Over-Zee-Postverbindingen. na. t» Maart tot 12 Klaart lSü.l. L..r»« . 3 _ |M-" I _ Zx 2 lloai.«-arri.o. | \ ruw- V». H •» e . __J Enauirw. Q.- T« I« l"'15™- L__"* -*■""-*• : K.>tterrl.| |Bpoort r*r»».rr. *»»■ llMt. tat-m-ki*-*.»-.. , . 7 4.35». 6.30 a. «I Sederl.O.-Indiê. — — — RefeMam. — — — Ma-tteill.. 10 .11 45m. 1.45 . Hrni.li«i. — — — M.ir»eille. Britach-litdi.' ..| 10 ,11.45. 1.45 , ; linn.li»!. ,_. ~ tlO ,11.45, 1.45 , t Brin !i»i. BBBBB»BaBB> I _• _• _ JltojriH» kong, J.p»n \ , 4Jsfc 630 Af rik.. Egypte, Na.M>, f 10 . 11.4."> ni 1.45 . \Brindirri r~.«ulan ! 10 , e.*-». oJló ru..W.»r»..ec. Kaap d. O. Hoop, ' 1 >«.':«£• ..baau. We»v Afrika. . . 9 , 4.35. 630 , Liverpool. AaMVik.. VJ3tat«-.rt, Canada ( 7 . 4.35. 6.30 . \Sonthampt en Mexico. \lO , 4.35, 630 , JQtieerort r-nr»<-tv> ' 7.10 .«5 . 6.30 . ; N.w-Vork. — — — lArn.t.T'l. — — — ISeiitlianipt. 8 . HTJOm. S.2Ö B.ftl 1-BBBBIi II t — — — JfV.rrthampt .■<,lnriihia.Krnii-t[ 8 . «M, 8.25 , Naïaire. doren Peru. I — — — ißorrlaMlT Hraitlic Argirn- f 8 . 6J".. 8.25 , 'BoataaU.pt tin». I'aratTnay «I — — — I Horrlfaui. Rn t'rnguay. 111 , 6.30. 825 . fLiiwabon. fataaa-am Nieuw Z.-Wallis. t l Qneen.land Z.-J _ _ _ k-»^].. Anatralie, Ty M ,n.«, 1.45 ». Brindiai. mant., V irton» I *, en N.-Caledonië. [ _ _f—. I — — ÜBaeala. Wetrt-An.tral>e. \ 1() Jn4s> KM . fßr, ! - --- Berlijn in vogelvlucht. IL Uitkr den Linden. Berlijn, 8 Maart (Part. Corr.) Het was de Birkt-n-tra-se. is *t niet? waar wij aan bat einde van onze vorige vlucht over ,],. Udt" r.i-rlijn neerstreken. Wij hadden als BW paar vogels langen tij.l genaddcr.l en gevlogen en heel Berlijn al» in een paner»*j»a overzien en nu, uitkijkende naar een l.oo!..;-npl>kje. zagen wn deßirken- Btrassc en stuken er op een tak neer. Nu rijn we uitgerust en vliegen terug naar het hart der stad, naar de „Linden en zetten er ons op de hoofden der paarden van Schadow'e klassieke quadriga. bovenop de platte kroonlijst der Brandenburgerpoort, waardwr, volgens de Panslavistcn, de naaste a*egleidt van Moskou naar Konstantinopel. Een mooie afsluiting van de „Linden" die Brandenburgsche r-oortl In hare stevige Grieksche vormen, nare hooee en zware kolonadc, zon zij misschien, alleen staande en zonder den wagen der Victoria, die met vaste band de vier brieschende rossen voert, wat plat en stijf schijnen; maar nu zij de afscheiding vormt tusschen „Linden" en „der Thiergarten" heeft men door hare zuilengangen mooie kijkjes: tut de „Linden" en 'b zomerdags in het diepgroene bosch der „Thiergarten" en 's wintersavonds in de besneeuwde Linden, wier lange rij electrische lichten de breede straat doet schitteren, als ware zij behangen met de draperieën van zilverlaken. Van de Brandenburgerpoort ziet men een ander bronzen paard, daar aan het einde van de straat, op zijn voetstuk van brons met zijn ruiter van brons: Frederik den Groote. De groote koning ia van een ziiner glorierijke veldslagen Uruegekeerd, ie door de „Thiergarten" gegaan, de Brandenburgerpoort door, de lindenrijen door en heeft „das Alte Palais" bereikt, waar honderdtwintig, hondeTd-dertig jaren later zijn populaire naneef. de eerste aeizer van het nieuwe Duitsche rijk, als hij 's middags voor het boekvenster van zijne zijkamer verscheen om naar de optrekkende wacht te zien, eiken dag door eene geestdriftige menigte werd toegejuicht Wn nemen onze vlucht straks over de „Linden"' heen naar het ruiterstandbeeld van den ouden Fritz, maar nu zien wij naar beneden, naar het vierkante plein aan den voet der Brandenburger-poort, dat als 't ware het hoofd van de „Unter-den-Linden"- straat is, de Pariter Plalz met zijne paleizen, het officiers-casino, de Fransche ambassade en de familie Von Amim. Hier, aan dit plein, beginnen de linden, de vier rijen Kwijnende U>omen, die aan de hoofdstraat van Berlijn haren beroemden naam hebben gegeven. „Unter den Linden" is een der breedste atraten van Europa en een der schoonste ook; schoon, omdat zij zulk een uitgesproken karakter heeft. In andere steden van Europa zijn veel mooiere straten dan deze. Die straten hebben grootschere paleizen, prachtiger winkels, rijker hotels dan de „Linden" en toch deden rij nooit in die mate als de .Linden" baar karakter op mij gelden. Wie s winters zonder pels en e zomers ronder een fraai Engelsch pak„Unter den Linden" wandelt, krijgt een Bevoel alsof de „Linden" zeiden : „beste vrind, ga naar huis terug en steek je m wat je grootvader Vondel zon genoemd hebben „pronk- en Kerstnachtkleeren." Zie je niet dat het oud-hertogelijk paleis van Koerland, waarin thans de Russische ambassadeur woont, je ontevreden aanziet; dat het ministerie van binnenlandscbe zaken van de overzijde je van „groben Unfug" beechuldiet; dat de portiers van de groote hotels en de voorname winkels hun welgedanen neus voor ie optrekken ; dat de mooi-gekleede menigte je in stilte vraagt: „wat doe jij in ons midden?" Heusch, men let hier met op persoonlijke verdiensten, die trouwens hèèl persoonlijk kunnen zijn; men let hier op de kleeren. Deze straat behoort aan de Bleichroeders. Onder het millioen doet men 't hier niet De „Linden" ia de straat der „Gigerm", de „puntschoenen", die 's zomers een pels en 's winters een Engelsch pak dragen, alleen om „schneidig" te zijn. Maar toch is zij niet de aristocratische straat in Berlijn, ondanks de paar ambassadeurs en de paar minieteriën, die op haar neerzien. De Duitrsche prinsen en hertogen en graven en „Geheimraths" wonen in de Wilhelmstrasse, in de Vossstraase, op de Leipzigt*rplatz. De keizerlijke paleizen liggen wel in de verlenging der Linden, maar de oude Fritz, die op av-mwj.t'ga—9». i.n. wtu T~nom «Mnn.».av3na«n«..n»at.a» I zijn paard den koninklijken rug naar de ..l.iu.icir' toekeert, sluit ha.ir ~in het keizerlijke kwartier af. Maar de ..binden'' stoort er zich niet aan. /.ij beeft bet geld BB pat slot van rekening is dat de sleutel, 'li' alle : Mingen opent. Daarom ook ia /ij de „gulilcn iiiiddi n.vcg" naar alle straten, die iets beteek. i:cii,de..hochhei-»ehaftliohe " Wilbelmßtiaaae niet uitgi-zon.lcrd. Het beeld vaa de ..I.inilen" is de millioenen-dame, «lic ..hoffiiliig'' is gewerden, omdat let gondlicht 'rit hart- brandkast iraar doet achitti ren. Zij ontvangt de prinsen aa wordt door hen onhangcn. Maar.... de Amsterdanische „U'<-ht van de lleercngnuht" i-» .111 chatelaine bij haar vergeli-keu. Toch verleent «le v««<>rtdurt nde "ingang met de aristocratie «ler maidcntie haar grandczia. Bij gelegenheid van keia-rlijke recepties of feesten geven de staatsk.'iros.sen der vorsten, de ambasaiii-ur». der ministers haar BM koninklijken pracht. Dan snellen de breede, antiek gebouwde wagens met hunne groote wapenschilden op de portieren en schitterende kristallen vensterruiten over haar aspbalt. De koetsiers met hunne gepoederde pruiken, de palfreniers, de heiiluks, de jagers, op den bok of achteropstaande. zijn gekleed in de heraldieke kleuren d.-r groote mogendheden, wier vertegenwoordigers zij naar het slot brengen. Ot«tenrijk geel en zwart, Engeland blauw en rood, Italië groen en rood, Rusland rood, blanw en zilver. Frankrijk evenzoo. De gevlochten manen der paarden zijn met linten en de tuigen met zilver versierd en de lange zweeiven knallen in de lucht En als de keizer op groote feestdagen uitrijdt in een door acht paarden getrokken karos die met de gouden keizerlijke kronen is versierd, de opperstalmeester vooruit rijdende en de stalmeester naast het -rechter portier, een afdeeling uhlanen of lijfgarden voorop en achtentan, dan heeft de „Linden" werkelijk voorname manieren. De heeren naderen tiet keizerlijk rijtuig op zijn weg en nemen eerbietlig voor den monarch den hoed af en de dames maken bevallige dienaressen. Want Wilhelm II mag te veel een eigen willend man zijn om een populair keizer te wezen, hij wordt niettemin geacht. Maar de pracht der rHaatakaroseen doet de „Linden enkel op bijzondere dagen schitteren. Op gewone dagen rijden er de mooie coupé's van minister», vorsten, rijke bankiers, en de „droschken" sukkelen met hunne oude paarden en dikke koetsiers voort en verwijzen de voetgangers naar de trottoirs. Maar ook die voetgangers zijn niet jan- enalleman. Op zekere uren van den dag, 's morgens en namiddags, is de ..Linden" het terrein der pantoffelparade. Dan flaneeren er de „puntschoenen"; de jonge gardeluitenants, die, in 't voorbijgaan gezegd, al heel weinig op hun portret in de Fliegende BUitter gelijken. En de moeders met huwUare dochters flaneeren er óök. Nu en dan wordt voor de uitstalling van een winkel stil gestaan. De zilveren serviezen of de geciseleerde gouden juweelkistjes schitteren nier; de gobelijns, de geborduurd zijden draperieën, als bonte visioenen van oude tijden, van festoenen en van bloemen, lokken daar; de koninklijke rozen, de teedere seringen, de rijkgekleurde cameiia's vragen om bewondering van haar fraaien wintertooi. Maar de kostbare Engelsche damestoiletten; de grillige zoetigheden in mooie satijnen doozen; de laatste illustraties van Man, van Coran d'Ache, van Chéret naast den laateten roman van Zola, van Bourget of het laatste tooneelspel van Ibsen roepen in de andere winkelnitstallingen om even bekeken te worden. Gij ziet dus wel, dat de „Linden" haar eigen voorkomen heeft, dat haar onderscheidt van de Boulevard de* Italiem, van het S&and, van het Prater en van welke andere hoofdstraten in andere hoofdsteden meer. Dat voorkomen is samengesteld uit truibhirrme, rrjkdoT*n en deftigheid en vooral de laatste eigenschap, dat mm-of-meer ernstige, onderscheidt de Berlijnsche hoofdstraat van alle andere. Dat spreekt zelfs in de winkeluitstallingen. De „Linden" heeft een levendige en een stille zriile. De stille ziide heeft enkel heel deftige boekwinkels en heel-deftige voorbijgangers: boekwinkels van geleerdheid of elassisisme, menschen met brillen en, de mannen lange en de vrouwen korte haren, maar de levendige zijde van de „Linden", dat is de echte. En zelfs hier spreken de winkels van deftigen rijkdom, van ernst, die als een diepe noot trilt door een opgewekte melodie. Het frivole is niet hier, is in de Friedrich*- etrasse te vinden en café Bauer, dat vooral 's nachts nog al frivool is, Irehoort eigenlijk tot de F i: daarom .«luit het <>e>k een hoek al' van Unter den Linden en 'le straal \an het frivole Berlijn. Om opr.iht te zijn moet ik verrnelilen. dat aan de stille zijile aan «Ie ..Linden" hit beroemde aquarium en van de levendige zijde het PussaL'' -l'aii<>ptii-uni is te vinden en men zou allicht geneigd zijn te denken, dat de/c lieide inrichtingen der «loftis-heid aan de ..lanlen'' siiiailen. Maar de oeraiigtK-tang van het at)uariuin en de ornwelkanii-r yan h«t pattoptflcasa btenajau d«- „Landen" in het spoor van «leemstiae «lif'ti'.'hi-id ti'roir. --- SPAANSCHE BRIEVEN. DOOR C. SNABILIÉ. HL Een eigenaardig element in de drukte, die het verkeer langs de Rambla oplevert, is het voortdurend gerinkel der schellen waarmee de muildieren der tram wagens zijn omhangen, die in twee richtingen hnn weg aan de zijden dezer allee volgen. Het is niet een schokkend, af en toe gehoord, geluid, het is een onafgebroken gesuis, zacht klinkend en vol; want hoeveel tramwagens en omnibusjes er op de banen, die daar langs loopen, dienst doen, weet ik niet; wel is het mij gebleken, dat er geen oogenblik tot na twaalf uur 's nachts voorbijgaat, dat /ij er niet zijn. Comfortabel zijn die vehikels al even weinig, ala ik ze te Marseille vond. Er zijn ook fiakers — „aapjes" noemt men te te Amsterdam, „snorders" in Den Haag — 't zijn nette coupeetjee. met geschikte paarden, maar, naar ik er de ondervinding van opdeed, met dikwijls zeer ongeschikte koetsiers; wanneer men toch, als ik, des avonds te acht ure een gestationneerd rijtuig neemt aan een der drukste verkeerspnnteu — 't was vóór mijn hotel aan de I'hiza dei Teatro — en men ontdekt onderweg, dat de autemedom smoordronken is. verscheidene malen ophoudt, afsrtijgt om aan den huurder van zn spnl telkenmale den weg te vragen en eindelijk nog zijn doel voorbijstreeft, dan heeft men terecht reden om aan de gesch i k theid der koetsiers en aan het politietoezicht op het verkeer te twijfel'Bß. Wij zouden een wandeling in de oude Stad ondernemen, lozer. Volg mij: wij slaan van de Kambla de Capucbinos rechts om de Calle de Fernarula ultimo in. Denkt gij hier niet aan de Knlvorstraat? 't Is waar. geen asphalt maakt u liet gaan in het mi«l-acn der straat gemakkelijk, die ruwe ftlßJo lijkrnatige keien van it m«»:st uiteerilooiK-iidc grootte zijn voor voertiiitron Itesteind, en de trottoirs zijn tamelijk smal, maar toch, de vele winkels zijn het aanzien w.i.ml. al treft, ge er tusseben oog BBBaf wat u herinnert, dat ge in Spanje zijt. lic/'luzu de la CoTvtitiu-ion, waarop «le straat uitkomt, is ruim vierkant plein en de b. geitouwen, «lic twe>. /.ijil.n cv van im.... het Teatro del lAceo en het Paltieio tk Ui hebben een flink voorkomen, al vinden wij er niete bijzonders aan op te merken en al konden de gevels wel wat friBBcher en beter onderhouden zijn. I>aten wij niet verder gaan in rechte lijn ; liever • laan wij een nauw niet aanzienlijk steegje in, linke van het plein, de L'ailo del Ohvèpo met het doel een bezoek te brengen aan de Cathedraal. Een ruwe bestrating; onaanzienlijke, vervuilde geveltjes met klein«: deuren en nog veel kleiner vensters- in groote vlakken muur, die verscheidene jaren geleden wit was, daartus-sehen loopt nu onze weg. Een krom en hoekig straatje lantrs en wij hebben een donkeren muur zonder eenige versiering naast ons. Is dat de hoofdkerk? vragen wij ons af. De nauwe straat vergunt ons geen blik op het geheel. Echter ontdekken wij een poortdeur, waardoor wij met een paar trappen omslaan in een hof komen, in het. vierkant met kolonnadei» omgeven. Half tuin, half eenden- en ganzenverblijf, knnnen wij ons met moeite voorstellen, dat wij in den voorhof, ol zijhof zoo ge wilt, van een hoofdkerk zijn. En toch is dit zoo. Hoe rein zijn die spitsbogen waaronder de zuilen elkaar ontmoeten, hoe typisch is dit geheel, en toch hoe vreemd! Wij hebben gothiseli werk voor ons, maar vinden in de aanpassing zoo gansch iets amiers dan wij vroeger in gothisciie i>ouwwerk«-n opmerkten. Van ter zijde betreden wij de kerk ... de voorhof is vergeten en het Krootache, het indrukwekken«le,dat zich plotseling aan onzen blik voldoet, dat zich van geheel ons zijn moester maakt, overstelpt ons. Overheerlijk schoon, met een wonderdadigen en verlicffeiiden eenvoud, is dit prachtwerk ingothischen stijl, waarin ge uzelf klein gevoelt en groot de gedachte, die den ontwerper en uitvoerder bezielde, toen hij dien tempel bouwde tot eer van den besten en grooteten god. Zie die slanke tot ver, ver boven u zich verheffende pijlers, waarop de bogen in vroon- hjn rusten; zie dat weinige, maar ter jin-ier plaatse en in onberispelijken vorm uitgevoerd kanfwerk, zie op BD laat uw ""g zich verliezen in het duister «lier hooge gewelven, waarin ge looft, dat geen schcmli:idi ham! «1.-ii "inlenlom onder kalk-of verflaag bedekte. II«-l is BOJ al s«.nii»-r in dit hooge, groote gcUi.nv, BtQ ge hebt. als jrij BT binnen Komt, conigcii tijd ii.Midig «mi uw BOBJ te wennen ;tan de omgeving. Maar is de indruk van het felle zonlicht van buiten verloren, dan kunt ge rustig om u heen zien en na u voor de majesteit van het geheel -— ecu majesteit, die alleen nit groote kunst innig opgenomen door een vol-vroom gemoed ontstaat — te hebben gebogen, bezighoud en mot de détails om u. Er ligt in de katholieke kunst, in de zorg waarmee de alleen-zaligmakende kerk haar bedehuizen opbouwt en versiert en onderhoudt tot plaatsen bij uitii« Is, nu eens troosteiossc, dan weer voorwerp van d.-uikh-iarhcid. mei dea beschermheilige van wiens tusschenkom t iet kinderlijk gemoed de vervulling ecner bede verwacht, er ligt, zeg ik, in dat hoog houden van de plaats waar God woont, znlk een scU.xine en groote godsdienstige gedachte, dat zelfs de ongeloovigc onwillekcuritj- zich buigt voor wat den Katholiek heilig is. De katholieke kerk en de katholieke kerken, niet minder om de vormen dan om de wijze, waarop de eert-dienst er wordt uitgeoefeii«l, vormen voor den ongeloovige het schoonste beaM van kerkwezen en Gods-aanbidding, dat ik mij kan voorstellen. „Uiterlijk," zal mijn Protestantsche lezer, mij tegi-moi't veren; 't is mij onverschillig, daar het innerlijke mij, die er buiten staat, niet aandoet, wijl het mij niet geopenbaard is en ik ook die openbaring in het minst niet verlang. De „vorm" is schoon, de gedachte in het algemeen kan het niet anders zijn. waar zij tot zulk een vorm kwam. Zie die altaren om u heen; in iedere nis aan de wanden is er een, en alle betwisten elkaar op verschillende wijzen hun schoonheid en rijkdom. Zie dat koor van eikenhout mei overschoon snijwerk. Zie die twaal f stations van Jezus' lijdensweg met kunstenaarshand in steen gebeiteld. Zie dat in wit marmer opgebouwd hoogaltaar, geheel vrijstaand en dubbel indrukwekkend door zijn artisstieken eenvoud. En nergens zult ge in die ouderdeelen een bezondiging vinden tegen het gebouw zelf, dat als een arohitektonisch hooglied zijn machtige bogen, harmonisch welft over wat er aan kunst en devotie rusi binnen zijn muren, Deo t>ptimo Mtiximol Uitwendig indikt desa hoofdkerk weinig indruk ; alleen de voorgevel, die sedert kort ge bon w«l is, en in zijn détails nog niet geheel schoon in benvoudigeu stieng gothischen stijl i in geelen zandsteen opgetrokken en zonder I eenige overbodige versiering; een pleintje < v66r den hoofdingang geeft gelegenheid den i gevel in zijn geheel te overzien; aan de 1 overige zijilen is de kerk door nauwe straten I omsloten. De twee torens ziet men nagenoeg 1 niet, zij zijn laag en stomp, en daar een i uitzicht op de cathedraal van eenigen afstand i onmogelijk is en de torens boven het midden « van het gebouw zich bevinden, zijn zij na- ' genoeg aan het oog onttrokken. In een der nauwe zijstraten naast de kerk ' ligt het paleis des graven van Harcelona. Het ziet er uitwendig ouden zccronannzirnlijk nit; door de breede porte-cochi-rc kunnen wij een kijkje werpen in den binm-nhof, naar Znid-SpaaDSchen trant aan de vier zijden l door het gebouw ingesloten, met een zuilen- i gang beneden en aaneensluitende balkons I op 3e eerste verdieping. Ook hier komt ons den aanblik van slordig onderhoud en ver- i vuiling, tot in de fontein in het midden en de etcaüer d'honneur aan een der zijden, als t meest in het 00-* j loopend voor. Laat n dit echter niet afschrikken, lezer, want zoo ge om die redenen een wandeling door de hoofdstad van Cataluna wildet afslaan, ik zou n moeten raden in een hotel te blijven, of liever nog nooit in Spanje te komen. Tegenover het hotel, waar wij zijn afgestapt, en dat ik, zonder vrees voor van reclamezucht te worden verdacht, mag aanbevelen, staat het Teatro Principal, een zeer flink ingericht schouwburg-gebouw, zoowel wat de eene als de andere zijde van het doek betreft. Maar ik zal er u niet in brengen, gij zoudt aan de Spaansche comedies, die er opgevoerd worden, toch weinig vreugd beleven. Naast dat theater is een poort, die toegang geeft tot een nauwe steeg, naar moet ge in, wilt ge een stukje volksleven zien, daarin of in de dwarsstraten, die op den Paseo de Colon uitkomen, maar dan iets naar het midden der stad toe. Nemen wij als voorbeeld het steegje naast den schouwburg, dat den naam van Areo del Teatro voert, en storen wij ons niet aan den aard van sommige huizon, waarin een bedrijf wordt uitgeoefend, dat ik niet noemen wil. De huizen zijn hoog, hebben gepleisterde muren, die het kenmerk dragen voor korter of langer tijd met de witkwast te, hebben kennis gemaakt, schoon sommigen die kennismaking voor goed schijnen vergeten. Gelijkvloers ziet ge èii nauwe lage deuren, die met een klein portaaltje toegang geven I tot smalle, steile trapi>en,of winkels, pootten of werkplaatsen, waar wij straks een kijkje zullen nemen. Nu gaan wij opwaarts, want het is zelden dat een deur gesloten is, en komen na een twintigtal treden op een vierkant portaaltje voor een tweeile trap van evenveel treden; daar boven aangekomen staan wij op een portaaltje gelijk aan het eerste, maar vóór een lage zwart houten deur, die toegang geeft tot de eerste étage, terwijl de trap opwaarts verder voert naar tweede. derde en misschien vierde étage. Een schelknop aan een ijzerdraadje naast de deur. in het midden er van een vierkant gat met tralies op de hoogte van ons aangezicht, van binnen met een afzonderlijk deurtje gesloten, ziedaar alles. Dat de treden der trappen, de vloeren der portalen met groote tegels zijn belegd, die eens heel en rood waren, mag ik er u bij vermelden. Wilt gij binnentreden? — Waarom; laat het n genoeg zijn te weten, dat gij er dezelfde gepleisterde kamerwanden, maar zeker properder wit, dat gij er dezelfde' steenen vloeren, maar beter onnerhouden, zult vinden, als gij bij uw besteiging voornaamt, en dat de verbind inirsdenrender vertrekkenlaagensrnal zijn. De vensters zijn hoog en breed; zij sluiten (zoo zij dit niet weigeren) alle zonder onderscheid m.-t dubbele deuren en komen, eveneens zonder onderscheid, op kleine balkons uit met een ijzer hekje ofgesloten. Maar liever Ih i.n wij die vensters van af de straat: een gordijn, dat aan de boven buiten zij de van het vensterraam over zijn gansche breedte is bevestigd, valt over den rand van het balkonhekje tot een citi'l lienedon den vloer van het vertrek. Hoe dikwijls zien wij niet een schalksch kopje gluren door de scherphoekige opening, die het gordijn ter zijden vrijlaat, of het voor een groot deel weggeslagen, om een bevallige vrouwenfiguur uit den donkeren achtergrond naar v«.ren te laten treden. Schalksch en bevallig — ik heb twee woorden uitgesproken, die in groote mate toepasbaar zijn op een deel van het schoone geslacht in Spanje. Maar wij zouden verder een kijkje nemen in den Areo de Teatro. Een groote dubbele deur staat half open, wij zien een binnenplaats waar gras groeit tussi hen «le onregelmatige steenen, waarin het mi'lden een half vervallen ronde muur er waterput doet vermoeden, waar een paar slingerplanten een ellendig bestaan voortslepen OOOT zich om de afgebrokkelde pijlers te winden, waarop de eerste verdieping rondom de binnenplaats rusl, waarin wij geen levende ziel waarnemen. Hier weiier hebben wij het volle inzicht in een groote. holle ruimte, half winkel, half werkplaats. Het is er natuurlijk sch.tarsch verlicht, schoon de hooge en breede vensterdeuren aan de straat geheel open staan; toch zien wij een mengsel van schoen makers-gerowWhappen, half afgewerkt schoeisel, een kleine toonbank, waarop de zaken, die tot het vak des mans behooren. hun plaata betwisten aan de vtwvrwerpen, die de vrouw in haar huishouding noodig heeft; dat de man ter eene zijde schoenen Hikt en de vrouw ter andere zijde uien pelt, dat morsig»- kinderen daartussohen spelen en krioelen en een hond en kat het tooneel volmaken, mag niet vergeten worden. Verderop een winkel, waar in den schemer hammen en kruideniers-waren in een onbeschrijfelijke wanorde en in overvolte zijn opceengepakt en waai achter de toonbank de winkelier zijn klanten bedient, van welken er voor menigeen op zn gemak zijn Ctpkm twttartlirult «taal te genieten-, /nik een tktnda is behalve comestible-magazijn ook slijterij. Wilt gij meer zien? — Bij het betreden der nauwe steeg zaagt ge reefis, dat velen hun bedrijf zoo aan als in de straat uitoefenen, dat de bezige hurgmoeder „in deze omgeving" gaarne haar stoel buiten Bet, oro in de open lucht te kunnen arbeiden en tegelijk zttoveel mogelijk met bekende voorbijganger* en buurvrouwen te praten. Schel klinken die stemmen, die ook op een afstand zich moeten doen verstaan, want volgens die praateters behoeft men nu juist niet naast of tegenover elkaar te zitten om een geregeld gesprek te voeren. Wij kunnen een zijsfraatje inslaan, waarin wij den blik ter aarde dienen te rtehten, niet omdat wij het oog hebben af te wenden van wat ter zijde van ons is — wij hebben, rij lezer en ik. te veel gereisd om niet overal te darren rnndstaren — maar omdat, iedere stap. dien wij hier doen,omzichtigheid eischt,' dank zij den toestand, waarin zich de bestrating bevindt, en het menagewater, dat zich vrij op 's Heeren wegen ontlast. Zoo k"iiii-n wij in de dille Ctmtle del Aseolte, waarin wij ons waarlijk verlucht gevoelen, en zijn w.-I'lra weer op de Itambla. Wij zijn niet ver geweest, maar hebben.- aetlOOg gezien om voor dit maal tevTeden »e kunnen --ijn. 1 --- BINNENLAND. STADSNIEUWS. De Gemeenteraad zal Woensdag 8 Ma.irt by»»'ukonion tot voortzetting der behanil-üiic; van de verordening betreffende de inkomstenbelasting, te beginnen met do herstemming over art. 8 van bet ontwerp der '-ommissie. Verder komen a. a. aan de orde: Praeadvies van B. en W., strekkende om afwyzend te b.»* hikken op een adres van B. J. v»a Heugel, cargadoor, houdende o. a. verzoek om vermindering van vergoeding van schade, toegebracht door een schip aan een dnc tfalf in de Minervahaven. I*ranadvies van B. en W. om afwijzend te beschikken op adressen van S. I>»wy t »»n W. Michel, betreffen«le h»". nemen van proeven met door hen uitgevonden toestellen en machines. iraeadvies van B. en W., strekkende om afwyzend te h-schikken op een adres van C. Hellingman on J. Hellingman Czn., wtarby zij opnieuw aandringen op eene spoedige wyrziging der Straatbol.isting. Praead-ri-ds van B. en W., om afwijzend te beschikken op een adres van de ,Vereeniging ter Bevordering van het Handelsverkeer aan de Amsterdainacite Varken-smarkt', verzoekende, dat aan haar geheel" of geileeltelyke vergoeding zal worden verleend voor de b linie, welke zij lijdt door de keuring op inwendige gebreken aan het Abattoir alhier. iYaeadvies van de commissie voor de strafverordeningen, strekkend" tot afwijzing van een in hare handen gesteld verzoek van J. P. Luunian, om eene bepaling te mak«.-n, waard»x>r ingezetenen dezer gemeente bij de voorj.tarsmarkt de voorkeur voor de getschiktsU plaatsen hebben boven van elders komende kramers. Praeadvies van B. en W., op een adres van S. Rendorp c s., waarby in overweging wordt gegeven, om terug te komen van het Baadsbesluit, dd. 14 Juli 1891, Lot verlaging van de bruggen aan de Beguliersgracht Voorstel van het raadslid mr Th. Heemskerk, dd. 28 Februari 189.'', om 1* niet ovor te gaan tot het asphalteeren van eenige straten, het verlagen van eenige bruggen, zooals besloten was by genoemd Kaadabesluit van 14 Juli 1891. Verder benoemingen. --- LOCAAL NIEUWS. DEN HAAU, 3 Ma-u-t. Do groote werkzaamheid, door het tegenwoordig bestuur van het Kon. Zool. Bot. tienootachap ontwikkeld, heeft gemaakt, dat van primo Januari tot heden 2U3 nieuwe leden zyn toegetreden en dat dit aantal nog dagelijks toeneemt. LEIDEN. Als datum van feestviering van 's Pausen jubüé is vastgesteld 12 Maart a. s. DEVENTER, 3 Maart. Tot advisetn- van het sub-agentschap der Ned. Bank, dat met 1 April hier wordt opgericht, is benoemd mr J. W. van Groningen en tot plaatsvervangend agent de beer H. E A. Molhuysen. GOUDRIAAN, 3 Maart Het mond- en klauwzeer is thans in de gemeente Uoudriaan geweken. Op de twee stallen, waar het nog hoeschte, is het vee door don veearts gezond verklaard. De muizen beginnen zich daar in de weilanden zoo sterk te vermenigvuldigen, dat men zich ook daarvoor bezorgd maakt ZANDVOORT, 3 Maart In de jongste raadxitting stelde de heer M. Tiakmaa voor bet raadslid H. Driebuizen te schorsen, daar deze deelgenomen had aan onderhandsche pacht van strand. De voorz. achtte dit niet in strijd met de gemeentewet, daar het strand ryksgoed was. De heer Drayer wenschte Gedeputeerde Staten te laten beslissen en zou dus stemmen voor het voorstel, dat ten slotte met 3 tegen 2 stemmen werd aangenomen, de voorsteller-zelf stemde tegen. De heer Driebuizen, die naar ht) zeide reeds jaren het strand gepacht had, verliet daarop de vergadering. In diezelfde zitting werd medegedeeld, dat de gemeente is veroordeeld tot de betaling van /' 11.915 plus rente en proceskosten in zak o aankoop badkoeteen van do m.iatachap AlberLs en o*. Mot 4 tegen 1 stem besloot de raad in hooger beroep te komen. --- STAATSNIEUWS. Do ingekomen wijziging der perwioenwetten voor de burgerlijke ambtenaars, hunne weduwen en weezen, strekt hoofdzakelijk om ongeveer 80 weduwen, thans van pensioen verstoken, gelijk te stellen met de ,oude weduwen." Verder zyn vele wijzigingen aangebracht oni leemten aan te vullen en zijn vaste t»-lagen en laeaoivtiegelden wettelijk geregeld voor vouizltter eu 1 dan ran d.-n pensioenraad en coniiii'.ssarissen v.m bat wcduw-fonds. Qeaa voorstel je gedaan om tydelijK»- diensten bij pensioenregeling te berekenen. Bat verband tusschen het pensioen vost de kinderen en dat der moeder is losgemaakt. Eigen kinderen eener weduwe zullen slecht,» BM twintigste genieten van den pensioenagrondslag van «len overleden ambtenaar, stiefkind' ren elk een twaalfde, niet in.ichtueining van bat maximum van /omi. --- Aanvulling der wet tot regeling van het Veeartsenijkundig Staatstoezicht en de Veeartsenijkundige politie. Daar do ervaring heeft aangetoond, dat het by groote uitbreiding van besmettelijke veeziekten maat den districtsvocarts niet mogelijk is om zich geregeld en voldoende van de behoorlijke naleving der wettelijke voorschriften omtrent de veeartsenijkundige poliüo te overtuigen, is door den minister van binnenl. zaken een wetsontwerp tot aanvulling der desbetreffende wetten bn de Kamer ingediend. I'aarby wordt voorgesteld aan den districts veearts een of meer voaopzichter te zijner beschikking te stellen, die hem bustand verlocnen bij Lot-.zi.-Jit en onlsnielting, terwijl zy bovendien belangrijke diensten kunnen bewijzen bij het zoo noodzakelijk gebleken onderzoek van het vee, dat op de markten wordt aangevoerd. Van de voorgestelde uitbreiding van het toezicht kan bovendien verwacht worden, dat geheimhouding van gevallen van besmettelijke veeziekten moeielyker zal kunnen geschieden. Do vottipzicutors zullen ouder de onmiddellijke bevelen van den districtsveearts staan en ten aanzien van het betreden van erven, weiden, het opmaken van proces-verhaal enz. wordt voorgesteld hen dezelfde bevoegdheid te geven als aan den districtveearLs is toegekend. --- Geedkeuring der additioneele verklaring van 21 Dec. 1892 tot de overeenkomst met België, van 11 Juni 1892, ter regeling der grens tusschen Baarle-Nassau en Baarle-Hertog. Niwl.it de wetuvoordracht der overeenkomst met België, van 11 Juni 1892. ter regeling der grens tusschen Baarle-Nassau en Baarle-Hertog reeds in gereedheid was gebracht, word van de Belgische regeering het voorstel ontvangen alsnog in dio overeenkomst eono wyziging -an te brengen, strekkende om, met het oog op den vcxtTgonomen aanlog in de Belgische gemeente Weelde van een weg naar het spoorwegstation, in de plaats van onkelo tot die gemeente behoorende perceelen onbewoonden «ju onbebouwden heidegrond, die bn de overeenkomst aan Nederland .verden afgestaan, andere van nagenoeg gelyko oppervlakte BB waarde te doen overgaan. Voor de Nederlaudsche ram -ring l»- s-ond geon redi-n om daarin België niet ter wille te zyn, zoodat den 21 Doe. \r&2 te Brussel de onderteekening heeft plaats gehad der additionele verklaring tot gezegde overeenkomst waarop thans de goedkeuring der Kamer wordt gevraagd. --- Wijziging van de wet, houdende regeling van den dienst en het gebruik der Spoorwegen. De minister van Waterstraat, Handel en Nijverheid en die van Justitie, bat voorloopig verslag op bovengenoemd wetsontwerp tx-antwoordonde, bétoogen de volkomen wettigheid van do voor gestelde wijzigingen en strafbepalingen aan do hand van de spoorwegwet Vooral v.m belang zyn de in uitzicht gestelde reglementen voor de bediening en de beveiliging van de beweegbare spoorwegbruggen, ten getale van ongeveer öO, die ten doel hebben te waken tegen beschadiging van spoorwegbruggen, door vaartuigen bn beklemming en oen geregelden en veiligen treinenloop over do bruggen te verzekeren. Alle voorschriften dienaangaande kunnen nu veelal overtreden worden en de regeering zou .ach niet verantwoord achten, wanne- r dienaangaande geene strafbepaling door haar werd voorgesteld. Het vermoeden, dat de sluiting der wachtkamers voor niet-reizigers en de uitgifte van porri mkaarten aanleiding zou hebben gegeven tot do indiening van dit wetsontwerp, noemt de regeering niet juist, de veiligheid voor het verkeer stond hier op den voorgrond. --- Wijziging en verhoog ing van hoofdstuk IX der staatsbogrooting voer 1892 (bouw van eene brug over den Nieuwen Maas atond bij Heusdenl. In zijne memorio van antwoord aangaande bovengenoemde wetsvoonlracht, doet de minister van Waterstaat, opmerken 'lat do werken ter verlegging v;ui den Maaani'.ini ili.uis zoover gevorderd zyn, dat eene beslissing uautlßßflt Bet voor Htusden to kiezen middel van rivieren r gang niet langer tijd meer kan wonlen uitgesteld. Eene verandering van o■nstandigh.-den welke aanleiding zou kunnen gevon om op de beslissing van IHBO terug BB komen, heeft niet plaats gehad; evenmin zou ei thans daartegen meuwe argxnnenteu kn: n>n aa-.igevoerd worden, die niet reeds destyls ter sprake zijn geweest Overwegend bezwaar togen den bouw van aam ■ brug t>ü Heusden bestaat bij deu Minister niel, al zou hy uit ziiiizolf tlaartoe het voorstel niet gedaan hebben. De vraaj? of in het algemeen genomen Keizersveer als plaats van overbruggen der nieuwe ride voorkeur zou verdienen boven llkan buiten br houwing blijven. Omtrent de beste plaats voor da brug bestaat in de betr>»r str-tek weinig overeenstem innig, terwijl de Minister van Oorlog, met wien over het oir van do brug te Housden overleg is gepli-«-e»i, heeft verklaard, dat de belangen dr militaire verdediging zich niet verzetten de Bataat en de inrichting van de brug. --- Binnenlandsche Correspondentie. Brieven uit Friesland. en dit „recht Edeïland, dat door het zwaard lijn vrijheid want" als het meest benijdenswaardige oord der wereld schilderde, had hij geen flauw vermoeden van de plagen, die eens dit „Edeïland" zouden teisteren. Wie is eT in onze dagen, die niet vreet mee te spreken over de sociale nooden van dat eens zoo rijke Friesland? Wie, die niet huivert bij de gedachte aan de toekomst van deze noordelijke provincie, in de laatste jaren zeker niet ten onrechte het lerland van Nederland genoemd. De cijfers van het armwezen in „arm Friesland" zijn gestegen tot eene enorme hoogte. De werkloosheid, die er de oorzaak van is, neemt hand over hand toe. Van den arbeider, die in de eerste plaats de duj>e wordt en totaal niets tegen net toenemend kwaad vermag, maakt zich een geert, van ontevredenheid meester en de verstandhouding tusschen hem en zijn patroon, die veelal evenzeer, zoo niet meer nog, den ernst der Slen gevoelt, wordt gespannen. Het socisme vindt hier, aïs in vele streken van Groningen, een gretigen bodem, en de gevolgen, die zich dezen winter reeds hier en daar lieten gelden, zijn te voorzien. Het komt tot standjee, tot opstootjes, en hulp van de militaire macht is noodig om de. geschokte orde te helpen herstellen. Maar, het is duidelijk: hiermede is de kwaal zelve niet genezen, en als straks tengevolge der verslimmering der toestanden, het verzet tegen de openbare machten een chronisch karakter aanneemt, wie zal deu vloed da» keeren? Geen wonder waarlijk, dat in deze ernstige tijden mannen opstaan, die, geen oor heb- U-n«le voor de utopieën der sociaal-democraten, zinnen opp rak tis«-.h-uitvoerb:iremidr de aftleelingen oj. BOBCB jiinder uitvoerige wijze Ixantwoord. Ik pi hierop nader terut/. ---