nog - kom het instrument bij ons hooren. / Bil. \yMH I II II ; Zend mij omgaand bijzonder™ * •!> » JMJkw Vm I Mm 1 heden omtrent het Mannborg Pianochord i AMSTERDAM - Spui 12 j naam | Rotterdam - Arnhem - Breda - Leiden i ADRES —■ : ■ — i ■i -1 (Ingezonden Mededeeling) --- Trudi Schoop over haar kunst „BEWEGING IS VOOR MIJ GEEN DOEL, MAAR UITDRUKKINGSMIDDEL". 'VRUDI SCHOOI. •* Velen kennen haar canaf dc planken, Can de keren, dal zij tijdens een tournee ons land bezoekt. Zij kennen een blond, humoristisch danseresje, dal malle hoedjes draagt (en wier ui'crlijk af en toe sterk herinnert aan dat can een Hollandse humoriste: Corry l onk); de reclame weerkaatst een lachend gezicht; de crilick spreekt can een lichter genre ballelkunsl. Licht veren de voeten over het toneel; beweging vult de ruimte; humor, volgens het aloude recept: een lach en een traan, wordt overgedragen op het publiek, dat zich niet onbetuigd laat: het Sehoop-ballet kent in Nederland geen lege zaten. Dat alles gaat niet vanzelf; het eist inspanning, grondige vakkernis, organisatie, overwicht van de zijde der leiders, goede wil en artistieke begaafdheid van hen, die het ballet vormen. --- Haar werk. P" EN jonge, zeer blonde vrouw, in een bruin mantelpakje en zonder hoed; heel tenger en een weinig vermoeid zit zij tegenover mij. en vergeet opnieuw haar lang-uitgesteld maal bij het praten over haar werk. „Toen ik 15 jaar was, heb ik thuis gezegd, dat ik danseres wildé worden. Men lachte mij uit: ik»was veel te dik, en had kromme benen! -Maar ik was er niet af te brengen e.n ten slotte zei mijn vader, dat ik het dan maar moest proberen. Ik kreeg lessen en twee jaar later huurde mijn vader een zaal voor mij af. kocht mij prachtige costuums en liet mij optreden. Dat was in Zürich, waar ik altijd gewoond heb." Het ernstige, smalle gezichtje klaart op in een glimlach, bij de herinnering aan dat eerste optreden. ..Was u niet zenuwachtig"" „Vreselijk nerveus: het was ook heel slecht", biecht zij. bescheiden; „maar men zag er toch iets in en toen ben ik pas ernstig gaan werken. In Weenen leerde ik ballet dansen, was echter vee! ziek in die jaren. Toen heb ikzelf eer. school gehad in Parijs en daarvan heb ik eigenlijk het meeste geleerd: door aan anderen uit te leggen, wat ik wilde, leerde ikzelf be- wust zien, wat ik eigenlijk wilde. Ik begon met het uitbeelden van dingen uit de natuur: een vogel, een boom In de wind. Later danste ik menschelijke emoties: vreugde, smart, jalouzie, ijdollieid. Ik ben ook nog aan het toneel geweest, maar vond er niet wat ik zocht; ik miste er dc muziek. Aan dc andere kant dans ik niet. als andere danseressen, o m d e b cweging zelf; beweging is Voor mij geen doel, maar uitdrukkingsmiddel". „Dat leidt dus tot het gemengde genre van kunst, dat u geeft; hoe noemt n dat eigenlijk?" ..Ik noem mijzelf een „musikallsche Schauspielerin": Ik ,*eeft toneel op muziek." „Kn de kromme benen?" „O, die buit ik uit: Ik maak ze extra-krom. of buig ze naar opzij bij mijn dansen!" Uleert zeker heel wat mensen kennen op uw tournees?" „Zo weinig mogelijk: Ik houd van de eenzaamheid." „Hoe denkt u over de Nederlandse vrouw?" „Zij lijkt vee] op de Zwitserse: Wat zwaar, niet gauw enthousiast, maar als haar geestdrift eenmaal is opgewekt, dan bijna fanatiek." „Kn de Francaise?" „Die is juist zeer expansief, valt je bijna om je hals als ze de voorstelling mooi gevonden heeft." „De Amerikaanse?" „Dat is een vraagstuk op zichzelf, de positie dier vrouw in Amerika. Zij zijn zeer vrij, hechten veel aan uiterlijke dingen, aan geld ook. Waar och, de mensen die wij leren kennen. %-ormen een bepaald deel van het publiek: de intellectuele groep, en eigenlijk zijn die over 4e hele wereld hetzelfde...." Trudi Schoop, vertellend van haar leven en haar "werk; Trudi Schoop in „Fridolin" en „Dj blonde Marie" — twee verschillende mensen: dc eerrste ernstig, stil. een weinig eenzaam misschien, de laatste beweeglijk, vol humor en nooit allee a optredend. Een dubbel leven, waarvan beidet delen elkaar aanvullen, en te zamen datgene vormen, wat men ~een rijk bestaan" mag noemen. M MOL'SSAI.'LT—VEEG KNS. (Nfidruk verboden). TRUDI SCHOOP --- Het klopt... Ï'IET is duidelijk dat de groote kas mij af en toe ter verificatie wordt voorgezet. Dian verdwijn ik in mijn werkkamer, steek e«n sigaret op. lees een aardig verhaal en kotrn terug niet de mededeeling dat alles weer prachtig klopt. Hot kasboek is n.l. vtx>r oningewijden absoluut ontoegankelijk. Geen accountant zou er uit wijs kunnen worden. Ware mijn huisvrouw een koopvrouw en verplicht tot een voor den rechter van instructie begrijpbare boekhouding, dan zuchtte zij reeds sedert jaren tn den kerker. Ik wl' niet afdingen op de eerlijkheid die al haar handelingen bezielt, doch zij heeft een andere eerlijkheid dan anderen. Zoo vind ik een geregeld terugkeerenden post: Geleend S. 10 gulden. De S staat voor Snokketokkie en is een mijner „Kose namen". Dat ik het geld geleend zou hebben is een afschuwelijke leugen — een man heeft iets joodig om zijn kopje koffie te betalen en de kleine uitgaven die hem in staat stellen zijn staat op te houden. Zou ik alles wat er onder S als ..geleend" genoteerd staat terug moeten geven, dan kan ik meteen wel bij de faillissementen gaan hangen. Onder ..Brandstoffen" tref ik iedere maand die er is. zomer en winter, bedragen die ongeveer overeenkomen met mijn rookuitgaven. Mijn bescheiden rekening van den wijnhandelaar ressorteert onder „Medicijnen". Verder vind ik iedere maand een posf Liefdadigheid. Die varieert van acht tot twintig gulden .... — Zijn we niet te liefdadig, lieveling? vraag ik voorzichtig. Natuurlijk moeten wij de helpende hand bieden en steunen en al zulks. Maar het hoeft nog niet op te loopen tot de kosten van een stoomjacht.... TIKT blijkt dat ook de groote kas onder de onvermijdelijke tekorten lijdt en die vindt men dus onder het hoofd „liefdadigheid" terug. De curator in ons komende faillissement zal verbaasd staren op het veelvuldig voorkomende hoofd: Potje. — Potje: f I.2r>. — Potje: fO.SO. Kr zijn namelijk twéé potjes, in den vorm van fluitketeltjes. In het eene potje gaan dubbeltjes en in het andere kwartjes. Ik zie ze er in gaan en nooit er uit komen. Ontvangen wij kleingeld terug van een rekening, dan verdwijnen de zich onder dat geld bevindende kwartjes en dubbeltjes in die fluitketeltjes. Tekorten worden er niet uit aangezuiverd. Ik zie, wat mijn laatste verjaardagsgeschenk gekost heeft. Dat mag je niet meer doen, meen ik. Het blijkt, dat mijn vrouw er alles bijgeteld heeft, hetgeen dien dag door iedereen, die mij onverschillig is, in den vorm van taartjes, chocolade en zulks, is genuttigd, benevens een paar handschoenen en een tasch. die zoo billijk was. — Zie je. het is veel gemakkelijker dat alles maar bij elkaar te schrijven. Uitgegeven is het tóch....! Kn dtts lees ik hij de volgende kascontrole toch maar liever clandestien een aardig verbaal. --- DE VROUW VAN HEDEN. --- Repetitie-middag. IX de lege Stadsschouwburgzaal Ihet is een * repetitiemiddag) heerscht duisternis. Alle stoelen zijn met hoezen overtrokken, wat ze iets spookachtigs geeft. Alleen midden in de zaal ontdekt het spiedend oog twee toeschouwers: Trudi Schoop en Herr Fischer, de directeur van het gezelschap. Op het toneel is een jong meisje aan het repeteren; pianotonen klinken ijl en mager door de lege ruimte. Trudi kijkt gespannen toe en levert critiek; haar ogen volgen elke stap. geen beweging ontgaat haar. ..Jetzt noch 'mal die mondain» Frau!" beveelt zij. De muziek zet een andere melodie in; de danseres danst; Trudi Schoop geeft leiding: „opnieuw" en nog eens „opnieuw" is het woord, waarmee deze kunst, beetje bij beetje, wordt opgebouwd — als elke waarachtige kunst. Zo gaat het de hele middag; en des avonds, na de voorstelling, komt Trudi Schoop in het naast bijzijnde café — om te eten. „Hebt tt nog niets gegeten?" „Och neen, vóór de voorstelling niet, dat doe ik altijd als het achter de rug is." --- EEN MAN OVER: Het Huishoudboek. De groote kas, de kleine kas en het tekort. f~\l' gezette tijden ben ik er getuige van dat onze ijverige Ooertruida om zoo te zeggen het. parool voor den volgenden dag ontvangt en meestal neem ik dan discreet mijn avondblad en verdwijn in de stilte. Ais zij binnenkomt, wordt zij vergezeld van een kasboek, waaruit allerlei schrifturen puilen, kwitanties en rekeningen, zonder onderscheid voorzien van vingerafdrukken, en verder de kleine kas. Geertruida heeft de gewoonte A'e eenheden onder de tientallen te plaatsen, zoodat er een dansend gemoed noodig is om itaar te volgen in wat onnavolgbare berekeningen schijnen. —■ Ik heb acht en dertig centen tekort, zegt Geertruida. Oucr het principe van het tekort wordt niet meer gesproken. Het is geaccepteerd na maandenlange worsteling. Kr is in de kleine kas iededen avond een tekort. Het is zoomin te vermijden als geur wanneer je zuurkool op hebt .staan. Blijft dus over te beraadslagen hoe het tekort ontstaan kan zijn — wat er betaald is en. niet opgeschreven. Blijkt dit niet te achterhalen, dan fungeeren de acht en dertig centen gewoonweg als: tekort. Dit wekte mijn interesse op voor de groote kas, die bestaat uit een grooter boek en een greotere geldkist, de laatste oogenschijnlijk genuld tot den rand, doch met papieren. Ik ontdek, dat mijn vrouw het geld, indien annwezig, niet bewaart m dc geldkist, zooals men logischerwijze zou denken, doch op alle mogelijke geheime plaatsen, die wisselen als de geheimcode's der Europeesche kajbinetten. Dit is met het oog op ontdekking, c.oj. diefstal, braak, verduistering, tien tijd lang was het een willekeurig bock uit mijn bibliotheek, dat als geheime bergplaats dienst deed. — Een inbreker zoekt geen vier duizend boeken door, zei mijn vrouw. \Y3j hebben gelegenheid gehad de voortreffelijiiheid van haar systeem te proeven, toen zij eenmaal zélf vergeten had in welk boek zij onze financieele ruggegraat verborgen had. Onze vrienden stonden ons hij. met geld en zoe\'en. Wij vonden het in Meyer's Konversations Lexikon. onder het hoofd: Blutrache. Er wa-en vier dagen voorbijgegaan. -- Een dief had het. nooit gevonden, zei mijn vrotiw triomfantelijk. --- EEN MIDDEL OM AANTEKENINGEN MET INKT UIT BOEKEN TE VERWIJDEREN. IVyTK.N" bevochtigt de aantekeningen met een «lotje watten, gedrenkt met eau de javelle, in iedere drogisterij verkrijgbaar. Het dotje zover uitknijpen, dat liet slechts vochtig ls. Rustig een poosje laten liggen, totdat de inkt verdwenen Is. Daarna met vochtige spons go?d afsponsen. Ten elotte tussen vloeipapier drogen. Het verdient aanbeveling onder de plek tijdens da bewerking dik vloeipapier te leggen. Een ander middel: Bevochtig de aantekeningen niet zwavelig zuur en behandel de aantekeningen zoals boven omsrhrevon. Er zijn echter inktsoorten, die met niets te verwijderen zijn, dus ook niet met de hierboven genoemde middelen. --- De cyclame, een echte liefhebbersplant. ZE is er weer de geliefde Cyclamen, de etalages ran de bloemen winke-ls brengen ze ons opnieuw in de mooiste kleuren boven het donkergroene bladerdek. En het kost menigeen moeite, om de verleiding te weerstaan, naar binnen te stappen en zoon kostelijk bloeiend? plant mee te nemen voor de vensterbank thuis, die juist een opfleuring hard noodig heeft. En het is daarom heelemaal zoon gek idee nog niet om een Cyclamen op ons verlanglijstje te zetten. We hebben er immers maandenlang pleizier van en bovendien is zij met een beetje goeden wil uitstekend over te houden. Toch wordt er noga! eens getobd met de behandeling, de een klaagt over gele bladeren, bij een ander hangen de bladeren treurend over den rand van den pot. weer ergens anders rotten de bloem- en bladstelen boven den bol af terwijl elders de bloemknoppen verdrogen. Een allereerste vereischte is wel het koopen van een flink gezond exemplaar met een behoorlijk aantal bloemknoppen, liefst van een bloemist. . en dan zoeken we er een luchtig plaatsje voor uit, dus vooral niet in de buurt van de kachel. Licht en lucht zijn onmisbare factoren bij een juiste verzorging, alhoewel we voor tocht moeten waken. J)e meest ideale temperatuur voor een Cyclamen Is 50 gr. Kahrenh'oit. maar aangezien we moeilijk om de plant te sparen zelf in de kou kunnen gaan zitten, .trachten we alleen maar die lage temperatuur te benaderen door een plaats te kiezen bij het raam. En dan komt de moeilijkheid van het watergeven, het is werkelijk het beste, om de plant in een bakje te plaatsen waarin ze dan met lauw water begoten wordt. De plant permanent in een bakje water laten is absoluut verkeerd. We zullen dan al heel spoedig het euvel van de gele bladeren kunnen constateeren. We vullen het bakje dan ook uitsluitend als de aarde droog wordt. Bovenop watergeven is minder aan te raden omdat het de rotting van bloemen bladstelen bevordert. Al te weinig water heeft ten gevolge bet treuren van de bladeren over den pot en het verdrogen van de bloemknoppen, dit is nog te verhelpen door de plant even in een emmer met lauw water te houden, doch dit moet natuurlijk niet bij herhaling geschieden. Uitgebloeide bloemen nemen we altijd meteen weg Om den bloei to verlengen en de plant voor uitputting te behoeden. Na den bloei is er niet veel moois meer aan te zien. vandaar dan ook dat zij maar al te vaak naar den vuilnisbak verhuist. Wie er graag het volgend jaar weer van genieten wil, zet de plant op een koelere plaats en vermindert het watergeven. En dan liefst in de Meimaand naar buiten in den vollen grond om haar In Augustus weer op te potten in een mengsel van 2 deelen bladgrond, 2 deelen kleizodengrond en 1 deel turfmolm. Ze blijft dan voorloopig nog buiten tot October ongeveer, dat hangt, van de temperatuur af. Ze wordt dan in een goed gelucht vertrek geplaatst en slechts langzamerhand mag zij aan een hoogere temperatuur gew-en;! worden, anders zullen,de bloemknoppen ongetwijfeld verdrogen. Tegen den volgenden Sinterklaas zullen we haar dan naar alle waarschijnlijkheid in de huiskajner in bloei hebben --- Hoe men zich 's avonds kleedt. Een feestelijk seizoen op til. ZJE'I' begrip „étiquette" is uit de mode. Als een troep veulens is het mensdom de wei der vrijheid ingedarteld, nadat het deze (en vele andere!) teugels had afgeschud. En daar staan ■ure nu; heerlijk vrij. maar niet altijd weten tee. waaraan we on» te houden hebben. Want de ouderwetse „goede vormen" waren soms een knellende, maar dikwijls ook een gemakkelijke band: naar het gevoel te kort schoot, kwam de étiguctte te hulp. om de -menselijke verhoudingen aangenaam en glad te doen verlopen; waar het gevoel aanwezig nas. daar toonde zij, hoe men het op gematigde icijze uiten kon. Ook vat betreft de kleding, die „men" voor bepaalde gelegenheden draagt, heerst onzekerheid en anarchie. Toch is dit een vraagstuk, dat nu en dan om enige aandacht vraagt, en dat in verband met het grote huwelijk in Januari, deze winter speciaal op dc voorgrond treedt. Een heren-modezaak gaf enkele maanden geleden een gedrukte kaart uit, waarop te lezen stond wanneer een man jaquet, smoking enz. draagt, welke overjas hierbij hoort en al wat men over dit chapiter nog meer dient te weten. Een soortgelijke uitgave over damesmode zou heet wat uitgebreider moeten zijn, omdat haar meer vrijheid gelaten wordt op dit gebied, en zou bovendien te snel verouderen. Toch zou het opstellen van enkele vaste regels dikwijls uitkomst kunnen brengen uit kleine moeilijkheden. » * * If/.tr draagt men nu b.v. bij een officiële lunch, hetzij bij de gastvrouw thuis of in een restaurant? ln hrt laatste geval houdt men de hoed op — een kleine, chique hoed, waarvoor cross-veren weer modern zijn — terwijl men hem thuis afzet, tenzij het gaat om een zéér officiële gelegenheid. Vóór 2 uur 's middags tcorden geen lange rokken gedragen. De korte brokaat jurkjes van dit seizoen, ook dc laken japonnen met broderie of wollen kanten toiletjes, komen hiervoor in aanmerking. Deze zelfde modellen ziet men dragen bij een officieus diner of in de schouwburg, in plaats ran de avondjaponnen met décolleté, waarmee men vroeger in de theaters verscheen, liet getuigt echter niet van goede smaak om met een korte rok te verschijnen, wanneer uw man* nelijke partner in rok is: hierbij hoort een tonga japon. Ken iets eenvoudiger japonnetje, roof namiddagthee en bridge, is het tieeede van links: crêpe dc chine, met zwart fluwelen kraagje, ceintuur rn manchetten, en gestreken plooien in de ruime rok. Carnering ran 't cor» sage: bouqttctjcs van gekleurd vilt, met kruien in het midden. ■ * f\P een receptie verschijnt men in een gcklrert mantelpak met bont, of in een nieispotrm tiere bontjas. Hepnatde bontsoorten, als nerz. persianer, hennelijn, seal zijn bij officiële gelegenheden steeds op hun plaats (figuur links op de tekening draagt een getailleerde bontmantel, waarvan de vellen aan de voorkant schuin, aan rug en mouwen horizontaal, aan de zijkanten vertikaal verwerkt zijn). Witte handschoenen zjjn niet meer als vroeger, voorgeschreven; men draagt handschocren in de kleur van de mantel rn veel sieraden. B\j een ondertrovwreeeptie draagt dc bruid haar bruidsjapon, haar moeder verschijnt in een lang, zwart toilet; wanneer de receptie in een hotel plaats heeft, dan houdt zij haar hord op. De 3de en //de figuur (van links) dragen dinertoiletten: ren japon van donkerkleurig' fluweel met onderkleed van licht satijn, antieke zilveren knopen, bloem aan de hals; rn ren lange, effen rok met imprimc tunigue; deze bestaat op de tekening uil afwisselend repen lamé rn gekleurde stof. Vooraan: een van dc zeer moderne „habits" van marineblauw crêpe ma» rocain, met satijnen revers en kanten kraag en blouse. De 1 avondjaponnen rechts zijn de typische modellen voor dit seizoen: een lamé japon, rok en tunique ran effen stof; het corsage eindigt vóór aan de taille en valt aan de achterkant ovaalvormig over de rok. Daarnaast: een japon van lichte wollen stof, wijde rok, met aan weerskanten, bij de zoom, een ingezet stuk van gekleurd laken. Nauwe, gefronste mouwtjes; hoge hals, waaromheen een paarlen collier of u itte geborduurde bloempjes. Ten slotte een avondjapon met nauwe rok en met een losse baan aan dc achterkant, die atst halve sleep dient; volants voor mouwen, en gcapptigueerde kunstbloemen op het corsage, in dc tint van dc japon. ---