DE TIJD op uw vakantieadres? • Abonnees die geen gebruik hebben gemaakt van de eerder toezonden vakantiekaart, kunnen slechts door inzending van onderstaande bon en door betaling vooraf van de verschuldigde portokosten zich verzekeren van toezending van DE TIJD naar hun vakantie-adres. • Onderstaande bon moet tenminste twee weken voor het begin van de vakantie verzonden worden aan: Dagblad DE TIJD, postbus 348, Amsterdam. • Telefonische opgave Is niet mogelijk. • Om bezorg-risico'a te vermijden zal DE TIJD ook aan binnenlandse vakantie-adressen uitsluitend per post bezorgd worden. De portokosten bedragen voor het binnenland en België f 1, per kalenderweek, voor Europa f 7,— (luchtpost) of f 5,50 (gewone post) per kalenderweek. De verschuldigde portokosten moeten worden voldaan door storting op postgirorekening 22884, t.n.v. Dagblad De Tijd, Amsterdam, met vermelding „vakantie-adres". Wanneer de bon tijdig binnengekomen Is en de portokosten vooraf zijn voldaan, zullen wij garant staan voor de dagelijkse verzending naar uw • vakantie-adres. Wij kunnen echter geen garantie geven voor de post-bezorglng\n het buitenland omdat deze wel eens te wensen overlaat. Wanneer DE TUD in hel buitenland onverhoopt niet aankomt, kunt u zich tot het postkantoor ter plaatse wenden. ______ Hierlangs afknippen Aan Abonnementen-Afdeling Dagblad De Tijd, Postbus 348, Amsterdam. Abonnee: Adres: te: verzoekt u DE TIJD van tot *) per luchtpost / per gewone post te zenden naar onderstaand vakantie-adres. *) S.v.p. hele kalenderweken. dit niet invullen m i h 1111 m soort ver- begin eind art. voer week week p 1131 111 m I |29| NAAM Hotel of U I ———— — — — — —46 Pension _ _ I 1471 I I | | | | | | | | | | | I |63| ADRES IMI I I | | | | I I I 801 PLAATS LAND Alleen betaalde opgaven worden In behandeling genomen. Bon uitsluitend met blokletters invullen, en In elk vakje slechts één letter of chfer plaatsen. --- Onderhoudende Don Pasquale ALS EERSTE opcraproduktie binnen het kader van het Holland Festival, ging zaterdagavond de Don Pasquale van Donizetti in première in de Amsterdamse Stadsschouwburg. Is' deze nieuwe produktic van de Nederlandse Opera * Stichting voor sommigen zelfs een echte „dolle avond" geworden, getuige de vele luidruchtige reacties uit de zaal, de algehele indruk was in ieder geval die van een zeer onderhoudende opvoering van een komisch meesterwerk. De onophoudelijke stroom van melodieën en levendige ritmische figuren lijkt deze opera eeuwig Jong te houden. In dit verband dient onmiddellijk dirigent Anton Kersjes te worden genoemd, die met kennelijk plezier en liefde voor de partituur een belangrijk stempel op de avond wist te drukken. Direct al bij de tintelende weergave van de ouverture bleek dat Kersjes meer had gekozen voor milde humor dan voor bijtende spot: geen fel geaccentueerde dynamiek en geen ritmische overdrijvingen, maar het geheel doortrokken van een speelse en toch nooit zoetelijke charme. Het Amsterdams Philharmonisch Orkest klonk vederlicht in de snelle Rossini-achtige passages, terwijl de meer lyrische passages weer volop warmte meekregen (de prachtige trompetsolo in het tweede bedrijf mag ook zeker niet onvermeld blijven). Dat de heie voorstelling „goed zat" manifesteerde zich ook duidelijk bij de zangers, die een echt team vormden, zonder echte uitschieters in positieve ol negatieve zin. Hubert Waber in de titelrol, als 3e rijke trouwlustige grijsaard, en Peter van de Bilt als zijn vriend en huwelijksmakelaar Malapesta. wonnen in de loop van de avond aan overtuigingskracht en vocaal gemak. Hun uiterst virtuoos gebrachte „ratelduet" uit de derde acte ontlokte zelfs zo'n daverend applaus, dat een gedeelte van het duet werd gebiseerd. Evelyn Mandac, die de rol van Norina zong is in het buitenland een snel stijgende ster, welke roem haar kennelijk vooruit was gekomen, want zij werd notabene met applaus begroet bij haar eerst opkomst! Zij bracht, met haar licht exotisch uiterlijk een onweerstaanbare charme mee voor de rol van het jonge meisje dat zich laat uithuwelijken als het onschuldige ding, om zich onmiddellijk na het ondertekenen van het huwelijkscontract te ontpoppen als een razende furie. Het is alleen Jammer dat Evelyn Mandac, juist voor die furieuze momenten en voor de grotere ensembles niet genoeg vocale reserves had. Verder was haar zingen, evenals een feilloos aangeboren gevoel voor humor, in één woord betoverend. Ernesto, Norina's echte minnaar, werd nogal luid gezongen door Kenneth Riegel. Zijn bij tijden nasale stemgeluid en het constant van onderen aanzingen vormen een kwestie van smaak. Zijn intonatie problemen, daarentegen. zoals in het duet met Norina, waren soms ronduit hinderlijk. Tom Haenen zong de rol van de oude, seniele, notaris, waarbij het opviel hoe moeilijk het schijnt te zijn om de jeugdigheid van deze zanger te camoufleren. Het Kamerkoor leverde goede prestaties met name in het vlot gebrachte bediendenkoor. Van de stomme rollen mag stellig Suze Bosch niet worden vergeten. Als een heerlijk slonzige „ouwe getrouwe", huishoudster van de Don. De onverstoorbare manier waarop zij alle frivole gebeurtenissen over zich heen laat gaan is even komisch ais aandoenlijk. Deze rol is een van de vele aardige vondsten van regisseur Frans Boerlage, die ln het algemeen heeft gezorgd voor een goed lopende voorstelling. H(j heeft bovendien een scherpe grens weten te trekken tussen het komische en het komieke, wadrbg hg zfln grootste troeven kon uitspelen met de daar dankbaar gebruik van makende Evelyn M&ndac. De decors en van Jelle J. Rispens waren echter nogal teleurstellend, ondanks het veelbelovende voorgordijn. De theorieën van regisseur en decor-ontwerper omtrent de „naïeve schilderkunst" van de jaren rond 1840, vermochten de prakti :he resultaten niet te dekken. GEEN grootse Holland Fesetivalpruduktie dit*, maar veeleer een „gewone" première van de Nederlandse, Opera Stichting, die gezien het grote succes, het komende seizoen zeker een goede plaats in het repertoire zal gaan innemen. In het Holland Festival volgen nog voorstellingen tot en met t 8 juni in Amsterdam, Rotterdam, Eindhoven en Scheveningen. CHARLES FABIUS Hubert Waber en Peter v. d. Bilt In Don Pasquale (Ned. Opera Stichting). --- Topman grootste smokkel van hasj uit voorarrest ROTTERDAM, IX juni — De Rotterdainse koopman Hen S. (43), die drie maanden geleden werd gearresteerd op verdenking van de import van JOUO kilo Pakistaanse hasj met een marktwaarde van. ruim drie miljoen gulden is op vrije voeten gesteld. De raadkamer van de rechtbank In Rotterdam ontsloeg hem kortgeleden uit voorarrest, omdat men geen redenen zag hem langer vast te houden. Het onderzoek onder leiding van officier van justitie mr. W. De Saint Aulaire in deze spectaculaire zaak — de politie in Nederland onderschepte nog nimmer zo'n kolossale partij hasj — verloopt erg moeizaam. Volgens mr. De Saint Aulaire is er nog onvoldoende bewijsmateriaal verzameld om de zaak voor de rechtbank te brengen. Ben S. werd op 17 maart aangehouden, nadat politiemannen bij een douaneloods aan de Schiehaven in de Maasstad twee mannen hadden betrapt bij het versjouwen van een kist die hasj bleek te bevatten. De kist aangevoerd door een Pakistaans schip was geadresseerd aan Ben S. De twee mannen — de kooplieden Nicolai B. (32) en Z.L. (23) — die worden beschouwd als meelopers, zijn al eerder uit het huis van bewaring ontslagen. --- De 23-jarige Nederlandse alt Sylvia Sclilüter 1? dezer dagen opgetreden voor de Hongaarse tv, nadat zQ eerder ln het Slot Esterhazy tn de Hongaarse plaats Ferstöd succes had geboekt op het interforum-concours. Naar aanleiding van dit optreden heeft Sylvia Schlüter uitnodigingen ontvangen voor een gastoptreden onder meer ln Finland, Italië en Roemenl?. --- Puyana stelt teleur in Bach TWEE JAAR geleden ga/ de klavecinist Rnfael Puyana in het Holland Festival een prachtig concert dat mi) altijd tal bi) blijven. Zondagavond speelde hij weer in de Amsterdamse Doopsgezinde Kerk: telden heeft mijn (oververhitte t j herinnering to'n koude douche ondergaan. Toen een avond uitsluitend met Spaanse barokcomponisten, dit keer Bach, een Sonate samen met de gambist Jordi Savall. en een Partita, een lieve Sonate voor gitaar (John Williams), klavecimbel en gamba van Rudolf Straube en een even onbeduidend Duo Concertante voor gitaar en klavecimbel van de jonge nog steeds levende Engelsman Stephen Dogson. Merkwaardig dat de anonieme programmatekstschrijver de dode Straube in nogal negatieve bewoordingen aankondigde maar van Dodgson zei dat diens stuk een prijs had gekregen. Puyana bleek nog maar een fletse afspiegeling van mijn herinnering. De hartstochtelijkheid, de romantiserende razernij die deze leerling van Wanda Landowska, de vorige maal demonstreerde, bleek ' verdrongen door een tamelijk rechtlijnige (alles keurig in de maat) en afstandelijke vertolking. Het l|jkt erop dat Puyana ia aangestoken door nieuwe stromingen fn de barokvertolkingen, maar toch niet goed geluisterd heeft. Met het badwater heeft h|j het kind weggegooid, zei iemand me. Eerder lijkt het mij dat Puyana Bach geestelijk en emotioneel niet begrijpt of aanvoelt, kortom geen Bachvertolker ls. Door het ontbreken van duidelijke frasering en accentuering leek de uitwerking van de Partita op een draderige brij; het gemis aan een scheutje rubato maakte de veertig minuten dat dit stuk duurt tot een eeuwigheid. Opvallend was dat het gevoel van verveling zich in dezelfde hevigheid b|j mij manifesteerde by het optreden van John Williams in de Sulte van Bach voor gitaar: geen spatje leven zat er in. De enige die in dit recital begrip en artistiek vuur toonde, was Savall, al duidelijk de sterkste in Bachs Sonate en superieur in de toegift, een Tombeau pour monsieur Lully van de geweldige Franse gamba-componist Marais. Eigenlijk het beste stuk van de hele avond. Gelukkig toch iets om nooit te vergeten. FRANZ STRAATMAN --- Kinderconcert: een gelukkig initiatief HET Holland Festival begon In Am• sterdam zaterdagmiddag in het Concertgebouw met Piccolo en de vergeten muziekmaker. een kindvrconcert door het Residentie Orkest onder Jeiding van Hubert Souilant met medewerking van het Kindertheater Pssstt Het was een gelukkig en sympathiek Initiatief van de Festival-organisatoren een concert te geven voor de kinderen van drie tot tien Jaar. En het getuigt van grote souplesse van. geest bij de leiding van het Residentie Orkest dat ze aan deze manifestatie hebben willen meewerken. Want het muziekbedrljf of wel het „bestel" heeft zich al te zeer ontwikkeld tot een vorm van veredeld amusement voor volwassenen uit de betere kringen. Dit concert echter was een zeer geloofwaardige aanzet tot een doorbraak. Men moet bedenken dat concerteren voor kinderen uit deze leeftijdsgroepen nog steeds een onontgonnen terrein ia. Er heerste zaterdagmiddag in het Concertgebouw een verrukkelijke sfeer. En wat het belangrijkste is: de kinderen hebben zich in hoge mate geamuseerd. De sfeer van gewichtigheid die veel propagandisten van klassieke muziek niet kunnen vermijden ontbrak geheel. De manier waarop enkele populaire klassieken werden gepresenteerd was hoogst origineel: de hoboïst die droevig wordt van vrolijke muziek, maar vrolijk van droevige muziek (een leuke manier om een ernstig stuk te presenteren!), een harpiste die op ..mysterieuze" wijze te voorschijn komt uit de kelder van het Concertgebouw en als klap op de vuurpijl: een ijsman die alle kinderen gratis een Ijsje geeft als ze geluiden Imiteren. Ik kan niet in de huid van een ktnd kruipen, maar ik kreeg de indruk dat de kinderen het prachtig vonden om gekke geluiden te produceren. Jammer (maar heel begrijpelijk) dat er a* en toe over de hoofden van de. kinderen heen opmerkingen werden gemaakt tegen de volwassenen ln de zaal. Jammer dat er wat de muziek betreft ook zo weinig te zien was. Het orkest bleef te veel op een afstand, op het podium namelijk. In de toekomst (want het initiatief verdient herhaling) zal men moeten zoeken naar stukken waarbij het orkest zich meer tussen het publiek begeeft. Er bestaan per slot van rekening van dit soort werken. JOS VAN LEEUWEN --- Feest in Rotterdam AMATEURS en belangstellenden, laatstgenoemden al dan niet vergezeld fan hun zeer jonge gezinsleden en diverse huisdieren, troffen elkaar taterdagavond in de hal en de feestzaal ra» de Doelen in Rotterdavx alwaar muziek, dans en toneel in grote verscheidenheid werd beoefend. Dansende majorettes legden met evenveel elan hun charmes bloot als de folkloristische dansers en danseressen hun levendige fcunst beleden. In de vocale sector vormde de prllla zang van het in groene jurkjes gehulde Jeugdkoor (op het hoogste punt van hun muzische bedrijvigheid gekroond met goudpapieren kroontjes) een tegenhanger van het Nieuw Operakoor Rotterdam dat met de vertrouwde klanken uit A'ida en de Cavaleria msticana ernstiger zaken aansneed. Aan Vocal group We de taak de verbindingen te leggen. De kaburetgroep Impuls bleek op het stuk van ondeugende grapjes van wanten te weten, voor de nodige olie op de golven zorgde dan de goochelclub met kaarten- en duiventrucjes. Mild-massale klanken mengde een Rotterdamse accordeonvereniging nog in het profane geroezemoes dat kennelijk een rekening te vereffenen had met de geijkte concertante geluiden uit Diese heilige Hallen. Desniettemin was toch het klapstuk van de avond de uitvoering van Musio Hall van Hans P. Keuning op teksten van Paul Ostayen door het Rotterdams Jeugdsymfonle-orkest onder leiding van Peter Jense en een middelgroot koor. waarvoor maar liefst elf Rotterdamse koren zangers en zangeressen hadden geleverd. De combinatie van de nogal futuristinche teksten en het braaf tonaal muziekje deed vermoeden dat tekstschrijver en componist in hun samenwerking hun nrstistieke divergenties op de koop toe genomen hadden. De uiïioering werd ten slotte nog een redelijk resultaat van een voorbereiding die voor koor en orkest de gehele Dag van de Amateurkunst in beslag had genomen. --- DEEL VAN DRIELUIK GESTOLEN Van onze correspondent ROME, 18 juni — Het linkerdeel van een drieluik van Msntegna, de beroemde Italiaanse renaissanceschilder, dat zich boven het hoofdaltaar van de kerk San Zeno in Verona bevindt, Is door onbekend» dieven gestolen. Het schilderij met de heiligen Petrus, Paulus, Johannes en de heiligen van de kerk, stamt uit de Jaren 1457—1439 en is wegens zfln grote waarde en bekendheid onverkoopbaar. Een Indicatie voor zijn commerciële waarde geeft alleen de som waarop het schilderij in 1961 werd verzekerd, toen het naar de grote Mantegnatentoonstelllng in Mantua werd gezonden, namelijk ƒ 18 miljoen. In 1797 had Napoleon het drieluik geroofd en naar het Louvre gebracht, waarvan het achttien jaar later terugkeerde. De dieven hadden geen grote moeilijkheden te overwinnen omdat de kerk en haar kunstschatten praktisch onbewaakt zijn. De autoriteiten vermoeden dat de dieven het schilderij niet willen verkopen, maar tegen een enorme som willen terug geven. Het drieluik van Mantegna. Het linkerdeel is gestolen. --- ROTTERDAMS PHILHARMONISCH ORKEST Briljant afscheid van Jean Fournet WANNEER OP ren concert bijzondere aandacht wordt besteed aan Herlias en twee van de drie werken zijn dan de ouverture Benvenuto Ccllini en de Symphonic Fantastique, dan hebben de programmamakers wel een kans gemist/Dat geldt in het bijzonder voor een gebeuren als de muzikale opening van het Holland Ffstival, in De Doelen door het Rotterdams Philliarmonisch Orkest. Wat een bijdrage tot de al enige tijd aan de gang zijnde Bcrlioz-revival had kunnen worden, werd nagenoeg teruggebracht tot een routinegebeuren. Benvenuto Celllnl en de Fantastlque «t/n overbekende repertoirestukken en behoeven bepaald geen extra aandacht. Wat overbleef aan ken- nisverrijkende taken was de scène lyrique ra* La Mort de Cléopfttre voor. sopraan en orkest, waarmee Berlioz voor de derde keer dong naar de Prix de Rome, opnieuw tevergeefs l overigens, want het werk klonk in de oren van de jury veel te modern. Een vroeg werk derhalve, maar naar men kon vaststellen een van de beste uit die periode. Het'gegeven, de zelfmoord van Cleopatra. die zich laat bgten door een giftige «lang en alvorens te sterven de Pharao smeekt om toegelaten te worden tot' de piramiden, is met 'n grote dramatische uitdrukkingskracht uitgebeeld, vooral aan het slot, waar de dood van Cleopatra suggestief wordt geschilderd. Harmonischce eigenzinnigheid en ritmische vondsten openbaren de uitzonderiyke begaafdheid van tde jonge Berlioz, — en verklaren tevens de te- rughoudendheid van de Prix de Rome- Jury, — en er zfln eigenlyk geen uitgesproken zwakke of banale momenten, ;al is deze romantische tragiek wel wat verbleekt geraakt. De voortreffelijke uitvoering leverde derhalve een twintig minuten durende boeiende ervaring op, dank zij ook de knappe solistische prestatie van de sopraan Marilyn Tyler. Zij verving op zeer korte termijn de ziek geworden 'Josephine Veasey, kon daarby teruggrijpen op vroegere ervaring met hetzelfde werk en zong haar partij met grote expressiviteit en indringende voordracht. Het idioom van de Franse taal I kwam alleen niet geheel tot zijn -echt. DE TWEE overige werken brachten dus geen nieuws, maar toonden maltre Jean Fournet voorlopig voor de laatste maal —' hij nam met dit concert officieel afscheid van het RPhO — als briljant en geïnspireerd dirigent. Zfln affiniteit tot het werk van Berlioz is groot, de Fantaatique is een van zijn befaamde repertolrestoirestukken. Fournet kwam ln deze stukken wat eenzijdig naar voren als ongelooflijk knappe klankorganisator en vertolker van muzikale emoties op distantie, gevat in een strak profiel van uiterst gevarieerde coloristische effecten. Geen verleidelijke klankorogieën, zoals by een Karajan, maar een licht objectiverend, feilloos in elkaar grijpend spel van klanktimbres met 'n sterks onderhuidse spanning. Het was het virtuoze afscheid van een voortreffelijk dirigent die steeds het uiterste uit de spelers wist te halen en die in de ontwikkeling van het RPhO een onschatbare rol heeft vervuld. Met een ataande ovatie, een' overdaad aan bloemen en luide toejuichingen gaf het Rotterdamse publiek blijk van zijn grote erkentelijkheid. C. VAN RAAY --- Als cabaret-dichter Prijs voor Guus Vleugel LEIDEN, 18 juni — De maalarhappij der Nederlandse Letterkunde heeft de Lucy B. en C. W. van der HoogtprU» voor 197 S toegekend aan de caharet-dlchter Guus Vleugel. De prjjs, ƒ 1.500.—, h zaterdag op de jaarvergadering van de maatschappij In Lelden uitgereikt. De Dr. WlJnaendt* Franrken-prU», ƒ 1.000,—, voor een werk op het gebied van essay*, werd uitgereikt aan prof. dr. Karei van het Reve voor Het geloof der kameraden. De van der Hoogt-prljs ia toegekend op advies van een Jury; met dit advies wil de Jury een type dichterschap en een soort poëzie rignaleren en stimuleren, die binnen de zogenaamde officiële literatuur tot nu toe te weinig erkenning hee/t gekregen. Niet wat Guus Vleugel vertegenwoordigt wil zij echter bekronen, maar wat hij maakt: bewonderenswaardige cabaret-poëzle. Deze poëzie „bewflst door de wflze waarop het taalmateriaal gebruikt wordt, door de vaak bewonderenswaardige manier waarop in de gecomprimeerde ruimte van een liedtekst veel verwoord "wordt, door de aanwé- zigheid van maximale relaties tussen alle woorden, door de manier waarop speelsgewijs gedachten ontvouwd worden en in het ontvouwen van eigenzinnigheden en eigenaardigheden van de taal, in alle opzichten te behoren tot het literaire genre, dat met meer of minder, maar in elk geval met een gemiddelde aan eerbied als Poëzie wordt aangeduid", aldus het jury-rapport. Aangetekend werd hierbij, dat het werk van Guus Vleugel en andere voor het cabaret schrijvende dichters zonder het werk van Annie M. G. Schmidt moeiiyk denkbaar is,. Uit de vele liedjej, die Guus Vleugel maakte, noemde de jury met name: Call-girl, Op één been kun je niet loper, Arme ouwe. Geld stinkt niet, Je laat te echter niet in de steek, Dobbe dobbe, en Hollandse plantersvrouw in Suriname a.d. IKOO. De jury voor de essay-prijs had Het gtloof der kameraden van Karei van het Reve gekozen, juist omdat daarin de kracht van zijn persoonlijke visie het overtuigendst tot uitdrukking komt. „Met een opvallende, doch allerminst opdringerige, kennis van zaken brengt Van het Reve zijn negatieve kijk op het marxisme-lenini.xme tot uitdmkking op een wijze, die varieert van speels-ironiserend tot bitter-sarcastisch, en bij wijlen ook rechtstreeks diep-ernstig. Uiteraard zonder de objectief-wetenschappelijke geldigheid van zijn aanval op de leer als zodanig in het geding te brengen, is de commissie van mening, dat dit boek op voortreffelijke wijze voldoet aan alle eisen, die men aan essayistiek mag stellen". Guus Vleugel --- uit de KUNST DR. G. BORGERS Is op de jaarvergadering van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde zaterdag opnieuw tot voorzitter gekozen. Secretaris Dirk de Jong, die na acht jaar zijn functie neerlegde, wordt opgevolgd door SJoerd Leiker. Dr. E. Braches werd tot bestuurslid benoemd. BURGEMEESTER Dr. P. J. Platteel van Hilversum heeft zaterdag de prijzen van het vijftiende internationale beiaardconcoers uitgereikt. De winnaar was voor de tweede achtereenvolgende keer de 28-jarige B. Wlnsemius uit Amsterdam. H(J ontving een abstract kunstwerkje. De prijs voor de beste improvisatie ging naar de 31-jarige A. de Jong uit Rotterdam. ZATERDAG is het Museum te Lisieux ln Frankrtjk, gewijd aan de H. Theresia van Lisieux, door brand verwoest. Het museum ligt in het centrum van de stad. Er was zo'n grote rookontwikkeling, dat de brandweer het eerste kwartier niet kon uitmaken welk gebouw er nu ln de brand stond. Er zijn bij de brand van het museum geen slachtoffers te betreuren. Het museum, dat verschillende wonderen, toegeschreven aan de H. Theresia van Lisieux, in beeld bracht, werd in 1934 opgericht en behoorde tot de vaste bozoekpunten van pelgrims, die naar lisieux kwamen. DE UIT EINDHOVEN afkomstige beeldhouwer Jos Blersch is onderschelden met de culturele prijs van de stad Maastricht. De prijs werd de 23-jarige beeldhouwer toegekend door de staf van de Jan van Eyckacademle te Maastricht, waar Blersch dit jaar afstudeerde. Het volgend jaar zal de culturele prijs van Maastricht op verzoek van de Jan van Eyckacademie een colectleve bestemming krijgen. Docenten en studenten van de Jan van Eyckacademle zijn van mening dat een individuele bekroning uit de tijd Is. ---