(Advertentie! O WITTE KRUIS ] Dl £Ckb PIJNSTILLER Een maand gaal vlug. Mat WITTE KRUIS (poedera. tabletten of cachata) hoeft u niet maar op te zien tegen nare dagen. --- (Advertentie) V» * » « " ■ J\' 'V' licht en luchtig, zacht en zuiver *-• *"•» ■** N \-.; "- r '«•■ .- „*■ -- , . • ..-. # . *V'l •' V . RQXY jagraag! « ? « • --- . (Advertentie) De OLVEH sluit uw zorgen uit --- Nederland heeft een eigen tweetrapsraket „VUURPIJL" OMOR blijft tachtig seconden in de lucht Lancering op Texel volledig geslaagd Luidruchtig visitekaartje van industrie (Van een onzer verslaggevers) DEN BURG, (Texel), 3 dec. — Op de noordpunt van het eiland Texel, tussen de vuurtoren en de driftig aanrollende see, is gistermiddag n»*t succes een Nederlandse raket gelanceerd. Om precies kwart voor drie „vertrok" de ruim vier meter lange, slanke raket die de codenaam OMOR »-£5 O droeg. De Springstoffenfabrieken In Amsterdam en de Artillerie-Inrichtingen in Hembrug-Zaandam presenteerden door middel van deze raket, door de bedrijven *eU „vuurpijl" genoemd. hun Visitekaartje. Zij willen op hrt gebied Vaa de vervaardiging van rakettten voor burgeriUke towel als militaire doeleinden een rol gaan meespelen. De lancering van de tweetrapsraket geschiedde door technici van het Natienaal Lacht- en Ruimtevaartlaboratorium in Amsterdam. „WH hebben het bewjjs willen leveren, dat wU bezig zijn een bepaalde technische achterstand in te halen". xo werd namens de beide bedrijven verklaard. De ontwikkeling van de Nederlandse raket, een ondersteuningsraket. die met behulp van een draagraket van Brits- makelij de lucht in werd geschoten, heeft enkele tonnen gevergd. De raket zelf kost nog geen tienduizend guldeh. Met draagraket mee nog geen twintigduizend. In 1900 werden, na een eerste oriëntering, contacten gelegd tussen de beide bedrijven en het Lacht- en Ruimtevaartlaboratorium, kortweg genaamd N.LR, Dit had behoefte aan een rakettype. waarop buitenlandse producenten nrh nog niet hadden gespecialiseerd. De specials eisen waren een lange brandt(Jd en een kleine doorsnede. Het N.L.R. had de raket nodig voor aërodynamisch onderzoek, proefnemingen In de vrUe vlucht. De raket wordt aangedreven door middel van .vaste brandstof. Dit om haar binnen zeer korte ttfd zeer grote snelheid te geven. • Vloeibare raketbrandstof. zoals die onder andere, voor de lancering van ruimtevaarders wordt gebruikt. Heeft de 'eigenschap de raket in aanvang langzaam omhoog te brengen. BU de ontwikkeling hadden de beide Nederlandse bedrijven profijt van het resultaat van onderzoekingen in het Franse laboratorium S.E.P.R. Do ufabrieken ontwikkelden het kruit, een mengsel van springkatoen met nytroglycerine en ballistische bestanddelen, dat men aanduidt met de term „gegoten doublé-ba se krult". De Artillerie-inrichtingen construeerden de motorkamer. Na een reeks van noodzakelijke beproevingen werd het prototype van een ondersteuningsraket vervaardigd, dat een jaar terug in de Noordoostpolder statisch kon worden beproefd. Enkele van de raketmotoren werden bi het voorjaar beproefd. Het vergde nog een half jaar, voordat de eerste lancering kon worden verwerkelijkt. Men moest onder meer nog de sterkte van de bevestiging van de stabilisatievlakken beproeven. Op het Unceerterreia van het N.LR. werd op SI oktober de eerste raket onder seer roede weersomstandigheden. het luchtruim ingezonden. De lancering wm succesvol en gaf de leider* vu de betrokken bedrijven de moed om de lancering van de volgende raket, het „visitekaartje". aan te kondigen. Technici maken de raket voor de lancering gereed. --- Venezuela tegen Cuba BUITENLANDSE KRONIEK Vandaag zal naar alle waarschijnlijkheid de Organisatie van Amerikaanse Staten zich beraden over een Venezolaans verzoek krachtiger maatregelen te nemen tegen het huidige bewind op Cuba. Reeds lang was het duidelijk, dat Fidel Castro en de zijnen zich niet beperkten tot de export van politieke denkbeelden. Zij zonden naar. de andere landen van Latijns Amerika ook agitatoren en wapens, teneinde daar revoluties k la Castro uit te lokken. In Venezuela heeft de politie begin vorige maand nabij Caracas 1 een voorraad wapens ontdekt, die bestemd was voor een ondergrondse organisatie, de Strijdkrachten der Nationale Bevrijding (FALNT en die bewijsbaar afkomstig is van Cuba. Deze ontdekking vormt de» grondslag van het Venezolaanse verzoek, dat vandaag in behandeling komt. Het mag dan moeilijk zijn te voorspellen. hoeveel Latijnsamerikaanse landen Venezuela zullen steu- nen. zeker is dat de Verenigde Staten volledig bereid zijn Kun medewerking te verlenen. Overigens is de» ontdekking van deze wapens niet het eerste bewijs van Cubaanse agitatie in Venezuela. Nadat in januari 1958 de dictator Marcos Perez Jimenez ten val was gekomen, is het bewind van de democratisch gekozen president Romulo Bétancourt veelvuldig geplaagd door opstootjes, die door de rechterzijde waren aangesticht. Het bewind kwam deze relletjes te boven zonder de cangeboden steun van communisten en andere radicale groeperingen te accepteren. Dat heeft geleid tot een verkoeling tussen Bétancourt en de communisten. een verkoeling die omsloeg in openlijke vijandschap, toen de president in november 1961 brak met Cuba. Een golf van terreurdaden is sindsdien ontketend tegen de regering en tegen de Amerikaanse vestigingen in bet land. Om er slechts een paar te noemen: vorig jaar mei maakten opstandige mariniers zich enige tijd meester van de slad Carupano. een maand later gebeurde iets dergelijks in de grote marinebasis Puerto Cabello. in februari j.l. nam een groep rebellen het, 3127 ton metende vrachtschip „Anzoategui" in bezit, in juni werd het gebouw van de Amerikaanse militaire missie te Caracas overvallen en in brand gestoken, eveneens in juni werden de' pakhuizen van Good Year in Caracas aangevallen en geplunderd, in augustus werd de internationale Spaanse voetbalartiest Alfredo di Stefano enige tijd ontvoerd. en op dit moment, ontbreekt nog steeds ieder spoor van de Amerikaanse kolonel James K. Chenault, die vorige week woensdag van de drempel van zijn huis werd gekidnapt. Tenslotte maakten zeven jonge rebellen zich vorige week donderdag enige tijd meester van een Venezolaans passagiersvliegtuig. Bij dit alles, en ook bij een intensieve terreurcampagne tegen de oliemaatschappijen. is een belangrijke rol gespeeld door de FALN. die zijn sympathieën voor Cuba niet onder stoelen of banken steekt. Het doel van de orgrnisatle is geweest de presidentsverkiezingen van de afgelopen zondag onmogelijk. te maken. Dat oogmerk is. al zijn er meer dan '20 doden en tegen de 100 gewonden gevallen, niet bereikt en dat is althans aanleiding tot enige voorzichtige voldoening. --- Felle wind Een (ene oostelijke wind maakte het verbluf <>P de lanceerplaats voor de vele gasten uit de burgerlijke zowel als de militaire sector beslist niet tot een genoegen. Ook de verdere weersomstandigheden waren minder gunstig dan b(J de eerste lancering, een maand geleden. Het zicht was zeer beperkt. Zo kon het gebeuren dat men de raket, die met een geweldige klap en een korte lichtflits vertrok, slechts enkele tienden van een seconde kon vol. gen. Het radarscherm maakte, dat men de raket op haar korte vlucht toch onder controle kon houden, dit met het oog op de berging. Voor de berging had men de beschikking over een helikopter en twee vletten van de landmacht-vaartuigendienst. De lancering geschiedde in de richting van het droogvallende wad, dit om de berging te vergemakkelijken. De hoek waaronder de raket werd afgevuurd was zeventig graden. De ondersteuningsraket werd ontstoken acht seconden na de start van de draagraket. De snelheid b\J het ontbranden - van de ondersteuningsraket was 350 meter per seconde, en na het uitbranden daarvan 600 meter per seconde, dat is anderhalf maal de snelheid van het geluid. --- 80 seconden De grootste hoogte die de raket kan bereiken is tien kilometer,, de grootste actie-radius ongeveer achttien kilogieter. De raket la uitgerust met een valschermsysteem. De tt)d die verstrijkt tussen het lanceren en het neerkomen van de raket is tachtig seconden. Het gewicht is rond 150 kilo. De beide bedrijven gaan voort op de Ingeslagen weg. Volgend jaar hoopt men ook de eerste trap van de raket, de draagraket, zelf te kunnen vervaardigen. Men beschikt over aanwijzingen, dat er internationale interesse bestaat voor het project. Alleen ln de burgersector werkt men op grond van concrete plannen. Van concrete plannen ln de militaire sector is nog niet gebleken. De aanwezigheid van hoge militaire autoriteiten t>U deze eerste officiële lancering doet vermoeden dat op zUn minst de Interesse is gewekt. --- Groothandelsprijzen in september gestegen DEN HAAG, S dec. — Het CBS heeft thans indexcijfers van groothandelsprijxen per. SO september 1963 samengesteld. Het algemeen . Indexcijfer steeg, in vergelijking met ultiiAo augustus IMB, met 1 punt tot 142 (1M8: 100). De pr{|sindices van de voedingsmiddelen stegen met S punten, terwijl die van de grond- en hulpstoffen en afgewerkte produkten met 1 punt omhoog gingen. In d« groep van de plantaardig* voedingsmiddelen steeg de prils van ruwe rietsuiker, wat slechts gedeeltelik gecompenseerd werd door een prijsdaling van haver, zodat het prijsindexcijfer van de groep 1 punt hoger kwam te liggen dan in de voorgaande maand. Het prijsindexcijfer van de dierlijke voedingsmiddelen vertoonde een stijging met 5 punten, voornamelijk veroorzaakt door het hogere prijsniveau van boter, kaas, melk, rundvee en varkens. In de overige groepen waren de belangrijkste prijsstijging die van steenkolen, cokes, vlees en vleeswaren, stro, vetzuren en oliën. De grondstoffen voor metaalwaren vertoonden daarentegen een licht dalende prtfstendentie. --- Beschadiging in pijpleiding Reactor Centrum Petten PETTEN, S dec. — In de besriiermende loodmantel van de pijpleiding voor de afvoer van zwak radio-actief afvalwater van het Keactor Centrum Nederland Is van buitenaf enig seewater binnengedrongen. Dit is aangetoond door een elektrische detectiemethode. De beschadiging bevindt zich aan de buitenzijde van de buis op een afstand van ongeveer drie kilometer uit de kust. De eigenlijke lozingsleiding, een plastio-blnnenbuis, is volkomen intact.* --- ZOENENDE NICHTEN Jongens en meisjes van het kinderhuis „Domlnlcus Savto" omringden haar met bloemen en zongen „Lang zal «ij leven". Vaa do priorin van het bejaardentehuis kreeg iu meteen een dikke wollen sjaal omgeslagen, dU bewoonsters van „Simeon en Anna" voor haar hadden gebreid. Vier vrouwen uit Twente, nichten van mevrouw Dendrinos, zoenden de tante die zy nog nooit gezien hadden ea die zi| Jarenlang dood hadden gewaand, hartelijk op de wangen. „Het is precies onze vader", zeiden ze. „Ia dat geen verrasing, deze vier nichten?", vroegen wfl mevrouw Dendrinos. Maar Anna was na da eerste sensatie niet meer van haar stuk te brengen. „Zou een schandaal zijn, als zy niet gekomen waren", lacht* zy. Zo verbaasde ledereen met haar, na 63 jaar nog zo ongerepte Rotterdams, en haar enorme vitaliteit. De twee stewardessen van het vliegtuig uit Athene beloofden haar deze week nog te komen opzoeken in Rotterdam. Korte tijd later wachtte haar een tweed* onthaal: in de directiekamer van huize „Simeon en Anna". „Ik ben blij, dat ik weer in Rotterdam terug ben", zei ze, als was ze met een dagretourtj* naar Utrecht geweest. „Of ik het koud heb? Welnee, in Griekenland zaten we al in de sneeuw!" En toen kwamen de verhalen los. „De Warmoezlerstraat waar Ik-geboren ben, beataat niet meer, heb ik gehoord. Ik woonde er niet ver van de Breede Plaats. Eventjes verderop woonde een Jongen, die nu 81 Is en die ma nog een brief heeft geschreven toen hij hoorde, dat ze ma la Griekenland gevonden hadden. Dat la meneer Swaab uit Oen Haar. ,A 1» JU Anneke Strik bent", zei hj, „dan doe ik alles voor je wat lk kan.' JU kon co mooi zingen en dat hoorde mün moeder co graag..." Toen moest Anna Dendrlnos-Strlk bewttzen, dat ze „Anneke" was. En dat deed ze. --- ANNA DENDRINOS weer thuis Vluchtelinge na 62 jaar in Rotterdam Als was «U een filmster, z* werd Anna Dendrinos-Strik uit Athene op de luchthaven begroet. Tranen van dankbaarheid achoten In haar ofni, toen kinderen met bloemen op haar toekwamen, maar al gauw had ze hsar onverwoestbare vrolijkheid hervonden. „Ik weet niet ho* ik de mensen nfoet bedanken. Ik had nooit gedacht, dst lk In Holland zou terugkomen", zei ze. Mlachlen ia er ook wel met de 79-jarizr weduwe uit de Atheense krottenwijk Dourgouti epn wondertje gebeurd. Twee maanden geleden waa z(| nog een van alle* berooide vluchtelinge, met een dramatisch leven achter de rug. ZU had kip noch kraal meer In de ivereld en sleet haar armoedige leventje tuv en do ergste ellende In Athene. Als meisje van zestien Jaar was - zij uit Rotterdam weggelopen met een Griek, met wie zij later trouwde. Het was 1901. Zij volgde hem naar Turkije. Maar tijdens de oorlog tussen Turken en Grieken werd zd met tienduizenden Griekse landgenoten gewelddadig verdreven. En vanaf die dag beleefde het echtpaar Dendrinos slechts rampzaligheid. Haar man stierf in 1943 tijdens de Duitse bezetting. Op een vuilniskar brachten ze hem weg. En Anna weet nog steeds niet waar hij begraven is. Op maandag 30 september van dit Jaar liepen wfl, terwijl wtJ voor de grote vluchtelingenactie de krottenwijk Dourgouti bezochten, Anna Dendrinos tegen het lijf. „Benne Jullie Hollanders?" riep ze. Haar levensverhaal verscheen in ongeveer alle Nederlandse kranten. In Rotterdam las de heer A. Boelaars, de directeur van het bejaardentehuis „Simeon en Anna" aan de Westkruiskade, haar verhaal in onze krant. HU was diep getroffen en stelde zijn bertuur voor de vrouw Dendrinos met volledige verzorging een plaats ln het bejaardentehuis te geven. Inmiddels was een Rotterdamse krant al een actie begonnen voor haar overtocht naar Nederland. 'Mevrouw Anna Dendrinos-Strik laat op SchipJiol zien hoe blij ze is met de gekregen das. Links op de foto zuster Priolien Concilia van het bejaardentehuis in Rotter' dam, dat mevrouw Strik een rustige levensavond biedt. --- HET BEWIJS Ik schreef hem: weet ]• nog wel, dat vlak b(J ons ome Feilinga woonde? HU was brigadier van politie en had tien kinderen. Nu, of meneer Swaab zich dat herinnerde! We deden dikwijls hasie-over." Ze praat door over haar man, haar eenzaamheid, over „de familie van mtjn man die nooit naar me omkeek". Dan mag ze haar kamertje zien, met een kast vol kleren. Tenslotte gaat se naar de conver■atiekamer, kennis maken met de damei, die al popelen van ongeduld om haar te ontmoeten. Ia de conversatiekamer cal se gelukkig s(|a. Ze heeft een vracht verhalen mee genomen oit haar ballingschap. --- BONN: Wij doen niet aan rassendiscriminatie Verweer tegen aantijging van communistische zijde -VEW YORK. 3 dec. (Rtr) — West- Duitsland heelt zich gisteren krachtig i verzet tegen communistische bewerinrn dat Bonn rassendiscriminatie bedrijft ra de onderdrukking van antikoionlalistische beire|li|en la Afrika en Azië steunt. In een nota aan alle delegaties van de Verenigde Naties zei de Westduitse waarnemer bij de VN, von Braun, dat de politiek van zijn regering ten aanzien van de Afrikaanse en Aziatische landen „is gebaseerd op de fundamentele rechten van alle volkeren op volledige soevereiniteit". Von Braun merkte op. dat zijn land een van de grootste kopers van Afrikaanse en Aziatische goederen is. De Westduitse voorwaarden bü leningen aan ontwikkelingslanden ztjn gunstiger dan voor Duitse burgers en bedrijven en op grote schaal wordt technische en andere hulp verleend, aldus von Braun. Een dergelijke politiek ..neo-kolonlalistlsch" noemen vond h(j abrard. Al' leen al uit Afrika studeren 1300 studenten aan Duitse universiteiten. De regering in Bonn weigert voortdurend vergunningen voor de uitvoer vaa militaire wapens en uitrustingen naar Zuid- Afrika, de Portugese gebieden la Afrika en naar alle andere gebieden waar spanning heerst. Bepaalde communistische kringen trachten echter deze goede betrekkingen te vergiftigen door. valse beschuldigingen te uiten. ZIJ doen dit, volgens de verklaring van von Braun, om de aandacht af te lelden van de „kunstmatige verdeling van Duitsland tegen de wil van het Duitse volk".. „De regering van West-Duitsland is er echter van overtuigd, dat de vrijheidslievende volkeren van Afrika en AziS dergelijke acties niet zullen .steunen en aat zty voort zullen gaan hun welgemeende sympathie te geven . aan de aspiraties van een ander volk naar hereniging la vrijheid", aldus von Braun. --- Britse minister contra topfiguren in BOAC (Van onze Londense correspondent) ' LONDEN, S dec. — De minister van Luchtvaart, Jullan Amcry, pro- • beert de Britliib Overseas Airways Company te rationaliseren. De Britse luchtvaartmaatschappij heeft een KrmrromQleerd deficit van 800 min gld. Maar, naar de minister gisteren meedeelde tijdens een debat in het' Lagerhuis. zijn pogingen stuiten ep tegenstand in de raad van bestuur van de luchtvaartmaatschappij. HU had verzocht aan vier* leden van de raad van bestuur hun zetpil beschikbaar te stellen. Maar drie van hen, Lord Tweedsmuir, Lord Bennel| en de heer L. Poole, hebben {*• weigerd ontslag te nemen. Inmiddels heeft de minister, naar hQ verklaarde, drie andere toflen benoemd voor de raad van bestuur, die zich gereed houden voor het bezetten van de posten zodra deze vrf| komen. t De vorige president-commissaris en de hoofddirecteur ztfn reeds afgetreden en vervangen. Het nieuwe hoofd van de BOAC, waarvan het deficit naar verwacht wordt in het huidige financiële Jaar zal stagen met nogmaals 50 miljoen gld., is Sir Glles Guthrie. De kritiek van de afgetreden bestuursleden was dat de financiële positie van BOAC volkomen onredelijk is en dat het grot* deficit gedeeltelijk is te danken aan ministers, vooral die van Buitenlandse Zaken en van Gemenebestbetrekingen, die om prestigeredenen luchtlijnen willen aanhouden die niet rendabel z(]n. Eveneens wordt de Britse regering ervan beschuldigd dat z(j druk uitoefent op de maatschappij, Britse vliegtuigen te gebruiken, ook als de raad van bestuur zelf meent dat het economisch meer verantwoord zou zijn in bepaalde gevallen Amerikaanse vliegtuigen te kopen. • Het Lagerhuis heeft de reorganisatieplannen zonder hoofdelijke stemming goedgekeurd. --- Oswalds moeder wil boek schrijven FORT WORTH. S dec. (ÜPI) — Mevrouw Marguerite Oswald heeft la Fort Worth, Texas, netfednld dat se een boek cal schrijven waarin ,de war* feiten' omtrent haarzelf en haar sooa, Lee Harvejr Oswald, de vermoorde vermoedelUke moordenaar van president Kennedy, belicht sullen worden. „Mijn zoon u onschuldig tot dat zijn schuld Is bewezen," aldus mevrouw Oswald „ao is het ln Amerika. En htS heeft niet de kans gehad zich te verdedigen. Wanneer de ware feiten bekend zfln zal mön zoon niet voor niets gestorven zijn. ' Op de vraag of ze haar zoon schuldig beschouwde aan de moord op Kennedy, antwoordde de 86-Jarige verpleegster: „Ik heb daar geen mening over. Ik weet dat mün zoon als eerste tot zijn vrouw zei schoenen te kopen voor zp baby. Het schijnt mö toe dat een man die zozeer aan zttn gezin denkt, dit niet in de waagschaal steit door iets te ondernemen dat hem naar de elektrische stoel zou voeren." --- „In het theater geboren" De heer M. L. Deinum, directeur van het Gebouw voor Kunsten en Wetentchappen in Den Haag, treffen we in een nogal «omber kantoortje, dat weliswaar niet geheel van sfeer verstoken ij, maar waar toch duidelijk biyjct dat de armoede er binnenkort haar intrek gaat nemen. Het kantoortje verschilt daarin nauwelijks van de rest van het gebouw: de hal, de kale foyer, de grot« zaal, het tonee U Soms valt er ergens een stuk kalk uit een plafond, breekt er onder de loges een deel van de goudgekleurde tierlürt af of zakt er een bezoeker spontaan door een stoel. Het U duidelijk: het negentig jaar oude gebouw aan die Haagse singel moet heel snel worden gerestaureerd of een algehele verpaupe-ing doet hac • intrede. Die restauratie, zo die er ooit komt, zal de heer Dei- num niet meer meemaken. Zoal» gemeld wordt hij per 1 september van het volgend jaar directeur van het nieuwe •'houwburgcomplex in Apeldoorn, dat in het voorjaar van 1965 gereed tal zijn. Jk ga weg." zegt de heer _ . _ Oeinum, „vanwege het steeds maar weer uitblijven van de reitauraxie. Jarenlang wordt er nu al over gesproken, talloze plannen rijn er al geweest, maar gebeuren doet er niets. Het klinkt misschien pathetisch, maar ik vind het zo verdrietig worden, zo uitzichtloos Daar komt nog bij dat het nieuwe congresgebouw dat in Den Haag gebouwd zal worden, niet alleen mijn concerten van het Residentie-Orkest zal weghalen, maar ook de opera-uitvoeringen. Het gebouw hier zou dan voornamelijk een ver•naakstent worden en dat is voor mij ook weinig aantrekkelijk." De heer Oeinum is duidelijk teleurgesteld, al haast hij zich te zeggen dat hij de huidige eigenares — een dochteronderneming van de Zwolsmangroep — niets kwalijk neemt. „Er moeten miljoenen in gestoken worden en dat is voor een maatschappij die toch toinst toil maken onaantrekkelijk. Bovendien, al toil men toel restaureren, dan zijn er toch nog de rijksgoedkeuringen nodig. Er is altijd wel wat, al jarenlang, maar het resultaat is nihil." In 1958 at, toen K. en ff. nog in handen was van de oude maatschappij, had gemeentewerken al een restauratieplan opgemaakt tot een bedrag van miljoen gutden. Daarmee zou het gebouw opgeknapt kunnen worden en de technische outillage van het toneel aan de moderne eisen kunnen worden aangepast. De gemeente heeft echter «ooit kunnen bestuiten dit bedrag beschikbaar te stellen, misschien wel met het oor op het eigen congresgebouw. «Het is een zware beslissing voor mij geweest weg te gaan, maar ik joeet nu zeker er nooit spijt van te krijgen, «egt de directeur die dertien jaar lang het gebouw heeft beheerd en op zijn toneel beroemdheden als Uarline Dietrich, Mart ha Graham, Orson Welles, Les Frtres Jacquet en vele jazzpromlnenten in een bonte rij hee/t zien voorbijtrekken. „Van opera houd iV het meest; dat acht ik de meest complet* vorm van kunstuiting. Ook de jongeren krijgen er meer belangstelling voor. Maar My Fair Lady vond ik ook prachtig. Ik heb de voorstelling vier avonden achter elkaar hier gezien. Verrukkelijk." De heer Oeinum is eerder al als directeur werkzaam geweest bij het Nijmeegse culturele centrum De Vereniging („ik ken dus de provincie"). Daarvoor was h(j directeur van de Stadsschouwburg in Haarlem. Jk ben in het theater geboren. Mijn grootvader was eerst apotheker naar, om in het moderne theaterjargon ïte «preken JhU moest zo nodig"; hij wilde per se b(j het theater en werd toen directeur van Odeon in Zwolle. M(jn vader werd exploitant van het Concertgebouw in Haarlem en ik werkte toen bU de H.VJi. Mede door de crisisjaren ben ik toch naar het theater gegaan." • De heer Oeinum heeft alle vertrouwen in de toekomst■ van het theater. Met instemming citeert hij de Fransman die heeft gezegd: Jiet theater ligt, al tweeduizend Jaar op sterven, maar het leeft nog steeds." * M. L,. Deinum ---