Geschiedenis van de week. Zich duidelijk uitdrukken is een kun»t, die weinig menschen verstaan; de meesten zeggen te veel of te weinig. — Zoo de burgemeester van een klein stedeken, die de brandweer ter inspectie opriep tegen Dinsdag den zooveelsten September, „'s morgens te 11 uren". „Mocht het echter 's morgens regenen", zoo heet het verder, „dan zal genoemde inspectie 's namiddaags plaats hebben; regent het echter 's namiddaags, dan gaat gezegde inspectie 's morgens door". — Verkeerd verstaan deed boer Harmsen uit Meierloo den president der Zwolsche Rechtbank, schoon deze zich zeer duidelijk uitdrukte. Harmsen was opgeroepen als getuige in een schelden vechtpartij, en was „nêêt al te best bi ziin geheur." Na de gebruikelijke eedsafneming vroeg hem de president: „Is u, getuige, van deze zaak "öök~ iets ter oore gekomen?" Harmsen lei de hand achter 't oor, naderde met zijn hoofd den president en vroeg: „Wa blêêf?" De president vroeg met een knorrigen nadruk in Harmsen's oor: „Of. .je.. der.. ook.. iets van.. ter.. oore .. ge.. ko .. men .. is ?!" Harmsen had hem nu verstaan en riep met alle kracht van een doof ■ taensch: „Datzo'k geleuven, president! j3O wisse: drêê konkels ,l dao 'k nog hardheurig van binne; mtin êêne rechteroor düüt noch niks niemedalle - as soezen !1" — Ook omtrent de behoeften der Antwerpensctó slachtoffers heeft men elkaar niet al te bist verstaan: terwijl toch sommigen lazen, dat *-im worden overgestuurd om de werkstakude laders en lossers der schepen aldaar in hu opzet te stijven. — De Rotterdamsche werkiaking die een grooten omvang aangenoma had en een ernstig karakter droeg, is « thansils geëindigd te beschouwen. De werklieden uebbèn gedeeltelijk hun zin gekregen. — Hoezoo'n werkstakingskoorts aanstekelijk werkt, blijkt uit de omstandigheid, dat ook te Amsterdam sommige laders en lossers onwillig zijn geweest om te arbeiden: zelfs de bestuurders der „Aapjes" zijn daar vrijwillig van hun hoogen troon gestegen en hebben de leidsels neergelegd, tot ze f 0,50 minder huur behoefden te betalen. Gelukkig, dat de trambestuurders met hun „oplichten" en „afzetten" voortgingen; anders zou 't erleelyk hebben uitgezien. — Te Leeuwarden staken al de meisjes van een naaiwinkel de naalden in 't spek, en ook do spoorwerkers tusschen Krom- Tooit en den Bosch wierpen de spoorstaven ; verre van zich. — De kroon in deze nieuwig' heden spant natuurlijk Amerika, waar in Da venport de leerlingen eenparig van school zijn weg\ gebleven en liever dom willen sterven dan van \de tegenwoordige „beulen" wat te leeren! Ze \komen niet weerom, of alle straften moeten Afgeschaft en alle thema's verbannen worden! V- Wie die thema's uitvond, heeft ook wat op xyn geweten! - Dat wereldjen vertoont al * We zaken, en vooral dat Amerikaatje! Somtijds Vaagt een mensch aan zyn dierbaar eigenzeivers-ikkie „zou 't wel heusch waar zyn?" — Zoo wordt nu weer uit lowa bericht, dat daar ' iemand de gelukkige bezitter is bevonden van een Holstein-Friesche koe, die in de week van 14-20 Juni zooveel melk heeft geleverd, dat er 34 Vi Engelsche ponden boter van kon worden bereid. Dat is nu nog ereis een „aardig melkkoetje 1" Gelukkige bezitter!! — Minder fortuinig was deze week een mijnheer te Londen, die naar de meening van 't publiek „sprekend leek op Jack the Ripper" dien N. B. niemand kent en die door geen levend wezen „met kennis" ooit is gezien. Maar 't volk riep : „daar is Jack!" en ze wierpen den man met steenen en maltraiteerden hem zoodanig, dat de stakkerd in een politiebureau moest vluchten, waar bi) onderzoek bleek dat de man een eerzaam reiziger in kogeltjes-blauw was. Hij werd in een ander gewaad gestoken, en dus „vermomd aan de klauwen der woestelingen ontrukt". — Ook vreemd is de aankondiging, die een postbeambte in een Duitsch blad plaatst, om de wereld bekend te maken, dat zijn engagement met Früulein Strohhülse af is, ofliever, om de redenen aan te geven, waarom 't af is. Enkel en alleen, omdat Fraulein Frederike Strohhülse maar geen smaak kan krijgen in de streek, waar hij woont (hst Ertsgebergte!) en omdat de oude Strohhülse en zijn vrouw hun kind niet aan zoo hooge (of lage, al naar men wil) temperatuur durven toevertrouwen. — Hoe i vreemd dit verhaal ook sc'iijne, 't is toch geloofwaardiger dan wat een Amsterdamsche juffrouw haren tandarts verzekerde, die deel-: ' nemend vroeg: „En hebt u veel pijn?" „On-j ■ ,\ drageiyk, h . . . mm!" was 't antwoord. ,En komen de aanvallen vaak terug?" „Om de ▼Uf minuten!" „En duren ze lang?" .Nooit korter dan een kwartier hh . . u . ..mmm!!" — Tot de meer alledaagsche en practische berichten behoort de mededeeling, dat in sommige snoeperijen der kinderen loodchromaat is gevonden, een zeer ernstig vergif, waarvoor niet genoeg kan worden gewaarschuwd. — We verheugen ons steeds over de groote belangstelling, welke in de volksgezondheid wordt betoond, doch moeten ons bij herhaling verbazen over de onverschilligheid, waarmee de gezondheidscommissieën den „Nederlandschen volksdrank" voorbijgaan. — Volgens deskundigen is sommige jenever zoo sterk met vitriool aangezet, dat ze zeer stellig vergift wordt, en dan heeft men nog de vele binnen- en buitenlandsche bieren, en de cognac! Wat toch de reden zijn mag, dat die dranken ook niet worden onderzocht!? — Lang kunnen de autoriteiten soms een bestaand misbruik of een gebrek aanzien, zonder er iets aan te doen. — Zijn er op het eindje spoorweg Enschedé-Borkelo niet herhaaldelijk ongelukken gebeurd, steeds door dezelfde oorzaak, die men kende en toch niet verhielp. Thans circuleert te Enschede een verzoekschrift aan den Minister van W. H. en N. met verzoek om den weg te laten verbeteren, zwaarder machines in gebruik te stellen en klokken aan de verschillende stations te plaatsen. Een mensch moet zich maar weten te helpen; anderen laten in den regel wel een beetje lang op zich wachten. — Een aardig staaltje van vindingrijkheid in de zelthelpkunst gaf een broeder te Yperen, dat Yperen waar „de dood van Yperen" vandaan komt. Voor een deftig huis hield daar verleden week op een morgen een lijkwagen stil. Niemand in de buurt wist, dat daar „een dooie" in huis was en keken vreemd op of haastten zich op een kappersdrafje naar de deur der woning om als toeschouwers den buurmansplicht te vervullen. Maar wat zetten de toegesnelde buren groote oogen op, toen de koetsier den somberen wagen opende en er een zeer „aardig mammezelleken" uit kwam springen, 't Was het nieuwe dienstmeisje, die met den bestuurder der lijkkoets „eerlijke verkeering" had. ' Franske had „zinen ïykkoets" „maor eikes genomen" en zijn „herteken" overgebracht. „Nou nog de sluutkorf, Franske, Zulle?", en de mapd der schoone werd mede uit den wagen getild. . De Yperaars mopperden wel een lutteken, maar vonden 't idee toch practisch. — En nu hebben we een geschiedenisjen te vertellen van een slimmen kastelein, die zoo leep was, dat hij zelfs een politie-agent vergauwde, en dat wil wat zeggen. De agent kwam na „verloftijd" en eischte een borrel; de kastelein, jeen kwaad vermoedende, schenkt den overlaten bezoeker een nachtmutsje in, en nadat deze zijn glas geledigd had ('t is opmerkelijk, dat do heeren steeds eerst hun glaasje leegen!) legde hy een dubbeltje neer, zeggende: „onthouw je dag" (wat eigenlijk nacht had moeten wezen!) Maar de kastelein schoof het dubbeltje terug en zei met een ondeugend zoet lachjen: „Meheir, na bezetten tijd betalen _de gasten hier steeds het dubbele der boete, die ik beloop; dat is tarief!" — De agent wilde later de hooge som van 40 gulden niet betalen, en nu heeft de kastelein hem gedagvaard. — Een oud spreekwoord luidde reeds: „Leer om leer! loer jo m{J ik loer je weerl" — Zoo heen en weer trekken doet een gezelschap Zigeuners uit Warschau, die telkens van Bergen-op-Zoom naar Rozendaal worden getransporteerd en dan van daar weer naar Bergen op-Zoom trekken, en niet naar België, zooals de bedoeling wis. Indien deze lui zonder middel van bestaan zijn,' zou men ze eenvoudig als landloopers kunnen behandelen, zonder er zooveel drukte om te maken. We hebben al zooveel last van dat gespuis gehad, dat er eindelijk wel eens krachtige maatregelen mochten worden genomen. Met eigen landgenooten maakt men zooveel jomslag niet. — Uit Arnhem vernemen we, dat daar weer erge dieverijen zijn gepleegd; een j slecht begin van den winter! Vooreerst zijn daar op een bouwland by den Musschenberg al de mangel. wortels weggekaapt, dio daar te/velde stonden. , Die diefstal heeft plaats gehad tusschen Zater. dagmiddag eu Maandagmorgen.' Zulke dieve, rijen in de open lucht zijn dtjbbel gevaarlijk, omdat men toch niet steeds tfcn oppasser by i elk stuk land kan zetten. — Evenmin kan dat . bij een weide plaats hebben, én daardoor was j het dan ook alleen mogëijk, dat een \ Arnhemsche bakker, Woensdag zijn paard uit de weide willende halen, het'fcest niet vond. [ Een dief had het dier vóór dioi tyd uitgeleide I gedaan I I --- BUURPRAATJES. XLVII. Berend. — Goeden avond buurman. Nog welvarend? / j I ! 1 Gart Jan. - Uitstekend. Berehdbuur ook wel? En de vrouw? Berend. — Gelukkig best in ordo. Hoe ia 't nu verder met d 6 schoolwet in do Kamer gegaan ? Gart Jan. — Dat zal i*. j'o zeggen, buur. By de stemming over het al of niet subsidieeren van het bijzonder onderwas, hebben de liberalen getoond, dat zij voor het beëindigen van den schoolstrijd wat over hadden, doordat zij vóór de aanneming van dat punt stemden. Artikel 192 van de nieuwe grondwet of 194 van de vorige zegt, dat het openbaar onderwijs een voorwerp van aanhoudende zorg der Regeering is, en het onderwijs overigens vrij is. Nu ia het bijzonder onderwas dit ook geworden, daar het ook door den Staat wórdt gesteund. De liberalen zijn dus weder even toegerend en toeschietelijk geweest als altoos. Er is, even als dat zoo vaak reeds gebeurde, tegemoet gekomen aan vermeende grieven, op gevaar af dat die toegefelijkheid hen later ook weder zal berouwen. Maar wat hadden de liberalen nu van de kerkelijke heeren terecht mogen verwachten? Berend. — Natuurlijk, dat ook aan een vurig verlangen der liberalen werd voldaan. Gart Jan. — Dat kan iedereen nog wel begrijpen. En als jij dat begrijpen kunt, Berend, waarom zouden die heeren in Den Haag het niet kunnen vatten ? De liberalen wenschen het beginsel van leerplicht in de wet opgenomen te hebben. De heer Borgesius en zeven andere heeren hadden daartoe een voorstel gedaan. Maar wat denk je, dat het gaf? Niemendal. De geheele rechterzijde nagenoeg houdt den mond dicht, ze laten de liberalen praten zonder het te tellen en eindelijk komt er een woordvoerder van die 'partij en verklaart, dat er op dit oogenblik niemendal van komen kan. Berend. — Wel, die behandeling is niet heel netjes! Dat zwijgen is zeker afgesproken werk. Gart Jan. — Vroeger hebben de heeren verklaard, dat z\j er in beginsel niet tegen zijn, en nu 't ter sprake wordt gebracht, wordt de geheele zaak dood verklaard. Waarlijk de heeren van de rechterzijde hadden, nu aan hunne bezwaren werd tegemoet- gekomen, zóó niet moeten handelen. Daar kwam nog b\j dat die heeren niet verlangden, dat de Minister den leerplicht ook dadelijk zou invoeren; o neen, ze wenschten dat niet Yóór 1893. De Regeering had du 3 tyd genoeg om wettelijke bepalingen voor te bereiden. Daarenboven was er door de groote vereeniging Volksonderwijs reeds een ontwerp tan wet klaargemaakt, dat heel goed in elkander zit. Maar de heeren der rechterzijde willen er niet aan. Ze zien er dwang in en zeggen, dat de ouders daarin vrij gelaten moeten worden, of ze hunne kinderen willen laten onderwijzen ja, of neen. En dat is dom. Wie worden er ongelukkig door gemaakt, de ouders of de kinderen ? Die stakkers doen, wat hunne ouders hun zeggen en als ze later groot zijn, vloeken ze die ouders, die ze in hun jeugd niet in staat gesteld hebben, om het verder in de wereld te brengen. Dan zien ze hunne dorps- en stadgenooten hen voorgaan, als er wat te verdienen is, terwijl zij gedoemd zijn op den lagen trap te blijven, waarop zy geplaatst zijn. En de eisch van het weten wordt van jaar tot jaar hooger, want de wereld wil en moet vooruit, al zijn er dan ook die alle middelen beramen, om den vooruitgang to stuiten en met alle macht tegen te werken. Berend. — Wel foei, men moest in den tegenwoordigen tyd toch begrijpen, dat de kinderen goed onderwezen moeten worden, indien ze later eene goede plaats in de maatschappij zullen bekleeden. Gart Jan. — De Staat eischt wel, dat de ouders hunne kinderen niet lichamelijk mogen benadeelen, waarom kan diezelfde Staat ook niet eischen, dat de ouders ook de geestelijke belangen van het kind niet verwaarloozen ? Is dat dan wel dwang? Berend. — Je hebt groot gelijk, buur. Gart Jan. — En dan wil men nog vertellen, dat het schoolrerzuim zoo groot niet is. Nu, laat ze dan do scholen ten plattenlande maar eens bezoeken. Dan zullen zo, het wel zien: daarenboven is het honderden malen gezegden geschreven. Gekheid! Het is doodeenvoudig niet willen voldoen aan het billijk verlangen van de liberalen, en aan een dringend volksbelang, dat door ieder kamerlid moet behartigd worden. Eén ding is echter verblijdend: toen in 1857 de onderwijswot gemaakt is, kwam het onderwerp niet ter sprake; in 1878 maar ter loops en nu stemden alle liberalen er vóór. Het zal dan ook waar zijn, wat een der heeren zeido, dat het geèn twintig jaar meer duren zou of het beginsel zou tot wet verheven zijn. Nu 't is te hopen, in 't belang van Neerlandsjeugd. Berend. — En de stemming over die zaak liop natuurlijk ongunstig af? Gart Jan. — Natuurlijk, 38 liberalen vóór, 46 van do rechterzijde tegen. Indien men de bladen er over leest, dan blijkt het, dat men over het algemeen met den afloop dezer zaak lang niet tevreden is. Toen do arbeidswet behandeld werd, is er reeds gezegd, dat do zaak b\j de behandeling der schoolwet to pas kwam en nu wordt zij doodeenvoudig ter zijde gesteld; er zijn in onj land toch nog meer menschen, dan alleen aanhaugers van de rechterzijde 1 Wat tal van vereenigingen en bonden uit het volk hebben er naar verlangd en nu zullen zg allen teleurgesteld zijn! Berend. — Was er nog meer te behandelen? Gart Jan. — Nog werden er eenige geldelijke zaken geregeld, vooral ten behoeve van gemeenten, die door de kosten van het onderwys te zeer gedrukt werden; maar toen was de pret uit. Een paar dagen later had do beslissing plaats. Do wet werd aangenomen met 71 tegen 27 stemmen. Berend. — Dus hebben vele liberalen toegegeven ? Gart Jan. — Juist, nu Ik hoop, dat het nu in ons land beter zal worden. Nu zal de schoolstryd uit zijn. Wij zullen zien. Ook, of wy het op onze belastingbiljetten zullen merken. Voor architecten zal er zeker een goede tyd aanbreken, want nu zullen er wel eenige scholen bijkomen. Als het onderwys er nu maar beter door wordt. Berend. — Gy schynt er nog niet veel mede op te hebben, buur? Gart Jan. — Neen, buur, eeriyk gezegd: niet veel. Als ik bedenk, dat deze wet tot stand gekomen is door de samenwerking van twee partijen in het land, die elkander niet kunnen uitstaan en die elkander, zooals ons de geschiedenis van ons Vaderland leert, haten en haten moeten met een innigen haat, dan wil er bij mij maar moeielijk de gedachte in, dat deze wet tot waarachtig heil, in het belang van het volk is gemaakt, en ben ik eer geneigd te denken aan een vereenigde macht, die de scholen der liberalen, zooals de openbare scholen tegenwoordig gescholden worden, ten onder wenschte te brengen. En daar heeft het ook veel van, want niet alleen zyn de kerkelyke partyen gelijk gesteld, maar haar zijn meer voorrechten verleend dan aan de openbare scholen. Immers de door het rijk met geld ondersteunde scholen zyn er niet aan gehouden, dat zy de denkwijze van anderen niet mogen krenken; zy mogen dat wel biy ven doen. En of het onderwys er veel door verbeteren zal, b*twyfel ik zeer. Al zyn er voorwaarden verbonden aan de ondersteuning der byzondere scholen, toch zal het hier en daar met die voorwaarden wel zoo heel nauw niet genomen worden. De tijd zal het leeren. Ik stel my zoo voor, dat er b.v. in bijzondere Katholieke scholen, die van geestelyke orden uitgaan, niet heel veel verandering zal gebracht worden. Maar 't ia te hopen, dat ik my daarin vergist zal hebben. Berend. — Ik hoor het al, Gart Jan, je bent niet zeer in je schik. Gart Jan. — Geen wonder dat Domela Nieuwenhuis ook tegenstemde. Hij wilde natuurlijk geheel kosteloos onderwijs, en had met dat verplichte schoolgeld dus niet veel op. Maar wat anders, buur. Heeft rooie Manus vergunning? Bjsrkkd. — Hoe vraag je mij dat zoo? Ik kom nooit by hem. Gakt Jan. — Nu dat wil ik wel gelooven; maar anders mocht jo hem wel waarschuwen tegen verkleede politiebeambten. De procureursgeneraal hebben namelijk eene aanschrijving van den Minister gekregen, waarin de ijver der politie zeer wordt geprezen, by het opsporen van verkoop van drank in 't klein zonder vergunningsrecht. Evenwel mogen de politiebeambten niet verkleed als gewoon burger, met veel moeite iemand trachten over te halen hun te tappen en daarvoor geld aan te nemen. Zij moeten doen net als ieder ander; bestellen en zien of zij het krijgen. Zoo 't hun niet verstrekt wordt, mogen zy niet 'meer aandringen. ■ Berend. — Nu, ik vind ook, laat ze beboeten of bekeuren als er eene overtreding plaats hééft, maar laat ze niet iemand dwingen om eene overtreding te doen. Maar als ik Manus zie, zal ik 't hem zeggen. Maar kom aan, 'k moet weg. Gart Jan. — Wat haast; ik wou je nog iets over de staatsbegrooting vertellen. Berend. — Doe dat een volgenden keer maar eens; gegroet hoor! ik wil geen knorren van Hanne hebben, zooals verleden week. Toen hebben we zoolang zitten babbelen 1 Gart Jan. — Nu, W6l te rusten dan. --- Brieven uit Gelderland’s Hoofdstad. We liepen verleden week aardig kans om naast een s/arfsapotheker en de noodigo stadsvroedvrouwen ook een s/arfsdansmeester in ons midden te zien rondhuppelen. De heer W., de zoon nl., had zich tot den Raad onzer gemeente gewend met beleefd verzoek om gezegden titel — .stadsdansmeester" — to mogen voeren. Onzo vroedschap heeft evenwel gemeend, hem dat verlof niet te kunnen geren, 't geen ons voor :den heer W. spijt, want we hadden hem dien titel gaarne gegund. Eigenlijk kon de Raad toch wel eens gelijk hebben; wat toch heeft de qualificatie te beduiden ? Indien do heer W. nu nog door do stad of de gemeente was aangesteld of gesalarieerd werd, was 't iets anders; maar daarvan is niets aan. En met welk recht zou de Vroedschap den heer M. uit Deutichem niet den titel van „gemeente dansmeester" hebben kunnen geven, als ze 'a heeren W.'s zin haddo gedaan, en indien do heer M. om dezen titel haddo gevraagd, wat hij niet heeft gedaan. Er schieten gelukkig nog titels in menigte over! „Professeur de danso" schijnt ons de verkieaeiykste toe; en sedert van een snijder een kleermaker, van een kleermaker een tailleur werd, en deze weer in een laylor vorpopte, mag een dansmeester wel „professeur do danse" heeten. Waarom niet ? Het vak is nuttiger dan menig ander, on do uitoefening er vau eischt talent in armen en beenen beide. Ia veel andere betrekkingen is eenige handigheid alleen reeds, voldoende. I Gewichtiger besluit werd door de vroedschap genomen in zake de rioleering. Er zal nl. gelegenheid worden gegeven aan de eigenaars der verschillende huizen, om het vuile water, het zoogenaamde .zinkwater" te loozen in de geineente-rioleering, welker pijpen onder de straat zyn gelegd. Bü wijzo van belasting zal één gulden worden geheven van elke uitloozing in het openbaar riool; eerst was één gulden voor elk pand bedoeld, doch met het oog op de openbare gezondheid is thans elke uitloozing belast, zoodat een vereeniging van eenige kleine huizen mogelijk is. Indien men zoo op zijn dooie gemak door de straten onzer goede stad wandelt en de schoone winkels beschouwt, denkt men er gewoonlijk niet aan, dat er beneden onzen voet zooveel werkt en woelt. Vooreerst bevinden zich daar toch de gas buizen, welke aan de gasfabriek beginnen , en, evenals de aderen van het menschelijk lichaam, in fijne vertakkingen binnen de woningen uitloopen. Die buizen zijn aanhoudend inet gas gevuld, en verbreiden het nieuwe licht naar alle zydeD. (Van het nieuwste licht merken we hier nog weinig!). Naast de gasbuizen loopen de aderen, die uit de groote levensbron frisch drinkwater doen stroomen door heel het lichaam onzer stad, en tot bevordering der gezondheid zooveel bijdragen. Van de fabriek naar het hoogréservoir, en van hier tot naar de bovenste verdiepingen is een aanhoudende strooming, zonder dat de rustige wandelaar er iets van vermoedt. En dan liggen daar thans nog bij de colossale afvoerbuizen, die al het vloeibare vuil onzer stad opnemen en in de rivier uitwerpen. Voortaan nu, zal, zooals we zeiden, elke woning verlof kunnen krijgen om met deze afvoerbuizen te worden „aangesloten". Voor de volksgezondheid is deze maatregel zeer heilzaam. Voor het volk wordt tegenwoordig heel wat gedaan, dat moet gezegd worden; en al mogen nu sommige dier maatregelen eens minder goed uitvallen of minder verstandig zijn,ingericht; alle getuigen ze toch van een belangstelling, die weldadig aandoet. Daar ia b. v. ons Volkskosthuis in de Hommelstraat, waar de handwerksman tegen den prijs van f 4,50 's weeks goed logies en uitstekende voeding krijgen en\ voor f 1,60 een week lang logeeren kan. De spyzen zyn er eenvoudig, maar zeer voedzaam, , smakelijk en uiterst zindelijk toebereid. Wie uwer lezers 's Vrijdags eens do Arnhemschp markt bezoekt, sla gerust de Hommelstraat, u N de Steenstraat, eens in en brenge een bezoej aan het groote, nieuwe gebouw: hazenpepe, vindt h\j er wel niet, maar een bord heerlijke erwtensoep is in 't naderend jaargetij ook niet . te versmaden, en hij eet die daar voor luttel centen lekkerder dan in menige groote restauratie. De onderneming wordt gedreven met een uit aandeelen samengesteld kapitaal, doch is geen zaak der liefdadigheid, dus daarvan niet, ziet u I Tot de ondernemingen voor den werkman, waarin we minder heil zien, behooren die in sigaren , geheel „expressieveljjk" voor den werk-, man vervaardigd en door den werkman. Vóór eenige weken was de handel in dat artikel een ware woede! Op de markt bij de Sabelspoort stonden 's Vrijdaags niet minder dan drie kooplieden hun kelen rauw en hun longen lam te schreeuwen, allemaal in 't belang van den Nederlandschen werkman, „die toch ook zijn sigaar moest kunnen rooken, evengoed al 3 de grrroote mijnheeren"! Deze sigaren z\Jn alle vervaardigd van „ Deli-Sumatra-tabak", stinken dus niet, natuurlijk niet, (Deli-Sumatra!) en worden verkocht, de negen 5, tien ets., d. w. z. voor een dubbeltje krygt men 7 geurige sigaren ; plus een planteur en op den koop toe een panatella. Eer der weldoende kooplieden gaf in de plaats van den planteur een pakje sigaretten/ eerste kwaliteit, of ook wel twee „gedepoiƒ/ teerde" havanna's, alles om het hoofd tebied elf aan de steeds grooter wordende „congruentie}! 't Is aardig te zien, hoeveel begeerige handel\ worden uitgestoken naar den weldoener, die J [ leen in 't belang- van den werkman uit de Bi. tavierstraat te Amsterdam overkwam. \V Minder onschuldig dan die' vonden we een annonce in „hit Blaadje", waar ten behoeve alweer van den werkman, jeneverglaasjes worden aangeboden • tegen den spot- j prijs van drie cent. Die jeneverdrinkerU behoeft waarlijk niet aangemoedigd te worden; die is buiten en behalve dien al erg genoeg. Eiken Maandag toch ziet men een aantal zwabbers langs de straten zwieren, die Zaterdag al „vieravond" hebben ; gehouden en nu den Zondag nog met eef j: etmaal verlengen. Zulke kerels, die zich cl weelde permitteeren van twee dagen per wed te rusten, of liever dronken te z\jn, loopen a,;., onder de gehuwden en niet gehuwden maar a | te veel rond, en het z\jn juist dezen, die • meeste praatjes hebben over scheeve maatschap-;; polyke verhoudingen en, by voorkomende troe-1 bolen, het hardat zouden schreeuwen over soci-J ale nooden. Gelukkig vormen dc bedoelde zui/<': zakken do minderheid, en kan men ook hii< getuigen, dat de meerderheid der leden van fyvhandwerkersgilde oppassende en nijvere lieden, zijn, die zich niet door den . eersten den besten/ sociaal-democraat zullen laton opruien. Dat zJV toch voel belang stollen in de vraag omtren | de verbetering van hun toestand, bleek deze week _ nog, toen de heer Vitus Bruinsma hier eer, lezing hield en het lot van den werkman bé-\ sprak. Het getal deropgokomen belanghebbenderen bclanc*--'^611^11 wa 3 zeer grool/ doch van geen opgewondenheid of rumoer was ersprake, sc>.ioon de spreker beweerde, dat het lood van /ien werkman in 't algemeen onvoldoende was, en hij samenwerking tol op zekere hoogte, met do sociaal-democraten voor mogelijk hield. Natuurlijk kwam ook algemeen stemrecht ter sprake. Of de leider der vergadering, die kalm en waardig sprak, velen heeft overtuigd, betwijfelen we. Een andere bedrage tot de kennis der zedeD in onze stad, waar, ter bevordering er van, de kermis werd afgeschaft, levert de ontdekking, welke de politie in Augustus deed. In Klarendal werd toen een huis overrompeld, waar erg onzedelijke daden werden bevorderd. Het „wijf* werd gevangen genomen, en ook een „mijnheer", welke laatste evenwel spoedig weer werd losgelaten. Gruwelijke dingen werden er verhaald en de namen van bekende personen gingen, in verband met de zaak, van mond tot mond. Het blijkt, nu niemand der bezoekers werd gemoeid, dat tegen geen hunner een vervolging kon worden ingesteld, wat, zooals in dergelijke gevallen steeds, het groote publiek dóet spreken van „in den doofpot stoppen", van „er waren te veel groote lui by" en dergelijke onzinnigheden meer, die alleen bewijzen, dat velen geen Hauw begrip hebben van het lioogo standpunt, waarop onze Justitie staat. liet wijf is vervolgd, de zaak werd natuurlijk met gesloten deuren behandeld, maar in 't publiek werd tegen haar een gevangenisstraf van 3 jaren geêischt wegens koppelarij! ---