Men kan zich op dit Blad abonneeren en zijne Advertentiën inzenden bjj onderstaande Heeren: Baanderen: F. J. Jeknï ;— Dieren: Wed.HEEBOi.DTj — Hnmmeloo & Keppel: H. W. Maandag ; — Wekl: J. Raammak; — Zeddam: F. Kok; — s'Herenberg: C. Kok; — Terborg: S. H. Wah- Sooij; — Varaeveld: B. Kokimk; —- Dinkaperlooi J. W. G. de Leeuw; —« Aalten: H.StiejiensJr.; — Sreadevoorde: Thomsok ; — Lichtenvoorde: J. B. tak Hakxkn ; — Groenloo: Z. Hummelikck; — Neede: D. Gaxtvoobt ; — Eibergen: A. C. M. VA* Epj Rehixi ; — Borksloö: H; Duix; — Hengeloo: ï. W. Kobüs j — Rnnrloo: H: B. Mïulïmkak? ; —» Steenderen: H. T. Jebbikk; — Zeihem: G. Kluhpbb; — Diedam: E. Kkukschot; o- Silvoldea: J. G. Hoitink; — Beek: G. Gebbitikk ; — Dlft: A. Yekholt ; — Etten: S. H. Waxrooij te Terborg; — Doesburg: R. VAX Hiuloopin Labbebtox; — Angerlo: E. Heijtiko; — Velp: B. Jansen van Galen Jr., en verder bij den Uitgever, alle Boekhandelaren en Po«tdirec tenren. En te Gendringen bij Mej. M. Kantebs. --- Geschiedenis van de week. Wie na eens flinke krachtige meisjes wil leeren kennen; meisjes , die voor geen kleinigheid vervaard zijn; meisjes, die de handen uit de mouwen weten te steken, met wie door de wereld te komen is, welnu.... „Die ga naar rïcmmeloo Daar zijn re allen 100... ten minste op het landbouwkundig congres heeft de afgevaardigde van daar verzekerd, dat elke meid berekend was om 12 koeien te melken. We hebben melkers gesproken, die dat getal respectabel vinden, en 'tzou ons niet verwonderen, dat van alle oorden des lands „brave boerenzonen" een bedevaart gingen doen naar Hummel om zich een sciioone thuis te halen. Als er maar geen Hummeloosche maagdenroof komt! Hummeloosche Koljjn's weest op uw hoede. — Een treurige tegenstelling met al dat flinke en gezonde maakt de weemoedige geschiedenis van twee Amsterdamsche gelieven : een diamantslijper en zekere Catoo* tje, de dochter van een zeekapitein, die verleden jaar van het instituut, waar ze door papa gelegd was, wegvluchtte en in Amsterdam met een diamantslijper der vrije liefde een bovenkamer wijdde. Na een tjjdelijke afwezigheid van den diamantslijper hebben de gelieven gekibbeld en beider lijken «ijn achter 't Rijksmuseum uit het water opgehaald. —• Al even geheimzinnig is, wat een juffrouw in den trein overkwam tusschen Dordrecht en Leerdam. Een andere dame bood haar reukwater aan en goot haar tevens een scheut „Boldoot" of „Maiglöckchen" op haar neusdoek. Zij rook er echter niet aan, maar bewaarde alles te Leerdam, waar het bleek dat de vreemde dame haar zakdoek met „bedwelmend vocht" had besprenkeld. Met welk doel? Ja, wie zal dat zeggen. — Wel is 't bekend geworden, waarom een andere juffrouw in 't Vondelspark eenige „snoezige" kindertjes op kersjes meende te moeten tracteeren. Terwijl de oudsten de kersjes haalden, pa9te zij op den jongsten, die later werden teruggevonden zonder juffrouw en zonder oorbelletjes. — Weer eenigszins geheimzinnig is het verzoek van zekeren Franschman, Villebande met name, die aan de Eussischc regeering verlof heeft gevraagd om een kist met 850.000 francs uit den Eussischen bodem te mogen opgraven. Villebande beweert, dat die kist eenmaal toebehoorde aan een afdeeling van het leger, dat met Napoleon trok „naar de ijsvelden van 't Kussische rijk. Bij gelegenheid van de vlucht was de kas der afdeeling begraven en alleen Villebande's grootvader van moeders zijde was van de geheele afdeeling behouden thuis gekomen. Volgens de Russische wetten heeft de aanwijzer van verborgen schatten aanspraak op een derde van 't gevondene, 't Geval is vreemd, maar niet onmogelijk. — Heel duidelijk is de weinige ingenomenheid , die heeren notarissen aan den dag leggen met heeren zaakwaarnemers. In 't Noorden van ons land is die afkeer zoo sterk, dat er een vergadering zal worden belegd om maatregelen te beramen tegen de „zaakwaarneming", die genoemd wordt „een kanker van het notariaat". — Misschien is 't wel een zaakwaarnemer, die te San Sebastiaan een slager heeft aangeraden een proces te begin aen om een stuiver. Die slager was er nog een van den ouden stempel en had een gewicht van 280 oude ponden. Dit slagertje wilde zich op zekeren dag van zyn welstand overtuigen en plaatste zich op zoo'n zelfwegende machine en wierp een stuiver in 't gleufje. Maar de machine was op zoo'n gevaarte niet berekend cn weigerde te werken. De slager eischt nu zyn stuiver terug, doch de eigenaar weigert. Vandaar het proces 1 — Dan hebben de dames, die te Scheveningen de baden gebruiken, het vrij wat plezieriger; dezen amuseeren zich allerdolst met de zoogenaamde „montagne russe" een lange baan met vele hoogten en laagten, waarlangs men heenglijdt op een klein wagentje zooala de kinderen 's winters met een sleetje langs een hellend vlak. De kunst is, dat men zoo vlug cn netjes neerdaalt, dat men de volgende hoogte van zelf weer op schuift, 't Is een heele slag, net als 't kegelen; maar de vreugde is uitbundig. Och ja, een mensch moet toch wat te doen hebben! — Ten genoege ook der reizigers is het, dat een Duitsche uitgever een „vrooljjke Baedeker" heeft in 't licht gezonden. Tot heden waren die bekende roode reisboeken alleen nuttig; de niejiwe zijn er vermakelijk bij. En de reizigers hebben wel eens een vrooiijkheidje noodig, als ze 's morgens uit hun hotel vertrekken, uitgeleid door een aantal wipstaarten, die allen buigen als knipmessen. Ze merken dan maar al te vaak, dat ze danig gesneden zjjn, maar kunnen tegen zooveel beleefdheden toch niet mopperen. Dat gaat niet. — Aardig is het antwoord, dat een hotel-houder gaf, wien werd geraden een inrichting voor longlijders van zijn zaak te maken, en dus vaste logés te hebben in plaats van de losse. „Neen", sprak de ervaren man, „losse zijn beter, dat gaat: er in, geschrabd en dan er Keer uit." — Dan is koning Oscar van Zweden een vrij wat royaler gastheer I Die koning heeft alle gekroonde hoofden van Europa tegen 't najaar uitgenoodigd om met hem op de elandenjacht te gaan. 'tZou wel aardig wezen al de monarchen eens bij elkaar te zien, zich vermeiende met het weidspel. Als ze dan onder een glaasje sherry maar geen onvoorzichtigheden zeggen; er mocht er eens een zoo ridderlijk zijn om bij gelegenheid van de gesproken woorden misbruik te maken, zooals bij de laatste verkiezingscampagne een Geldersch edelman met de woorden tan een jachtgenoot deed. Zooiets zou onder vorsten toch wel een onmogelijkheid wezen 1 — Een man te Chicago, die weinig eerbied aan den dag legde voor alle regeeringspersonen en openlijk de regeering loosheid of de anarchie verkondigde, is aardig te pas gekomen! De kastelein greep dezen heethoofdigen broeder en maakte, met behulp van eenige bezoekers en een aantal verfpotten, van diens lichaam een levende nationale vlag. Onderden toevloed van velen, ijlde de anarchist naar het gerecht en diende een aanklacht in. De ververs werden tot boete van ] 2 gulden veroordeeld, die hun later nog werd kwijtgescholden. — Ook te Amsterdam zijn een paar heethoofden aan den gang geweest. Een razende barbier heeft met zijn scheermes belangrijke wonden toegebracht aan zijne huisvrouwe, zonder dat men de oorzaak tot die euveldaad kan gissen. Vermoedelijk is de jenever ook hier weer de aanleiding. Een prettig idee om door zoo'n heer dagelijks bij den neus te worden genomen. — Yan een collega diens baardscheerders wordt verhaald, dat, toen hij een zijner klanten eens sneed, en deze zich daarover beklaagde, hij knorrig antwoordde: „Denk je, dat ik voor een stuiver je soms de heele strot kan afsneden? Dan mot je bij een knoeier wezen 1" — Een andere Amsterdammer, zekere Yan Zijl, die een paar maanden in de doos moest, en opgehaald zou worden, heeft zich in het bed zijner kelderwoning teruggetrokken en de bedstede letterlijk gebarricadeerd, dreigend ieder dienaderen dorst, dood te schieten. Toen de politiemacht eindelijk de barricade had vermeesterd en beklommen, vond zij v. Z. doodj hij had zich geworgd! — Ja, in dat Amsterdam gebeurt iets. Wij Nederlanders, hoeven waarlijk den neus niet op te trekken voor Parijs. Een onzer organen, heeft deze week den raad gegeven, om doodeenvoudig alle café'cftantant» te verbieden; het blad verwachtte, dat dan de hoofdstad er vrij wat fatsoenlijker zou gaan uitzien dan tegenwoordig, 't Is waar, die caféchantants zijn schandelijke inrichtingen, waar menig jongmeDsch zedelijk en lichamelijk te gronde gaat. Of men ze evonwol zal kunnen uitroeien, is de vraag. We zullen er al evenmin van verlost kunnen worden als van de vele examens, die aan onze algemeene domwording (verdomming) medewerken. Misbruiken, die eenmaal wortel hebben geschoten ontwortelt men niet zoo makkelijk. — In andere landen is het trouwens in dat opzicht al niet veel beter. Zoo was er dezer dagen een toelatings-examen voor de Militaire Academie te Santhurst in Engeland, en daar werd per ongeluk een algebrasom foutief opgegeven. Toen de flater gemerkt was, werden de aspiranten opnieuw saamgeroepen om een nieuwe som te maken. En wie moesten de reiskosten betalen ???.... de aspiranten! —- Voor een gewoon menschenverstand is het ook onbegrijpelijk, waarom men de aspiranten, die zich in ons land aanmelden voor de marine, eerst schriftelijk examen laat doen en ze daarna weer naar den Haag laat reizen om gekeurd te worden. Worden ze afgekeurd, dan mogen ze aan 't mondeling examen geen deel nemen. Een alledaagsch sterveling zou meenen, dat er met de keuring moest worden begonnen om dus doende reis- en verblijfkosten te doen sparen. Niet alzoo redeneeren de hoogere machten. De Eaagsche hotelhouders konden de inrichting niet leter gemaakt hebben, d.i. niet voordeeliger voor zich. — Van heel veel tact gaf deze week ook een Harlinger koopman blijk, of eigenlijk, geen blijk. Bij een Eindhovensch fabrikant bestelde hjj een baal manufacturen, die ook werden afgezonden. Nog eer hij ze ontvangen had, meldde hij de ontvangst, tevens op verschillende dingen aanmerking makende. Hij eindigde met de mededeeling, dat, als de fabrikant zoo en zooveel van de rekening wilde korten, deze over het restant kon beschikken. De fabrikant telegrafeerde en vond zijn baal nog te Zwolle; onmiddellijk werd die terugontboden en den Harlinger klant gemeld, dat er genoegen werd genomen met de korting en over 't geld zou worden beschikt. Zoo werd de bedrieger bedrogen. — Een ander koopman uit de Provincie is te Amsterdam (alweer te Amsterdam!) leelijk te pas gekomen. Terwijl hij Dinsdagnacht rustig en wel in het hotel du Passage lag te ronken werd hem zijn portefeuille ontvreemd, waarin ƒlOO aan papier en een wissel van ƒ377 op de Twentsche bank. De knip op de deur is maar altijd het beste. Ook wordt er wel eens geld als gestolen of verloren opgegeven, dat men op heel andere wijze is kwijtgeraakt en waarnaar men maar liever geen onderzoek instelt. —Een heerteScheveningen, die niet heel wel is in den „grooten toon, waarop de boeren den hoed dragen", heeft op de hoogte van „Seinpost" een klein kind aan de armen eener zorgende dienstmaagd ontrukt, en wilde het daarna in zee werpen. Gelukkig bleek de meid geen katje om zonder handschoenen aan te pakken; ze vloog op den krankzinnige aan en zptte zoo'n keel op, dat de kinderroover zijn buit weer losliet en nu zelf in zee liep, waar hij voorover stortte. Door het kordaat gedrag van den stoelenknecht Pluim, werd de drenkeling gered en naar zijn woning gevoerd, waar de dankbare familie den edelen redder beloonde met... dertig cent. —- De paling schijnt het thans zelfs in het water te benauwd te kragen; zulk een dier kan anders nog al tegen een j beetje vochtigheid, maar deskundigen zeggen , dat de vele regens de diertjes toch te bar Van Texel wordt ten minste gemeld , dat daar de paling uit het water komt wandelen en tusschen het gras aan de oevers komt uitrusten. In het troebele water is het nu op Texel inderdaad goed visschen, zooals blijkt uit de mededeeling, dat één visschersfamilie aldaar 300 pond paling ving, die aan het door de regens troebel geworden water trachtte te ontkomen. — Op het gebied der visschen komen thans allerlei wondorbaro rei sbliynsagou roor.' Ia mo Joar niet verleden week bij Terschelling een visch gevangen, bij welks beschryving alleen een mensch reeds siddert en beeft. Luistert: de kop des watermonsters was die van een /taai, en het lichaam dat van een zeeduivel ; bij dat al had het beest zware vleeschvinnen en een langen, vleezigen, ronden staart mei platliggende staartvin. In den bek zitten platen met tanden gewapend, en ook buiten op het lichaam zitten stekels. Niettegenstaande al die verschrikkelijkheden leverde de vangst van het oceaanmonster niet veel moeite, want het was dood. — Hoe de zaken soms overdreven worden, lazen we onlangs in een buitenlandsch blad. Men weet, dat er te Amsterdam een aquarium is, in of bij een eetlokaal, waar men dus t' eiken ure versche visch kan krijgen. En wat zegt het buitenlandsch blad? Ongeveer het volgende: „Te Amsterdam bevindt zich in een restaurant een aquarium, waarin allerlei visschen rondzwemmen, die een papiertje om den hals hebben hangen, waarop nummer en prij3 van elk exemplaar is aangegeven. Krijgt nu de bezoeker lust in zulk een visch, dan geeft hij het nummer op aan den oppasser, die dan met zyn tricotpakje onmiddellijk in 't water plonst en den aangeduiden visch al zwemmende zoekt te bereiken , wat niet zelden aanleiding geeft tot een grappigcn wedzwem. Er zijn misschien nog Franschen, die aan zulke verhalen gelooven. — 't Ware te wenschen, dat het bericht uit Ylaardingen ook niet waar was, waarin wordt gemeld, dat daar een kind is gevonden op een zoldertje en in een fruitkist. Het meisje is acht jaar en was daar vier jaar opgesloten geweest door de stiefmoeder, met medeweten van den vader, den eigen / vader. Stiefmoeders krijgen vaak onverdiend de schuld, maar die Vlaardingsche is een exemplaar van 't leelijkste soort. — Dan handelde van de week de grootmoeder anders, die met haar kleindochter op het Vreeburg te Utrecht wandelde, waar 't kermis was. Het kind wilde zoo graag eens draaien; de oude vrouw had er niet tegen, maar 't kind kon er toch alleen niet in. Een koen besluit werd genomen en uitgevoerd: het kind wordt op een pêêrd gezet en grootje bestijgt met haar stramme beenen een leeuw, daarbij geholpen door den draaibaas. In den beginne ging alles goed en bestemoer bad een pret als zes. Maar och arme! wat is bestendig op dit wereldrond. Door het draaien wordt grootje draaierig, toen duizelig en valt eindelijk van haar brieachenden leeuw ter aarde. De geheele draaitocht stond dadelijk stil en grootje werd getransporteerd naar een poffertjeskraam , waar zij zachtjesaan weer bijkwam. --- Buitenlandsch overzicht. Duitschland. Dinsdag namiddag te drie ure lichtte het Duitsche eskader te Kroonstadt het anker en stoomde weg onder de donderende saluutschoten der Bussische vloot en forten. Nadat keizer Wilhelm van het Bussische keizerpaar had afscheid genomen, stak ten half vijf de „Hohenzollem" in zee, onder een hernieuwd saluut der Bussische vloot, die zich in slagorde had opgesteld , en op welke het Pruisische volkelied werd aangeheven. Keizer Wilhelm heeft alle reden tevreden te zjjn over de ontvangst aan het Bussische hof en van de zijde der Bussische bevolking. Misschien zou het wel wat gewaagd zijn hieruit te besluiten, dat er geen gevaar meer bestaat voor een oorlog; maar toch kan men zich moeieljjk voorstellen, dat de kansen op het behoud van den vrede niet zouden toegenomen zijn, nu de vriendschapsbanden tusschen de beide hoven zooveel nauwer zijn toegehaald. Ongetwijfeld was het doel van den Duitschen keizer, door een toenadering tusschen Duitschland en: Busland een vreedzame ODlossing der hangende geschillen te bevorderen. In Busland kende men dit doel, en de schitterende ontvangst, daar den jeugdigen keizer bereid, schijnt te mogen worden aangenomen als een afdoend bewijs, dat ook Busland zulk een oplossing wenscht. Veel geruchten zijn er in omloop omtrent hetgeen tusschen de beide monarchen of hun raadslieden verhandeld is, doch met zekerheid is daarvan niets bekend en eerst uit de latere gebeurtenissen zal men eenigermate kunnen opmaken, welke staatkundige resultaten de reis naar Busland heeft opgeleverd. Boulanger zal zijn nederlaag bij de stembus wel grootendeels te danken hebben aan den afloop van zijn duel met den minister Floquet. Een generaal , die met den degen in de vuist niet opgewassen is tegen een zestig-jarigen advocaat, maakt uit den aard der zaak op een Franschman geen gunstigen indruk. Intusschen geeft hij den moed nog niet op om weder in de Kamer te komen. Hy heeft verklaard dat hij voort zal gaan zich bij elke vacature candidaat te stellen en dat zijn candidatuur in het departement der Somme reeds verzekerd was. — De Parijsche gemeenteraad heeft besloten 20 werklieden uit verschillende vakken de tentoonstelling te Kopenhagen te doen bezoeken, waarvoor 14.000 francs is toegestaan; 15 werklieden naar de tentoonstelling te Barcelona te zenden en 15 naar die te Glasgow, waarvoor gezamenlijk 21.000 francs is aangewezen. De werklieden zijn gehouden bjj hun terugkomst den gemeenteraad een verslag te doen toekomen omtrent hun bevindingen. Rusland. Men verneemt, dat het denkbeeld van onafhankelijkheid der Balkanstaten bij den czaar ingang heeft gevonden, en dat hjj ten opzichte van Bulgarije bereid is tot concessiën, maar er op staat, dat prins Ferdinand van Coburgaldaar uit het land verwijderd zal worden, waaromtrent de czaar bij Duitschland groote tegemoetkoming vindt. Keizer Wilhelm zou namelijk aan den prins van Coburg den eisch stellen, den overweldigden troon te verlaten, teneinde plaats te maken voor een vorst, met wien alle mogendheden konden instemmen. Italië. Men maakt zich eenigszins bezorgd over den gezondheidstoestand van koning Humbert. Voor enkele dagen overviel den koning op zijn rois van Monza naar Bome een flauwte. —OpdeFransch- Italiaansche grens heeft een voorval plaats gehad, dat gelukkig geen ernstige gevolgen na zich zal slepen. Eenige Italiaanscha soldaten, die gekampeerd waren te Chevicres, verkeerden in de meening dat de obelisk van Ment- Genérre daar ter plaatse de grensscheiding uitmaakte. Het bleek hun echter dat de werkelijke grenslijn over een ander punt getrokken was, dat zij reeds gepasseeid waren, zoodat zij zich op Fransch grondgebied bevonden. Spoedig keerden zij terug, maar twee sergeants, die een oogenblik achtergebleven waren, werden door een vijftigtal Fransche soldaten omringd, die hen gevangennamen en naar geleidden. De commandant daar stelde hen echter terstond in vrijheid en zij keerden naar hun compagnie terug. Het blijkt thans dat het meermalen voorkomt dat Italiaansche of Fransche soldaten, hetzij met opzet of toevallig, de grenzen overschrijden. Vergrijpen van dezen aard zullen echter in 't vervolg ernstig worden gestraft. ---