Het nieuwe woord: „Sibbekunde”. door prof. dr. A.A. Verdenius A NDERE tijden, andere zeden, zegt a» het spreekwoord. Voikomen waar. maar in een dynamische tijd als de onze verandert er meer dan enkel de zeden: èlles verandert. Ook de wetenschap: zij zoekt nieuwe methodes, nieuwe studie-objrcten. de belangstelling is anders gericht. En voor de op meer moderne wijze in cultuur gedievelilen moeten nieuwe namen zijn. Ken goede naam is goud waard. Zeg hiér niet me Shakespeare: What is in a namcl De fabrikant, dï winkelier, zij weten maar al te goed. dat een naam. die inklaar, krachtig bevordert da: het nieuwe artikel er ingaat, dat een gelukkig gekozen n..am het debiet verhoogt. Waarom zou dan ook de wetenschap niet kieskeurig zijn in het zoeken van namen? Natuurlijk kan hier niet. en nergens, een naam volledig het begrip dekken. Eerst in en door de studie leert de beoefenaar van een tak van wetenschap dat onder een simpele naam niet alles gevangen wordt; waar enerzijds en anderzijds zo ongeveer de grenzen van zijn studieveld liggen. Maar, al kan dan de naamgeving nooit anders dan gebrekkig rijn. dat men streeft naar een naam die zoveel mogelijk suggereert, of sugg> reeren kan wat een bepaalde wetenschap als studie-object heef;, is begrijpelijk en gewenst (hoogleeraar te Amsterdam). Het woord ..sibbe" herinnert aan toestanden üan eeuwen her en beteekende oorspronkelijk oercel Van de Volksgemeenschap, schakel tusschen enkeling en dorpsgroep. --- Kunde en kunst. BEHALVE tal van internationale, duuit on-Nederlandse (Latijnse en Criekse) bestanddelen opgebouwde namen van wetenschap, rlie begrijpelijkerwijs in geleerden-milieus zijn ontstaan en vervolgens ingeburgerd, bezitten wij gelukkig ook een groot aantal echt-N'ederlandsche wetanM hapsnamen, veelal op kunde uitgaand, op -kunde, dat in den loop der laatste eeuwen terrein heeft gewonnen op het oudere -kunst, dit laatste meermalen geheel heeft verdrongen en nog steeds aan de winnende hand is. Wij beoefe- s nen de natuurkunde, de wiskunde, de s geneeskunde, de aardrijkskunde, enz., r ?nz.; ook om een paar betrekkelijk jon- r ge wetenschappen te noemen de ziel- f kunde, de sehriftkunde, de heemkunde: ( (dit laatste woord een taalkundig niet onbedenkelijke naam). Onze 17de-eeuwsche voorvaderen evenwel wijdden zich ■ aan de heelkunst (of -konst), de wiskonst, de sterrekonst enz., al spraken jok zij soms reeds van heelkunde, enz. De zaak is dat in de paar laatste eeuwen namen op -kunst hoe langer hoe meer beperkt werden tot vakken, waar de practische bekwaamheid op de voorgrond treedt. Zo hebben wij naast el- ' kaar schriftkunde en schrijfkunst, bouwkunde en bouwkunst met duidelijk verschil van betekenis en wij spreken uitsluitend van boekdrukkunst, danskunst, kookkunst. De huishoudkunde leert onze meisjes de in deze tijden dubbel nuttige kunst om zo economisch mogelijk huis te houden. Onlangs heeft zich een nieuw woord op •kunde aangemeld, een woord dat nadere Wsrhouwing verdient, namelijk de samenstelling s I h b e k u n d e. Volgens dagbladberichten Is er opgericht een Nederlands Verbond voor Sibbeklinde. Daarin zijn o. a. opgegaan de oude Vereeniging voor Geslachts- en Wapenkunde, kortweg de „Nederlandsche Leeuw", de Nederlandse Vereniging van Genealogen en men hoopt dat verschillende z.g. familieverenigingen zich bij dit verbond zullen aansluiten. Ik wil mij hier niet bezighouden met dit verbond, ik wens alleen het woord sibbekunde met taalkundige ogen te bekijken. Foto-Archief Prof. dr. A. A. Verdenius. --- Betekenis. DE sibbe is de kleinste cel, de oercel van een volksgemeenschap. Zij vormt een schakel in de keten, die begint met het individu en haar afsluiting vind; in het volk of de staat. Tussen enkeling en dorpsgemeenschap ligt de sibbe. Zij, in oorsprong een saamhorige familiegroep, heeft als kleinste gemeenschapsverband in de ontwikkelingsgang tot onze gecompliceerde moderne maat- 'nappij of staat een belangrijke rol gespeeld, interessant voor de cultuurhistoricus, in 't bijzonder voor de historische rechtswetenschap; maar ik betreed hier geen terrein, waarop ik mij een vreemdeling gevoel. Zo I* te begrii|M»n. «'»* om het woord sibbe de geur van hot platteland, vnn primitieve verhoudingen hangt. Aldus erfelijk belast, is het weinig geschikt om in verbinding met -kunde het ingeburgerde genealogie te vervangen, dat geheel andere snggesties wekt. Ik weet niet of het In de bedoeling van het Verbond voor Sibbeklinde ligt de rol van de sibbe In de primitieve samenleving of rechtsorde na Ie vorsen. In teder geval is het een rol, die /ij gespeeld heèft en niet meer opnieuw kan spelen: Het rail der historie laat 7.irh niet terugwentelen. Al met al zie ik in het woord sibbekunde een niet-geltikkige poging tot herbeleving van een geheel verouderd i woord, een woord, dat lang-voorbije toestanden en verhoudingen suggereert, en vooral in het Duits, een neiging heef'. ' (of had) tot pejoratieve betekenisont( wikkeling. Ook uit een oogpunt van ' klank-aesthetiek lijkt mij het woord niet aanbevelenswaardig: het klinkt wat hob-j belig. : Het is niet aangenaam louter nega-; tieve resultaten te bereiken. Is er geen! beier woord? Familiekunde zou men! misschien willen voorstellen. Ik heb; enige bezwaren tegen dit — familiare! woord. Wel heeft ons Nederlands woord! familie veelal de ruime betekenis van' de gezamenlijke hloedverwanten. die inj ons verband wordt vereist, en dit in! tegenstelling met het Duitse Familie.; dat (althans in de eerste plaats) be-| tekent: gezin; vader, moeder en kinde-l ren. Maar wij hebben nog een echt-Ger-; maans woord, dat hier in aanmerking; kan komen, nl. maag. nog bekend ml vrienden en msgen. nog springlevend! in 17de eeuwse Hollandse volkstaal; nu; vrijwel in onbruik geraakt, mogelijk! door hinderlijke homonymie met maag.! het bekende lichaamsdeel. Dergelijke; homonvmische reacties zijn in de taal; niet zeldzaam. Bij het substantief maag hoort het! collectief (en abstrae'um) maagschap.; waar het hinderlijke contact met hetl andere maag volkomen is verbroken. —| Ik stel voor maagschapkunde. j --- Oud-Germaans Woord. WELKE houding moeten wij aannemen tegenover deze nieuweling, deze vreemdeling binnen de wanden van ons Nederlands taalgebouw? Het woord is een samenstelling als de pas besprokene, als zielkunde, natuurkunde enz. Het tweede lid. -kunde, eist nu geen nadere beschouwing meer, het eerste wel. Want. sibbe is geen algemeen gangbaar woord, de meeste Nederlanders kennen het in 't geheel niet, al hebben (Jan hun verre voorzaten het wel gekend en gebruikt. Het is namelijk een oud-Germaans woord met ruime gebruikssfeer, laat ik er volledigheidshalve bijvoegen, dat ook in andere taalgroepen dan de Germaanse het woord sibbe voorkomt, maar dat kan hier verder onbesproken blijven. Sibbe is Germaans en komt reeds voor in de oudste doorlopende Germaanse teksten die we bezitten, dat zijn bewaard gebleven Gotische bijbelfragmenten uit de tweede helft van de vierde eeuw na Chr. daar luidt het s i b j a. da: verwant schap, familiebetrekking betekent pn daarnaast komt voor een werkwoord g a s i b j o u = zich verzoenen met. Men ziet hier een betekenisuitbreiding van familieverhouding tot vriendschapsverhouding, 'n begrijpelijke verruiming van betekenis, even voor de hand liggend als de hetekenis: vereniging. — verinniging, die het woord vriend oudtijds 'n verschillen talen heeft ondergaan, nl. tot bloedverwant, het omgekeerde proces dus. In 17de-eeuws Nederlands komt vrienden nog herhaaldelijk in die betekenis voor. Maar laat ik bij sibbe blijven. Sibbe is het Middelnederlandse woord dat volkomen beantwoordt aan Gotisch sibja; het komt herhaaldelijk voor ln Middeleeuwse teksten, in Vlaamse, Friese, Saksische. Zo rekent in de Reinaart (een Vlaamse tekst) de wolf Isengrijn Reinaert voor, dat hij zijn oom is: „hi rekende dat hi ware mijn oom. ende began eene sibbe tellen" (de graad van verwantschap opmaken). Hier is sibbe dus een abstractum: verwantschap, als in 't Gotisch: het kan ook een collectief zijn en dus betekenen: de gezamenlijk» verwanten of familieleden. Ook kom; het voor als adjectief; op dat gebruik kom ik aanstonds terug. Het woord sibbe leeft nog in verschillende Nederlandse dialecten in de vermeide betekenissen, In Saksische b.v., in het hedendaagse Vlaams nauwelijks meer, daar alleen nog als notariële term; het vervolg van mijn beschouwing zal dit verduidelijken). Wel is het nog springlevend ln het Fries: frjeonen en sibben: vrienden en magen: hja binne botte (= erg) s p. Hier dus het adjectief; vrij vertaald*, in familiaar Hollands: het Is dik an tussen die twee! Heeft het oudere Hollands het woord gekend? Ik durf het niet met zekerheid te zeggen; wel weet ik da: ik het in het 17de-eeuwse Hollands en in latere taal van Midden-Nederland nooit heb aangetroffen. In onze algemene taal komt het niet voor, is het niet opgenomen. Wel is het blijven leven in het Duits, onder de hier te verwachten vorm Sippe (familie; ook — in pejoratieve zin — kliek, coterie): daarbij o. a. SI p pschaft, verwantschap, maagschap; ook, als nieuw w oord meen ik, S i p p e nkunde, genealogie. Genoeg taalkundige gegevens; laat ik nog even stilstaan bij de betekenis en oudere gebruikssfeer van het woord sibbe, van sibbe als collectivum. --- Gebak zonder boter. Bisschopsbrood ■ Van 140 gram zelfrijzend bak*meel. 140 gram suiker, twee eieren, 40 Kram krenten en rozijnen, 40 gram chocolade. 40 gram amandelen en 40 Kram sucade is een héél lekker gebak te maken, al gaat er geen boter in. »p Koer de eieren met de suiker j Am minstens een kwartier lang tot ze 1 dik en schuimig zijn. Voeg er het zelf- ! rijzend bakmeel bij en roer het er ; even door. Snijd amandelen, sucade 1 en chocolade fijn rn meng ze met de ! gewasschen rozijntjes bij het beslag : voor den koek. • » Vul met dit deeg een dun met [ •™ boter bestreken en met wat bloem j bestoven cakevorm. Bak den koek in een matig heeten ; oven. gedurende drie kwartier. Kigcn foïo's! /Snijd het bisschopsbrood als het ; is afgekoeld in niet te dunne plakjes. --- Tijs Wijs, de Torenwachter 59. Het afscheid DIS vrouw van den burgemeester met haar beide roeiers Jelle Dries wisten niet hoe gauw zij van boord moesten komen. Zij hadden een stevig standje beet en de kapitein had gezegd: „Ik geef jullie vijf minuten den tijd. om het schip te verlaten. Zijn jullie dan niat weg dan zal ik Oebiranka eens op je af sturen. Die betaalt jullie elk duizend stokslagen uit in plaats van duizend goudstukken!" Ook Domme Krelis en Lange Bart maakten beenen Het beviel hun niets op dit geheimzinnige schip. En aan Oebiranka hadden zij heeleakaal een kroertje dood. TOEN zij goed en wel waren weggeroeid, verscheen plotseling Oebiranka op de verschansing. „De groeten thuis!" riep hij. „Dat was maar een grapje hoor, van die duizend goudstukken Ik ben maar een arm vogeltje, ik bezit geen cent." De vrouw van den burgemeester ontplofte bijna van woeoc, toen ze dat hoorde. „Leelijke bedrieger!" gilde zij ..Laat ik je niet te pakket, krijgen. Maar Jelle zei tegen haar: ..Hou je koest juffrouw, straks haalt hij u terug en dan hebben wij wéér de poppen aan het dansen Ik ben blij. dat wij van dien papegaai af zijn. Oef, wat een astrant beest. Geef mij maar «en vinkie lat goed zingt!" VOORDAT de Zwarte Adelaar de verre reis naar Amerika ging ondernemen, nam ook Tijs Wijs afscheid. Volkert de Z,eeman had een kleinen feestmaaltijd aangericht en Uaaraan sprak hij den braven torenwachter toe. „Gij hebt ons kranig geholpen. Tijs Wijs," zei hij, „hebt ge geen zin met ons mee te gaan?" ..Hè ja'" riepen Jonas en Oebiranka. ..ga met ons mee naar Amerika." Maar Tijs schudde iel hoofd. „Nee," zei hi.i, .ik ben de torenwachter van Waterhoven en op een schip hoor ik niet thuis" Toen Tijs wegroeide. keken Volkert. Jonas en Oebiranka hem na en zij wuifden hem tot het laatst na. „ t Spijt mij, dat ik Oebi nooit meer zal zien." mompelde Tijs, . want 't was een fideele vogel'" --- Huisvlijt in den winter Tegeltjes met reliëfs. F 1 EX genoeglijk karweitje, waar we ons in de lange, donkere *• avonden mee kunnen bezighouden, is het maken van tegeltjes van gips. Niet van die gipsen bordjes met een gekleurd plaatje er op geplakt, zooals de kinderen vroeger wel maakten, maar mooie beeldhouwwerkjes in reliëf, die het buitengewoon goed doen aan den muur. ledereen met een behoorlijke portie handigheid en eenig geduld kan met behulp van eenige dubbeltjes aan materiaal resultaten bereiken die vrienden en kennissen verbaasd doen zeggen: Ongeloofelijk, heb je dat zelf gemaakt Als zoon tegeltje klaar is, doet het denkon aan de gevelsteenen. die we in de oude stad nog hier en daar bewonderen kunnen. Om ze te maken hebben we niets meer noodig dan een paar kilo gips, wat karton en spijkers en een plankje. We beginnen iFOTO 1) met het malen ran een vormpje, dat van reepjes karton gevounen en met spijkers op een plankje wordt vastgezet. Als we meer dan Mn tegel van dezelfde afmeting willen maken, wordt het vormpje van binnen met wat olie bestreken, dan laat het gips gemakkelijk los. en we kunnen denzelfden vorm nog eens gebruiken. Van gips en water maken we snel een gladde brij en storten die in den vorm. We behoeven den tegel niet dikker te maken dan omstreeks twee centimeter en strijken hem van boven zoo goed mogelijk gelijk. Terwijl het gips droogt, maken we de teekening voor het reliëf, dat we willen maken op een stukje dun papier. Op gips kan men slecht teekenen, en we knippen dus de teekening vit. Als het gips behoorlijk stevig is ingedroogd, maar voordat de tegel keihard is, maken we een deel van den vorm los en halen de plak gips voorzichtig van het plankje. .Niet ornkeeren. alsof het een pudding f.--. vtal dun kan, de tegel breken! Met een paar spelden iFOTO 2) prikken wt de uitgeknipte teekening op den gladden onderkant van onzen tegel vast. Xv begint het eigenlijke werk. Met een zakmesje wordt het overtollige gips. dat zich. zoolang het nog niet volkomen hard is. gemakkelijk laat bewerken, weggesneden. He snijden, schaven en vijlen net zootang met ons mesje, totdat de figuur mooi diep in reliëf staat, maar ire zorgen er voor. dat we het oppervlak niet al te glad maken. Het is geen porselein, maar meer een soort bnersch-primitief aardewerk, dat we maken, en we mogen er gerust dc sporen ran zakmes of beitel op zien. /Ut de contouren mooi d ep en duidelijk in het gips staan en we de figuur netjes afgerond hebben, kunnen we den tegel gaan schilderen. (FOTO .1). Op een schoteltje maken we wat witte plakkaatverf aan en kleuren deze met. gewone waterverf uit een schóól-verfdoos. De verf moet er vrij dik worden opgebracht. Het gaat ook wel met waterverf alléén, maar dan moeten we oppassen, dat het resultaat niet vlekkerig wordt! Daarom strijken we het best met een niet te klein penseel, dat we goed vol verf nemen, die we zoo snel mogelijk uitstrijken. Als de tegel na eenige dagen volkomen drong is, wat in ren verwarmde kamer in den regel wel het geval znl zijn. kunnen we ten slotte een flinke laag vernis opbrengen, zoodnt het tegeltje gnat glimmen als een echt stuk aardewerk. (FOTO 4). Als we in dit werkje eenige vaardigheid hebben gekregen, is het heel amusant om een grootere tegelrrrsiering op touw te zetten, b.v. als omlijsting van een haardplaat. De foto laat zulk een werkstuk zien, dat geheel op de boven omschreven manier is uitgevoerd, en een zeer frnaien indruk maakt. De afzonderlijke tegels worden in een dergelijk geval op een plaat triplex vastgezet met behulp van schroeven, die door een in den tegel gehoord gat in het hout worden geschroefd. --- Niet belastbare inkomsten en niet aftrekbare kosten. Fiscale perikelen EEN" herziening ran de Wet op de Inkomstenbelasting ter versterking van 's Rijks schatkist is reeds herhaaldelijk aanbevolen en aangekondigd. We heblten destijds het systeem der Inkomstenbelasting meerdere malen onder de loupe genomen en beschreven hoe het tegenwoordige z.g. fictiebronnenstelsel in tijden van groote economische schommelingen niet op zijn plaats is. De fic- ties, waar de wet van uit gaat, kunnen in normale tijden goed werken, ir. ongewone omstandigheden hebben r.p minder goede resultaten. Zoo is het na- tieelig voor den fiscus er van uit te gaan, dat slechts belast wordt het inkomen van bronnen die per 1 Mei voor den belastingplichtige bestaan en onbillijk voor den belastingbetaler te stellen dat de bronnen per 1 Mei aanwezig, het geheele jaar zullen blijven vloeien. Bij een herziening der Inkomstenbelasting ligt het voor de hand. dat genoemde vooronderstellingen uit het belastingsysteem worden gelicht. Welke inkomsten vallen tegenwoordig vrij? lemand, die zijn bedrijf aan kant heeft gedaan kan bij het afsluiten der eindbalans tot de conclusie komen, dat het verkochte rendeerende bedrijf, waaronder dus ook de goodwill, een aan zienlijke winst heeft opgeleverd. Dit voordeel blijft onbelast, daar bij den aanvang van het komende belastingjaar de bron voor hem verdwenen is. De nieuwe eigenaar kan in de toekomst — look fiscaal toegelaten — op de overgenomen goodwill afschrijven. Evenzoo geldt de regel voor den arts, die een praktijk, welke hij heeft opgebouwd, verkoopt, voor een advocaat, die zich uit zaken terugtrekt, enz. Het is duidelijk, dat in zulke gevallen meerdere malen flinke voordcelen worden behaald. WUrvan niet valt in te zien, waarom een bijdrage aan de schatkist niet op AAN den anderen kant willen we nog «» eens wijzen op nadeelen die de belastingplichtige niet kam verdisconteeren in zijn belastbaar inkomen. We hebben hierbij het oog op het artikel der z.g. kapitaalsuitgaven. Hierbij wordt uitgegaan van het beginsel, dat uitgaven die niet de opbrengst van een bron. doch de bron zelve betreffen, niet in mindering van het inkomen mogen worden gebracht Uitgaven voor aankoop, stichting, verbetering of verandering van gronden, gebouwen, werktuigen, gereedschappen en andere zaken, die voor de uitoefening van het bedrijf of beroep worden gebruikt, uitgaven voor overneming, uitbreiding, verbetering of verandering van het bedrijf en andere uitgaven van dien aard. worden niet als bedrijfs- of beroepskoster, beschouwd. Dit houdt in. dat kapitaal-- kosten welke geen aanschaffing betreffen van zaken, waarop kan worden afgeschreven, niet in aftrek zijn toegein l ten. Kosten tot reorganisatie van een bt■ drijf zijn niet aftrekbaar, evenmin nl■de verhuiskosten om een zaak te ver plaatsen. Kosten van verbouwing WO den niet in aftrek geleden. Hetzelf I' geldt voor de verandering van een woonhuis in een winkelpand. Dit principe wordt vooral onlogisch gevoeld in de gevallen waarin verhuurders van onroerende goederen verbeteringen of veranderingen aanbrengen in hun panden ten gerieve van hun huurders of omdat anders geen huurders zijn te vinden. Wa noemen de steeds hooger wordende eischen ten aanzien van badgelegenheid, sanitair, koelkasten e. d Een en ander ook dikwijls aan te brengen op last van ht) Gemeentelijk Bouw- en Woningtoezicht. Bij he-zienine der Inkomstenbelasting ii.jkt derhalve aan den eenen kant meerdere btUutbaartcM, aan de andere zijde meerdere aftrek van kosten zeer gewen scht! --- ALS DE JAGER OUD GAAT WORDEN. Vaardigheidstests in het vrije veld. ALS de jager 'n dagje ouder wordt, gaan de scherpe puntjes er af. Hij imerk; da" zelf, en anderen merken het ■ook. Neem maar eens jongeren mee op •de jacht. Verleden week zei zoon inlaag, toen ik vlot over een molenwijk [sprong: ..Dy aldrr inhear kin der noch wol • oer komme." Dien lof had ik te danken •aan mijn grijzen kop. i En nü kwam ik er nog best over. Zon;der natte sokken en zonder aarzelen. 'Maar die komen ook wel. j lk toets mijn prestatie-vermogen tel|kenjare aan die eigenste molensloot. !Wat het springen betreft dan. ; Mijn oog is ook nog voldoende, maar |toch heb ik al last bij het onderscheiden j\an overkomende rock en kraai, een an! lere toetssteen. In friesland is dat ove•rigens gemakkelijk. Als ik zeg: „Sjuch |'n sld rock ', ben ik er af. Daar hebben izo maar- één naam. Maar, o wee. als het jeen torenkraai of een bonte kraai was. jliati zou Jouke, die de oogen van een |valk heeft, haastig zeggen: „Kachie of Iskjirroek". En Jan Hielkema to Luunibert, mijn andere jachtvriend in het 'Friesche. zou niets zeggen, omdat hij mij iniet wil corrigeeren. waar anderen bij Izijn. Hij zoü echter bedenkelijk kijken, i Een derde middel om te probeeren, [hoeveel ik nog waard ben is de polstok. IJan en Jouke. die harde werkhanden [hebben, glijden er nooit af. ook al is de •stok glad van den regen of den dauw. •Ik moet dan allerlei foefjes te baat neimen. Met mijn mouw den stok droogveigen. de handen met zand ruw wrijven •en dergelijke praktijken. Eenmaal komt |de tijd, dat er geen kracht genoeg meer ün de vingers zit en ik over de slooten izal moeten komen als wijlen die Friesche jliurgemeester-jager. die nog op zeer hoojge.n leeftijd door de velden zwierf. Hij ihad dan twee man bij zich. die twee jimlsstokken en een loopplank droeijen. • Bij elke sloot legden zij deze plank uit. Smaakten van de beide stokken een stel jleuningen, en completeerden zoo 'n brug. j.vaarover de oude jager gemakkelijk naar • den anderen kant kon loopen. Tout sa- Svoir. c'est tout pardonner. Hij was de •negentig gepasseerd. : Ik test mij ook wel eens psychisch en Sphysiek op de watersnippenjacht. Daar jkomt het aan op vlug wenden en keejren. op een snel oog. op snel werkende ihersenen. De .snippenjager moet het gejweer bliksemsnel ..an de kop gooien", jl.ukt dat nog bij mij? Het lukt nog. He: Hukt elk jaar nog. ! Soms draag ik alles wat er te dragen jis. Den rugzak, de patronentasch, het groene flesehje (vol), het wild. een rugzak van Jouke. die ergens was blijven liggen, om bij een volgende drift te worden meegenomen, enz. Dat doe ik heusch Iniet voor mijn pleizier. Ik wil slechts iweten. of ik het nog kan. En hoelang |ik het kan. En of k er mee over de slooten kan komen. Zonder polsstok bedoel ik. HET la prettig ;e vernemen, dat al d:e dingen nog lukken. Maar eenmaal komt de tijd, dat het niet meer gaat. En wat dan? Moet de jager dan het geweer aan den kapstok hangen en zich vermeien in de vreugde van anderen? Niks hoor. He was gisteren bij een oom van me, oom Hinnerk, — hij stamt uit het Oost- Friesche — op 'n drijfjachtje genoodigd. Drie oude heeren — het werd er wel niet bij gezegd, maar in feite was het zoo — mijn persoon, een naastligger op leeftijd en vier drijvers, die hun werk* TTTïïttan Daarbij twee apporteurs voor het opspeuren van aangeschoten wild, en een jongen met een bakfiets voor vervoer van het wild. De zaak was keurig geregeld, het zou een aardige dag worden. En het werd een aardige dag. De buit was niet groot, doch goed van kwaliteit en zeer gevarieerd. Zij lieten drijven op 'n faisant en een konijn. Wij schoten een paar hazen, ettelijke patrijzen en nog veel meer wilde duiven, één faisanthaan, geen enkel konijn, vier watersnippen, een houtsnip, een korhoen en een mooie tasch vol eenden. En wij hadden meer pret, dan ik ooit op een drijfjacht heb beleefd. Met uitzondering van mij zelf — ik ben nog aan den veiligen kant van de zestig — waren de jagers diep in de zestig en mijn oom is zelfs over de zeventig. Er werd uitstekend geschoten en gerui-x-hloos gedreven, wij dronken 'n matig borreltje en aten goede dingen, doch eveneens met mate. wij rookten een prima sigaar Anno dazumal. en praatten rustige, verstandige taal. Meen echter niet, dat het een ouweheeren-sociëteit was. Oude jagers zijn vif en vitaal, zij kijken naar Jeen mooi paard, 'n fermen hond en naar •een wicht van duizend weken. En zij jkijken er plezierig naar. Een jager wordt inooit oudsch. Daar is die eigenste oom •Hinnerk. Hij blaast nog altijd krachtig jmee als de muziek van de jacht zich laat ihooren. Ik zag hem een doublet op hoeniders maken, dat in de krant mag. zoo 'goed was het. En toen hij met zijn eerste schot een aanloopend haas poedelde, isprong hij op de achterbeenen als een (jongkerel en corrigeerde zoo snel met |den tweeden loop. dat zijn eveneens bejjaarde drijvers hun pruim verschoven sen zeien, dat ..den ouwen rot nog 'n Jieste klas duvel waar". • Geen wonder Hij is het ook nog in ïzijn bedrijf Eiken dag in touw en des {ochtends nooit een van de laatsten. • Neen, voor den jager op leeftijd zijn •er tal van moifeüjkheden. Het zware ;veldloopen. de cross-countrv's, waarin •de jongeren behagen scheppen, laat hij •aan hen over. Maar hij doet nog graag •een wandelingetje van een uur of wat |door zijn hazenveld en prikt een vorkje jmee bij de voetjacht op patrijs en snip. !En ik verzeker u. dat hij respondeert, • als zijn antwoord wordt gevraagd op |goed gedreven langstaarten en langnekjken. Waar oog en oor te kort schieten. Ikomen ervaring en kennis van zaken te |hulp. Jong gewend, oud gedaan. Ik kan |het oom Hinnerk eiken jachtdag aanjzien, dat hij vroeger een baas is geweest. lEn op sommige wildsoorten is hij het • nog. Die ouwe rot. Koto Archief. F.en zware bout. --- Tegen stijging van melkverbruik. AMSTERDAM, 14 Nov. — Van regeeringszijde is aan de Algemeene Vereeniging voor Melkvoorziening (A.V.M.) medegedeeld, dat het in de huidige omstandigheden noodzakelijk is gebleken, st ij ging van het melkverbruik. als gevolg van de distributie van vele andere levensmiddelen, te voorkomen, het voorshands aan de A.V.M. overlatende, om binnen haar werkgebied de daartoe strekkende maatregelen te treffen. Dientengevolge heeft het bestuur der A.V.M. het noodig geacht, aan de bij de vereeniging aangeslotenen — en dat zijn alle melkhandelaren — te verbieden, meer melk en melkproducten af te leveren dan zij normaal deden. De melkhandel is derhalve slechts in staat in normale hoeveelheden te leveren. Grootere bestelliaigen zal hij als regel moeten weigeren. Het publiek dient in dat geval te beseffen, dat den leverancier geen verwijt mag treffen omdat zijn weigering slechts gevolg is van de door de A.V.M. noodzakelijk getroffen maatregelen. ---