BELGIË-NEDERLAND 250ste INTERLAND VOORTZETTING DROEVE REEKS TWEE GEMISTE STRAFSCHOPPEN TYPEERDEN POVER DUEL Belgen maakten helft van Oranje-goals ANTWERPEN', zondag L-j» y \TUURLIJK kan onze voetbalwereld tevreden zijn, dat zij haar J% jubileum-interlandontmoeting, de 250ste, met 4—l heeft gewon* I m nen. Want daar gaat het in de eerste plaats om bij wedstrijden 1 tussen nationale ploegen. Maar juichen over deze zege, die een revanche heeft betekend voor de nederlaag met 2—l in het begin van dit jaar, moet zij beslist niet. Zelden is waarschijnlijk een interland- f Van onze speciale 1 verslaggever JAN BLANKERS v j treffen gespeeld, dat door tempoloos spel en ongelofelijk geknoei zo weinig de toeschouwer heeft geboeid als deze 91ste wedstrijd tussen de twee kleine landen aan du Noordzee. Vele voorbeelden kunnen worden genoemd, waardoor ik zo over deze wedstrijd denk, maar indien in een interland twee strafschoppen worden geweerd, de tegenpartij twee doelpunten voor zijn rekening neemt en de toeschouwers reeds 15 minuten voor het laatste fluitsignaal aan hun afmars beginnen, is er iets hopeloos mis. En dat was er ook. Voor de rust kwam het peil van de wedstrijd niet uit boven het schoolvoetbal in de oudste groep en slechts 20 minuten na rust was er sprake van voetbal dat de aandacht vasthield, omdat er een reeks van spectaculaire dingen gebeurde. Het enige rechtvaardige dat uit de bus kwam, was dat de overwinning bij het Oranje-team terecht kwam, waardoor de ploeg, die het minst slechte voetbal speelde, haar verdiende beloning kreeg. Weliswaar een geflatteerde, maar waarover de Belgen geen ach en wee behoeven te roepen, want wat hun nationale team liet zien, was nog bedroevender dan dat van het Oranje-team. O Vreugde bi} de Oranjespelers, want HENK GROOT heeft, even voor de rust, Nederland de leiding gr. geven. KLAASSENS en VAN DER GIJP heffen, evenals de maker van het doelpunt, de handen omhoog. Het Hikt wel of zü als dirigenten de eerste maat aangeven van een vreugdelied. .Maar daar was het nog wel wat te vroeg voor, want na rust bleek al spoedig, dat de Belgen zich allesbehalve gewonnen zouden geven. Eddy Pieters Graafland ... subliem. ... Piet van der Kuil ... goede keuze.... Roel Wiersma ....... traaf.... Henk Groot . ... cadeautje.,.. Kres Kuys . . .middelmatig ... Piet Kruyver ... f een midvoor.... Bennie Muller beste speler.... Cor van der Gijp .. tegengevallen . Cor van der Hart ... .mecfevallcn Coen ."Mo 111 ijn ... reen kans.... Jan Klaassens jubilaris — Elec Schwartz ... .weer tevreden. ... --- BENNY MULLER BESTE VAN ORANJE-TEAM De angst voor een nederlaagkon voor deze bedroevend matige ontmoeting de oorzaak worden genoemd, hetgeen reeds na het begin duidelijk werd. Beide ploegen hadden, zoals voor de hand lag. de opdracht het accent te leggen op het verdedigen, en deze opdracht had een krampachtig spel als resultaat, dat het aankijken nauwelijks waard was. geen resultaten opleverden. Het kritieke moment van de hele wedstrijd vond plaats in de 65ste minuut. Cor v. d. Hart remde Wegria op weg naar het doel op een manier af, die my geen overtreding leek, maar die de Schotse arbiter voor de tweede keer met 'n strafschop meende te moeten bestraffen. ter niet de macht de zwakten in ons team af te straffen en dat was voor ons een geluk. Maar het was te begrijpen, dat de Belgische toeschouwers voor dit schooljongensvoetbal na afloop niet an- ders dan een beschamend boe geroep overhadden. NEDERLAND: doel: Pieter Graafland; achter: Wiersma ri Kuys; midden: Muller, Van de Hart en Klaassens; voor: Van de Kuil, Groot, Kruivcr, Van de Gijp en Moulijn. BELGIË: doel. Seghcrs; achter Verbiest en Raskin; midden: Mees Saeys en Jurion; voor: Pitten Lippens, Wegrit, Bertels en Lc tawe. ~;;'} LIPPENS .niet over middenlijn • PIET VAN DER KUIL Is de Belgische verdediging te glad af geweest en scoort het tweede Nederlandse, doelpunt. Keeper ZEOERS valt nog vertwijfeld voor de voeten van de kleine PSV-er, maar het is allemaal tevergeefs. MEES ... .tempo tekort --- Niemandsland . In het midden van het veld ontstond namelijk een niemandsland waardoor de strijd zich uitsluitend bepaalde tot onvolledige aanvalslinies tegen versterkte defensies, die door het ontbreken van een werkelijke klassevoetballer in de voorhoedes voortdurend op niets uitliep. De tactiek van de Belgen scheen in het eerst gericht te zijn op het lanceren van hun middenvoor Wegria, door het afgeven van diepte-passes, maar toen dit mislukte door het uitstekende ingrijpen van onze stopper Cor van der Hart, raakte men helemaal de kluts kwijt en nadien speelden onze zuiderburen een systeem, waaraan geen touw was vast te knopen. « --- Geen moed Bij de Nederlanders was het evenmin groots. Onze verdediging had de moed niet met een aanval mee op te trekken, zodat de Belgische achterhoede geen enkele keer onder druk kwam te staan. De strijd bleef zodoende beperkt tot aanval en verdediging die elkaar in de eerste 45 minuten afwisselden met de regelmaat van een klok, maar.... waar beide defensies steeds aan het langste eind trokken. De aanvallen waren echter zo onbenullig, van opzet, dat zij nagenoeg geen enkele maal werkelijk gevaar inhielden. --- Laag tempo Het tempo lag namelijk zo laag, dat het om de haverklap gebeurde, dat de bal van de voet van een apeler werd weggekaapt door een tegenstander. En wanneer het van tijd tot tijd tot een schot op doel kwam, gebeurde dit op zulk ten verre afstand, dat de doelvcrdedigers hiermede geen moeilijkheden hadden. Slechts in de 17de minuut ontstond ern gevaarlijk ogenblik voor het Nederlandse doel. toen linksbinnen Eddy Bei tels vrij voor doel een hoge voorzet op zijn borst opving, maar doelman Pieters Graafland had het gevaar onderkend en hij kwam uit zijn doel om zich met doodsverachting op de bal te werpen, die de Belg keihard wilde inschieten. Een fantastische safe van onze goalie, die trouwens in deze wedstrijd toch een van onze beste spelers was. --- Overwicht Deze mfslukte aanval had tijdelijk een Belgisch overwicht ten gevolge, want André Pitters probeerde uit alle macht door links en rechts over het veld te opereren zijn makkers tot een extra krachtsinspanning op te zwepen, maar resultaten sorteerde het niet daar ook deze onvolledige voorhoede — Lippens, de linksbinnen, kwam zelden over de middellijn — over te weinig stootkracht beschikte. Van een kentering was sprake in de 33-ste minuut, ingeleid door een voortreffelijk schot van Benny iMullcr, de beste speler uit het Oranje-team, dat door een Belgische verdediger werd weggekopt. Prompt daarop probeerde Jan Klaassens, die zijn 50ste interland speelde, het ook met een machtig schot, maar de bal kwam via een Belgisch been precies in de handen van doelman Zeghcrs. --- Eerste goal Alle toeschouwers maakten zich reeds op een babbeltje te begin nU over de onmacht van beide voorhoeden, toen in de 43ste minuut toch het eerste Nederlandse doelpunt tot stand kwam. Coentjc Moulijn, die tegen de jeugdige back Verbiest alle duels had verloren, nam op een uitgekookte manier een vrije trap, waarmede doelman Zcghers geen andere raad ; wist dan de bal weg te stompen, echter voor de voeten van Henk Groot, die dit cadeautje dankbaar | accepteerde, door met een schot Nederland een voorsprong te bezorgen. Een tot in het hart geraakt , Dubliek over het matige voetbal hoorde enkele minuten later de scheidsrechter affluiten voor de eerste speeltijd. --- Veelbelovend De tweede helft begon veelbelovend en 20 minuten zag het er naar uit. dat ondanks het matige spel in de eerste 45 minuten, toch nog van een spannende interlandontmoeting gesproken zou kunnen worden. Want reeds in de 49ste minuut, toen Kees Kuys door te traag reageren moest toestaan, dat van rechts een voorzet voor het doel van Pieters Graafland terecht kwam, werden Benny Muller en Eddy Pieters Graafland door Wegria en Lippens zo zwaar geattakkeerd, dat het spel een tijd moest worden onderbroken. Het was een sensationeel begin en 20 minuten zouden de toeschouwers niet van sensaties gespeend blijven. --- Oerhard schot Mot de Nederlandse supporters 'als de gelukvogels, daar zij in d« 52ste minuut voor de tweede keer konden juichen, toen na een pass van Moulijn via Kruiver dc bal belandde bij Piet v. d. Kuil, die heel handig linksachter William Raskin omspeelde en hierna oerhard inschoot. De peuter Piet bekroonde met dit doelpunt zijn verkiezing, want de PSV-er was deze middag zonder twijfel de beste speler uit onze voorhoede. In tegenstelling met zijn collega op de linkervleugel Coen Moulijn, die 90 minuten zo lusteloos speelde, dat als hij niet had meeegedann, niemand het gemis had bemerkt. --- Onverbiddelijk ' Toch was Moulijn de reden, dat Nederland zijn voorsprong had kunnen vergroten, want in dc 45- ste minuut torpedeerde Verbiest de Feijenoorder, voor welke actie de beste man van het veld scheidsrechter Davidson, onverbiddelijk naar de witte stip wees. De animo bij de Nederlanders deze strafschop te nemen, was niet groot, maar het leek mij niet juist hiermede Benny Muller te belasten. Ten slotte een van onze jcugdigste internationals. Het'ging dan ook mis. De Ajacied gaf een tam schot in de rechterhoek, dat Rrmand Zeghers gemakkelijk stopte. Een minuut later werd het 2—l. Onze voor de eerste lieer sterk opgedrongen ploeg werd verrast door een ditmaal snelle uitval der Belgen, waaruit van links een boogbal voor doel belandde, die middenvoor Wcgria met een onhoudbare kopbal in een doelpunt omzette. Over en weer hadden hierna vele aanvallen plaats, die echter --- Zaterdag ontmoetten de oudinternationals van België en Nederland elkaar op het Beerschotterrein te Antwerpen. Zij speelden een felle wedstrijd, van prima gehalte. De Oranje-veteranen wonnen met 4—l, maar bereikten dit resultaat met kwalitatief heel wat beter voetbal dan hun opvolgers dat deden een dag latei. Dc Vroet (2X> en Groenevele? (2JO maakten voor Nederland de doelpunten. De oudjes deden het nog best. Nee, heel wat beter.... --- Circusclown „Popcye" Piters, de kleine Luikenaar, die het vertrouwen van keuzeman Van den Stock niet verloren schijnt te hebben, ondanks het feit, dat hij in zijn club niet meer in de hoofdploeg wordt opgesteld, was de enige Belgische voorwaarts, die nog het feu sacré heeft, dat in vroeger jaren zo kenmerkend was. Gekscherend wordt hij door de Vlamingen een circusclown genoemd en hij heeft in zijn spel ook wel iets clownesks. Doch „Popeye" is een lastig manneke, die voortdurend in de gaten moet worden gehouden, zelfs door de grensrechter. Toen hij een keer de bal nog net binnen de zijlijn wilde smokkelen en de Schotje linesman aan clo zuinige kant was, mnakte Popeye met een onnozel gezicht het gebaar met vinger en duim van ..hei was toch maar zon klein stukje!" --- Meevaller Wanneer wij nog eens teruggrijpen op deze 4—l meevaller, dan springt daarbij één moment uit d« wedstrijd iterk naar voren: het missen van een strafschop door Lippens met de stand 2—1 in ons voordeel. Benny Muller, één van onze beste spelers, had daarvoor ook een penalty gemist en verzuimd de stand op 3—0 te brengen. Dat kwam wellicht, omdat er niet tevoren was afgesproken, wie een eventuele strafschop zou moeten nemen. Elek Schwartz. door de zege ook spraakzamer dan anders, had dit zenuwslopend karweitje overgelaten aan Moulijn, Cor v. d. Hart en Muller. --- „Toe maar" Toen Moulijn was gevloerd op een manier, welke niet de minste twijfel bij de Schotse scheidsrechter Davidson zal hebben opengelaten, ging het zo'n beetje van „doe jij het of ik?" Van der Hart wekte eerst de indruk, dat hij het vonnis zou gaan voltrekken." Benny zei toen", aldus vertelde Cor na de wedstrijd, „ik wil hem wel nemen" .en Cor zei toen „toe dan maar". Daarom werd de situatie met te weinig concentratie en te nonchalant beoordeeld. De Belgen waren na het tweede Nederlandse doelpunt nl, kennelijk aangeslagen en een derde doelpunt'zou onze ploeg op dat moment op fluweel hebben gezet. --- Omhelzing Zou Lippens, toen hij de kans kreeg om met een strafschop de balans in evenwicht te brengen, niet hebben gefaald, dan zou er een ander verloop in de wedstrijd mogelijk zijn geweest. Onuitsprekelijk was de vreugde van Cor v. d. Hart, die de strafschop had veroorzaakt. In de omhelzing met Eddy Pieters Graafland, die het te slappe schot van Lippens uitstekend stopte, lag een grote dankbaarheid opgesloten. Op dat moment werd de Rotterdamse doelman de matchwinnaar en had Lippens wel een struisvogel willen zijn. De Belgen hadden trouwens toch' een gulle dag. want twee keer veranderde stopper Sacys een bal dusdanig van richting, dat doelman Zegers in de verkeerde hoek vertwijfeld naar zijn onvervalste Belgische „klak" lag te zoeken. Voor deze twee weggevertjes had Cor v. d. Hart een verklaring. --- De Belgische doelman ZEGERS had in Deurne zondag allesbehalve een fortuinlijke middag. Liet hij zelf een enkele keer wel eens een steekje vallen, zijn medespelers maakten het hem wel bijzonder lastig door tweemaal de bal dusdanig van richting: te veranderen, dat Oranje al heel goedkoop aan een doelpunt kwam. Hier gaat het Zegers beter af, want de toestormende KRUI VER mag nog zoveel gebaren maken, hU heeft de bal ditmaal stevig vast en de Nederlandse middenvoor krijgt geen kans nm te scoren. '( --- Elek Schwartz: „Weer over iedereen tevreden” DIRK NIJS: „Sterkere tegenstanders zullen ware kracht aan ’t licht brengen" Jan Klaassens gelukkigste man door Rinus de Deugd \J KJ , ANTWERPEN, maandag Tevredenheid bU de spelers over de gewonnen wedstrijd en een getemperde vreugde bil dc officials, die in de gesprekken direct na dc wedstrijd de winst beslist niet te hoog waardeerden en eerder lieten doorschemeren, dat de altijd lastige ontmoeting tegen de Belgen dit keer bijzonder was meegevallen. Dirk Nijs karakteriseerde hetgeen hij zojuist had gezien met Rotterdamse nuchterheid: „ik ben blij met de winst, maar voor de re«t kan ik niet bIU zijn omdat je de werkeiuke kracht van ons elftal tegen dit heel zwakke Belgische team niet kunt bepalen. Een goede maatstaf is pas aan te leggen in de komende wedstrijden tegen Oost-Duitsland, Tsjechoslowakije en Hongarije. Toch blijft voetbal een gek spelletje", zei Dirk, „want wij hebben zwaar ingezeten over Piet v. d. Kuil en naar mijn smaak was hij een van de beste spelers." Met hem waren de meeste officials van oordeel, dat de kleine PSV-cr beter heeft voldaan dan anders. Hij speelde ook inderdaad bewegelijker en daardoor liet hij zich niet aan zijn lüfi binden. Hij werd geen gemakkelijke prooi van een consequent dekkende back. Van hem ging meer gevaar uit dan van de ongrijpbaar gewaande Coen Moulijn, die in een driehoeksdekking tuisen de debuterende Verbiest, Vic Mees en Lippens volkomen werd uitgeschakeld. Dc Belgische rechtsbinnen Lippens schoot in zijn schakelende taak op het middenveld tekort, maar bij het neutraliseren van de Feijenoorder was hij een onmisbare schakel. De vraag rijst alleen of de taktiek der Rode Duivels niet te ver werd doorgevoerd. Lippens werd nl. teveel gemist in de aanval, die door het ontbreken van individualisten als Coppens en Mermans tot een doodgewone clubvoorhoede is gedegradeerd. • Het Belgische doel kruipt door het oog van de naald. Een voorzet van de op deze foto onzichtbare MOULIJN wordt zowel door doelman ZEGERS als door ..veteraan" MEES en onze middenvoor KRUIVER gemist. --- Eén kluitje Onder de damp van de douche nauwelijks zichtbaar, riep hij tegen Elck Schwartz, ~stop nu eens even, laat mij ook eens wat zeggen. ledereen verkondigt nu wel. dat wij slecht hebben gespeeld, maar begin er maar eens aan als je tegenstanders met acht man voor het doel gaan liggen. Als die verdediging niet op één kluitje samengetrokken voor dat doel had gestaan, zouden die twee doelpunten nooit zijn gemaakt." Daar zit inderdaad iets in, maar ook onze verdediging was niet gemakkelijk tot een gewone spreiding te bewegen. Met Nederland in de aanval was h/*t gat op het middenveld dikwijls veel te groot en dat verzwakte de aanvalskracht, die met 2 oprukkende kanthalfs veel groter had kunnen zijn, temeer daar deze Nederlandse ploeg niet over twee geboren binnenspelefs beschikte. --- Op schouders De gelukkigste man in de kleedkamer was zonder twijfel Jan Klaassons, die zijn 50e wedstrijd speelde en in triomf op de schouders werd genomen. „Of ik blij ben? Dat zou ik denken. Het kan immers niet beter", zei de lange blonde Venlonaar, terwijl hij al zijn tanden blootlachte, In zijn schik was ook het zuidelijke TC-lid Jan Wijnen, die het geen groots voetbal vond, maar wel een verdiende zege met Pieters Graafland, Muller, Cor v. d. Hart en Klaassens als de beste spelers. De heer Kruyver ging nog iets verder en sprak van een falende tegenstander,, welke een architect in de aanval miste. „Ik ben wel tevreden, maar niet voldaan", zei hij, „en ons spel verdiende zeker geen vier doelpunten". Een volkomen vreemde eend in de bijt was de Zweedse verslaggever Luck Carlsten van het Stockholmse blad „Expressen". Het Zweedse nationale elftal speelt binnenkort tegen de Belgen en na deze ploeg te hebben geobserveerd kan hij met een gerust hart naar het noorden terugkeren, althans zijn beoordeling was kenmerkend genoeg „heel matig voetbal en voor een interland een uitzonderlijk laag tempo". Nadat Coentje Moulijn meesmuilend onder de douche was gekropen met de woorden: „ik ben niet tevreden", waarbij hij vergat eraan toe te voegen, dat hij in het bijzonder voor de rust heel weinig heeft gedaan om zich aan de eerdergenoemde driehoeksgrendel te onttrekken, liet Elek Schwartz de verzamelde menigte horen, dat zijn elftal had gewonnen, omdat het beter had gespeeld dan de Belgen. „Daarom ben ik dan ook over iedereen tevreden", zei de bondscoach, die van Henk Groot en Piet Kruiver iets meer had verwacht, waartegenover de blonde Zaankanter stelde, dat het in 'de eerste helft voor hem een kwestie van wennen was geweest. „Het was ook zo lang geleden", zei hij, „en na de rust ging het toch veel beter". Omzichtig zeilde Schwartz om 2 klippen heen in de vorm van een vraag over Hans Boskamp en Sjakie Swart. „Dat zijn ook goede spelers en de volgende keer kan ik Boskamp eens nemen. Swart . Maar toch is het zoals Dirk Nijs zei. Sterkere tegenstanders zullen de wart kracht of zoals u wilt de kwetsbare plekken beter aan het licht kunnen brengen. --- Voor eerste maal gratis kaarten Van onze correspondent ANTWERPEN, maandag Voor dc eerste maal in de Belgisch—Nederlandse derby teerden kaarten gratis aangeboden door opkopers, die geen afnemers hadden gevonden. Dit feit illustreerde op duidelijke wijze, dat België—Nederland het niet meer doet en de belangstelling fel is verminderd. Het zal er stellig niet op verbeteren, want de velen die getuigen waren van deze jongste wedstrijd zullen in de toekomst helemaal geen moeite meer doen om een kaart op de kop te tikken. De laatste jaren hebben wij zelden zulk schamel en fantasieloos roetbal ronder topfiguren gezien, als zondagmiddag in de grijze betonnen Antwerpkuip. Hadden wQ ons vroeger niet kunnen optrekken aan enkele figuren, vooral dan van Nederlandse zijde, dit keer xvas er geen enkele speler, die zich in de actualiteit heeft gespeeld, en zijn naam aan de wedstrijd verbond, zoals Coppens, Wiïkes, Van der Hart, Lembrechts, Lenstra en Rijvers zulks vermochten te doen. Voor de rust ivas de match zo vlak als een rimpelloze vijver en wij mogen de verdedigers prijzen, dat zij twee strafschoppen maakten die echter geen doelpunt opleverden om toch iets van gratie te beleven. Had het Belgisch elftal uit een strafschop de gelijkmaker kimnen scoren, het moet eerlijkheidshalve gezegd, dat de zwakke Rode Duivels het niet zouden hebben verdiend. De 4—l overwinning was ruim verdiend en een heugelijke herinnering voor Jan Klaassens bij zijn jubileum van 50 interlands. Maar zij werd niet behaald met een brille en glans zoals in rcZe andere wedstrijden. Heeft de Nederlandse , ploeg, waarin Muller naar on~e ; mening de beste vertegenwoordi\ ger was, ons niet geestdriftig ; kunnen stemmen, het moet echter toegegeven, dat het minst slechte spel van de Nederlandse zijde is gekomen. ---