Kolen en Gruis, le KWA LI TE IT ,en verdere |B HA ND STOPPEN tegen | jconcurreerende prijzen bij A. YIN KEN HO KG Az., i ï Doetinchem. --- 3! 1 i ÉWBM^WMHW TïA I l |fp|^|%||lfl fMM - i'fiillßHßfM r MMMB '? «- 8 18S |r - ptpll II m 1 fÉi3 Q- :ÜI l n BgMßg^ -T. -'-' r.'V I --- Openbare Verkooping. Woensdagen 6 en 20 Nov. 1889, telkens 's middags 12 uur precies, in de Stadswaag te Doesburg, zullen ten overstaan van Notaris J. N. VAN DER BOON bij hoogen ingezet en verkocht worden: De volgende perccelen binnen Doesburg: t. Het Logement genaamd „den Arend", aan de Meipoort straat, met Erf en Tuin, groot 3 A. 93 c.A., bevattende het Huis elf Kamers, Keuken, Keikers en verdere gemakken en zijnde daarin tevens vergunning tot verkoop van sterken drank in het klein. 2. Een groote Schuur met Stallingen, Erf en Tuin, tegenover het vorige perceel, groot 4 A. 20 c.A. Deze perceelen welke mede in massa zullen worden geveild, zyn zeer geschikt en gunstig gelegen tot het uitoefenen van Logementen Stalhoudersaffaire. 3. Een Woon- en Winkelhuis aan de Koepoortstraat, groot 96 c.A. 4. Een Woon- en Winkelhuis aan de Veeipoortstraat, waarin Slagerij, bevattende Winkel en onderscheidene Beneden- en Bovenkamers, voorts Open plaats met Schuur, waarin Stalling, Rookerij, Pomp en Kelder, groot 2 A. 8 c.A. ' 5. Een Winkelhuis aan de Berg- of Verbrande Straat, waarin Bakkerij met Erf aan de Wal, groot 88 c.A. bewoond door de Wed. H. G. Hoogers. :j--6. Een Woonhuis met Erf aan de Korte Yeerpoortstraat, groot 53 c.A. Inlichtingen te bekomen ten kantore van Notaris J. N. VAN DER BOON en wat betreft het Ge perceel mede ten kantore van Notaris Mr. H. A. J. PENNINK. Notaris SCHEPERS tc Zelhein verkoopt: Woensdag 30 Oct., 2 uur, tyj Gr. Kumeling in de Velswjjk, voor D. J. Berendsen, „de Tiemesmaat" (hui 3 en best wei- en bouwland), groot 1,04,10, op Els te Zelhem; aanv. dadelijk, 1 Mei en stoppelbloot '90, ingezet en verhoogd op f 1106.—. --- Waterschap Ouden-IJssel In ons vorig nummer komt een ingezonden stukje voor waarin de wensch wordt uitgesproken, dat van de zijde der tegenstanders van het Waterschap van den Ouden-IJsel de gronden van dien tegenstand zouden worden uiteengezet. Ten eindo aan den wensch zeker van velen te voldoen, laten wij hieronder twee ingezonden stukken aan do Post volgen, waarin een tegenstander aan het woord is. "VVe doen dit te eer, daar de schrijver van het ingezonden stuk, onderteekend N. N. vóór dat "Waterschap ons dat verzocht en tegelijkertijd ons ter plaatsing een antwoord op die beide ingezonden stukken aan de Post toezond. De Redactie. --- Mijnheer de Redacteur! (van de Post) Uwe inleiding van een ingelanden stak, dat eene lans breekt ten gunste van het Waterschap van den Ouden-IJliel, geeft den wensch te kennen, dat meer bevoegden dan n wel een tegenpleidooi tullen willen leveren ap dat artikel, gnplaatst aan het hoofd van De Post d.d. 9 October j .1. Ali o goedvindt mij niet te rekenen tot hea, die méér dan u bevoegd tijn om in Waterschapseaken een woordje mee te spreken, wil ik gaarne mijn gevoelen leggen over het artikel van N. N. Aardig schildert de schrijver de denkbeeldige gevolgen der oprichting van het Waterschap, en in lijn geest heeft bij de baren zeker reeds elkaar tien afrosten, en de vroegere vrienden op een tweegevecht hooren dagen, maar of dete schildering met de werkelijkheid overeenkomt? Volstrekt niet. Ik heb de geheele campagne tegen het Waterschap van den Ouden-IJssel medegemaakt, doch nergens een spoor van bnrenhaat, of vijandschap tnsschen vroegere vrienden ontdekt. Ook de hartstochtelijkheid, die de schrijver beweert, dat onder de tegenstanders van het Waterschap ion heerschen, is niet anders dan het gevolg eener sterke verbeelding. Of ia het hartstocht, wanneer iemand, zich in tijne belangen bedreigd achtende, met wettelijke en tedelijke middelen voor sijne belangen in de bres springt? De bedoelde schrijver tal toch als ontwikkeld man niet beweren, dat de tegenstanders van het Waterschap of ontedelijke üf onwettige middelen gebruikten, om het te bes'rijden? Allerminst heeft hij dit beweren. Wijden moest de schrijver weten (en hij kon dit weten) dat het grootste gedeelte der grondeigenaren, met verreweg het grootste Hectarental, nimmer om een Waterschap heeft gevraagd. En nu beweert de schrijver N. X., dat het kanalisatieplan, de oorzaak van den tegenstand, een argument is, dat geen steek houdt, (hij die de hartstochten afgekoeld acht, heeft seker gemeend de argumenten der tegenstanders nu wel tonder eenig beiwaar als boerenbedrog te mogen scheldend) en om dat argument te weerleggen begint hij tijne geschiedenis met de medederling, dat de Pruisische regeering in de laatste jaren naar vermogen de watergangen, die hun water, op dan Ouden IJssel looien, heeft verbeterd, toodat het water spoediger aankomt, en de overstroomingen der laatste tijden daardoor tijn te weeg gebracht. De reden — too vervolgt hij — der telkens opvolgende overstroomingen ligt in het verwaarlooien van den O-li De regeering wil niet verbeteren, de provincie evenmin; en nu? moeten de belanghebbenden de Nederlandsche regeering door alle wettelijke middelen trachten te bewegen, om te doen wat ide Pruisische regeering heeft gedaan?... Zoo tou naar mijne bescheiden meening de beschermheer van den 0.-IJ. hebben moeten redeneeren. maar neen, hij wil liever aan het kanaal een waterschap verbinden, om langs dien weg de verbeteriag van den 0.-IJ, (die seer «eker Rijksrivier is, en dos door het Rijk moet worden onderhouden — sie de brochure van mr. ltoelvink, lid der Staten, in 1887 uitge geven —) en vooral het onderhoud op de schouders te leggen van slechts weinige belanghebbenden, en van vele nietbelanghebbenden. Wel beweert de schrijver N. N., dat de tegenitanders hun Wang niet begrijpen, (wat tijn er dan veel onnootele lui in den Achterhoek!) dat sij het mooie kanaal ten geschenke krijgen, dat tij... . ook geen onderhoud betalen ?'t Is waar ook, het laatste wordt door hem niet getegd Het kanaal, dat ongeveer een millioen guldens kost eischl slechts f 13000 onderhoud, en daartoe betalen de hooger gelegenen slechts 50 cents per Hectare. Eu dan de afdeeliagskosten? Deze lijn in het Berkelwaterschap reeds hooger dan de Waterschapslasten. En als de lasten eens klimmen, tooals voor den Berkel is geschied? Dan tou de last ondragelijk worden, omdat tij naar verhouding van de draagkracht van den zandgrond nu reeds te twaar is. Verwonderlijk is des schrijvers redeneering, ah hij beweert, dat het eene teer gegronde reden is, om b. v. Winterswijk — dat eenige tientallen Meters hooger ligt dan Wisch — in het Waterschap te laten betalen, omdat het tijn water loost door de zoogenaamde Slinge en kleinere beekjes op den Ouden IJssel, en daardoor de overstroomingen der lagere landen wordt veroorzaakt, en dit als eene waarheid vaststaande ent Maar Mijnheer N. N. waar is uw bewijs? Stel tegen uwe waarheid, eens deze andere waarheid, die op wettige wijte kan lexezen worden. De hooger gelegen gemeenten, vooral Winterswijk, met eene doorsnede van 15 kilometers hebben tot voor een paar jaren alle watergangen goed geruimd, en jaarlijks door de leden van den Raad kosteloos doen schouwen, daarom hal de gemeente Winterswijk, met nittondering van pl m. 1/100 gedeelte harer oppervlakte, geen last van water, en het 1/100 nog alléén bij overtolligen regen en meestal in den winter. Indien deze waarheid ook reeds voor jaren ware toegepast door do bewoners van, en belanghebbenden bij de oevers van den Ouden-IJssel, touden dan de bewoners dier streek veel last van bovenwater hebben? En als direct belanghebbenden steeds voor goede ruiming hadden gezorgd, gelijk de hooger gelegenen hebben gedaan, zouden de lager gelegenen dan wel t«t de onbillijkheid rijn gekomen (ik bedoel de enkele voorstanders) om hen, die altijd hunne eigen lasten hebben gedragen, ook nn nog in de lasten van anderen te doen deelen? Vindt de schrijver N. N. het soms ook billijk en zeer gegrond, dat de anti-liberalen hunne scholen zelf betalen, en daarenboven die der liberalen moeten helpen onderhouden ? Nog moet ik den schrijver opmerken, dat zijne woorden: „of Winterswijk al dan niet belang heeft bij de kanalisatie, kan een punt blijven buiten ondertoek" em, wel wat autocratisch sijn; betaalt Winterswijk evenals Wisrh geen cent voor de kanalisatie, het moet toch in de onderhosdskosten eveneens bijdragen; of evenwel het dreigement steekhoudend tal rijn: „dat Winterswijk, bij niet-kanaliaatie, en dat bij gewonen waterafvoer ral hebben bij te dragen in de lrosten ad f 600.000, die voor verbeterden waterafvoer tot dat bedrag geschat zijn," zal de tijd en het College van Heercn Staten van Gelderland moeten leeren, de belangen staan hier niet gelijk, doch ik mag in deten niet vooruit loopen. De verachtelijke insinuatie, als zou een Staten-lid onlangs op eene gehouden vergadering eene onwaarheid hebben kunnen «eggen, is geen bespreking waard, tenzij de schrijver N. N. sijn naam durft noemen. Alsdan touden oor- en ooggetuigen eene verklaring kunnen, en vermoedelijk willen doen. Alsdan zal de heer N N, die zoo zeer tegen hartstocht predikte, zich ook kunnen verantwoorden over zijne zeker niet liefdevolle nitdrnkkingen „eener misleide menigte" Verschoon mij M. d. R.f dat ik mij voor heden tot dit weinige bepaal. Misschien kom ik op dit onverkwikkelijk thema nog eens terug. Hoogachtend en dankzeggend, l'Ed. Dw. Dn. D. --- IV Tot diepe droefheid f§| [ harer kinderen, behuwd- k| en kleinkinderen, overleed ||j te Doetinchem, in den ||| j ouderdom van bijna 82 ja- §lil ren, Ij g» Vrouwe M. J. DE RECHTEREN || J H VAN HEMERT, ij || KJ Weduwe W. Stkcbes. SI g S Doetinchem, 12 Oct. '89. || j | Wegens buitenlandsche ||1 11 betrekkingen eerst hoden ||| | geplaatst. l B *.* Heden overleed te 1| |f jj| Doesburg plotseling, onze Mj | ra innig geliefde Tante, || t jl Mejuffrouw W. C. VAN NEK, ra g in den ouderdom van ruim II ' i 08 J'aar- m!' p Uit aller naam, pa ' 1 G. R. BROUWER. gj < || Dieren, 21 Oct. 1889. |§ jj| Volstrekt eetvge kennis- ' «SS 1 --- ||i *. * Overleden te Deu i|| |1| tichem in den ouderdom ||| ||| van bijna 59 jaren, onze ||j Hl Echtgenoote , Moeder en ||| Wk Behuwdmoeder, e| Vrouwe PETRONELLA JOHANNA ||j m ELISABETH ESCHER, g| || geb. DE KANTER. §| §i W. B. F. ESCHER. §§ M A.T. M. VAN BROEKHUIJ- fel |fl ZEN, geb. Esciieh. ||| |§ C. H. ESCHER. m || H. VAN BROEKHUIJZEN. || fH Deutichem, ] ||| Terborg, I 20 Octobei ||| Amsterdam, j (1889. g Volstrekt eenige kennisgeving. g| bwbmbmbbbbl * ,* Voor de vele en hartelijke bewijzen van deelneming, onder vonden by het overlijden vati on zen geliefden Echtgenoot en Vadei GERHARD BREUKINK, betuiger wij onzen hartelijken dank. Wed. G. BREUKINK — Hkinig J. BREUKINK. Gendringen, 21 Oct. '89. --- BURGERLIJKE STANDSTAD—DOETINCHEM. Tan IS tot 25 Oct. 1889. Orerlfden: H. B Butsink, echtg. van J B. Schuurman. *3 j — P. J. E. Dekanter, echtg. Tan W. B. F. Eicher, 58 i. A M BT—DO ETINCH E M. Van 16 tot 23 Oct. 1889. O-dertrouwd : J. A. Stap en W. H. WoUink. Overleden : A. Wentink, Bj. — B Harmsen, wed. ran G. Raaijman, 80 j. ZELHEM. Van 17 tot i 4 Oct. 1889. Ondertrouwd: W. J. Enkelaar en G, Knaake. Bevallen: H. H. Middeldorp, geb. Ilendrikien, D. —- H. H. Mark», geb. van Til, D. DOESBURG. Van 17 tot ii Oct. 1889. Ondertrouwd: A. J. Veldhuis en R. J. Verslag. Gehuwd: J. Reideli en J. D. Vijielaar. Berillen: G. M. Dut, geb. Burs, Z. — W. Peutem, geb. Huil nit Veld, Z — J. 11. Welling, geb. Uijting, D. — A. W. Bloemendaal, geb. Hupket , Z. Overleden : W. C. tan Ncck, 88 j. --- Mijnheer de Redacteur (van de Post)! Nog eenmaal kom ik een plaatsje vragen voor de bespreking van het artikel in De Post over het Waterschap de Oude IJssel , onderteekend N. N. De schrijver beweert , dat Winterswijk (en dan toch ook zeker wat tuiachen Winterswijk en Terborg is gelegen) zal moeten bijdrazen in de kosten van gewonen waterafvoer , geschat op f 600.000 , indien nl. niet tot kanalisatie van den Ouden-IJasel, met behulp van Kijk en Provincie, wordt overgegaan. In deze vraag is m. i. wel te onderscheiden , of de Oude IJssel is een Rijkirivier , of niet ? Ia het eerste geval heeft het Rijk niet alleen de verplichting , om den, zoo ge wilt, verwaarloosden stroom weer in goeden staat te brengen , maar op hetzelve vallen dan ook de kosten van onderhoud, en betaalt het Rijk dus alle kosten, m. a w.: alle belastingschuldigen dragen bij tot de instandhouding der rivier de Oude IJssel. evenals dit het geval is met Nieuwe-IJssel, Rijn, Maas, Waal enz. In het tweede geval, als nl. is bewezen , dat de Oude IJssel geen Rijksrivier is, en belanghebbenden dus voor de verbetering en het onderhoud zullen moeten zorgen , in dit geval rijst de vraag: wie belanghebbenden zijn, en of se het sijn in dier voege , dat ze kunnen geacht worden verplicht te sijn voor verbetering en onderhoud t« betalen. En daarna komt de tweede vraag: zija de kosten van aanlegen onderhoud geëtenredigd aan het nut en het voordeel , dat eene verbetering kan aanbrengen? Met andere woorden: brengt de tegenwoordige toestand sooveel nadeel, dat elk jaar fl3OOO mag worden gevergd van bewoners der streek, die men O. IJ Waterschap noemt ? Ik beweer niet , genoeg op de hoogte te sijn van den toestand, onmiddellijk larigs den O IJ., maar zooals ik van zeer gegoede, en de aanzienlijkste grondeigenaars in die streek heb gehoord , gebeurt het gemiddeld niet meer dan om de 12 jaren , dat er tengevolge van somerwater schade wordt veroorzaakt, die evenwel gewoonlijk, ten gevolge van het vruchtbaar makende water ,in het volgend jaar voor een groot deel wordt vergoed. Aannemende, dat deze mededeeling van betrouwbare personen, juist uit het benedengedeelte van het Waterschap de O IJ volkomen Kaar is , dan is de vraag gewettigd, of de billijkheid vordert, dat voor een verlies, hetwelk gemiddeld om de 12 jaren wordt geleden , gedurende al die 12 jaren , elk jaar f 13,000, dus 12 maal f 13,000 gelijk f 15(5000, segge honderd, ses en vijftig duizend gulden , belasting wordt geheven ? Is het verlies — en wie twijfelt er aan — minder groot, dan is het onrechtvaardig , om ten koste van den boerenstand , van den grondeigenaar, belastingen te vragen voor eene icrichting, die voor een goed deel aan slechts enkels iadustrieelen ten goede komt. Eene goede en duurzame economie vordert, dat de baten de lasten overtreffen, anders gaat elke onderneming ten gronde. Wat nn de hooger gelegen streek betreft, deie hseft nog minder belang bij de verbetering van den O. IJ. In 1861 en 18S8 heeft eene wolkbreuk, en daarop gevolgde aanhoudende regen , ook in die streek schade veroorzaakt; maar zou die schade door de volkomen inrichting van het Waterschap sijn voorkomen geworden ? Men vrage slechts aan de heeren bewoners van Betuwe , en Maas en Waal, waar de polders — sooveel als waterschappen — uitmuntend in orde sijn, en ze zallen u antwoorden met de wedervraag: „maar wie kan tegen zooveel hemelwater afvoerkanalen maken ?" Ik resumeer : laat eerst worden beslist, of de Oude IJssel nog Rijksrivier is; zoo ja , dan komen alle kosten voor het Rijk; ioo neen, verzamele men de onwraakbare gegevens van de schade, die in de laatste IS jaren is geleden, en van de uitgaven in eren zooveel jaren tot onderhoud en rente vereischt. En mocht de Regeering een Waterschap willen behouden , dan riehte zij het zoo in , dat de voordeelen ontwijfelbaar de nndeelen overtreffen , en dat de jaarlijksehe lasten ook worden brtaald door hen , die het meeste voordeel genieten , of tegen schade het meest worden beschermd . U Mijnheer de Red. ook voor deze plaatsruimte dankend, blijf ik hoogachtend: l'Ed. die. dienaar D. --- Mijnheer de Redacteur (van de Post)! Het doet mij waarlijk genoegen in uw blad van Zaterdag 1.1. een antwoord te vinden op het door mij geplaatste artikel over het Waterschap van den Ouden-IJssel. Het stuk komt blijkbaar uit "Winterswijk; immers, de schrijver schijnt volkomen op de hoogte omtrent de daar gevoerde schouw, die zelfs jaarlijks kosteloos door de leden van den Raad plaats had; Winterswijk is het, wat door hem wordt in bescherming genomen; Winterswijk is de spil waarom alles draait. De schrijver deed mij, zooals gezegd, een genoegen, maar heeft mij niet voldaan. Ik had gehoopt en verwacht, dat een tegenstander had beproefd mijn artikel te weerleggen, te ontzenuwen; men trad echter niet in de minste ! weerlegging en bleef bij algemeenheden, ziedaar alles. Dat door het Waterschap (laat ik liever zeggen door do tegenstanders daarvan) do hartstocht in hooge mate bij de menigte is geprikkeld, is te overbekend dan dat ik daarop eenig antwoord behoef te geven; alleen zij opgemerkt, dat volgens de couranten, gedurende de laatste jaren, bij elke zitting der Staten, het Waterschap van den Ouden IJssel tot verveling der meeste leden in liet debat werd geschoven en enkelo anti-waterschapsmannen, als mijn geheugen mij getrouw is, zelfs door den voorzitter tot de orde moesten worden geroepen. Waar nu bij de behandeling bedaarde, ontwikkelde mannen het woord te krachtig voerden, waar vormen werden uit het oog verloren en wel dermate, dat de werkelijk altijd even humane Voorzitter tot de orde moest aanmanen, daar, geloof ik, gaat de bewering van D. niet op, dat men eene onwaarheid in verband tot die hartstocht debiteerde. Opmerkelijk is het dat D. volgens zijn zeggen de geheele campagne tegen den Ouden-IJssel heeft medegemaakt en geen spoor van vijandschap ontdekte; me dunkt, het is alles behalve vriendschappelijk en welwillend toen men bij do gehouden vergaderingen, den voorstander het door baldadigheden onmogelijk maakte zijne zienswijze mede te deelen, ja men zelfs zich niet ontzag overluid hatelijkheden van allerlei aard te debiteeren, die de spreker allerminst verdiende. Genoeg; de welwillendheid, de vriendschap, die men elkander in verband tot het | Waterschap toedraagt, is in deze niet de hoofd'zaak; 't is liet Waterschap zelf dat ons moet bezig houden. De schrijver zegt dat de beschermheer van den 0.-IJ., volgens hem aldus had moeten redeneeren: „De Regeering wil niet verbeteren, de Provincie evenmin, en nu moeten de belanghebbenden de Nederlandsche Regeering door alle wettelijke middelen trachten te bewegen, om te doen wat do Pruissische Regeering deed." Ik vraag met allen ernst: kan het D. gemeend zijn met wat hij hier zegt: — niettegenstaande het niet willen der Regeering en Provincie moeten de belanghebbenden door alle wettelijke middelen enz, dus van hen, die niet willen en van wier onwil men overtuigd is, moet men trachten te verkrijgen; — die contradictie is voor een ieder bevattelijk. Maar ik kan de vraag niet onderdrukken: Is D. zoo een vreemdeling in achterhoeksche aangelegenheden; weet hij niet dat voor jaren en jaren men alle krachten inspande om van de Regeering de uitvoering van het werk te verkrijgen en dat tal van verzoekschriften van do grootste en kleine grondbezitters schipbreuk leden en de Regeering zeide: „de Oude IJssel is geene bevaarbare en vlotbare rivier, wij kunnen ons de zaak daarom niet aantrekken". Zooals D. ons zegt, heeft de heer Mr. Roelvink in 18S7 in zijne brochure uitgemaakt, dat de O. IJ. wel eene Rijks rivier is; dit geeft echter al heel weinig tegenover eene Regeering, die het tegendeel volhoudt; — de wettelijke middelen, die D. op het oog heeft, zijn misschien eene vingerwijzing tot dagvaarding der Regeering, zoo ja, dan houden wij ons aanbevolen voor het concept daarvan. Dat do tegenstanders hun belang niet begrijpen, houd ik vol; of is het door D. wederlegd, dat het Waterschap aan de ingelanden niets kost met het oog op de subsidién ad samen f 960000, —. Zoo aardig als ik, volgens D., de denkbeeldige gevolgen der niet oprichting van het Waterschap schilderde, schildert hij in. i. minder aardig de ODnoozele Achterhoekers; hij zet ze werkelijk zeer onaardig in het zonnetje. Dat het water, wat Winterswijk op den Ouden IJssel brengt, de rivier buiten hare oevers doet treden, behoeft toch wel geen betoog, zooals D. dat verlangt; hij meent handig te zeggen: „Stel tegen uwe waarheid eens deze andere waarheid, die op wettige wijze kan bewezen worden." Hét ligt misschien aan mij, maar ik verklaar niet te weten welke waarheid D. op het oog heeft en lioe twee waarheden tegenover elkander in het vuur kunnen worden gebracht; waartoe geeft de onnoozelheid der Achterhoekers al geen aanleiding. Winterswijk heeft, volgens D. steeds goed geschouwd en had daardoor nimmer last van het water, — (ter loops zij hier opgemerkt dat bij gelegenheid eener reis naar Winterswijk, ik meen in 1882, ik een dijkbreuk waarnam aan eene beek tusschen Bredevoort en Winterswijk, waardoor de communicatie tusschen deze plaatsen gedurende eenigen tijd geheel werd afgesneden. De opening in den dijk besloeg, zooals ik uit het rijtuig zag, p. m. 10 a 15 meter bij eene hoogte van 1 a l'/2 meter). Dat door het indammen van beken de waterafvoer op den O. IJ. wordt versneld ea verergerd, behoeft geen betoog en wettigt de vraag: zijn dit geen kunstwerken waardoor de toestand van de lager gelegenen onhoudbaar wordt, als niet in evenredigheid daarmede, de noodige ruimte wordt gegeven aan den IJssel, om het zeer snel aankomende water te kunnen afzetten. Dat Winterswijk goed zal hebben geschouwd heeft nimmer een punt van debat uitgemaakt. Ik neem zelfs aan dat er voorbeeldig is geschouwd en wil dit ook veronderstellen van Aalten, Dinxperlo, Geudringen en Wisch en ook dat de raadsleden dit kosteloos uitvoerden , doch niettegenstaande al dit schouwen, werd de geheele IJsselstreek jaarlijks gc-inundeerd, dit jaar zelfs tot driemaal toe, waardoor den, in de laatste jaren hard beproefden landman weder eene gevoelige slag is toegebracht. Ik begin in werkelijkheid te gelooven dat D. wel ietwat van den Achterhoekschen eenvoud heeft; immers, wilde li\j ontgaan dat men het daarvoor hield, dan moest hij zich , zooals men het noemt, niet op broos ijs wagen en zich niet verraden eigenlijk met den toestand en de omstandigheden van de Oude IJsselstreek zoo weinig vertrouwd te zijn. Ik wensch D. dan alleen de vraag te doen: wie moet schouwen eene rivier, die de Regeering niet wil, de Provincie en Gemeenten veel minder kunnen accepteeren? Op eene rivier, die, volgens de brochure van den heer Roelvink, eene Rijksrivier is, moest zijn geschouwd geworden door de aangrenzende eigenaren en de schouw worden gevoerd door de Regeering, die zegt, ze gaat me niet aan. Neen, svaarde vriend; ik zal u uit den droom helpen; de zoogenaamde tochtslooten en beken werden wel geschouwd, doch do rivier de Oude IJssel, waar het juist op aankomt, nimmer; de toestand was heereloos, en hier drukt de schoen; — die heereloosheid willen de voorstanders doen plaats maken voor orde, opdat niet ieder naar willekeur straffeloos handele. De willekeur, waarmede ieder aangrenzende grondeigenaar kribben aanlegde, in een woord handelde naar welgevallen, heeft een ongelukkigen toestand in het leven geroepen, hetwelk door ieder practisch en denkend man gereedelijk zal worden toegegeven. Ik wensch D. te vragen: zoude de toestand in Winterswijk, wat de waterafvoer betreft, volgens hem zoo rooskleurig zijn als de raadsleden niet hadden geschouwd en zich niemand om die schouw had bekommerd? Met de invoering van het Waterschap kreeg men orde en zoude men daarvan bereids veel meer vruchten hebben geoogst, als niet juist de tegenwerkers steeds zoo in de contramine waren geweest, waardoor aan het Bestuur alle prestige werd ontnomen, iets wat het in de Oude IJsselstreek zoo zeer behoefde, met het oog op den bestaan hebbenden willekeur. Waar nu de antiliberalen en liberalen door den heer D. in het vuur worden gebracht, moest men eigenlijk met stilzwijgen voorbijgaan; wat toch heeft de politiek er mede uit te staan.'t Is waarlijk te betreuren, dat men zich achter zulke onedele batterijen verschuilt, waardoor de hartstocht bij de groote menigte wordt opgewekt en broederhaat wordt gepredikt onder Nederlanders. Neen, mijn waarde D. op dien weg volg ik u liever niet; laten we met eerlijke wapenen strijden en niet speculeeren op hen, die achter ons staan, om eindelyk overtuigd te worden dat men èn als anti-liberaal èn als liberaal kan zijn een goed Nederlander en tevens braaf man. De insinuatie, als zoude een Statenlid volgens mij eene onwaarheid gezegd hebben is werkelijk grappig; 't schijnt dat D. mijn ingezonden stuk zeer oppervlakkig heeft gelezen of h6t niet heeft begrepen; waar toch staat het dat een Statenlid eene onwaarheid zeide? Er staat: Zij het vertrouwen uitgesproken dat de Staten van Gelderland zich zullen weten te verheffen enz., dat het zal blijken onwaar te zyn hetgeen een Statenlid onlangs op een gehouden vergadering durfde zeggen: een invloedrijk lid der Staten gaf mij te kennen: wij hebben ons vergist. De woorden: „zij het vertrouwen uitgesproken" werpt D., nu die in zyn kader niet passen, eenvoudig weg; hij had moeten lezen: zij het vertrouwen uitgesproken dat het zal blijken onwaar te zijn enz. Zooals ik boven zeide, bestaat het geheele stuk van D. uit algemeenheden, die ook slechts in het algemeen kunnen worden beantwoord. Ik had gehoopt, dat h{j au fond, mijne beweringen had trachten te wederleggen, dan was het aan het publiek geweest om te oordeelen. Met dat doel, Mijnheer de Redacteur, zond ik u het stuk ter plaatsing, vertrouwende dat een of meer der anti-waterschapsmannen de gelegenheid zouden aangrijpen, om hun standpunt te verdedigen, en zich tevens omtrent hunne houding te rechtvaardigen wat men in de verte niet noodig acht; integendeel, men zegt met zooveel woorden: Gij, bewoners der oeverstreken van den Ouden IJssel, hadt gij geschouwd zooals wij te Winterswijk deden, ge zoudt geen overstroomingen hebben gehad; ge hebt het u dus zelf te wijten. Ik doe de zeer bescheiden vraag: wat licht in deze bewering opgesloten, wat volgt er consequent uit? Als wij het Waterschap maar van de baan geschoven hebben, moet gij, oeverbewoners u maar redden; wij behoeven zelfs niet te contribueeren tot het onderhoud van den watergang, waarop wij ons water loozen. Gaat deze redeneering in gemoede en ook juridiek op, om hun, zonder bij te dragen in de onderhoudskosten, het water, langs kunstwerken, (ingedamde beken en tochtslooten) toe te sturen en om eindelijk en ten slotte die oeverbewoners voor hun wagentje te spannen, die later de rampen in al hunnen omvang over hunne gronden zullen zien neerkomen en wien eerst dan de oogen zullen opengaan, zeggende: wij zeiven dragen voor een groot deel de verantwoordelijkheid. Het bovenstaande lag ter verzending gereed, toen mij uwe Courant van heden door de post werd bezorgd en zag, dat D. andermaal als antiwaterschapsman, zijne zaak bepleit. Ik geloof, dat ieder belangstellende het met mij zal eens zijn, dat geene weerlegging noodig is, vermits een volledig antwoord in het bovenstaande is te vinden. Alleen wil ik relevoeren, dat men waarlijk aan de goede trouw van D. moet beginnen te twijfelen; — immers de bewering, dat om de 12 jaren het zomerwater schade zoude hebben berokkend, raakt kant noch wal. D. is volgens zijne verklaring niet genoeg op de hoogte van den toestand langs den Ouden IJssel, waarom hij zich door derden moest laten inlichten. Niettegenstaande dat niet op de hoogte zijn waagt hij het met een zeker aplomb over de zaak te schrijven en naar het heet, de eenige waarheid te verkondigen. Ik geloof, dat men mij zal toegeven, dat onder zulke omstandigheden, de beweringen, wat de waarde betreft, kunnen worden gereduceerd tot nihil. Neen, mijn waarde D. ik zoude de zaak willen omdraaien en u eens laten opgeven, welke jaren wij gedurende de laatste 12 jaren gespaard bleven en niet honderden hectaren werden onder water gezet. De zeer lage insinuatie omtrent de enkele industrieelen, is beneden alles; — de namen dier industrieelen zijn in deze omstreken genoegzaam geaccrediteerd, dan dat D. in staat is, die te kunnen afbreken. Het opdisschen van onwaarheden in het algemeen is zeer ongepast, maar dat industrieelen worden beticht, die met het waterschap of liever aan het Bestuur daarvan zijn verbonden, dit is schandelijk. Met andere woorden wordt gezegd: ze zijn niet waardig lid van dat Bestuur te zijn, hoe kwam men er toe zulke weinig betrouwbare personen tot die waardigheid te roepen. N. N. ■ Wisch, 23 Oct. 'S 9. --- VERMIST te Doesburg: r Een bruine £fLT2X 8' Dashond, met een 3tuk uit het oor en een beschadigde neus. Tegen belooning terug te bezorgen bij J. BURGER te Didam. --- Billart-Concours bij G. 11. EGGINK te Terborg. Begin 1 November, einde 20 December '89, voor ingezetenen van Terborg en Omstreken. VERKOOP VAN PEPPELS. De Notaris VAN EVERDINGEN, zal op Donderdag den 7 November 1889, des voormiddags elf uur, bij J. Lainers te Terborg verkoopen: Voor den Heer Lüps. 25 stuks zeer zware en gave PEPPELS, in perceelen uitgebaakt in de Kolver of Polsweide, in Oosseltjaan te wijzen door Nij man op Marienburg. --- MARKTPRIJZEN. DOETINCHEM, 25 Oct. 1889. Aardappelen per mud f 1,(0 i f 2,50 Boter » Kilo - 0,98 a - 1,10 Eieren » - 4,50 a • 5,— Tarwe per mud - 7,— a • 7.60 Rogge „ , -5,60 1.6.10 Boekweit » , . 6,60 a • 6,80 DOETINCHEM, 25 Oct. Deprijien aan de tlageri beiteed lijo thans: Koehuiden per i K. G. f 0,13 met worm » . . f 0 09 Pinkhuiden „ „ „ -0,11 Stierhuiden „ „ „ >0,10 Vette kalfsvellen , m „ .0,15 Paardenhuiden f 7.— 1 f 8 — per «tuk. ARNHEM. 25 Oct. 1889. Tarwe per mud f 6.50 a f 7,60 Rogge , - S,lO 1 - 5,60 Boekweit „ „ . 5.76 i • 6,40 Haver „ , - 3,15 1 . 8,70 Aardappelen „ „ • 1,60 1-2,15 Boter „ kilo - I,— 1 • 1,22 Varken s(levend) „ » - 0,40 a - 0,50 Eieren „ 100 - 4,— 1-5 90 ZWOLLE 25 Oct. 1889. 80ter.... per 20 N. pd. f £o,— tot f 27,— DEVENTER. 25 Oct. 1889. (Geen noteering maar werkelijk gegeven priji.) Boter Ie kw. p. 20 N pd. f 22,— tot f 24,— • » n » » » • 19,— » • 21,— SILVOLDE 23 Oct. Boter per kilo f 0,98 a f 1,02 Eieren „ 100 - 4,— a - 4,50 Kippen....... „ «tuk • o,— a • 0 — RÜÜRLO, 21 Oct. 1889. Boter per kilo f 0,90 a f 0,92 Eieren „ 100 • 4,— a- o,— ZEVENAAR, 24 Oct. 1889. Nieuwe Tarwe per mud f 7,25 1 f 8,25 „ Rogge » . - 5,90 1 • 6.10 Boekweit „ „ • 6,— a ■ 6,50 Aardappelen... „ „ - 2,— 1 • 2,60 Boter „ kilo - 0,81 a • 0,96 Ha»er .... „ „ - B,— a - 8,50 NEED-E, 22 Oct. Boter per kilo f 0,96 u f 0,98 Boter „ J vat f o,— 1 - —— Eieren , 100 - 4,25 a • 4,75 ---