recreatie-samenleving
„Wat <fc ook doe is proberen vorm te geven aan een recreatiesamenleving.
Wij zijn niet bezig met vormingswerk maar teel met cultureel opbouwtcerk. Het belangrijkste voor mij is dat mensen zich lekker voelen op een camping. En dat ontbreekt er nog teel eens aan, vooral op do grote campings. Wat men doet is eten, inkopen doen en schoonmaken, meer niet. Daar is men dan de hele dag mee bezig. En er straalt nooit van de mensen af dat ze zich happy voelen. Men mist gewoon leta op to'n camping. Er gebeurt ook griezelig weinig. Veel mensen zijn gewoon een stukje dood". Dit la eigenlijk een algemene klacht op grote campings, waarvan ons land er circa honderd vijftig heeft. De SKR bestrijkt daarvan zo'n tien procent. Op de meeste andere campings 'wordt wet iets aan recreatie gedaan, maar vaak blijft dit beperkt tot sport. Veel kerken hebben zich dit naast het evangeliseren tot taak aangemeten, maar volgens Van Brakel kan het nooit goed lukken als het alleen uit liefdadigheid gebeurt.
~Recreatieverzorging begint echt een vak te worden waarvoor je deskundige mensen nodig hebt. Vroeger deed de
kampbaas het zelf, maar toen had hij nog 150 kampeerders terwijl hij er nu drieduizend heeft." Om de recreatie óp de campings wat professioneler aan te pakken werd dit jaar het Nederlands centrum voor recreatiewerk opgericht, waarvan ook Van Brakels SKR deel uitmaakt. Volgens Van Brakel begint men nu pas bij de overheid het recreatiewerk op zijn juiste waarde te schatten. „Toen wij begonnen kregen wij geen subsidie omdat men dat goedbetaalde klaploperlj vond. Recreatie wa« toen nog: zoveel mensen per hectare en cultuur was bosbouw. Men hield zich eigenlijk alleen bezig met de technische kanten van de cultuur en de recreatie"
---

belangstelling
Er is sindsdien wel wat veranderd. De SKR krijgt nu anderhalve ton subsidie per jaar en de belangstelling is evenals de waardering voor het recreatiewerk toegenomen. Van Brakel: „In die tien Jaar ia de belangstelling verdubbeld of zelfs verdrievoudigd. Op campings waar we al langere tijd komen la men nu net zo gewend aan toneelspelen als aan sport. Maar er is nog zoveel te ontwikkelen wat wij niet kunnen overzien. Daarom ls ook die overkoepelende stichting voor het recreatiewerk opgericht De SKR houdt zich naast de campingactivitciten ook bezig met creatieve kampon. Daarover vertelt Van Brakel: „Dat zijn kampen in Drenthe, De Peel en de Flevopolder waar de mensen speciaal naar toe komen cm creatief bezig te zijn. Het zijn veel mensen uit de sociaal-culturele beroepen. Artsen, architecten, leraren en dergelijke. Een elitaire groep dus. Het verschil met deze groep is dat de mensen naar je toekomen. Naar die andere bevolkingsgroepen moet je zelf toe." Thuishaven van de SKR is de Flevohof, waar men niet alleen een kantoor heeft, maar ook drie ateliers om kinderen te laten schilderen en knutselen. Van Brakel: „Ik heb nu vijftien ton grind besteld. Die stenen laat ik door de kinderen beschilderen zodat ze allemaal met een herinneringskei naar huis gaan. Verder houden we op de Flevohof lndianenspelen. Dat zijn complete manifestaties waar soms tweeduizend mensen naar komen kijken. We hebben nu het plan in een vast gebouw op de Flevohof creatieve vormlngsweekeinden te geven. Niet alleen aan onze eigen mensen maar ook aan mensen die bijvoorbeeld creatief bezig zijn In wijken en buurten." De SKR werkt voornamelijk met losse medewerken die ln speciale scholingsweekelnden worden klaargestoomd voor het recre&tiewerlc. Er zitten veel leerlingen bij van sociale en pedagogische academica of mensen die bezig zijn met een creatieve opleiding. De belangstelling voor dit soort recreatiewerk blijkt
enorm te zijn toegenomen, maar volgens Van Brakel valt de helft van de mensen bij het eerste schollngsweekeind al af. „De kreet kreatieve rekreatie ls op zich wel mooi, maar je moet ook als heks rond een kampvuur durven dansen."
---

recreatie rondom het kampvuur door henk maurits
Sommige mensen noemen het wat schamper de patat-pxpresale, maar voor Pier van Brakel (40) is de Stichting kreatieve rekreatie (SKRJ die deze zomer haar tienjarig bestaan viert, een serieuze zaak. Geen vorm van expressie om minachtend je neus voor op te halen, maar iets waardoor je de aanzet kunt geven voor een betere ontplooiing van de mens.
Die kans biedt Van Brakel de mensen via zijn Nederlands Rckreatictheater, een van de onderdelen van de stichting kreatieve rekreatie, die zich verder bezighoudt met campingrecreatie, creatieve kampen en dagrecreatie. Het publiek waar de SKR zich op richt z\jn de vakantiegangers en bezoekers van recreatiegebieden. Vooral op campings is de SKR in de zomermaanden actief bezig met alle vormen van expressie. Van
Brakel: „We doen aan toneel, mime, bewegingsexpressie of handenarbeid maar ook aan alle vormen van spel. Die speikant is zelfs het belangrijkste."
Met vier spelinstructeurs begon Van Brakel in 1964 het Rekreatietheatcr. Van Brakel: „In het begin was het smeken of we ergens mochten komen, nu worden we zelf gevraagd door de campinghouders. We speelden in die tijd alles waar we zelf zin in hadden of maakten een spel aan de hand van de gegevens die de camping bood. Alt(jd heel eenvoudige dingen en beslist niet te Ingewikkeld. Als je zo'n spel gaat maken doen er al gauw twintig of dertig mensen mee, terwijl er zeker zo'n driehonderd komen kijken. Dat ia een ervaringsregel: er is altijd tien procent die mee wil doen. Vflf procent die gemakkelijk wil en vijf procent die even over de drempel heen moet."
„Na een tijdje werden we ook gevraagd om handenarbeid en andere dingen te komen doen. Zo ontstond op een tiental campings een soort totale recreatie met naast sport alle vormen van spel. Handenarbeid, ringen, spelen, barbecue, speurtochten, museumbezoek, kampvuur. Eigenlijk alles wat je op zo'n camping maar kunt bedenken."
kampeerders op grote campings zijn te passief, 'ze zijn gewoon een stukje dood', zegt pier van brakel. via zijn stichting 'kreatieve rekreatie' probeert hij, al tien jaar lang, wat meer leven In de brouwerij te brengen.
Handenarbeid is een'van de dingen waarmee de stichting „Kreatieve Rekreatie" de kampeerders van hun passiviteit wil verlossen.
---

circustheater
Een nieuwe acfit'ifcif tan de BKR Is het circustheater, waarmee men de kermissen wil afreizen. Van Brakel: „Veel kermissen eijn helemaal dood. liet zijn verplaatsbare trckhalautomaten. Ronddraaien en gokken en daarmee houdt het op. Ik geloof d<*t er weer behoejte la aan ouderwetse dingen. Br mag ook best weer wat cultuur in worden gebracht. Daarom hebben wy een kleine circustent gekocht en willen daar kinderen telf <n laten optreden. Du* bijvoorbeeld 'b middags repeteren en 's avonds optreden. We starten dit jaar op de kermis in Den Haag die rond Prinsjesdag wordt gehouden." Ook bij deze circusactiviteit gaat het Van Brakel evenals bij de andere recreatlevormen niet In de eerste plaats om artisticiteit. „Mijn vak !• dingen In een natuurlijke situatie te doen, los van artistieke pretenties. Een creatief gebeuren op een camping moet bijvoor- ■ beeld even natuurlijk en normaal zijn als het bargebeuren. Creativiteit mag niet heilig worden. Het moet gewoon tussen de andere dingen Inzitten."
---