ONS MOOIE LIMBURG. door Prof. R. Casimir. Een /fine/ van tegenstellingen, — II annrrr zal eigen ervaring tip prvnzvn uitwissehen tusschen intrllectueele rn handenarbeid ? EEN gunstig lot heeft mij bijna de geheele Junimaand naar Limburg gebracht, en de gelegenheid geschonken, mijn kennismaking met dit schoniip gewest en zijn beminnelijke Inwoners te hernieuwen en mijn kennis uit te breiden. Het la verheugend te zien, hoe veel nauwer de aansluiting van Limburg bij Nederland ls geworden, hoe de verbindingen met het midden van het Wind zoo In stoffetijken als In geestf lijken zin verbeterd zijn. en hoe de kennis van onze taal en geschiedenis, de belangstelling ln wat. In ons land gebeurt, is toegenomen. Limburg is geheel Nederlandse li gew orden in denken, taal. In economisch en staalkundig opricht, al heeft het. gelijk andere gewesten, zijn streekspraak, zijn gebruiker, zijn betrekkingen met het buitenland bewaard en daarmee het eigen karakter. Hel is de schoonheid en de geestelijke rijkdom van ons volksleven, dat het de verscheidenheid van gewestelijk leven vertoont, en nog niet tot een grauwe gelijkmatigheid vervormd is door de gelijkmakende en alle verschillen vereffenende werking van liet hedendaagsihe leven. Maar in twee dingen blijft dit Limburg — het tij eens voor altijd vastgesteld, dat het ons Limburg is — niet-.Ncderlandsc h: In de verheffing en daling, van zijn bodem, die maken, ciat de wandelaar zich soms verplaatst meent ln een prachtig gedeelte van het Duitsche heuvelland of middelgebergte, en in zijn mijnen Het wijngebied sluit zich aan bij dat rondom Aken. En als ge in Kerkrade zijt. wijst men u rte schoorsteenen van Alsdorff, waar voor twee jaar hot groote mijnongeluk is gebeurd, dat ook hier zulken diepen indruk heeft nagelaten Dicht bij de plaats van de ramp voelt men het ontzettende er van: men leeft het leven der mijnen mee. door de e r v a r I n g. Het is geen WOOrd, geen plaa'je In de krant, het is geen vluchtig voorbijgaand beeld in do bioscoop In het programma van de week, het ls levenservaring, m • r k e I U k h el d. Over 't geheel is de mijn, het leven In de mijn hier werkelijkheid: menigeen heeft ze bezocht, velen zien het leven der mijnwerkers Er is. voor «Ie het niet uit eigen ervaring kent. let* romantisch in dit leven. Het afdaler, door de diepe schacht, het gaan door do gangen naar de posten, het houwen In de nauwe gangen. De wagentjes worden gevuld, rijden door perslucht gedreven naar de lift. en boven gekomen ledigen zij hun Inhoud van loon K.O. vele malen daagt. De mijnwerker is de groote held van den arbeid, die moed en volharding bij verstand voegt. Hij wordt een symbolische gestalte van eiken werker, ilie met moeite en nimmer ver■lappenden wil aan den dag brengt Wat verborgen l.'ig en den mensch zal baton. Hij is het beeld van den dappere, die. ongeacht ile gevaren, den dreigenden dood. de moeite en de beklemming, zijn werk verricht, dat hem en de lijnen moet onderhouden en de wereld dienen. Dit romantisch getinte beeld la niet onwaar. Maar het is onvolledig en daardoor onjuist. Want er is niet !n opgenomen de werkelijke benauwenis van den arbeid, de bedreigde gorondheid door stof en steengruis in do longen. Men voelt er niet bij de pijnlijke houding van den houwer In een nauwe gang. De hitte kwelt niet. De maar hier en daar verlichte duisternis, de aomberheid van het onileraardsche verblijf omgeeft het niet. Het is een beeld zonder den achtergrond dor grauwe werkelijkheid van allen dag. Maar Limburg ziet zijn menschen: neergebogen, mager. Maar Limburg weet. dat de tonnen, al schijnen ze beter dan ergens in Europa lal worden ze gewonnen In best Ingerichte mijnen en onder omstandigheden, waarin zorg voor gezondheid en maatschappelijk welvaren niet ontbrekenl, dalen en het minimum naderen, waarhij het leven nog eenige genieting door welvaart kan geven. Kr zijn er ln Limburg, particulieren, die ln de mijn afgedaald zijn. Ik heb er gesproken, ik heb van hun bezoek verslagen gelezen. Maar naast de ontroering over het mooie technische werk. dat Nederland hier verricht, nnast de bewonderiijg voor een organisatie op terhnlseheconomlsch gebied, die voorbeeldig schijnt, ataat de slfrkere ontroering, ilie bij velen huivering wordt, over het leven In de diepte. Wie weer boven komt ia zoo moe, dat hij soms een dag het bed moet houden. Angst heeft anderen beklemd. Men verhaalt, dat bij een officieel bezoek een paar heeren flauw vielen, toen ze door een goot, waardoor de kolen naar beneden glijden, omhoog f moeiten klimmen. liet Oordeel la ineen» andurs geworden Men heeft eetfroecle, geen romantische belangstelling voor het lot van den mijnarbeider gekregen. Men vindt zijn loon niet meer te hoog. Men benijdt hem niet de vacantie. De arbeidsdag ■•> uur, waarvan ot'geveei I. tl» «:t utlt afgaan voor het afdalen en weer naar hoven stijgen, voor het bereiken der posten i acht men niet te kort. Integendeel, w ie dit maar even zelf heeft gezien, een stipje in het veld, staat er anders tegenover. Kn van dit punt uit verwijdt zijn denken zich. Hij weet, dat ons leven. onze. beschaving wordt gedragen door den arbeid van duizenden, millioenen zwoegers, die een werk verrichten In 'n omgeving en onder omstandigheden, die hij nooit voor zirh of de zijnen zou wenschen. In de ipanning. die ons kwelt of wij zullen blijven bestaan, of de beschaving weerstaml biedt aan het geweld der barbaarschheid, dat elk oogenblik over onze oostelijke grenzen kan losbreken — is het voor allen de vraag: hoe houden we de zaken taande? Hoe zorgen we voor een kloppende hegn>oting? Als het schip dreigt to zinkon en alle man de ramp poogt te keeren, kan men niet denken aan verzorging en een verpleging der passagiers op denzelfden voet als gewoonlijk. Kn daarom denken wij nauwelijks aan al wat nog herstel eischt en verbetering. Men Is al zoo dankbaar, dat men werk heelt, dat men over aard en loon niet mag klagen. Men ls al zoo blij. dat het maatschappelijk samenstel niet in elkaar stort, dat men niet vraagt naar de verfraaiing van onderdooien. Dit is alles natuurlijk. Maar de tijden zullen overgaan. Misschien zullen we anders leven: op lager niveau, zooals men zegt. Mogelijk blijkt dat wel 't hooger niveau van leven, omdat het zich speent van overbodigheden en zich richt op het wezenlijke. Misschien doet het behoeften ontwaken, die minder kosten, minder verstrooien, maar den mensen meer innerlijke verrijking brengen, als ze bevredigd worden. Mogelijk. Maar dit alles mag niet doen vergeten, dat er een gemeensc hap van belangen, een solidariteit des levens is. die groeit, (leen staat of volk kan blijvend gezond zijn, geestelijk, maatschappelijk, politiek, zelfs niet lichamelijk geloof ik. als deel lijdt of bedrukt wordt. Kn nu tOUden alle misstanden meer begrepen en spoediger verholpen worden, als er eigen ervaring was. • . * Hier ligt een opvoedingstaak. Voor de pers. voor de openbare leeszaal, voor de openbare voordracht, om kennis aan te brengen die niet wóórd is, maar zooveel mogelijk bezit wordt, levend bezit, ontroering wekt en deel onzer eigen persoonlijkheid. Maar vooral ligt hier de taak, om menschen mot menschen in nanraklng te brengen Menschen uit verschillenden kring. Niet als gevenden of ontvangenden, niet als strijdenden, maar nis uitwisselenden, «Is medelevenden. Dat kan in jeugdherbergen, In kampen, In conferenties buiten, In landdagen. Dat Is een goed teeken van onzen tijd, dat wij, over wat ons scheidt, elkaar telkens zoeken In nieuwe groepen. Zoo wordt vacantie niet alleen een rust en verfrlssching, maar vooral een verwijding en verdieping. De mensch. In zijn leven van moeite en zorg, moet vertellen van zijn leven, dit leven moet gekend en zijn verhaal gehoord worden. Maar nog belangrijker zou het zijn, eigen Werkend* ervaring. Wanneer wordt cle hoog opgetrokken scheidsmuur tusschen handenarbeid en intellectueel werk opgeheven? Wanneer zal men weer dichter hij elkaar komen, om eikaars leven en moeiten te waardeeren en te verstaan? De aanstaande mijningenieur moet in de mijn werken om het leven daar te leeren kennen. Klget ervaring. Kr zijn overal, op elk gebied, mijnen en mijnwerkers en mijningenieurs. Koevele Ingenieurs kennen het leven In de donkere mijn. zij, die zelf leven In 't licht? — Hoevelen, die Intellectueel weten van crisis en werkloosheid, kennen iets van de ellende door eigen ervaring? . (Nadruk rerboden). --- Een practische mode. pe nvrrgonier hrrft zirh snel cm vooraanstaande plaats in onze garderobe weten tr veroveren. Mrt smalle tOOiCCl af.» breeds brrtrls, dir verlat laag uil'genteden in ern punt nt rond loopen. Is brt ern teer prettig en proef Urn klecdlngntuk. l'rnitisrh vooral donr de groote variatie, welke we ln ome hierbij tr dragen Houset kunnen brrngin. Hij irarm neer staat b{ir. ern blouse vnn bedrukte ;(jdc ot katoen met korte mauwt les onder een overgnoirr van ellen stat zeer aardig, terwijl b{l kotter weer deze kunnen afwisselen tnrt ren wollen blouse met lange mouucn. --- VERPLEEGSTERS MET NED. DIPLOMA IN ZUID-AFRIKA. KAAPSTAD, lfi Juli. — De Zuid Afrikaan- IChC Medlsrhe Raad heeft hesloten de registratie In de Unie van verpleegsters mei diploma of certificaat, erkend door de Nederlandsche regeering. toe te laten. f)e regeling Is wederkeerlg. — (V.D.) --- COLORADO-KEVER BIJ FRANKFURT WAARGENOMEN. OFFK.VnACH, 1« Juli. — Po gevaarlijke Cnlnrado-kcver is waargenomen In een aardappelland bij d* grens van de gemeente Frankfort a. Matn. Lurven worden onmiddellijk gezonden naar dr autoriteIten, die met het onderzoek heiast zl.1n. Voorzorgsmaatregelen zijn genomen. — (V. D.) --- MUZIEK VAN DEN DAG. Van muziek-overzadigden en muziek-hongeringen.- Willy Rosen's nieuwste tango.- Noviteiten. De Amerikaansehe jazz-insiders zijn lipt ton minste np één punt nipt elkaar eens: zooals (1p toestanden momenteel zijn, kunnen deze niet blijven. Men meende reeds een halfjaar geleden het dieptepunt van de rrisls te hebben bereikt, maar dit bleek fictief. Sindsdien zijn de musleeorporations (mogelijk in den hausse-tijd wat erg hoog opgezet) met tientallen procenten in waarde gedaald, blijkt het muziek-koopend publiek eiken dag over minder koopkracht te beschikken en distribueert de radio zonder er een dollar voor te betalen de songs, ln welker exploitatie ren vermogen is gestoken, dat nanr alle waarschijnlijkheid verloren zal zijn. Ile uitgever Louis llernstein kwam onlangs np een Interessant denkbeeld, dat. ln practijk gebracht, volgens hem een einde zou kunnen maket) aan de malaise In het uitgeversbedrijf. Hij stelt voor alle uitgaven voorlooplg achterwege te laten, de zaken te sluiten en de manuscripten, ook van de beroemdste songwriters. In de buien der bureau! te laten liggen. De leider der vermaarde Shaplro-Hfrnstein-eoinpany verklaarde het volgende: „Er zijn In Amerika lalloozen. die muzlek-overzadigd zijn. Het wordt tijd, dat deze lieden muziek-hongerlg wnrderr. Wij kunnen zoo niet doorgaan. De concurrentie, die de radio ons aandoet. Is moordend. Wanneer wij allen de zaken sluiten, dan moeten ze maar eens zien. hop aan nieuwe bits te komen. Het bedrijf staken Is de eenige uitkomst ten einde het bedrijf gezond te maken." Volgens mededeelingen. die hieromtrent In Amerikaansche bladen verschenen zijn. blijken meerdere uitgevers van het eerste plan het standpunt van Louis llernstein te deelen. Ten slotte heeft men tot het In overweging nemen van het volgende voorstel besloten: alle muziek-magazijnen en -winkels sluiten voor den lijd van drie maanden. Er r.al nergens meer een blad muziek te koop zijn. De grooterezaken In.a. de uitgeverijen) zullen tot den herfst het personeel het halve salaris uitbetalen; worden d» deuren heropend, dan neemt men de a.ingestelden weer In va. ten dient. Het ls vrijwel zeker, dat het voorstel door alle betrokkenen aangenomen zal worden. Het feit, dat een magnaat als I.ouis Rcrnstoln tot het ontwerpen van een dergelljken noodmaatregel het Initiatief nam, doet alle belanghebbenden den e te voegen nieuw ie eonstrueeren Instrumenten, die deze go drulsrhmuziek, deze moderne ..muziek der -foren", perfect uitilrukken. Ik w ijs u er op: hier In Parijs Is een Kran«ch Russische cinema, die avantgardefilms brengt en waar hot orkest al voorzien Is van die nieuwe, d'Hir het futurisme- v< orgesehreven instrumenten. Ze zijn nog verre van volmaakt, maar toch zijn ze al een slap op den weg naar het ideaal. — Wat in heel Kuropa zoon storm van verontwaardiging teweegbracht, "f 'k een heilig huisje had aangetast, was mijn royale meening over het nadeel, dat te substantieele. slecht verteerbare voeding aan de activiteit der hersens toebrengt, vooral liet ruim gebruik van de in mijn vaderland zoo geliefde ..pasta asciutta". maccaronl, spaghetti enz., die de denkkracht en de geestelijke vaardigheid bijkans vorlammen 1 lo in ,.], i no mi n -■ h moet ook een |-, Iu gewicht zien te veroveren, om In denktempo gelijken ire 1 le houden met de toekomstige verkeersmiddelen, locomotieven en spoortreinen van aluminium. — De lucbtschllderkunst, do , aeropittura", waarin Azari het eerste doek gemaakt heeft, dat in 192t> op de Rlenmale te Venetië te zien was. heeft sindsdien legio belangrijke werken Voortgebracht, Vorig jaar hadden we in Home de eerste expositie der aernple tuur. Zij gaat daarvan uit. dat de wisselende perspectieven hij het vliegen een geheel nieuwe realiteit scheppen, die voortkomt uit de aanhoudende beweging. Het si hllderstuk ontstaat tijdens de vlucht, en de schilder heeft zich dus natuurlijk aan de vaart van het vliegtuig aan le passen; noodgedwongen verwaarloost bij daarbij alle détails, het geziene wordt samngevat en getransfigureerd. Wat bet tooneel betreft, heeft onze futuristische theaterrevolutie al In vete landen aanhang gevonden, met name In Rusland, waar Talrof, met wlen ik steeds in nauwe verbinding sta. volgens onze principes werkt. De tot dusver door den acteur verwekte Indruk zal toekomstig bijna geheel door het effect der scènebeelden vervangen worden. De weinige gesproken woorden en de muziek der gedrultchen zullen worden overgebracht door gramofonn en radio. Kn van de profane kunst ga ik op de religieuze over: ook daar Is een scherpe vernieuwing mogelijk. De madonna- en heiligenbeelden in de kerken, de geschilderde htjhelschc siénes ook. zijn te gemeenzaam en expressieloos geworden, om nog voldoende hun doel, devotie te wekken, te kunnen vervullen. Daaraan kan door een sterk expressieve futuristische schilderkunst worden tegemoetgekomen. — Onie jongste verovering U de futuristische fotografie, besloot Marlnettl. „Is het Dultachland en Amerika gelukt, foto-technlscb alle andere landen de loef af te steken, wij Itallaansche futuristen gaan er trotsch op. een nieuwe fotografie, eon eoördinatie van verschillende fotografische Indrukken en hun combinatie op één enkel beeld 'e hebben gevonden". Marinetti, --- HIER EINDIGT... Hij de Milaneesche première van Pticclnl's ..Turandot" klopte Toicanlnl af hij de laatste maat van het door den componist voltooide gpdeelte. stond op, en zeide tot het publiek: „Hier eindigt bet werk van den meester." Onlangs ging te Weenen — aldus vertelt de R. Z. — een operette-premifre, waarvan de componist om zoo te zeggen, nog al eens nacomponeerde. De componist dirigeerde zelf. Hij verhief zleh, zwaaide den stok en de eerste noten weerklonken. Toen hoorde men een zeer duidelijke slem op de tweede rij parket weerklinken die zeide: „Hier eindigt het werk van den meester". --- LUDWIG FULDA GEËERD. De rijkspresident von Hindenburg heeft I.udwlg Kulda ter gelegenheid van lijn zeventigsten verjaardag de (toethe-medallle voor kunst en wetenschap verleend. --- HERDENKINGSMEDAILLES STADIONSPEL. Zooals reeds vroeger gemeld, werd na afloop van de voorstelling door den voorzitter van het Initiatief-Comité Amsterdam op plechtige wijze de herinneringsmedaille in goud aangeboden aan de administratrice mej. M. van Rood, aan en aan prof. Hulb Luns als dank voor zijn welwillend ontwerpen der medaille. Verder werden uitgereikt de medaille ln goud aan den artistiek leider Krank Luns. in zilver aan de admlnlstratlrce mej. M. van Rood. aan den le-assistent W. Mus, den hoofdleider hereden gedeelte K. .1. Thoolen .Ir., den assistent J. H. Hovingh, de choreografe Llli (Ireen en voor hel muzikale gedeelte aan de heeren Theo v. d. Ilijl en Nico v. d. Linden. --- GOUDSCHE BELAARDCONCERTEN. (Van onzen correspondent) GOUDA] lfi Juli. ~ Dank zij de medewerking: van de Nederlandsche Klokkenspel-Verecnlgsng en het (loudsrh gemeentebestuur Is de Vereenlglng voor Vreemdelingenverkeer er In geslaagd te dezer stede een zestal avond-hriaardconcerten op de Sint Jan te dezer stede te doen geven. Deze cartllonbespellngen zullen plaats hebben op 23 Juli, 8, 12 en 26 Augustus en 9 en 2.1 September. Op 12 Augustus zal coneerteeren de op zijn doorreis van Amerika naar Weenen tijdelijk In Nederland vertoevende ('anadeesche beiaardier Perclvel Prlce, Domlnlont-carlllonneur van de „llouses of l'arllament" Ie Ottawa. Vast staat reeds, dat verder als concrrtgovers zullen optreden de heeren Joh. \V. Meyll, beiaardier le NIJkerk en llarnevelil. W. J. A. I*. ('remer, stadsbelasrdier te Zwolle, P. A. van Langen, beiaardier te Alkmaar en \V. van Zuylcn, stadsbelaardler te (louda. --- Langs de Straat. Zware weg. Het wagentje waarin de dame gezeten was en dat zij met alle kenteekenen van het noviciaat door een zich verzettende, vijandige stad stuurde, maakte een Indruk van onwaarschijnlijkheid. Men zou zich kunnen voorstellen dat Buziau een zoodanig voertuig gebruiken ging om een lolled en van te voren verzekerd lachsucces te bereiken. Onder een schor geblaas rolde dit vehikel niet zonder een zekere beredderige drukte langs de wegen en baarde opzien. Het baarde des te meer opzien, daar een leder die het onzeker samenvoegsel in de verte zag aankomen, haastig het lijf bergde op ecu trottoir, en zelfs vluchtten zenuwaclitlgen schutterig een winkel binnen. Want dat de dame niet rijden kon, en hoogstens de claxon beheerschte, bleek al te duidelijk uit de zonderlinge en gansch onjerhoedsche krakelingen, achten en cirkels, kronkels, lussen en ongekende letters, «elke de bestuurster op het grijze a-falt beschreef. Ten slotte geschiedde het onvermijdelijke en bereikte dit vreemde bakje op rad.Men zijn bestemming. Met gaf met zijn bumper eet; lantarenpaal een mep. die het roestig confectie* strikje-van-ljzcr deed bulgen als' een dropstaaf, den paal velde, en het autovoorstuk onder blikkerig gerammel vervormde tot een onkenbaar propje kantig en verveloos metaal. Binnen een ongeloofêlijk korten tijd omdrongen zes dozijn mensi hen de plek der noodlottige omhelzing en er kwamen er Iedere seconde bij. De dame trok haar gelaat oogenblikke'.ijk in die eigenaardige ploot, die allen vrouwen bij dergelijke voorvallen ten dienste staat: zij keek alsof dit alles zoo behoorde, alsof deze laatste, doffe smak het door haar gewenschte en logisch doordachte resultaat was eener reeks voorvallen, die zij tot den allerlaatsten lel volkomen In haar macht had gehad. Het was een mooie aanrijding, het had verder niets om het lijf en ztj *m rustig verder gaan op den weg dien zij zich had afgebakend. Ken agent beschouwde de zaak uit een minder optimistisch oogpunt. Formidabel geladen van ambtsijver, vulkanisch, dreigend en zelfs wat somber trad hij, met sterke en hoekige armen zich een weg banend door de omstanders, op hel gestrande wrakje toe. erbarmelijk aan te zien In zijn stoffige rommeligheid. Hij haalde met rollende oogen zijn boekje uit zijn zak en het tragisch tweegesprek ving aan: Hij vroeg den naam der dame en zij hoemde hem. Hij vroeg haar woonplaats en zij noemde die. Hij sprak onaangenaam luid en wanhopig duidelijk toen hij haar ouderdom vroeg. „Acht-en...." begon de dame kwaadaardig, en de rest verwarde tot een dofmompelcnd geprevel. „Ik verstAAn u niet. dame!" zei de agent hard. vroeg hij met hardvochtige, rauwe nadrukkelijkheid. De dame werd bleek en priemde een giftige schicht van haat door de borstkas, breed en massief, van den onaantastbaren agent . Zij barstte wild uit: ,,'t Ken wel óp. zeg! D r i e-e n-v e e r t i g — als je het dan zoo persles moet weten. Nou, ken ik weg?" De agent keek haar Ijskoud aan. Toen keek hij naar het wrak. Het Boek met den Leeftijd afgemeten terugstekend ln den hatelljken achterzak zei hij koel-beleefd: ,.lk houd u niet langer op. dame". De dame be-rukte ziedend van ongeduld een paar hier en daar uitstekende hefboomen en handgrepen, Ken zwijgende, wreede menigte keek toe. De dame kneep zichzelf als hei ware weg uit bet vernielde voertuig en ging te voet heen. Vuurrood. Bijna huilend. Met om dat voddig wagentje. Er zijn dingen, vee! erger dan het verlies zelfs van een nieuwe luxeauto. --- VERDWENEN AMSTERDAM Teekeningen van G. van Vliet in 't Pavilloen Vondelpark. Onlangs Kaf ik het idee, Internationale kunsttentoonstellingen Ie organiseeren In cYn groot Nederlandsch en In meerdere kleine bulten* landsche paviljoens In het Vondelpark op de wijze der ..Iliennale" In Warmoesstraat, etc. Vele dateeren uit den tijd. dat Van Vliet In zijn academietijd met Jan Slnytcrs rondzwierf en studies maakte langs de Baarsjes, waar aan Achter- en .Middenweg de houtzaagmolens de Kenhoorn, het Luipaard en de Otter stonden, langs Amstel, Amstclvecnsrhcwcg, Boerenweterlng, het Jaagpad, de Kostverlorenvaart, het oude eiland aan het einde van den Overtoom, den ouden Schinkel, de Slatuinen, den Zeeburgerdijk: heel den schilderachtige!! zelfkant der stad. Van Vliet had daarna het atelier van Jan Sluyters in dc Wlttcnstraat In gebruik, toen deze voor den Prlx-dc-Home in het buitenland vertoefde. Dit was het atelier van den jongo\erleden beeldhouwer Scholtz. die o.a. het Krans Hals-monument ln Haarlem gemaakt heeft. Later kwam hij bij Leo Oestel wonen in de Jan Steonstraat, waar ook prof. Van der Pluym werkte. Hoewel hij met aandacht de ontwikkeling der moderne kunst volgt. Iaat Van Vliet gaarne het fonkelnieuwe en blijft In onderwerp en manier trouw naar het oude gewend. Ook uit Heeze In Brabant, waar hij den laatsten tijd weer werkt, toont hij enkele aardige gezichten. KASPK.lt NIEHAU8. (.Nadruk verboden». --- — Michael Farmer, Gloria Swanson's vierde echtgenoot, heeft geweigerd de hoofdrol te ip* len In haar nieuwe film „Perfect l'ndorstanding." Ile reden? „IK hen niet rapahel een dergelijke belangrijke rol recht te doen wedervaren", verklaarde hij. — Krank BorxajCC z.iI de verfilming van „Cavalcade", waaromtrent in deze ruhrlok uitroeHl l>ericht ia, nlot reglseeren. Hij ia door den Schot Krank l.loyd vervangen; Fox-Film geeft al* reden op, dat men aan een Brit de voorkeur gaf „om al het mogelijke le doen „Cavalcade" van den „rtrltish Kmplregeejt" te doen doordringen." l/oyd's meest l>ekende film* zijn „The dlvlne Lady" en „The. Sea H.twk." — Paul Wecencr is geëngageerd voor de hoofdrol in de lllrhard Oswald geluidsfilm „Der l'nhelmllrhe". — Anny Ondra en lierman ThlmU spelen de hoofdrollen In de Emelka film „Klkl." ---