ADVERTENTIE sparen is bouwen aan geluk 30 oktober wereldspaardag Natuurlijk is geluk niet voor géld te koop. Maar het is wel plezierig en nuttig om wat geld achter de hand te hebben. Sparen is het hele jaar door belangrijk, maar één dag per jaar staat sparen in het middelpunt van de belangstelling: op 30 oktober Wereldspaardag. , Vraag eens een brochure. U komt dan tot de ontdekking dat er heel wat vormen van sparen zijn, waarmee u (als u aan de voorwaarden voldoet) een forse, belastingvrije premie kunt verdienen. Inlichtingen: Wereldspaardag.Postbus 51, Den Haag. * sparen... verstandig sésh A en Israël hartgrondig te ha- ten, met hun hele staat en de regering erbij, zonder antisemitisch te worden. En in het Midden-Oosten zijn vele dingen onzeker, maar één ding staat vast: de Arabieren zijn geen supermensen. Wij zijn het zelf ook .niet. Wij haten de nazi's als de pest en wie van ons is erin geslaagd daar niet een beetje anti-Duits van te worden? Dat is fout. dat is dom, dat is stompzinnig, maar wie zonder zonden is, hij werpe de eerste steen. Ik stel mijn hoofd daarvoor beschikbaar. DE SCHEIDING tussen antizionisme en antisemitisme is zo dun als het scherp van een scheermes. Kijk naar Polen. Daar is onder het mom van antizionisme een regelrechte Jodenvervolging aan de gang. De Polen, die een lange traditie van antisemitisme in huis hebben, proberen zelfs de herinnering aan Auschwitz te „ontjoden". De herinnering aan de nationaalsocialistische gruwelen in dat kamp wordt (terecht) levendig gehouden, maar over het feit dat het vooral Joden waren, die daai de dood vonden, mag niet worden gepraat. Die handelwijze is dermïite walgelijk, dat de regering-Gomoelka daarmee ongetwijfeld het wereldkampioenschap cynisme op haar naam heeft gebracht. Antizionisme? Kom nou! Enkele dagen voordat Hitler- Duitsland in 1938 binnenrukte in Tsjechoslovakije, publiceerde de oienhatencle nazi-krant „Der Stürmer" een grote kop: „Het Jodendom regeert in Praag". Enkele dagen voordat de Sovjet-Unie in 1968 binnenrukte in Tsjechoslovakije, publiceerde de Oostduitse partijkrant „Neues Deutschland" een grote kop: „Het zionisme regeert in Praag". Ik wou maar even zeggen. En wie het nóg niet wil geloven, kan ik inzage geven in een bundeling spotprenten uit de Arabische pers. Daarirt wordt Israël steeds voorgesteld als eon klein, gluiperig Jodenmannetje, compleet met een forse haakneus.. DE KWESTIE is. naar mijn eerlijke overtuiging, dat iedereen die probeert Israël en het Joodse volk los van elkaar te zien. als twee dingen die alleen toevallig wat met elkaar te maken hebben, binnen de kortste keren met zijn kop tegen de muur loopt. De bedoeling kan zeer eerbiedwaardig zijn. maar het resultaat is minstens een bloedneus. Natuurlijk, er zijn Joden genoeg, die niets met Israël te maken willen hebben, maar de meesten voelen zich met Israël vej bonden en maken er deel van uit, ook al wonen zij er niet. Israël is hón land. hun schepping. en iedereen moet er met zijn vingers afblijven. Mogen ze even, na al die ellende? In de woorden van mgr. A. C. Ramselaar, de voorzitter van de Katholieke Raad voor Israël: „De Joden in Israël en daarbuiten ervaren heel sterk, dat hun Jood-zijn zeer nauw samenhangt met het leven in Israël, met het bestaan van die staat. De betrokkenheid van dat volk op dat land is enorm. Daarom ging het in 19(17 (Zesdaagse Orlog) niet alleen om de existentie van de staat Israël, het ging om de existentie van het Jodendom." DE VOLKSKRANT heeft een kort geding aangespannen tegen mr. G. B. J. Hiltermann, omdat deze De Volkskrant „antisemitisch, althans anti-Israël" heeft genoemd. Als ik mr. Hiltermann was (maar wie bén ik?) had ik het woord antisemitisch niet gebruikt. Het is een zeer geladen woord, dat doet denken aan mensen, die Joden haten zoals de nazi's hen haatten, met alle gevolgen .van dien. Dit neemt niet weg dat het voor mij geen uitgemaakte zaak is dat de begrippen antisemitisch en anti-Israël onverenigbaar zijn. In theorie is dat wel zo. maar in de praktijk niet. zie Barbara. zie Polen. In een verweer schreef De Volkskrant dat mr. Hiltermann „twee verschillende begrippen aan elkaar koppelt, die los van elkaar staan — hij verwart de staat Israël met het Joodse volk". Wel, zou ik willen zeggen, hier komt de aap uit de mouw. Dit is een verdediging, die de aanvaller in het gelijk stelt. De Volkskrant meent inderdaad dat Israël en het Joodse volk niets met elkaar te maken hebben. Het spiit me. maar dat is hartverscheurende onzin. Het verbijstert mij dat een serieuze krant zoiets'kan schrijven. Wat wil De Volkskrant nou eigenlijk? Een Israël zonder Joden? Om misverstanden te voorkomen wil ik nog het volgende opmerken. De hoop uitsprekende dat de Volks