt. Dat deden ze in de middeleeuwen al, zoals U zich wellicht kunt heririnef'J ren. En ik kan er geen schop benoemen of men roept dat de klok wordt teruggezet.- Maar ach, daar had ik niet j < zoveel problemen mee. Dat?? wuifde ik weg." „Daar had U groot gelijk ' • » -v ' VV' Tl „Dank U. Maar naarmate de datum van mijn komst. naderde werden ze steeds on-, hebbelijker! Een intellectueel suggereerde zelfs dat iedef- - een maar zijn eigen aanslag op mij moest voorbereiden. De ene na de andere discussie of protestbijeenkomst wérd-- gehouden. Hele kranten werden over mijn bezoek ges, noemt U maar op. Steeds stond die ene vraag centraal:' is de Paus eigenlijk wel wel-r\ kom? Het leek wel of ik èen. oorlogsmisdadiger was. Dat had ik niet gedacht, Monseigneur, van die tolerante Ne- ■ derlanders. De enige die mij ~ van het tegendeel trilde overtuigen was ene meneer Bèu-\ , ker. Maar die ken ik niet.- -v Wat moet ik doen? Uw collega's aldaar lijken mij niet. meer te kunnen helpen. Zeg *, het mij, want U kent dat •' volk!" t „Niets van aantrekken, c,v, Heiligheid." • „Pardon?" „Niets van aantrekkenLj' Sommige Hollanders hebben nu eenmaal een grote mond'.'- Zij vinden hun eigen mening' zo enorm belangrijk dat desnoods met geweld aan deren moet worden opge-.- drongen. Tot men er geld ' voor biedt, want Hollanders' blijven een volk van domi-' ~ nees en kruideniers. Ik heb' ■> daar reeds lang geleden mee \ leren leven. Ik geef ze tocl}'*K. hun cadeautjes en het opvallende is dat juist zij niet we- • ten hoe snel ze die moeten 'v* uitpakken." „Dus ik ben welkom?" ocs f „Voor de meesten weIfCCSJ hoor. Maar waarom, Heilig-' • heid, doet U gewoon niet xvat: ik al jaren doe?" Z'-l"'* „Wat is dat dan, Monseig-,' neur?" v „Waarom stuurt U geen hulppaus? Meer is dat landje, toch echt niet waard." * uv'. l ---