Men kan zich op dit Blad abonneeren en zijne Advertentiën inzenden bij onderstaande Heeren: Gaanderen: H. Wissink ; — Dieren: S. Stbouts ; — Hummeloo & Keppel: H. W. Maandag; — Wehl: J. RAAIJKAN; — Zettdam: C. Kok; — '» Herenberg; J. Hulst; — Terborg: S. H. Wasrooi/ ; — Varseveld: B. Conink ; — Dinksperloo: R. NolïN; — Aalten: G. J. Lindenhoyics; — Breedevoorde: Thomson; — Lichtenvoorde: B. J. Westerman; — Groenloo: Z. Rummelink; — Neede: D. Gantvoobt ; — Eibergen: A. C. M. va» Ep« Reebink ; — Borkeloo ;H. Dun; — Hengeloo: A. J. T. Kobus; — Ruurloo: H: B. Meulen- KA.XP; — Steenderen: H. T. Jebbink; — Zeihem: G. Klumper ; — Diedam: E. Keursciiot; — Gendringen: F. M. Kantebs , correspondent; — Silvolden: J. G. Hoitink; — Beek: G Gerritsen: — L'lft: A. Verholt; — Etten: S. H. Wanboou te Terborg; — Doesburg: C. van I.edden Hulsebosch, en verder bij den Uitgever, alle Boekhandelaren en Postdirecteuren. --- Geschiedenis van de week. Het opstootje te Nijkerk is tot bedaren gekomen. Het moet, naar een correspondent van een onzer bladen meldt, over'tgeheel een „goedaardig" oproertje geweest zijn. In den stand der zaak zelve is niet veel verandering gekomen; men wil nu toestemming geven tot beperkte Zondagsdienst. Dat iemand er gemoedsbezwaren tegen heeft, op den eersten dag der weke met een tram te rijden, is mogelijk, en niemand zal hem beletten op dien dag stilletjes thuis te blijven. Anderen, die zyn bezwaren niet deelen, evenwel ook te willen dwingen tot ?en xistssiitend" leven cp Zondag', toch waarlijk niet aan. — De Amsterdamiche Tentoonstelling is sedert een dag of wat gesloten. Die pret hebben we dus al weer gehad! In 't algemeen heeft die Tentoonstelling niet aan de hoog gespannen verwachting beantwoord: wat het aantal bezoekers betreft. Uit Nederland zelf kwamen er zeer vele; het bezoek der vreemdelingen is zeer tegengevallen. Ondertusschen hebben de Amsterdamsche neringdoenden veel geld verdiend, hetgeen blijkt uit de hooge inbrengsten in de verschillende spaarbanken. — De hooggeroemde Nederlandsche eerlijkheid maakte op die Tentoonstelling ook geene schitterendefiguur. Tal van diefstallen moesten we reeds vermelden; deze week is dat getal weer met één vermeerderd. Een „jonge dame" toch, die er reeds van den beginne af werkzaam was, is er met een aantal loten, die ze verkoopen zou, en met eenig geleend geld „vandoor gegaan," doch de Amsterdamsche politie wist haar spoedig te vinden. — Wat die Amsterdamsche eerlijkheid aangaat, daaromtrent hoorden we deze week een aardigen zet van een boertjen uit den omtrek van Gendringen, die in de tram naar Dieren had plaats genomen. Een Amsterdamich heer beweerde namelijk, dat de „lui van buiten" ziender oogen bij den neus werden genomen door zijn slimme stadgenooten. Een eenvoudig boertje zat met de kin op zijn doornen stok naar den snoever te luisteren en zei eindelek met een heel effen gezicht: „ik ben toch ergens geweest, waar ze mij dat uiet konden doen." ~'k Zou wel eens willen weten waar!" hernam de Amsterdammer ongeloovig. En met een gezicht, waarin een wereld van guitigheid lag, antwoordde 't manneke: „wel, in 't Blinden-Instituut." De passagiers lachten, alleen de Amsterdammer trok zijn neus op en zei: „die 's flauw!" — Op het schietterrein nabij Zeeburg te Amsterdam is een jeugdig marinier, die de schietschijf moest plaatsen, door een kogel doodelijk getroffen. Alweer een slachtoffer van verregaande achteloosheid! — De Engelschman, wiens aanhouding te Haarlem we verleden week meldden, is na nauwkeurig onderzoek gebleken een pur tang Amsterdammer te wezen! j— Hoe ver de geneeskunst het in onze tbgen gebracht heeft, is dezer dagen opnieuw gebleken. Een man had zich n.l. in Januari uit wereldsmarte een kogel door den kop gejaagd, of liever in den kop, want de kogel 'was van het voorhoofdsbeen langs een kanaal van 19 c. M. tot de hersenmassa doorgedrongen en daar blijven zitten. Die kogel heeft daar rustig gezeten tot April daaiopvolgende en werd toen door Dr. Stoffels , (die ondertusschen geen stoffel is) verwijderd. De patiënt onderging die operatie geduldig, zonder er over te klagen, dat ze hem aan zijn kop lagen te malen. Ziekteverschijnselen deden zich bijna niet voor en einde April vertrok de exzelfmoordenaar naar Amerika. We vermelden dit feit vooral met het oog op onze broederen, die met een „worm in den kop" geplaagd zijn. Misschien, ziet Dr. Stoffels kans, ook die worm te verwijderen; men hoeft dan zijn toevluch. niet meer tot de bitterflesch te nemen. — „Als de armoe de voordeur binnenkomt, vlucht de liefde de achterdeur uit," pleegt men te zeggen. We hopen voor een nielgenoemden Indischen ambtenaar, dat er uitzonderingen mogen voorkomen, anders ziet heter naar voor hem, en voor zijn huwelijkscompagnon leelijk uit. Een prozaïsche goudsmid toch heeft korting gevraagd op zijn tractement, wegens een geleverden trouwring ten bedrage van f 45. — Voorzichtiger handelde zeker een oude heer van onze kennis, die nog al aan den zuinigen kantis.Dcze vrind had zich op zijn ouden dag nog geëngageerd met een even zeer bejaarde dame. Toen we hem onlangs ontmoetten en vroegen, of hij al gehuwd was, antwoordde de overleggende man: „Neen, we hebben 't maar afgesteld; mijn kinderen vonden het de kosten niet meer waard!" — .Een schildwacht die op de Landswerf te Amsterdaiïr-uA?i!st dee3 > heeft het ontvangen bevel, om niemand «5?,r te laten • die 't wachtwoord niet wist, zoo gevat, dat hij alle slagers-, bakkers- eu kruideniersknechts, die naar de woningen der aldaar wonende officieren boodschappen hadden te doen, den toegang weigerde, tot groot ongerief der huisgenooten. Dit geval doet ons deuken aan den schildwacht, die te Leyden bij den kruittoren op post was gezat en tot consigne kreeg: „eerst driemaal waarschuwen en dan vuur geven. Toen er iemand met een uitgegaane sigaar langs de gevaarlijke plek kwam, waarschuwde dit toonbeeld aller schildwachten zijnen burgerlijken evenmensch eerst behoorlijk driemalen en gaf hem toen een vlammetje! — Te Eindhoven is .een weduwe, die den aanvalligen leeftijd van zeventig (niet teventien !) jaar had bereikt, in het huwelijk verbonden met een 21-jarigen jongeling. De ijverige vrouw had dezen gewichtigen stap reeds vóór zeven maanden willen doen, doch werd toen teruggewezen, omdat de termijn sedert den dood van haren vroegeren echtvriend, door den wetgever, ter voorkoming van een mogelijk geval vastgesteld, nog niet verstreken was. — Veel ouders verheugen er zich over, dat hun een genie is geboren! Het volgende geval is wel geschikt om hunne vreugde een weinig ta temperen: te Parijs werd onlangs een genie gearresteerd, dat Russisch, Poolsch, Eransch, Turksch en Grieksch vloeiend sprak, doch zoo geniaal was, dat hij er doodeenvoudig voor bedankte, „te werken voorden kost." Met een dwangpas werd hij over Brussel en Berlijn naar KieÖ, zijn geboorteplaats getransporteerd, met opgave van al de plaatsen, waar hij telkens 30 cents reisgeld kon en moest vragen. Toen hj aankwam, wa 3 zijn pas behoorlijk oor al afgeteekend en bleek het, dat hij de geheela reis te voet had gemaakt. Op weg naar 't Passanten-huis ontmoette een lid van 't Russische gezantschap het in dubbelen zin, verloopen genie en drukte hem een goudstuk in de hand. — Een tapper op den Bozendaalschen weg te Arnhem heeft, gebruik makende van de hem gegeven „Vergunning", zich deze week in zijne woning verschanst: ieder, die hem dorst naderen, begroette hg met een stuk van zijn buisraad , dat 's avonds aan stukken en brokken op den openbaren weg lag. Eerst toen de voorraad zijner verdedigingsmiddelen wbs uitgeput, maar ook niet eer, gaf de middeleeuwsche tapper zich over. — Naar de laatste uitspraak van het Haagsche Gerechtshof is de „miljoenerjuffrouw" Jaantje Struik tot 5 jaar en Van Zutphen tot li jaar gevangenisstraf veroordeeld, terwijl Van der Heem en Consenheim werden vrijgesproken. — De maar al te bekende „koopman" Heijstek te 's Hage wilde voor cenige dagen verhuizen, maar verhuizing ging met vele moeielykheden gepaard. Zoowel de buren, die hij verliet, als die der straat, waarheen bij toog, hebben hem en zijne vrienden en betrekkingen, die hem behulpzaam waren, mishandeld. Men wierp hem met steenen, schopte cc sloeg hem, en eindelijk moest hjj in het politie-bureau worden opgenomen, om hem tegen de menigte te beschermen, die hem oplichterijen ten laste legde. — Een zonderlinge „speling der Natuur" is te Genève in den ouderdom van 52 jaren overleden. Ofschoon Jean Trotett zonder handen en voeten geboren was, had hij zich beter weten t» ontwikkelen, dan menigeen, die zien in 't bezit van alle zyne ledematen mag verheugen: niet alleen kon hij behoorlek lezen, maar h}j wist ook allerlei werktuigen, wapens niet uitgezonderd, • te hanteeren. Met bijzonder goed gevolg had hij zich op den landbouw toegelegd. De wakkere man wordt betreurd door zyne vrouw en drie kinderen, die alle drie volledig zijn, en door talrijke vrienden en geburen. — Het Oostenrjjksche gouvernement is op den vernuftigen inval gekomen, een belasting te heffen op photografieportretten. Een stuiver of wat meer op het dozijn, zal de menschcn niet weerhouden, hun conterfeitsel te laten maken. — Zondag is te Amsterdafr vCu sam,enkomst gehouden van voorstanders van 3 alSemf n stemrecht. Om ■. g.WI gi.g he. heer Heldt zeide o. a. dat de vfl3verte°®J woordiging niet was een Slalen-Genetlt maar een Stalen-Kapitaal, en dat het recht, dat door 800,000 mannelijke personen moest worden uitgeoefend, in handen is van slechts ' 12,C0Q: Deze vergadering, die een zeer goeden indruk maakte, eindigde met de vaststelling van de volgende verklaring, die telegrafisch aan de voorzitters der Eerste en der Tweede Kamer wi9\l verzonden: „De vergadering, o verweende, dat de Grondwet geen leugens maja^bevatten, dat art. 74, waarin staat, Staten-Generaal het geheele Nederlandsche volk vertegenwoordigen, een leugen is, daar i gedeelte der mannelijke meerderjarige ingezetenen is buiten gesloten; dat elk invloed moet kunnen uitoefenen op de regeering des lands; spreekt als hare overtuiging uit, dat de dadelijke invoering van algemeen stemrecht in 's Lands belang is, en dat allen, die het tegenhouden, een onderdrukking bestendigen tegen het belang van het algemeen. — Overal schijnen dit jaar veel aardappels te ztfn gewassen, zelfs in het Thüringerwoud, waar anders in den regel armoe troef is. Een centenaar (50 Kilogr.) zeer goede aardappelen wordt daar verkocht voor 60 cents en nog minder. — In 't Nieuws van den Dag biedt zich een jonge dame aan, om kinderen Hollandsch, Fransch en de Fröbelmethode! te leeren. — Vóór eenigen tijd maakten we in de kolommen van dit blad melding van een snuiter te Venendaal, die verdunde jenever verkocht aan kinderen tegen 2 cent het glaasje. Na ingesteld onderzoek schijnt de man vrij en z\jn wederhelft erin te zullen loopen, onder wier moederlijk! opzicht hun dochtertje den handel in kinder-jenever dreef. — Dubbelhartige menschen in den figuurlijken zin des woords zijn in de wereld geen zeldzaamheid. In den letterlijken zin komen ze minder voor, doch zyn niet zonder voorbeeld. Een dergelijk exemplaar zit b. v. thans in de gevangenis te Jonia in Michigam (Amerika!), 't Is een neger van zestig jaar, die twee harten heeft en zich daarenboven nog mag verheugen in 't bezit van éénen rib meer dan gewoDC stervelingen er op nahouden. Met welk een vurige liefde zal deze man hebben bemind! Vroeger liet hij zich op de kermissen zien, en vertoonde dan levens nog de merkwaardige eigenschap van zijne pols eenige minuten lang te kunnen laten stilstaan. En nu in de gevangenis! — Uit het Noorden van ons land wordt gemeld, dat de bijen dezen herfst meer dan gewoonlijk de vluchtgaten in de korven met een lijmachtige zelfstandigheid bijna hebben dichtgemetseld, en eenigen zelfs zich geheel van de buitenlucht hebben afgesloten. Bejaarde iemkers voorspellen op grond van dit verschijnsel een strengen winter. Zouden die zoete beestjes werkelijk meer van de toekomst weten dan den mensch? --- Brieven uit Gelderland's hoofdstad. Ge weet, dat ik een beminnaar ben van openbare vereenigingen of samenkomsten in 't algemeen, en van markten in 't bijzonder. Dc drukte, het gewoel van zoovelen, die er op uit zijn hun eigenaardige talenten aan te wenden ter voorziening in de behoeften van zich en hun gezin, o'i om, zooals de vriend mijner jeugd, de goochelaar en de vogeltjes-dresseur Kinsbergen, zich duidelijk uitdrukte, om den „roeper" en nog iets open te houden, lokt mvj steeds aan. Eiken Vrijdag ben ik dan ook een trouw bezoeker van onze markt, en sta ik eenige minuten stil bij de beroemdheden op het maiktgebied, waartoe in de eerste plaats het kroost Abrahams mag gerekend worden. En als Gij meenen mocht, dat dit tyd verbeuzelen is, en dat ik de weinige uren, die ik vrij heb, wel aan iets anders zou mogen besteden, hebt Gy schijnbaar gelijk, doch in Kerkelijkheid vergist ge u ten eenen male. Luister slechts! Wanneer Ge een markt op den keper i is zij inderdaad een getrouwe f "Ijier van het werken en streven, a spiegc i. jg groote maatschappij plaat 3 dat er ook iriM.. 6, . rY i . ; . . . derscheid evenwel, dat in heeft; met dit ou :.,„en Je ro£rselen of het' aaatsehappelijk 1e... 't oog beweeggron'aen minder gemakkelijK. li"—— vallen, dieper liggen, en dus een meer opzettelijke waarneming vereischen, wil men ze naspeuren. Tot zooveel inspanning hebben heel veel lieden geen gelegenheid, en vandaar, dat de menschenkennis in 't algemeen zoo bijzonder gering is. Op een markt evenwel vereischt zulk een naspeuring der roerselen van 's menschen handelingen minder inspanning, omdat daar alles minder verborgen, meer in 't openbaar geschiedt, en dus veel gemakkelijker in 't oog valt. Het is daarom, dat ik eiken Vrijdag eenige minuten afzonder, om mijne geringe menscheDkennis langs dien zeer gemakkelijken weg, allengs te vermeerderen. Ge ziet dus, dat uwe beschuldiging wel een weinig voorbarig geschiedde, en dat een getrouw marktbezoeker nog iets anders kan z\jn dan een slenteraar, die met zijn leegen tijd geen weg weet. Gun u de uitspauning ook eens, en Ge zult overtuigd zijn, dat ik niet zoo ver de plank missla, als ik de markt een afspiegeling noem van het maatschappelijk leven. De een toch weet daar do aandacht te trekken door een allervrceselijkst spectakel, een opsnijerij zonder weerga, en met het brutaalste gezicht van de wereld staat hij van een verhevenheid de grofste leugens te verkondigen, die door de verblufte menigte als zoovele waarheden met huid en haar worden verslonden. Wat is de zoogenaamde reclame in het maatschappelyk leven anders? Wat helpt het al, of er jaarin jaaruit door verstandige en ernstige mannen tegen de kwakzalverij der zoogenaamde geheime geneesmiddelen wordt te velde getrokken. Wat • "■■■■ 1 baat het b.v. of de „Vereeniging tot werinffj der kwakzalverij" op onomstootelijke gron'jßß den het boerenbedrog blootlegt, dat er mèml het Ilopbitter, de Haarlemmer-olie, dei BH Haarbalsem en dergelijk tuig meer plaatijfgg heeft! Denkt Ge, dat het groole publieiW& (en dit is veel grooter van omvang daißj Ge meenen zoudt!) zich daaraan iets stoort'.Hj Geen zier! Vanwaar anders die duizender|H guldens, welke voor advertentiën in allerle'Bß dagbladen worden uitgegeven, en die o'Bjßj een gewoon handelsartikel niet kunne ,JHh overschieten. De ondernemers weten weFjHl dat het groote geheim om kooplustigen t'BI lokken, daarin bestaat, dat men met grootje onbeschaamdheid weet te liegwi, hoe grovt 131 hoe liever, en dat men in den leuge'Bp| blijve volharden. Geen leugen zoo grootlßfl of hij vindt geloof, mits hij maar met on VS verflauwden ijver wordt verkondigd! Hj Ook zij, die met een vertoon van vroo(§H lijkheid en een guitigen kwinkslag het pi BI bliek bewerken, vindt men op de marVßg evengoed als in de groote maatschapp"|H Reeds vroeger wees ik U op den Ta re. Jg| vollen, den onbetaalbaren Polak, die et*'Bß veel dieper blik in het menschelijk ha,»B| heeft geslagen dan menig geleerde en dit ,Hh ik moet daar vooral op wijzen, zijn talei Hj ten volstrekt niet misbruikt om te benadeelcn. Polak is een slim, maar door en door eerlijk koopman, cn zoo iet BI kan waarlijk niet gezegd worden vap-dOS meeste grappenmakers op het gebied denfj groote maatschappij, die hun gemaakte oiHj natuurlijke vroolijkhcid dikwijls tot vrij wataw onschuldiger doeleinden gebruiken. (gd Maar waar zou ik eindigen, indien ilHi U alle punten van overeenkomst zou wil-ttG len opsommen; deze brief zou veelte langßS worden, en bovendien zou ik in onnoodigega herhalingen vervallen, die me misschierHj weer een epistel van Mietje He1:! zoudenEl bezorgen, en met dat meisje moet menflH een beetje voorzichtig wezen. Als ze zichH stil houdt, beloof ik haar, dat ik haar vriendH den huisknecht, over eenigen tijd eens ondesffl handen zal nemen. Eigenlijk wilde ik u wijzen op broeder, dien ik verleden week op mijiM wekelijksche marktwandelingen weer aan-fl trof, nadat ik hem vóór eenige jaren opfi| het Amstelveld te Amsterdam voor het laats'JSß had gezien: dit heer vertegenwoordigt ee;g9 ras, /dat in de menschelijke samenlevinjW "Relaas»" maar al te sterk is vertegenwoorH 'Vwy.h op de markten , naar ik meende Q digd, was. Ik bedoel zoo goed als eigenlijk met aVitH vent met een plaat, tooneeleiJH platen, waarop de allervreese*^*'---^1verschil J op de meest walgelijke wijze, lende tafereelen waren afgebeeld, ot H hij van dat kladwerk zeide, „geschilderd:-4a Het middel, dat hij gebruikte om het H groote publiek, of liever deszelfs centen te H lokken, was een zeker vertoon van gé'-;H moedelijke vroomheid. En ik moet eerlijk H bekennen, dat de man het in dit soort van fl boerenbedrog merkwaardig ver had gebracht,® Aanhoudend was hy omgeven van een'fl dichte menschenmassa, die met open mond ■■ naar hem stonden te luisteren, en gretig Kj naar de „drie liedjes bij mekaar" grepen die hij zoo nu en dan, wanneer zijne? H woorden een bijzonder diepea indruk maak-'\ H ten, den volke voor „de geringe som vau: H vijf centen" aanbood. vi.fl Ge zult er U wel niet over verwonde- le! ren, dat ik me bij de aandachtige schare ftJ aansloot en mijne vijf centen offerde om I'l dien letterkundigen schat meester te wor- Jn den, om denwelken mg te overhandigen het heerschap vau zijn stoel afdaalde en R| zich door de menigte naar mij toe bewoog, M tot groote voldoening vau de omstanders,'Aj| die het een goed teeken vonden, dat ook V>i een heer het niet beneden zich achtte ken- J nis te nemen van iets, dat meer in het v blonder voor hen was bestemd. De redenaar had in zijn uiterlijk veel ld van een schipper, droeg een duffelsche«.'ini jas en had tot hoofdtooisel een zijden pet, rst* **. v. ' velt vier of vijf verdiepingen bestaande en jaarvan men zonder veel moeite een harmonica had kunnen vervaardigen. Zijn voorkomen toekende een hooge mate van door- Qvoedheid en een zekere voldaanheid over niich zeiven; zijn gezicht stond steeds in .een ernstigen, schoon geen strakken plooi; [lijn bewegingen waren kalm en bedaard, 'jen : zijn voordracht had evenzeer iets geegelds, tot eentonigheid toe. 's Mans stem ' vas er eene, die men in de alledaagsche r|aal wel eens „vet" noemt, en werkelijk 'f4is het ook, of zijn strottenhoofd met ,reuzel ware gevoerd. Bij den aanhef zijner rede deed hij den belangstellenden de vertrouwelijke mededeeling, dat hij dezelfde man was, die ook vóór achttien jaar hier, ;op deze zelfde markt, „ginds op den hoek" gestaan, met een vrouw, („mijn vrouw" hg er dadelijk bij, om alle booze terstond weg te nemen); gewoonlijk waren zijne voorstellingen mooier, Imaar (en hier kwam de martelaar voor de goede zaak doorschemeren!) het Gemeentebestuur had hem geen permissie willen om heelemaal uit te stallen, anders jehoorde er ook een orgel bij, dat hij nu helaas! niet mocht gebruiken. Eindelijk overgaande tot het eigenlijke doel van zijn ■ optreden, sloeg hij met een rieten stok op de eerste „plaat" en begon op den meest zalvenden toon de geschiedenis te ontwikkelen van de „Ongelukkige minnenhandel van Wilhelm, en Sophie, voorgevallen te Bouiogne in Frankrgk." Gij hoe de liefde in gruwel bestond Heort vrienden wilt toch naar mijn zangen hooren 1 Thans vluchten moest van Frankrijks grond Maar ook wat lot zich had beschoren. 't Is voor de jongen een nuttigheid Wil dan uw driften behooren sparen Ach was dat dan maar niet geschied Wilhelm had niet moeten sterven. Na deze krankzinnige inleiding, op zalvenden toon voorgedragen, begon de „explikaassie" van het eerste tafereel. Dit stelt een groot vertrek voor met een tafel in 't midden, waaraan twee personen gezeten zijn, terwijl er een in deemoedige houding staat. De zittenden zijn Sophia, met een in 't oogvallenden geborduurden rok, en haar vader, „een'rijk landbouwer te Bouiogne in Frankrijk", „aan wien zij (Sophia) naast God (en hier lichtte de vrome schalk | zijn harmonica-pet waarachtig van 't hoofd I) het leven te danken had". De derde, de «taande figuur, is de boerenknecht van den treken grondbezitter en wordt door de dochj ter aan haren vader voorgesteld als de man, aan wien zij „hart en hand wenschte 1 te schenken". Doch ; „Haar vader wilde het niet gedoogen ,Want die was rijk en niet eender van geloof. | Hij zei, Sophie wouw jij mijn huis onteeren ; Wilhelm zag toen haar vader aan ' Ging bedroefd weer naar zijn woning. I ) -De slimmerd liet zich over die kwestie >ran geloof niet verder uit, overtuigd, dat e.hij dan een netelige zaak aanroerde; hij jliet dus alles liever blauw, blauw! De gelieven weten zich echter te redden-en j/roosten elkaar „al in het bosch al van Bouiogne". Die Sophia schijnt evenwel i voor geen geruchtje vervaard te zijn gci wcest, luister slechts: S „Het lieve Paar kwam toen zamen bijeen Al in het bosch al van Bouiogne Toen plotseling haar vader daar verschesn Hij raakt in drift zoo kan men denken, Maar ach Sophia haar drift die was te groot Nam een pistool en schoot op haar vader (Ilier roerden harmonica en oogen opgeheven!) ',v~- - Helaas daar viel haar vader dood, Hij viel Hoedend dood ter aarde." Op de plaat (ticeede tafereel) was, om de bloederigheid duidelijk te doen uitkomen, stellig een ous menie vermorst! Na den vadermoord gepleegd te hebben, vluchtte het „lieve paar" en begaven zich te zamen op een „bood" en „wachten tot aan den morgenstond, eer dat de bood moest gaan .'vertrekken". Naar Amerika vluchtten zij en kwamen daar ook aan, „Maar al hun geld en goed dat was verteerd. O God waar moet het met 0119 henen." Bij deze woorden ontblootte de kwant zijn kalen knikker geruimen tijd'fin. V»ek naar boven, alsof de hemel langen tijd „langs bosch en.-&t):ör heg" gezworven te hebben, „%■ in zwangeren staat was zij" wonj£5r-'zë door een boer opgenomen. ~r die dankte toen aan God , Zijn genadige hulpbetooning," en weldra „dankte hy (weer) aan God" bjj gelegenheid, dat Sophia haar „eersten . zuigeling" ontving; ook „De vrouw van de boer was zeer verheugd Schonk aan Sophia hulpbetooning." Ondertusschen zien we Sophia (zonder kanten rok!) zitten bij 't knappend vuur, Om al haar krachten weer te geven Maar (en deze zinsnede ij eenig!) ( als een maagd mogt zij niet Met haar Wilhelm in vreugde leven. Doch eindelijk is de goedheid van den boter en zjjner „verheugde vrouw" uitgeput; uïijSnjzen het „lieve paar" de deur. Eindelijk „Gansch afgemat daar viel zij op den grond Verstijfd van kou en hongersnooden Sluit zij haar oogen en ook haar lief kind En konden beiden niet meer loopen Wilhelm zuchtte en smeekte toen aan God Hij zoekte bladeren en bedekt de lijken Daar staat bij nu ja gaasch alleen Bedroefd de lijken aan te kijken." j Na lang genoeg de lijken te hebben aangekeken neemt hg eindelijk een besluit om dadelijk dienst te nemen. Te New-York in 't werkhuis kwam hij aan Om als matroos daar (in een werkhuis!) dienst te nemen. Maar dadelijk werd hij gearresteerd Om naar Bouiogne te transportereu enz. enz. Het laatste tafereel is de gebruikelijke rechtszitting met de noodige rechters, dienders enz. Wilhelm wil zich nog verdedigen , maar de rechter die sprak zijn vonnis uit Voor levenslang in de geleiden ! En dat h\j het meissie had verleid Om eeuwig van haar te scheiden. Nu vraagt ge me misschien, waarom ik voor deze menschonteerende wartaal zooveel plaats in Uw Bode verzoek? En mijn antwoord luidt: uit zuivere belangstelling in het lot van den minder bedeelden, van den minder ontwikkelden broeder. Om de belangstellende aandacht te vestigen van allen, wien de volksopvoeding ter harte gaat, op een invloed, die ontzettend veel kwaad doet. Wat baat het al, of de leeraren van den Godsdienst en de onderwijzers onzer scholen (met of zonder Bjjbel!) hun best doen om bjj het jeugdig geslacht de grondslagen te leggen voor zedelijkheid, braafheid, deugd in één woord, wanneer kerels als deze het recht hebben, onverholen, in het openbaar, op markten en pleinen, met toestemming van het politietoezicht, den grofsten onzin en de liederlijkste vuilheid uit te kramen. Zoo gaarne zou ik willen, dat er eens een invloedrijk persoon de moeite nam, om de liedjes te lezen, die dag aan dag der mindere bevolking, onder de schoonschijnendste vormen in de hand worden gestopt. Er zjjn er onder, die zulke ontzettende vuilheden bevatten, dat een dragonder ervan zou blozen. En ik zag kinderen, meisjes van 12 a 13 jaren de handen uitsteken naar de Ongelukkige minnenhandel van Wilhelm en Sophie voorgevallen te Bouiogne in Frankrijk !, waarbij ze dan cadeau kregen: „Nieuw Lied van Jou de Jou de Jou", dat wel het vuilste is, 't welk mij ooit onder de oogen kwam. ---