ADVERTENTIE II U hebt nu toch wel t| 1 geleerd dat alléén ■ |J zeemLEER uw li H ramen werkelijk Ij jjj N § VERPAKT fl tl NATUURZEEM H MET tOO°/o GARANTIE fl --- ADVERTENTIE ZUIVERHEID. GOEDE KLEUR EN PRIMA SLIJPSEL GEWAARBORGD --- FOTOGRAFE TEGEN FOTOGRAFEN IN DE HEINTJE HOEK - STEEG in Amsterdams centrum is tot en met 29 maart een tentoonstelling ingericht van modefoto's, op initiatief van de modebladen Textilia en Texpress. Dat initiatief nemen de bladen jaarlijks en delen telkenmale prijzen uit aan diegenen die naar het oordeel van een jury de mode en zichzelf als fotograaf het best gediend hebben. Modefotografie is een vak op zich, zeggen de bladen, en er moet maar eens iets gedaan worden om de vak-- kennis te stimuleren. Zodat in de Heintje Hoekssteeg op het ogenblik de beste conterfeitsels van de beste fotografen (op enkele na) hangen. Er lijn twee soorten modefoto's zegt de heer F. Baylé, die de tentoonstelling voor de bladen organiseert, en hij bedoelt daarmee niet de kleuren- en iwart-wit4oto's. Er zijn de zogenaamde duidelijke modefoto's en er zijn de sfeerfoto's. De duidelijke foto's geven nadrukkelijk de snit, het silhouet en het dessin Van een kledingstuk, de foto's zijn bestemd voor de verkopers en Inkopers die goed willen zien waarom het gaat. De sfeerfoto's zijn voor de advertenties, de dag- en weekbladen, die er vanuit gaan dat de lezers en lezeressen meedromen met de stemming van het plaatje en aldus zin ' krijgen om eenzelfde jurk of pak te kopr^rustig bijv Dan zQn.de'mensen zichzelf'en ItcUg je', echte portretten,'.die niet geforceerd zijn„ JJ(et 4?t4 Ut ben, als.. ik werk. Er heerst wel degelijk spanning en er moet ook niet lemand binnenkomen, maar als lk zou gaan roepen en springen, dan zou ik nergens zijn. Ik kan niet werken met modellen, die maniertjes hebben aangeleerd. Ze hebben allemaal volmaakte gezichten, waar ik niets, van kan maken. Maar ik kan dat makkelijk zeggen, ik ben geen beroepsfotograaf, 't Is een eigen wereldje waarin die modellen figureren, een wereldje dat niets met de werkelijkheid te maken heeft. Neem alleen maar al dat sexy gedoe in de foto's. Ik merk daar niets van in het gewone dagelijkse leven. Ik kom het nooit tegen, ik ben zelf niet zo, ik vind. dat ze het eng en griezelig maken. Als ik men mensen praat zijn ze het vaak met me eens, bijna niemand waardeert die suggererende plaatjes en toch zié je- ze overal. Hoe komt dat? Zijn het de psychologen die uitmaken dat een mens daarop reageert ten voordele van de handel? AI die psychologen, ik word er ziek van. Mijn foto's zijn gewoon, vind lk, zonder enige bijbedoeling. En lk vind het grappig dat juist die foto's de prijzen wonnen. Ik fotografeerde mijn vriendin. Ze is stil en ze zit graag een beetje lijzig. Zo stond ze op de foto, en daarom was de foto echt. Hier heb ik een foto van twee mannen die met heren-nachthemden poseren. ■ Heeft niets homo-achtigs, zie je dat? Waarom moet dat ook." Marjolijn Juray weet een middel om reclame- en modefoto's minder gekunsteld en „ongezond suggestief" te maken: er moeten meer. vrouwen gaan fotograferen. „Een vrouwelijk model poseert heel anders voor een vrouw dan voor een man. Ze gedraagt zich ■ tegenover een vrouw gewoner, minder veroverend". Marjolijn ontrolt boos een vel pasfoto's van bekende koele vrouwen en getourmenteerde mannen uit wie ze op verzoek van een firma de ideale: , man of vrouw voor een margarine-fotocampagne " moet kiezen. MIEKE DE HAAS Een zogenaamde duidelijke foto. Fotograaf Ousseiman uit Rotterdam maakte deze detailopname van een herentrui. De jury waardeerde de praktische bruikbaarheid van de foto en de onmiskenbare aanwezigheid van sfeer, die ook de. „zaken-foto's" dienen te !| ••«•■xstowtittènr* Mode s morgens heel vroeg. Boudewijn Neuteboom gaf de avondjaponnen uitgerekend de Amsterdamse Pijp als achtergrond. De kleuren hield hij wegens het prille uur vaal-groen en grijs. Hij kreeg er een eerste, prijs mee. --- POGING TOT HET MAKEN VAN MODEFOTO'S ZONDER SEX De winnende foto van Marjolijn Juray. Een sfeerfoto, die vrijwel niets .en toch heel veel van de japon laat zien. „Dit vind ik zelf mijn beste foto", zegt Marjolijn Juray, „zo worden die blouses in de praktijk gedragen." --- SPORTIEF EN GEKLEED DE NEDERLANDSE achoonfabrlkantan tonen leder aelzoen gezamenlijk hun modaachoalaal. Daza achoonon zijn do laatato Jaren In modleua opzicht ateada meer bij do tijd geworden. Toch doen de achoenfabrikanten zichzelf geen goed, door tussen de vele modellen van eigen bodem, wet Import uit Italli en Frankrijk te laten zien. Deze Import-echoenen zijn wat duurder, maar ook nét lata mooier of Intereeeanter van lijn. We blijven ook dezo zomer nog ateeda atavig op de grond ataan In achoenen met brede hakken en ruime vierkante of afgaronde bolle of platte neuzen. Over het algemeen worden de hekken wat hoger, zee centimeter maximaal, maar niet emallar. Er la In da schoenmode langzamerhand weinig verschil meer tuaaen sportlef en gekleed. Allea la eportief, met grote kleppen, perforatlee, metaalrtngen, gespen en bandgamerlngen. De geklede achoen ia wat zachter ven leer en leta fijner van leeet Do open hiel on dichts neus zyn nog ataoda erg „Iri". Opdat de hlelband niet zal afzakkan, wordt Mn „gezwaaide" leest toagapaat Dat batakant, dat do hlalband la Ingetrokken tan opzlchto van do hak. Wo lopen niet allaon stevig geschoeid met lange benen onder de korte rokken uit, maar ataan er ook gekleurd op. Twao of nog moor afatakanda heldere kleuren b|| één paar achoonon, zagen wo op dozo show In grote aantallen. Hoo dat te combineren valt mat onze zomerkleren. lijkt me oan ingewikkelde zaak. Ala Je alleen naar de achoenen keek, dia tijdena deze ahöw In het Apollo Hotel te Amsterdam getoond werden, den waren er veel leuke echoenen bij Maar wel Jammer waa het dat do mannequlna er verder zo onverzorgd bijliepen: tyjzonder slacht gekouad en gekleed. sdafdsfsdaf Een rijtje sportieve schoenen ven Nederlands fabrikaat, stevig ruim en kleurig. --- Wat doet de huisvrouw met bespoten groenten • DAAR STA JE als huisvrouw In de keuken, met de sla, de peterselie, de diepvriesspinazie, de worteltjes, de melk, de vis. En met in je achterhoofd alle griezelige bedreigingen uil een recent boek als „Zilveren Sluiers" van Briejèr, over '„chemische preparaten die het leven bedreigen", en het eerd»r verschenen alarmerende „Dode lente" van Rachel Carson. Hoeveel anti-insectenverglf zit • er nog op de sla, wat slik je mèt de vitaminen aan kwaad mee naar binnen met de peterselie? En wat zit er ln die onschuldige worteltjes — zo goed voor een zwakke maag — die het vermogen hebben om bestrijdingsmiddelen die in de grond zijn blijven zitten, in hun oranje binnenste te verveelvoudigen? Wat dóe je als huisvrouw met die moderne chemische gevaren die reiken tot in de keuken? En daar acuut worden. Want er moet toch gegeten worden. Maar wét en hoe? Wat doe je om eventuele schadelijke residu's te verzwakken ol te doen verdwijnen? Met heimelijke angst voor de sla, die je drie, vier maal was* en straks toch de huisgenoten voorzet, schiet je als huisvrouw niet op. Zit er luis in de bladeren, best, dan was je de sla met water en zout. Dan weet je tenminste waar je aan toe bent. Maar DDT, aldrin, diendrin, gechloreerde koolwaterstoffen, je ziet er niet 9 van, je weet niet of ze er zijn noch of het kwantum ontoelaatbaar is. Of je door afspoelen met warm water iets kunt bereiken. Dus zijn we met een vragenlijstje naar de Keuringsdienst voor Waren gegaan, op de Amsterdamse Keizersgracht en we hebben de huishoudelijke vragen voorgelegd aan dr. ir. J. Welts, die daar ruim twee jaar directeur is, nadat hij in Wageningen vele jaren bij het huishoudkundig onderzoek naar voedingswaarden betrokken is geweest. „U komt een jaar te vroeg", zei hij prompt, aan deze onderzoekingen is nog heel weinig gedaan in ons land. In Amerika iets meer. Wij zijn nu juist begonnen met te onderzoeken hoe de hulsvrouw door wassen, schoonmaken en koken, resten van bestrijdingsmiddelen kan verminderen. Hij betreurt het, maar hij kan er — voorlopig — alleen nog maar heel in het algemeen iets over zeggen. Sla en groenten ln warm water wassen is niet altijd afdoende. Er mag een gering residu, waarvan men aanneemt dat het niet schadelijk is voor de mens, in het produkt achterblijven. De hoeveelheden zijn ir de wet precies aangegeven en daarop controleert de Keuringsdienst dan ook. Bepaalde bestrijdingsmiddelen zitten in de groenten zelf of in het daarop voorkomende waslaagje, en dat gaat er in water, warm ot koud, toch met at. De wet bepaalt ook dat er een zekere tijd moet verlopen voo Mat het goed na de laatste bespuiting aan de veiling mag komen. Als huisvrouw kun je niet veel anders doen dun er op vertrouwen dat dat allemaal in orde ls, maar aan het officiCle toezicht ontsnapt natuurlijk veel. In het rayon Amsterdam bijvoorbeeld zijn er 17 keurmeesters die dagelijks overal rondgaan om alle voedsel te controleren vla steekproeven. Voor ééneneenkwart miljoen mensen ls dat natuurlijk niet afdoende om allee te kunnen Inspecteren. Is het veiliger om alle groenten dan maar te koken? In sommige gevallen wel, als het namelijk gaat om bestrijdingsmiddelen die koken niet verdragen. Maar hoe weet Je dat als hulsvrouw? Bet wachten ls dus op de nadere onderzoekingen. Aardbeien altijd goed wassen. Residu'* van bespuiting op aardbeien verdwenen wel ln water. Als vaste regel geldt: alle vruchten altijd wassen of schillen. Nlet-bespoten cultuurprodukten bestaan vrijwel niet meer. Er is voor de geciviliseerde mens geen uitwijk. Tenzij ln een „veld"-vakantie ln een gebied waar je puurnatuur bosbessen, bosaardbeldjes, frambozen en paddestoelen kunt plukken. En vis? Boe weet Je, vragen we dr.' Weits, of de sardines die J« koopt, niet vol DDT zitten. Prof. de Vries, heeft gesignaleerd dat pinguïns aan de Zuidpool onvruchtbaar zijn geworden door DDT — niet oplosbaar ln water — dat bij Japan ln zee ls gegooid. Wat hebben vissen daarvan opgeslokt? Ja, de vrij zwemmende vis ln de min of meer besmette oceanen, daarover kan de voedingswetenschap de huisvrouw nog niets zeggen. Net zo min als over vlees of melk van de koe, die allang geen natuurzuiver gras meer eet. Melk kan sporen van bestrijdingsmiddelen bevatten. Er zit ook radio-actiele neerslag ln, maar die is *tark afgenomen. Een grafiek van de laatste tten Jaar laat alleen een geweidlge uitschieter den ln IMS. Dat was het Jaar van de laatste bovengrondse kernproef. / • Feitelijk komt het er dus op neer, dat. de huisvrouw ■ dagelijks bezig Is met voedsel dat se niet volledig van gif kan sulveren. Boevéél gif komt met het dagelijks menu ln de maag? Daar gaat het uiteindelijk om. Om de tolerantie, zoals de wetenschap het noemt. Er ls nu een plan opgezet om wetenschappelijk uit te zoeken, boe het zit met de toelaatbare residu's san bestrijdingsmiddelen ln het hele menu. Dus niet alleen ln sla of aardappelen of aardbeien. Maar ln de complete maaltijd van groenten, fruit, zuivel, vlees, vis, eieren. Het onderzoek zal ln samenwerking van de verschillende diensten van volksgezondheid worden uitgevoerd. De standaardmenu's zullen worden opgesteld door het Voorlichtingsbureau voor de Voeding ln Den Haag onder ausplciin van prof. Den Hartog. Het onderzoek zelf, dat zeer tijdrovend ls en dat omslachtige apparatuur vraagt, zal in enkele Instituten gebeuren zoals het Rijksinstituut voor de Volksgezondheid en de Keuringsdienst van Waren In Amsterdam. Bij de Keuringsdienst aan de Keizersgracht ls al Jaren een laboratorium ln werking waar de bestrijdingsmiddelen ln groenten worden gemeten. Voorlopig echter heeft de door publikatles verontruste huisvrouw geen andere wegwijzer dan haar gezond verstand. En misschien mag ze vertrouwen op adaptatie door de menselijke constitutie. Maar ook dat ls nog een vraagteken. ANNE BIEGEL In het laboratorium van de Keuringsdienst van Waren in Amsterdam bekijkt dr. Ir. Weits een grafiek van DDT in worteltjes. ---