De dader. Doch in werkelijkheid heeft geen van de drie de daad beqaatv De dader is een entslagen kelln°r. Maar niemand komt daar achter, voordat de ontknooping aan alle verkeerde veronderstellingen een einde maakt. Het raadsel is nog onoplosbaarder gemaakt, doordat de rol van kellner gespeeld wordt door liermann Speelnians, die bij het publiek nu eenmaal bekend staat als de edelmoedigheid in eigen persoon. Louter verrassingen brengt de entknooping: de joviale kellner ontpopt zich als een beestachtig moordenaar, het bescheiden kamermeisje (Johanna Blum) als zijn medeplichtige, de zonderlinge fotograaf als een gewiekst detective, een onnoozel, dronken gast als een conmies van de crimineele politie, een hoed-i--doos als de bewaarplaats van een klein wit hondje. Een bijzondere verdienste heeft zich de regl-j verworven door de mobilisatie van een reeks jonge, nog niet bekende krachten. Vooral E3lsabeth Wendt als de vermoorde vrouw maakt door haar eenvoudig spel. dat wars is van aanstellerij, een zeer goeden indruk. Ook Johanna Blum kwijt zich als kamermeisje uitstekend van haar verre van gemakkelijke taak; Werner Scharf is een geboren oplichter, nerveus en wreed, maar hij vermijdt met succes elke overdrijving; Werner Stock is als verliefl Jongeling rn als kordaat politieman even goe-i. Gewaagd, maar geslaagd Is ten slotte ook het experiment, om de bekende medewerkers rollen te laten spelen, die we niet van hen gewoon zijn. Zoo zien en bewonderen we plotse- Uns nieuwe zijden van hun kunst. Zij spelen precies het tegenovergestelde van wat we verwachten. Dat geldt zoowel van Alfred Abel. di. in een prachtig aristocratisch masker een verbluffend staaltje van zijn veelzijdigheid vertoont als van liermann Speelnians, die nu c?ns niet de held en de sympathieke goeierd speelt, maar een schurk voorstelt, zonder evenwel boemansgezichten te trekken en tonder bandietenallures aan te nemen. Al dat onverwachte en nieuwe verhoogt de spanning in niet geringe .mate. --- KUNST EN LETTEREN. VLOT GESPEELDE CRIMINEELE FILM Scène uit ..Ken zeldzame Ga>t", <:cliecl links liermann Speelnians in «le rol van den kellncr. --- Sereene landschappen. Reinder Visscher heeft een vredige en devote levensbeschouwing. schilder Reinder Vfsscher, die in den kunsthandel ..De Distel" te Rotterdam ten toon stfclt, heeft een pereenen kijk op de natuur. Het landschap, of hij liet tp Ntce heeft gezien of in Gelderland, in Limbiir;.. in het Haagsrhe bosch of in het Rotteriiamsche park. weerspiegelt zijn vredige en devote levensbeschouwing. Er is in zijn landschappen kleur, zelfs rijke kleur, maar alle tinten en tegenstellingen zijn leer en helder. Dit zachtgestemde en bezonnene is ook in de composities zelf. die een mooien, open bouw te zien geven. Er is overigens verscheidenheid genoeg in dit. werk: de vredige en vriendelijke luchten zijn telkens weer anders van karakter en kleur, de stemming van de landschappen wordt somtijds — als in dat gezicht op Nice — beheerscht door een waas of een dauw. die over de velden en bosschen hangt, maar kan ook klaar en koel zijn. In een paar ongekleurde litho's ziet men, dat de sc hilder cok louter door vorm en toon de stemming, die hem lief :'s, weet uit te drukken. Van de schilderijen schijnt mij alleen de olijfboomgaard, met de wat schriller tinten, wat uit den toon te vallen, voortreffelijk van nuance en uitdrukking is dat parkgezicht niet dat bleeke watertje, die wat rossige lucht. De ruimte is mooi uitgedrukt in dat dal met de groene weiden en men bewondert nergens de compositie, di» altijd goed is. meer dan in dat geval met het landschappelijk doorkijkje achter de volheid van de hoornen op den voorgrond. De grootp indruk wordt nergens verstoord door de fijne detailleering vau materie en kleur, zooals in die hoornen tegen dp lucht. In het algemeen is het een groote kwaliteit van dit werk. dat de sereene stemming, die overal heerscht, altijd met groote middelen, nooit door gladheid of leegte wordt bereikt. COttN'ELIS VETH. --- PROGRAM ZOMERCYCLUS. Op den eersten avond van de internationale pianistenserie in het Concertgebouw, Zondag 7 Juni a s. zal Krederie I.amond als solist optreden. Ile Schotsche meester zal het vierde pianoconcert van Beethoven spelen. --- De Parijsche veilingmarkt. Schilderijen, juweelen en „reliquieën”. Een geschenk voor Marie Antoinette en de beulsbijl voor Louis XVI. T lET Parijsche veilingwezen is in den waren 7,in van het woord e»n ..markt". Men vindt hier allerlei goederen, een houten chaos van kostbare meubelstukken en goedkoopen rommel, meesterw erken van internationaal belang en curiositeiten, waarvoor zich slechts enkele liefhebbers enthousiasmeeren. De laatste weken bewezen overtuigend het groote aanbod, maar ook de verscheidenheid van die groep menschen, welke men verzamelaars noemt. Voor sieraden en juwrelen werden als altijd in Darijs vele en blijkbaar kapitaalkrachtige liefhebbers gevonden. Voor twee parelcolliers uit het bezit van Lucien Satiphar en mmc. René-Dreyfus werden 12.1.000 en 80.000 francs betaald; voor een flèche met twee groote brillanten 120.000 francs en voor een brillant ring 72.000 francs. En dan kwamen de merkwaardigste dingen, waaronder twee historische stukken, die begin en einde van een belangrijk hoofdstuk der geschiedenis symholiseeren: de koffer met het wapen van Marle Antoinette. die de Oostenrijksche prinses den 7den Mei 1770 bij het betrefden van den Kranschen bodem aangeboden werd en do valbijl der guillotine, die een einde maakte aan het leven van haar gemaal. I.odewijk XIV. Heidestukken werden zeer begeerd: het eerste werd voor 13.000 frs. geveild; het tweede voor 12.500 frs. Muzickv tienden konden voor 19.500 frs. een groot huisorgel verwerken: wijnkenners de edele dranken van een rijken kelder, welks inventaris de kleinigheid van 90.000 frs. opbracht. Twee groote kunstveilingen brachten elk bijna 1'2 millioen frs. op. De eerste, de veiling der collectie Lucien Sauphar, die enkele uitmuntende moderne schilderijen behelsde, lokte talrijke bekende verzamelaars en handelaars uit het buitenland naar Parijs. De prijzen stemden geheel overeen met de waarde, vooral bij de werken van Monet: voor een winterlandschap werd 136.000 frs. betaald; voor de „Rotsen van Ktretat" 101.000 frs.; voor een Seinegezicht 52.009 frs. Het hoofdwerk onder de kunstvoorwerpen was een mooie oude Arabische lamp. waarvoor men bet fabelachtige bedrag van 60.000 frs. besteedde. De tweede veiling, de liquidatie der collectie van den president van het Parijsche gerechtshof Charles 'J'Heucqneville. — ten bate van liefdadige instellingen —. was tevens een mondain événement. Ook hier noteerde men enkele opmerkelijke prijzpn: 120.000 frs. voor een stilleven van Oudry; 109.000 frs. voor drie schilderijen van J. L. de Marne; 40.000 frs. voor een genrestuk van Ktienne Aubry; 28.100 frs. voor het uitmuntende portretje van een jongen man door Van Drek. Voor een Beauvais-tapijt „Ontvoering van Proser»ina" naar Boucher, werd 70.000 frs. gegeven: voor Houdon's marmeren buste zijner dochter Sabine 45.000 frs. Ook de veiling der nalatenschap van graaf Jean de la Riboisière bevatte verscheidene belangrijke schilderijen. Voor de drie hoofdwerken bood men hooge bedragen: 72.000 frs. voor het portret van den beeldhouwer Cafflérl, door Ji. David: 51.200 frs. voor het portret van graaf Honoré de la Riboisière, door baron Gros, en 42.000 frs. voor een aan Raeburn toegeschreven damesportret. Zeer opgemerkt werd ook de veiling van het atelier van den In 1928 overleden schilder Jean Veber. De totaalopbrengst bedroeg 151500 frs. Verder werd aangeboden de beroemde serie der ..Vier jaargetijden", van Joseph-Marie Vien. die den voor de ontwikkeling der klassieistische schilderkunst zoo Invloedrijken kunstenaar eens 8000 pond opgebracht had en die hier tot 29.300 frs. steeg. Vermeld worde ook nog een san Rembrand! toegeschreven portret „De man met de ganzenpen", met 39.000 frs. --- CENTRALE COMMISSIE VOOR SCHOOL-ATHLETIEK. Prijsvraag uitgeschreven voor ontwerp van een nieuw diploma. VGRAVENHAGE, 3 Juni. — De centrale commissie voor school-athlrtiek, die reeds meer dan tien jaar zich beijvert voor de verbreiding der athletiek in schoolverband, geeft ook een athletiek-vaardigheidsdiploma uit. dat geheel onder leiding der betrokken leerkrachten tn de lichamelijke oefenir.g naar eigen verkiezing en inzicht door de leerlingen in verschillende leeftijdsgroepen kan worden behaald. Behalve, dat dit een aantrekkelijken prikkel vormt voor de leerliugen. is het tevens een nauwkeurige test voor de leerkrachten omtrent het peil hunner leerlingen. Genoemde centrale commissie heeft de volgende leeftijdsgroepen ingesteld: Jongens: groep A IS jaar en ouder, groep B 16-17 jaar: groep C 14-15 jaar en groep D 12-13 jaar; Meisjes: groep A 17 jaar en ouder, groep B 15-16 jaar. groep C 12-13-14 jaar. De eischen. waaraan de leerlingen moeten voldoen om het diploma der onderscheidene groepen te behalen, houden verband met: hardloopen. verspringen, hoogspringen, hickstap-spronz, polsstokhoogspringen, kogelstooten, speerwerpen, discuswerpen, balwerpen. wandelen, enz. De eischen voor jongens zijn anders dan die voor meisjes. De centrale commissie voor school athletiek wenscht een nieuw diploma ter beschikking te stellen en schrijft daartoe in samenwerking met de Nederlandsche Vereeniging voor Teekenonderwijs, een prijsvraag uit, waaraan alleen leerlingen van voorbereidend hooger en middelbaar onderwijs kunnen deelnemen. Aan alle rectoren en directeuren van genoemde scholen is een circulaire gezonden, waarin de regeling uitvoerig is uitgewerkt. Exemplaren zijn op aanvraag bij het secretariaat. Vlierboomstraat 626, Den Haag, tel. 333240. verkrijgbaar. Gevraagd wordt een schets-ohtwerp, X 21 C.M., van het diploma, onder motto in te zenden vöor 15 Juni bij den heer J. J. S t e n s, secretaris van de Nederlandsche Vereenisl"*» voor Teekenr.iiderwijs, Lanmteushof 9S, Amsterdam (Oost), De jury bestaat uit het bestuur van genoemde verten iffïng en den secretaris der school-at li lot ie vaardisheidsdiploma's. den heer G. L. Walpot. Voor de bekroonde ontwerpen zijn prijzen beschikbaar gesteld. • • '__ --- HET LEGER DES HEILS IN GROOT-BRITTANNIË. Generaal Eva Booth zal tegen het najaar belangrijke wijzigingen in de organisatie invoeren. INVOERING VAN DECENTRALISATIE. LONDEN. 5 Juni. — Ingrijpende veranderingen in de organisatie van het Leger des Heiis zullen per 1 Oct. a.a. ingevoerd worden in Oront-Rrittanniè, Oeneraal Kva Booth wil door de voorgenomen wijzigingen te gemoet komen aan de reeds lang gekoesterde wensehen van de „veld"-officieren (de officieren van het Leger, die het gewone evangeliseerende werk doen) naar een doeltreffender systeem van bestuur en naar nauwere samenwerking met hun administratieve puperieuren. Tot nog toe was het Legerwcrk in Groot- Brittannië en lerland in Londen gecentraliseerd. De leiding van het geheele werk berustte in handen van commlssioner Charles Kich. Thans zal het geheele territoir in vier onderdeden gesplitst worden, met hoofdkwartieren te Londen (met commlssioner Frank Barrett); Qlas g o w (met kolonel Alb. Orsborn); C a r d i f f (met kol. John. E. Smith) en L e cd s (met kol. John Lewis). De leiding van de algemeene zaken zal aan commissioner Bich blijven toevertrouwd, die daarbij door een nationalen secretaris terzijde gestaan zal worden. Kolonel Osb o r n verricht thans nog een functie in Nieuw-Zeeland: kol. Smi t h In Zuid- Afrika. (Hij heeft als privé-secretaris den ouden generaal William Booth en diens zoon Bramwell gediend). De wijzigingen zullen echter geen invloed op het sociale werk en den steunarheid uitoefenen. Zelf zal de generaal in het najaar door groote meetings in de genoemde centra, de nieuwe organisatie inaugureeren. --- WETENSCHAPPEN. „Natura docet” jubileert Een merkwaardig natuurhistorisch museum na 25 jaren arbeid. J. B. BERNINK'S SCHEPPING. DENEKAMP, 5 Juni. — llrt Natuurhistorisch Museum ~Natura docet" (dc natuur onderwijst), te Denekamp werd op 6 Juni 1921 door den heer J. B. Bcrnink uit zeer bescheiden middelen gesticht en herdenkt dezer dagen dus zijn 25-jarig bestaan. Het is thans een bewaarplaats van natuurhistorische schatten, die eenig is in ons land. Nadat de heer Bernink In zijn geboorteplaats Denekamp de lagere school had doorloopcn. was zijn hartewensth. onderwijzer te worden. Hij was van zeer eenvoudige ouders en niet dan met veel moeite bracht hij het zoo ver. dat hij de Rijksnormaallessen te Oldenzaal mocht bezoeken. lederen dag werd oen paar maal de afstand Denekamp-Oldenzaal te voet afgelegd. De aspirant-onderwijzer had nu al den tijd in verschillende jaargetijden het afwisselend landschap met den weclderigen plantengroei te bezien. Alles wat hij daar aan planten tegen kwam, werd gedetermineerd en gerangschikt in zijn Herbarium. Zijn eerste verzameling. Later begon hij vlinders op te zetten, en toen hij na zijn eindexamen benoemd werd tot onderwijzer te Denekamp. zette hij zijn studie van Flora en fauna van Twente door. Hij had de boekjes van Heimans en Tliijsse doorgewerkt: „Van vlinders, vogels en bloemen"; ~In sloot en plas": hij verslond de plantkundige werkjes van H. Witte, en zoo werd hij een groot natuurvriend en een ijverig natuuronderzoeker. Hij begon vogels op te zetten, om bij de lessen in school den kinderen aanschouwelijk onderwijs te kunnen geven, en zoo kreeg hij een aardige natuurhistorische collectie bijeen. Toen begon hij geologie te studeeren. en door den merkwaardigen bodem van Twente had hij daar een ruim arbeidsveld. Door zijn werkzaam leven on het oprichten van een afdeeling van de Natuurhistorische vereeniging, en door zijn pennevruebten In verschillende tijdschriften kwam hij uit den aard der zaak met velen (zoowel in binnen- als buitenland) op natuurhistorisch terrein in aanraking, wat niet weinig bijdroeg tot vermeerdering van zijn kennis en tot bekendmaking van zijn museum. Zijn verzameling groeide. In 1910 had hij ai een pracht Herbarium en honderden opgezette vogels, vlinders en Insecten en een aardige bibliotheek. Het eigen huis werd te klein. Prof. Hugo dc Vries kwam kijken: prof. Jansen kwam met een stoet van biologen en ten slotte werd na heel veel moeite van de zijde van Bernink en na financieele offers van verschillende personen een eigen museum gebouwd. Die er meer van weten wil, kan voor f 2..V) lid van Natura docet worden en ontvangt dan gratis het jubileumboek, waar aIIPS aangaande het museum in beschreven is en nog veel meer. Het gironummer is: „Natura docet"' Denekamp no. 92107. Later werd weer uitgebreid, weer later het nieuwe mus;um gesticht, dat nu weer vergroot is met een afzonderlijk gebouw voor geologie, hetwelk 6 Juni a s. geopend zal worden op de feestjaarvergadering. En als men nu een rondgang maakt door het museum, dan staat men versteld van alles wat daar te zien is, maar ook van den eenvoud van den man. dip met hard werken en noeste vlijt in 25 jaren zoo iets tot stand wist te brengen en die reeds aan duizenden op heel bevattelijke en gezellige wijzede wonderen der natuur heeft uitgelegd. Natura docet is maar niet een dood museum, maar een plaats waar jong en oud, geleerde en leek, ja zelfs de vakman een schat van wijsheid kan opdoen. Een druk bezoek gedurende de zomermaanden is een der wijzen, waarop men den stichter in dit jubileumjaar het best kan huldigen. --- De persoonlijkheid als geheel. Het individu een totaliteit die voortdurend in beweging is en geen statisch geheel. VOORDRACHT DR. ALFRED ADLER. AMSTERDAM, 5 Juni. — De „tndividual psychologie" is gebaseerd op het principe, dat elk individu met zijn verschillende eigenschappen en bijzonderheden een geheel vormt, dat slechts kan worden begrepen, als men het rhythme kent, dat dit geheel brheerscht. Met deze beschouwing leidde prof. dr. Alfred A d 1 e r zijn voordracht In over het onderwerp ..De Persoonlijkheid als Geheel", die hij gisteravond voor de Vereeniging voor Indivldualpsycholngie en tal van belangstellenden heeft gehouden. Het individu is intusschen geen statisch geheel, maar een totaliteit, die voortdurend in beweging Is. Ze is dus een dynamisch geheel. Het is nu de verdienste van dc „Individualpsychologie", de onverdeeldheid van deze dynamische beweging te hebben herkend. Alfred Adler heeft dezen dynamischen factor, die de ontwikkeling bepfmit. lerensstijl genoemd. Elk individu streeft ernaar, succes te behalen. Dit streven is geworteld in het diepste wezen van eiken mensch en om ilit doel te bereiken, past hij alle middelen toe, die hem ter beschikking staan. Vele menschen slaan hierbij echter een verkeerden weg in. die hen in conflict brengt met zichzelf en met de maatschappij. De „Individualpsychologie" beschouwt het derhalve als haar voornaamste paedagogische taak. den mensch te leeren. zijn leven in harmonie te brengen met zijn levensstijl en met de maatschappij. Ze huldigt dus een finalistische opvatting. Alle menschen zijn verschillend. Om een mensch te kunnen helpen, moot men derhalve het doel kennen, dat hij nastreeft. Dit kan men nis men over een goed psychologisch instinct beschikt, afleiden uit den levensstijl. Elk individu moet reeds als embryo in harmonie trachten te komen met zijn omgeving. Het. vermogen, deze taak te volbrengen, is niet aangeboren. Een bewijs hiervoor levert de evolutie. Het leven plaatst den mensehen Immers steeds voor andere problemen Ten tweede is elk probleem niet van dezelfde beteekenis voor alle mensehen. Het milieu fn de opvoeding zijn ten opzichte hiervan ook niet alleen toonaangevend, daar twee menschen. die in dezeifde omgeving opgroeien, soms een geheel andere instelling tegenover het leven kunnen hebben en zich dientengevolge volkomen verschillend gedragen. De „Individualpsychologie" heeft nu een anderen factor naar voren gebracht om een verklaring te geven voor dit verschil. Elk Individu bezit nl. een scheppende kracht en deze kracht bepaalt den levensstijl en het doel. Prof. Adler maakte deze stelling aanschouwelijk, door een analogie aan te halen. Het kind is. als het ware, geladen met electriciteit, die tracht, zich te ontladen. De golven bereiken intusschen niet allen haar doel, daar de wereld niet ideaal is. Dientengevolge tracht de mensch zijn streven naar succes, dat hij niet kan onderdrukken, dikwijls op een verkeerde manier te bevredigen, waardoor hij In conflict geraakt met zichzelf en met de maatschappij. --- OPHEFFING BIJZONDERE SCHOOL TE HOOGLAND. (Van onzen correspondent). AMERSFOORT) ( Juni. — Het bestuur der christelijke lagere school te Hoogland heeft besloten dc school aan den Ham op te heffen. Ken gedeelte der leerlingen — thans nog 39 — zal naar een bijzondere scnool te Amersfoort gaan en de rest naar Hooglanderveen. --- Wat is die foto mooi! I>AT HOOHT f VAN HEN. DIE LATEN ONTWIKKELEN EN AFDRUKKEN ISIJ FOTO- en KINOHANDEL LUX Nassankaile 3111 — Koel. Ilart-truat 4 Jnz. lsraël»kade 43 — Valerluspicln ia. i liiteionden M.■dedeeling ' 9089 Het goedkoopste Hart- en Rheumatirk-rvuuroord van geheel Europa. MINERAALWATER SPA MONOPOLE Golf 18 holes - Tennis - ZwembacL CASINO uirr <.i:u.iaaii «.eope.ni» ALLE ATTRACTIES EN SPELEN. Nieuw Bestuur: H. H. MOK NS en Ml 1.1.KR Inlichtingen: Kymlicat d'lnitiutive. Spa. (Ingezonden Merledeeling. t KV.n --- "VTL' IN COHONA-EN fcf ~ ' • ELEGANT MODEL ' f *dc ócents sigaar VOOR lEOEREEN \s CV£RMEERLVi< LICHTt« GÉUH.I6. VERKÊMóBAAS * INLUX-E BuKJÉS VAN %X 5 10. 20.50 »» 15 et S'ÖAR EN FABRIEK.KV DELFT lltufesomieti M* >.">>>:* --- Berlijnsche première van „Een zeldzame Gast”. In het schemerduister van een luguber hotelletje wordt een vrouw vermoord. I \ ju onzen correspondent.) Juni. Tijden* de Berlijnsrhe première Min de 1 fafilin ..Min sell-amer Ga*t" was er iemand boven op de galerij, die rijn misnoegen meende Ie kennen Ie moeien geven door fluilen. De man werd de zaal uil* gezel. Kn met rerbt. Want afgezien van liet feil. dat de fluiter zich niet betamelijk gedroeg, gaf hij blijk peen zin \oor humor !e bezitten, en die tweede zonde wa« beel wat grooter dan tle eer-le. Daar is nu eens een film, zooals talloois bioscoopbezoekers haar vvensehen: een crimine?le geschiedenis niet spanning van het b°- gin tot het eind. niet een ontknooping tegen alle verwachtingen in, niet genoeg logische menschelijkhrid en natuurlijkheid, om de waarschijnlijkheid van het gebeuren (een factor overigens, die we in een film zoo nu en dan best eens kunnen missen) te rechtvaardigen, een film met een schep sentimentaliteit en een flinke scheut geestigheid, een film zonder hoogdravende pretenties en zonder problemen, die ons tijdens en na de voorstelling bezighouden, zonder paedagogische aspiraties, die ons als nachtmerries in onzen slaap verrolsen, een film, die niets anders wil dan ons een uurtje ontspanning bezorgen. Zooals iemand, die zwaar geestelijk werk verricht, ontspanning zoekt in een vlot geschreven detective-verhaaltje, zoo ontvluchten we de problematiek en de belangrijkheden des levens, om een oogenblik verpoozing te zoeken in een vlot gespeelde criminoele film. En dan stelt ons deze „zonderlinge gast" niet teleur. Opvallend is 't, met hoeveel zelfbewustzijn en zekerheid de regisseur en de fotograaf met scherpe contrasten werken: terwijl in de vorstelijke villa van een rijken kunsthandelaar lAlfred Abel) met praal en lufster een verlovingsfeest wordt gevierd, wordt in het schemerduister van een luguber, derderangseh hotelletje vol zonderlinge jestalteii een vrouwvermoord. Licht en donker wisselen elkander voortdurend af. Twee werelden naast elkaa-, die niets met elkaar gemeen schijnen te heliben. En toch behoort ook de ..man met da zwarte pelerine", van de geheimzinnigste bezoekers van het hotel, tot die andere wereld. Het is niemand minder dm Bruneaux. de rijke kunsthandelaar. Hij bevindt zich in de macht van een gewetenlong afperser (Werner Schart), die met Burneaux' gescheiden en op de scheeve baan geraakte vrouw (Elisabeth Wendt) is gelieerd. Het misdadig tweetal woont in het hotel, vanwaar het zijn net van chantage om den kunsthandelaar spant. Burneaux wil zijn verhouding tot deze onderwereld terwille van het toekomstig geluk van zijn dochter (Ilse Petri) tot eiken prijs geheimhouden en daarom waagt hij zich eenige malen in de akelige sfeer van het hotel. Daardoor laadt hij de verdenking op zich. de vrouw van den afperser te hebben vermoord. Maar ook de afperser zelf behoort tot de verdachten. Hij heeft, kort voordat de misdaad werd ontdekt, opgewonden en ontdaan het hotel verlaten. Bij zijn arrestatie zet hij zich heftig te weer. Ken reden te meer. om aan zijn schuld te gelooven. Maar er is nog een derde, die zich zeer opvallend heeft gedragen. Dat is Rompor; i Aribert Wast-her), die zich uitgeeft voor amateur-fotograaf en op de meest ongewone oogenhlikken en plaatsen zijn camera hanteert. Deze zonderlinge gast komt wel het eerst als moordenaar in aanmerking. --- ONDERWIJS. DUITSCH-NEDERLANDSCH INSTITUUT TE KEULEN. Het wil met zijn voorlichting het geheele Groot-Nederl. cultuurgebied dienen. KEULEN, 4 Juni. — Het jaarverslag over 1935. uitgebracht in de onlangs te Keulen gehouden vergadering van Curatoren van het Duitse. li-Nederlandsche Instituut aan de Universiteit te Keulen, meldt 0.a.. dat in het Curatorium zitting namen de Duitsche regeringscommissaris dr. P. Winkelnkemper, burgemeester \V, Kbel. de heer (.'. J. A. Begeer, voorzitter der Nederl. Kamer van Koophandel voor Duttschland, de heer H. C. Scheibier, consul-generaal der Nederlanden te Keulen en de hoogleerarcn G. Kallen. F. von lier Leven. H. C. Nippereiey, H. Schöffler, J. Ziekursch. Als directeur van het instituut fungeerde prof. F. van der Leven, hoogleeraar in de Germaansche taal en letterkunde. Het instituut werd einde 19.14 naar het toen voltooide nieuwe Universiteitsgebouw aan den Langemarckplatz, Koln-Lindenthal overgebracht. De bibliotheek werd ook dit jaar aanzienlijk uitgebreid. Het instituut streeft er naar het Groot- Nederlandsclie cultuurgebied (Nederland en Ned. Oost- en West-Indié, Vlaanderen en Zuid- Afrika) bij zijn voorlichting te kunnen bestrijken. Het is thans als gewoon „seminar" in het unive/siteitsverbanel ingeschakeld. --- Colleges en Openb. Voordrachten. De directeur, prof. dr. von der Leyen, germanist en folklorist, wordt in de leiding bijgestaan door dr. Kr. Petri. specialiteit voor de geschiedenis der Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden. Als lector is hoe tempora werkzaam de Leidsche Neerlandicus drs. W. (1. Noor des raaf. (iewone colleges werden gegeven door dr. Petri en drs. Noordegraaf: ze werden steeds door een 25-tal studenten bezocht. Een reeks van openbare voordrachten werd geregeld door 80 tot 150 toehoorders bijgewoond. Voor het aanstaande semester staat o.a. op het programma een voordracht van den Vlaamschen mysticus, ("yriel Verschaeve. over ..Rubens", bij welke gelegenheid het Algemeen Nederlandsen Verbond een kleine Verse hacvetentoonstelling *al arrangeeren. Voorts zal een tentoonstelling van Nederlandsche boekkunst worden gehouden. Drs. Noordegraaf heeft, naast de hem door het Instituut toevertrouwde werkzaamheden, de zorg op zich kunnen nemen voor dc Nederlandsche taalcursussen voor de Nederlandsche kolonie te Keulen e.o. --- AFSCHEIDSCOLLEGE VAN PROF. M. DE HAAS. Waarin de taak van den natuurkundigen ingenieur voor onzen tijd bestaat. *(Van onzen correspondent) DELFT, 5 Juni. — Prof. dr. M. de Haas, hoogleeraar aan de Techn. Hoogcschool. heeft heden in de groot? collegiaal van het gebouw voor Technische Physilta ren afscheidscollege gegeven over: ~De taak van den natuurkundigen ingenieur". Spr. stelde de vraag: aan welke eischen hebben zij te voldoen, die natuurkundig ingenieur willen zijn of worden. In het kort kan men zeggen: zij moeten in staat züu te doorgronden, wat er bij een technisch proces precies gebeurt, hoe het in een gewenschte richting te beïnvloeden is en hoe, zoo nnodig. nieuw," wegen te vinden zijn. De groote verdienste van de pioniers op het gebied der technische physika is geweest, dat zij hebben begrepen, dat vooruitgang in de techniek slechts is te bereiken op grond van wetenschappelijk onderzoek. Vanat 19on ongeveer heeft zich de technische natuurkunde tot afzonderlijk vak van onderwijs en wetenschap ontwikkeld. In de practijk ontstond de behoefte aan ingenieurs, die niet alleen tot constructeur, maar ook tot in de meettechniek ervaren physici waren opgeleid. ..Door meten tot weten", zou spr. als zinspreuk boven elk physisoh laboratorium willen schrijven. Spr. behandelde hierna enkele voorbeelden van problemen, die in de laatste tijden aan de technische physica zijn voorgelegd. Welke beteekenis de tee hnische physica voor een groote industrie bezit, wordt in ons land het best geïllustreerd door het werk. dat in het natuurkundig laboratorium der Philips' fabrieken te Kindhoven wordt verricht, In den laatsten tijd is het vraagstuk van kleurdefinitie en ook van klenrnormalisatie van verschillende zijden in studie gpnomen en ook tot een zekere oplossing gebracht. Het is thans mogelijk een kl»ur door pen bepaalds combinatie van drie getallen vast te leggen. Ten slotte wees spr. nog op de problemen van warmte-overdracht of van warmte-isolatie en ook van geluiris-isolatie. Ook op dit gebied zijn vele belangrijke resultaten verkregen. De opleiding tot natuurkundig ingenieur aan de T. H.. besloot spr.. heeft reeds het goed recht van haar bestaan bewezen. Moge de regeering beseffen, dat met een goede voorziening van leerkrachten en hulpmiddelen voor deze studierichting een landsbelang van eerste orde wordt gediend. Pref. dr. M. ile Hun». --- DR. J. BRAND 40 JAAR ARTS. 35 jaar gemeente-geneesheer te Doesburg. (Van onzen correspondent.) DOESBURG, 5 Juni. — Heden viert dr. .1. Brand, gemeentegeneesheer alhier, zijn veertigjarig jubileum als arts. Dr. Brand is geboren te Amsterdam op 14 April ISB9 en bezocht daar het gymnasium van ISSI tot ISS7. Als arts was hij eerst werkzaam bij prof. Stokvis, terwijl hij in 1599 zich verbond als assistent bij het Binnengasthuis te Amsterdam. Op 22 Kebruari 1901 promoveerde hij cum laude met het proefschrift: ..De gal bij den levenden mensch". Dit proefschrift trok zoozeer de aandacht, dat het ook in de Duitsche taal werd uitgegeven. Kort daarop volgde zijn benoeming tot gemeenteïeneesheer te Doesburg, in welke functie dr. Brand zich in de afgcloopen 35 jaren zeer gezien en bemind heeft gemaakt. Met alleen als arts maakte de jubilaris zich in Doesburg en omgeving spoedig populair, doch ook als warmvoelend mensch. In tal van charitatieve vereeniginsen werd hij de stuwkracht. --- WAT ANDEREN ER VAN DENKER „ZWARE JONGENS”. En fatsoenlijke werkloozen. Mijnheer de redacteur! |N' uw blad schreef mr. G. T. J. de Jongh over de criminaliteit en de werkloosheid. Hier werden ..zware jongens", die naar het inzicht van den ambtenaar van het Genootschap tot Zedelijke Wrbetering geschikt werden geacht, weer in de rij der werkers opgenomen. Voor hen en voor de rest der burgerij is dat mooi. maar het kan toch niet gaan ten koste der anderen, die ook naar werk verlangen. Een historische anecdote van een hoogleeraar te dezer stede luidt ongeveer als volgt: Werklooze intellectueel: Professor kunt tl mij ook eenigszins helpen aan een betrekking? Professor: Is u al eens in aanraking geweest met de Justitie? Candidaat < hoopvol r. Neen. professor, gelukkig niet. Professor: Dan kan ik n ook niet heipen, alleen door de reelasseering komen nu nog menschen aan werk. X Het is wenschelijk om hierop iets uitvoeriger in te gaan. dan gebruikelijk is. omdat professors meenitig vrij algemeen verbreid is en volkomen op een misverstand berust. Als uitgangspunt neem ik. dat de maatschappij tegenover leder, die veroordeeld is, hardvochtig en afwerend staat. „Die eens steelt, is altijd een dief" is een spreekwijze, die veelal gedeeld wordt en 't gevolg er van is, dat de maatschappij iemand, die eenmaal gestolen mocht hebben, den weg naar een beter leven afsnijdt. Dit is hardvochtig en wreed, maar ook ondoelmatig en onrechtvaardig, want onder de veroordeelden zijn talloozen. die door bijzondere omstandigheden tot de daad zijn gedreven, maar in hun hart en wezen niet slechter zijn dan gij of ik. De. reelasseering wil nu deze onrechtvaardigheid en ondoelmatigheid afschaffen. Zij maakt een onderscheid tusschen de werkelijke dieven, tusschen hen, wien de oneerlijkheid a. h. w. in het bloed zit en hen. die door de omstandigheden tot misdrijf zijn gekomen. Zij maakt dus een selectie en van de laatstgenoemden zegt zij tegen den werkgever, dat hij dezen man niet de voorkeur moet geven, maar gelijke kansen als hem. die nooit veroordeeld is geworden. Dat is dus heel wat anders, als wat professor zegt. In dezen tijd. waarin bijna niemand werk kan krijgen, staat de. veroordeelde er dus even slecht voor als een ander. Ten slotte twee voorbeelden: Met dezelfde post kwam een brief van iemand, die er zich bitter over beklaagt, dat hij door ons niet geholpen is. nadat hij een misdrijf had gepleegd. Ik herinner mij het geval wel en ook, dat geen onzer geheel vertrouwde,, dat het feit zich niet zou herhalen. Een paar dagen geleden komt een man verheugd binnen. Op jeugdigen leeftijd had hij een brutale streek uitgehaald. Moeder was hertrouwd met een man. die hem niet zetten kon en met de bokkenpruik op had hij een verkeerden sprong gemaakt. Na een kleine twintig jaren was hem dit nog op het brood gelegd, toen hij naar een betrekking solliciteerde en wij waren toen voor hem in de bres gesprongen en.... met succes. Vandaar zijn vreugde. In het wapen der reelasseering staat geen onzin: maar heel duidelijk: rechtvaardigheid en doelmatigheid. „Snum culque". Aan ieder, wat hem toekomt: niet te weinig, maar ook niet te veel. Mr. G. T. J. DE JONGH. ---