Onverbiddelijk. Onverbiddelijk is de gang der gedachte in de historie der menschen. De meeningen ontkiemen, schieten wortel, ontwikkelen zich tot krachtige stammen zonder dat eenige macht ter wereld in staat is, ze te dooden of uit te roeien. Wie vóór dertig jaar den naam hoorde van sociaaldemocraat, hem voer een rilling door de leden, en onwillekeurig voelde hij naar zijn portemonnaie en zijn horloge. Thans vormen de sociaal-democraten een geheel, waarmee rekening moet worden gehouden, thans is de leider dier partij lid van de Tweede Kamer. Met onverbiddelijken gang gaat de meening omtrent de bevoordeeling van het kapitaal voorwaarts; evenals het vocht in de poriën van een lichaam, doortrekt zij de geheele maatschappij. En geen macht ter wereld kan haar stuiten. We herinneren ons de dagen nog, toen de gedachte alleen aan een belasting van het „kapitaal in portefeuille" werd beschouwd als een soort van struikrooverij, en zij, welke die gedachte durfden uitspreken, werden aangezien als een nieuwe uitgave van Cartouche of Schinderhannes. Jaren zijn sedert voorbijgegaan: de gedachte heeft zich met onverbiddelijke kracht een baan gebroken, en thans kunnen we in de bladen openlijk lezen, dat Jhr. Brantsen, uit Arnhem in de Liberale Unie verklaart, dat hij s't kapitaal in portefeuille (wil) belasten en het schande (acht), dat dit niet reeds vroeger is voorgesteld." Openlijk spreekt Professor Buys het uit: „Een groote grief kleeft ons belastingstelsel aan, n.l. bevoordeeling van het kapitaal, en nu heeft de commissie gemeend dit onrecht te moeten constateeren en aan te sporen het weg te ruimen." Ja, onverbiddelijk is de loop der meeningen; geen macht stuit ze. Maar leiden, in de goede baan voeren, voor schadelijke werkingen behoeden, kan men haar wel. Niet door geweld, maar door overtuiging, opheldering en voorlichting! Nu de Liberale Unie zich voor de hoofdgedachte heeft verklaard, in de wetsvoorstellen- Borgesius neergelegd, zullen we eerstdaags op die voorstellen moeten terugkomen. --- Ai, ziet, hoe goed, hoe lief'lijk was 't! -* »■ ) -,w* J -.ww O 7 * Ja, waarlijk, 't was liefelijk om te aanschouwen, toen Rome en Dordt, arm in arm, broederlijk vereenigd, naar de stembus togen, om die gehate liberalisten, zoo 't kon, te verslaan. Wat was dat een schoon Verbond! Wat kostelijk reuk- en vuurwerk werd er ontstoken, (natuurlijk altijd maar met woorden) toen het gesloten werd. Hoe werden de Halleluja's en de Te Deums in 't openbaar of in stilte aangeheven, . omdat de Heere; Heere, zoo groote dingen aan zijn arm en verdrukt volk gedaan, 't zoo kennelijk bezocht had. Mocht er soms hier of daar een scheurtje in den band zich vertoonen, onmiddellijk werd verzachtende balsem of eene bedekkende hechtpleister op 't schrijnende wondje gelegd, of de doekjes voor 't bloeden voor den dag gehaald, en alles was weder in orde. Waarlijk, *t was alles en nog wat, dat Verbond; 't was zoo goed en zoo liefelijk om die welgemeende, broederlyke eendracht te zien. Eilacie, dat wij moeten zeggen, 't was liefelijk ; omdat het schijnt, dat het zoo niet meer is. Hier en daar blijkt 't, dat de band, die de broeders moest samensnoeren, aan het uitrafelen is gegaan; dat er hechtpleisters niet meer houden willen; dat de gezalfde en toegeschroeide wondjes weder opengaan, en dat de doekjes voor het bloeden, zoo doorgebloed zijn, dat zij niet meer helpen om te stelpen. Helaas, 't is wel jammer voor dit verbond! 't Is waar, 't was wel geen heilige Alliantie, maar toch 't was zoo eerlijk (?) en oprecht (?) bedoeld, 't was zoo godzalig ingezegend en zoo kennelijk gezegend, 't Scheen zoo voor de eeuwigheid gesloten, en toch 't heeft maar enkele jaren nog (hoeveel zijn 't er wel?) bestaan. . Toen de schoolwet aangenomen was, fluisterden énkelen: let nu eens op; nu Rome den buit heeft binnengehaald, zal men zien, dat het zoo langzamerhand de broeders zal loslaten, of wilt gij, hen zal wegwerpen, gelijk men een uitgeknepen citroen wegwerpt. j 1 Of dit zoo is, weet ik niet; maar wel weet I ik, dat, als niet alles ons bedriegt, met den J val van Keuchenius, het begin van het einde gekomen is. Van dien dag af, begon het openbaar te worden, dat Pilatus en Herodes niet meer zoo bizonder vriendschappelijk jegens elkander gezind waren, 't Scheen eerst wel dat Schaepman met den val van dien armen Keuchenius begaan was; maar later bleek het, dat hij er toch zoo erg niet om treurde, en nog later, dat hij geen hand zou uitsteken, om hem weêr op te helpen, en hem liet liggen, zooals hij daar lag. Intusschen, men zou hem dit wel betaald zetten. Speelde Schaepman zulke kaarten uit, dan zou men wel eens hooge troeven laten zien, en — Lohman werd minister van B. Z. Men heeft 't voorgesteld of dit vooruitschui' ven van Lohman strekken moest, om de liberalen scherp en fel te kastijden; allervriendelijkst werd dit zóó uitgedrukt: de scorpioenen van Binnenl. Zaken zullen bloediger striemen, dan de geeselen van Koloniën. Maar dit wil er bij mij niet in. Mij wil het voorkomen, dat deze vooruitschuiving aan het adres van de broeders gericht was, en dienen moest, om hen te beduiden: meent niet, dat gij hier baas wezen of worden zult; als gij een d'er onzen loslaat, dan zullen wij u eens toonen, wien wij voor hem in de plaats kunnen zetten. Ik heb dan ook niet vernomen, dat de Pers van de broeders, bizonder feestelijk gestemd was, of gejubeld heeft, toen Lohman minister werd. Men hield zich of de pil niet bitter was, maar lacht ondertusschen , als zeker iemand, die kiespijn heeft. Toch was die persoonsverwisseling betrekkelijk nog maar een voorpostengevecht. De eigenlijke oorlog zou pas beginnen, als men eens over de beginselen ging praten. En, zie, daar opent de Standaard het vuur, naar aanleiding van de jongste Encycliek van Leo XIII. Aanstonds waren Tijd, Centrum, Maasbode, op hun post, om de stukken te laden en het vuur te beantwoorden; en zoo is men dan nu eindelijk daarmede geëindigd, waarmede men had moeten beginnen, voordat men het verbond sloot, dan zou men het nooit gesloten hebben, om deze eenvoudige reden, dat een Calvinist en een Ultramontaan, wel naast elkander, maar niet op den duur samen kunnen gaan, wijl ze (als het op zekere beginselen aankomt) diametraal tegenover elkander staan. Dit is nu wel duizendmaal gezegd door de gehate liberalisten, maar de broeders meenden, dat dit slechts kwaadsprekendheid, laster was, alles uit den booze natuurlijk. En zoo zijn dan nu de poppen aan 't dansen; of zij nog wel eens weêr een gemeenschappelijken broederlijken rondedans zullen uitvoeren, is eene vraag, die ik niet ontkennend beantwoorden zal. Want, als men eens de onmogelijkste dingen heeft gezien, dan is het wel mogelijk, dat men ze nog eens ziet.'Maar hoe dit zij; of de broeders nog langer samengaan, of voor goed van elkander afscheid nemen, dit is zeker, dat voor 't tegenwoordige, 't heerlijk en kostelijk bondgenootschap, een bedenkelijke breuke vertoont. --- Rechtbank te Arnhem. Een hardhandige broeder. Een hardhamlige broeder schijnt Herman te P. uit Ulft te wezen; ten minste, als het waar is, wat Anton Ludwig Polman, verver en glazenmaker uit Etten ona verhaalt, i 3 't zeer gewenscht, dat Herman eens ongemakkelijk op zijn plaats wordt gezet. Anton Ludwig Polman bevond zich 26 December rustig en wel te Ulft en speelde daar in de herberg van de Koning, kaart met Daalders en Overgoor. Ondertusschen had Evert te P. met heel veel belangstelling geïnformeerd, of hy niet uit Etten kwam. Anton Ludwig had vry norsch geantwoord: „wat gaat jou dat an?" waarop Evert met donkere voorbeteekenis hernam: „ïïe zullen je zoo wel nemen!" Anton Ludwig vond het maar beter, van herberg te verwisselen en begaf zich van de Koning naar de Vos, maar gevolgd door Evert te P., „die hem wel nemen zou.". Evert vond daar zijn geliefden broeder Herman, en weldra waren beiden in druk „gesmoes" verzonken, daarbij steeds dreigende blikken werpende in de richting van Anton Ludwig. Deze voelde zich niets op gemak, en stevende dus maar spoedig heen in de richting van Silvolde. Hij werd echter gevolgd door Herman, die het „zaakje" wel voor Evert mee zou uitmaken. Nadat Anton Ludwig een honderd pas of drie was gegaan, hoorde hij door de duisternis heen iemand achter zich aanklotsen en kroop dus achter een iepenboom; maar toevallig werd die plek door kunstlicht beschenen, waarom hy dan ook maar weer voor den dag kwam, en werkelyk Herman op klompen zag verschenen. Met de vreedzaamste bedoeling van de wereld sprak toen de heel wat kwaadsvermoedende Anton Ludwig: „Te P. ie zult toch wel wiezer wezen 1" Maar te P. was niet wyzer en gaf hem een „watjekou", waardoor hy bedwelmd neerviel. Later werd hy door Berendsen gevonden met een bebloed hoofd, door dezen opgeholpen en naar de woning van den veldwachter Meijer gebracht. Voerman Herman ontkent pertinent alle schuld , maar staat volgens den O. v. J. bekend als een lastig man, voor wien men algemeen bang is. ZEdachtb. acht de schuld uit de getuigenissen volkomen bewezen en vindt, dat Herman eens een flinke les moet hebben, „om het oven of hy al dan niet broer is van een Ryksveldwachter". De eisch was 4 maanden. Het vonnis luidt een maand. --- Kantongerecht te Terborg. Vonnissen uitgesproken in de zitting van den 12 Maart 1890. 1. J. B. H. te Doetinchem, veroordeeld wegens stroopery tot boete van fl.— subsidiair 1 dag hechtenis. 2. C. J. D. vrouw van W. J. F. van U. te 's Heerenberg, idem, boete van f 0.50 subs. 1 dag hechtenis. "Wegens openbaro dronkenschap. 3. P. B. te Doetinchem, 5e herhaling, hechtenis van 21 dagen. 4. H. D. te 's Heerenberg, idem als voren. 5. J. T. te 's Heerenberg, 2e herhaling, 3 maal 14 dagen hechtenis. 6. A. K. zonder bekende woonplaats, boete van fs.— aubs. 3 dagen hechtenis. 7. F. A. B. H. B. te Doetinchem idem als voren. 8. H. v. E. zonder bekende woonplaats idem als voren. 9. J. V. zonder bekende woonplaats, idem als voren. 10. F. B. to 'a Heerenberg, le. herhaling, hechtenis van 3 dagen. 11. H. K. vrouw van P. B. te Doetinchem boete van f 3. subs. 3 dagen hechtenis. 12. J. T. V. te 's Heerenberg, idem als voreii. 13. Th. B. te Doetinchem, idem als voren. 14. H. H. te AVynbergen, boete van f 2.— subs. 3 dagen hechtenis. 15. J. W. B. te Doetinchem, boete van f 2. subs. 2 dagen hechtenis. 16. A. M. B. te Doetinchem, idem als voren. 17. G. B. onder Wisch, idem als voren. 18. G. H. te Dinxperlo, idom als voren. 19. B. ter H. vrouw van G. H. te Dinxperlo, idem als voren. 20. G. J. K. te Doetinchem, boete van fl.- subs. 2 dagen hechtenis. 21. B. P. te Doetinchem, idem als voren. 22. T. B. te Dinxperlo, idem al 3 voren. 23. J. "W. te Kilder, idem als voren. 24. J. B. te Doetinchem, idem al 3 voren. 25. B. v. T. te Dinxperlo, idem als voren. 26. P. M. te Terborg, 2 boeten i fl. subs. 2 dagen hechtenis voor iedere boete. 27. G. W. W. en W. M. N. beiden te Doetinchem, wegens straatschenderij ieder boete van f I.— subs. 1 dag hechtenis. 28. H. T. B. te Dinxperlo, politie overtreding, boete van f I.— subs. 2 dagen hechtenis. --- Schetsen uit de Graafschap. door F. K. III. AN DE WASCHKUPE. (Vervolg.) „Hêh!" zei vrouw Wessela, „daor hek weer 'n hemp van den knech Manus; daor 's t'r geen eene die de hemde zoo vuul raaokt as hej,dat zal wel 'n taaijen in 't vri\jen wezen, want 't ia teminsten en taaijen in de waschkupe." „Garretjen!" zei Janao, „hei al'n jonge veur de karmae, lauw daor ens aover praoten." „Boe now," zei Garretjen, „nee maor, dat mok ow belaoven, of ik ook en jonge hebbe, nee daor zeuj ens wat van zien, daor stek ik van 't jaar al de Darpsche deerns de oogen mee uut, ak daor mee veur den draotkomme. Now ik zol niet graag zonder -willen waezen, heb ie d'r al eene?" „Nee ikke nog niet, wet ie d'r nog eene veur mien?" zei Janao. „Of ik d'r eene veur ow wette, jao dat zol ook wat, daor bunt d'r geen handvol, maor een landvol. Jongea zat! Daor ia geen gebrek an. Dan moij 'n Zondagaovend maor ena gaon kuieren tusschen de beide pompen, dan is 't vraogaovend, en dan mot 't al. alim loopen , of ie kunt d'r wel eene snorren; want dan loop ze d'r bie de buskea en dan moij maor ens vrendelik kieken, dan zuey ens zien, of ze ook los komt. Doet ze dat bie ow ook, Zondagea veur de kann.se?" „Ie deijen better, daj in de plaatse an'theil van ow ziele dachten,", zei vrouw Veachoor, „as an die wereldsche dingen. Wat hei d'r in vredesnaam an, wet ie wel dat Salemon zegt: ijdelheid der IJdelheden, ziet het ia allemaal ijdelheid I" „Jao," zei Garretjen, „ie heb goed praoten aij 'towe d'r van genoten heb, 't geet ow en Salemon net allens. Salemon hef elthonderd wieve vesletten en ie heb twee manaluu vesletten en met den darden buj bezig. En now kuj nog niet zien, dat de zon in 't water schientl" „Poy! Garretjen! Bezundigow toch niet meer, met 't heilige te spotten. Salemon elfhonderd wieve vesletten? O! o! die waereld, die waereld I" „Now jao, of Salemon de wieve vesletten hef of de wieve um, dat duut d'r ook niks toe, vesletten bunt ze toch allemaole. — Maor stille daor kump vrouw Jan3en an." „Goejen margen," zei vrouw Jansen, „hoe geet 't d'r met. Wil 'twark vlotten? Ik wol owluu 'n kupken thee brengen, daor zuj wel zin an hebben. Al zoon toer an de kuupe estaon. Ie heb al 'n heelebenne vol klaor, daor, drink dat eerst maor.op, eer dat 't ow kold wurd. Ik zal de kastelein ook 'n betjen brengen. „Hèhè" zei vrouw Weasela, doe vrouw Jansen weg was, „zoo'n klaor kupken thee, daor hak wel 'n stukaken biej'elust, aj al van vier uur oaver de kuup heb estaon. Maor daor rekkent zuk volk niks aover; ze meent maor, as zie in 't bedde lik, dat.'n ander dan ook nika lust. Ze had in plaatse maor ens helpen motten, dan zol ze d'r wel anders aover denken. — Wiej mot toch zien, daw van de knechs van veurmiddag 'n half oort krieg; wat zeg iejluu d'r van I" „Boe jao! dat was wel goed, maor hoe legge wie dat an? 't Beste was, dat de deerns eur maor ens bie de kop kriegt en wascht eur ens," zei vrouw Wessels! — „Stille, daor bunt ze!" „Manus, kom us hier en ie ook Jan, de vrouwluu heb van margen al ezegd, daj wel taaj in 't vriejen zollen waezen, um daj beide zoo taaj in de waachkupe bunt. Ie mochten wel 'n pruuf geven aw ow de hemde goed wast." „'tZit d'r niet an!" zei Manus, „'t is 'n slechten tied, d'r is tegeDSWoordig nika extra te verdienen ; de boeren doet alles zelf, zek ze wel ens en jenever is ook niet goed veur de vrouluu, dat zet kwaod bloed; wat zeg ie d'r van vrouw Veachoor, daor is ummers niks an gelaegen, veural veur die jonge deerns niet!" „O !" zei vrouw Veachoor,'n enkeld sluksken kan geen kwaod, veural aj oaver de waschkupe staot, en de janever wurd veur de ganze niet ebrouwd, aj d'r geen misbruuk van maakt is et niks. — En aj niet wat geven wilt, dan zak ow veur 'n kniesoor holden — en dan kuj d'r! aover rekkenen, daw ow de hemde maor effen 'deur de kupe deur zeült slakkerenen de oewen van 't zelfde Jan." „ Jao! dan zal 't beste waezen, Manus," zei Jan, „daw strak maor en drop geeft. — Maar kus ie ons dan ook ens Garretjen; ie wet wel, dat heurt d'r zoo bie, net zoo goed as of ie ons wast." „Ie zollen wel wetten wiej liever kussen zollen a 3 mien, of denk ie, dak niet wette waor daj Zondagsaovend altied mee hen melken gaot, dan moj ens zien hoe kruudig dat ie dan met zien Grèdeken veur de melkwagen geet. Jonge dan steed um de kop nog eerst. Now niet gaon loopen, heur eerst nog ens eikes hier; ik wette d'r nog meer van." «Nee, holt 't andere maor veur ow, wiej zult strak wel weerkommen; wiej mot ant wark, want de kastelein kumt op de beene." „'t Zal mien ens velangen," zei Janao, „of ze wat geven zult." „Hei wel eheurd, dat 't met Wassink Grade now ook deurgaon zol; den langen hef toch zoo lange eloopen, dat ie ze endelik kriegen zol. Ik kan mien nog niet begriepen, dat ze um nimp. 't Is toch in een woord 'n slungel en 'n flankes, zoo wied as hie warm is. En Grade is nog zoo goed an 't dienen. Ik zol mien eerst nog wel tienmaol bedenken, eer dakum ansloeg." „Ja, wat zuj d'r van zeggen," zei vrouw Veschoor, „ie kunt goed praoten, maor is't soms ook broodnied, daj um liever zelf hadden. Maor dat now ens daorelaten, ie zeg dat wel, ze is goed ant dienen, en dat is ook zoo, maor et sprekwoord zeg „'t is better 'n kleine baas as 'n groote knecht" en dienen is ook niet alles. Aj ens ziek of zuchtig word, en ie heb geen olders meer, dan buj ook 'n veaeheuveling bie de familie en aj op den tied niet toetast, dan schiet ie d'r later soms oaver. As ow.de pap ebaojen wurd, dan moj gapen, zek ze wel ens en op ow oldendag dienen is ook niet alles, 't Is eur ook nog niet belaofd, dat er 'n bettere kumpt. Aj 'n jonge bunt, dan kuij gaon vriijen, maor vrouluu mot maor wachten tot ze evraogd wordt. Ik heb 'tzelf bie ondervinding, ik heb ook ediend, van mien twaalfde tot mien dartigste jaor, en ik heb zoowel goeie as slechte diensten ehad, maar ik heb d'r mien altied nog deurered; maor ik heb zoo mennige meid ekend, die tobben mosten van deneenen dienst in den anderen en ie künt goeje menschen antreffen maor ook kwaojen. 't Is tegenwoordig veulderweghens 't geval, dat 'n meid minder in tel is as 'n hond. Hier geed 'tnoch al an, de meesterwegges wurd 't dienstvolk nog as menschen beschoud; maor ik heb ook op de klei ediend en daor moj achterbaks zitten en zien wat ze ow veurzet. Daor is et nog lange niet as hier, daj bie de boer en vrouw an taofel zit. Ze zek wel ena, dat 't bie de hooglansche boeren slecht is, (en ik zal niet zeggen dat 'ter vet is) maor zoo as 'tde boer en vrouw kriegen, kriegen 't de knecht en de meid ook; en dat vezuut vülle. En aj dat al zoo eenige jaren ezien en ondervonden heb, dan hoef ow dat niet te verwonderen, dat menige deerne, ziender oogens, in eur ongeluk in leüp. Wat Grade angeet, ze kumt goed te gange. 't Is wel is waor, net zoo aj zek, 'nslungel; maor och daor wen ie an. Aj goed en wel etrouwd bunt dan ziej dat niet ens meer, en 'n goeje vrouw mag daor ook niet nao zien; aj eenmaol 'n man heb , dan meug ie geen vergeliekingen maken met den oewen en een ander de zienen. Ow man mot in ow oogen niet alleenig den besten, maor ook den mooisten waezen, al hef ie ook 'n gezichte as 'n baviaan en 'n pokkei zoo groot as 'n mudde aerpels." „Now ik mot zeggenzei Garretjen, „dat ie d'r aover praoten künt as Brugman en dus Janao, wie mot ook maor maken daw an de man komt; vrouw Veschoor die liev't bie ondervinding, dat getrouwd waezen nog zoo kwaod niet en is. Maor now ens oaver wat anders: wat heur ie d'r van, zol onzen domeneer 't beroep annemmen en weggaon? Heur ie d'r niks van, vrouw Veschoor, ie bunt zukke dikke vrende met um." Slot volgt. --- Berichten uit de Graafschap. DOETINCHEM. — Op de Secretarie dezer gemeente zijn voor belanghebbenden nieuwe kiezerslijsten te verkrijgen tegen betaling van f 0.40. — Volgens de vastgestelde nieuwe kiezerslijsten bedraagt het aantal kiezers voor de Tweede Kamer, Prov. Staten en Gemeenteraad 312. In de vestibule van het Stadshuis hangen: de nieuwe kiezerslijst en de lijst aanwijzende de personen, die van de kiezerslijsten zijn geschrapt, voor belanghebbenden ter lezing. — J.l. Zaterdag werd alhier onder toezicht van den districtsschoolopziener te Zutphen het toelatingsexamen voor de Rijks-Normaallessen gehouden. Toegelaten werden 7 candidaten, n.l. A. van Dooren, Doetinchem tot de 2deklasse; J. Baumgarten, Doetinchem; I. Demtröder, Zeddam; M. H. R. Eisink, Terborg; J. A. Kastein, Hoog-Keppel; A. Leyds, Terborg en W. H. A. van Nek, Doetinchem tot de le klasse. — 14 Maart. Gisteren had alhier ten huize van den kastelein Binsbergen eene vergadering plaats van leden der marktcommissie tot verkiezing van een bestuurslid dier commissie, in plaats van den heer H. Smit, die voor zijne benoeming als zoodanig had bedankt. Bij stemming bleek, dat de heer H. Themans 9 stemmen verwierf, terwijl de heer T. van Laar 26 stemmen bekwam. De heer Van Laar heeft de benoeming aangenomen. — 14 Maart. Gisteren nam. te ruim half drie ure had alhier het volgende voorval plaats. De landbouwer Bloemendaal van Stroombroek in Wijnbergen, kwam met paard en kar de Waterstraat inrijden, toen plotseling om reden onbekend, het paard aan het hollen ging. Het holde in woeste vaart de Waterstraat door, op de markt, aan. Op den hoek van het huis van Tangelder raakte de kar een aldaar staande paal, waardoor de boer, die op de kar was, er afsloeg ; gelukkig had hij de tegenwoordigheid van geest, om de leidsels die hij in de hand hield niet los te laten, niettegenstaande hem het rad over de borst ging en hij eenige lichte [kneuzingen bekwam. Eenige personen kwamen toesnellen en het paard werd tot staan gebracht en by Tangelder op stal gezet terwijl de man na eenigen tijd huiswaarts kon keeren. Het is te hopen dat dit voorval geen ernstige gevolgen voor hem hebben zal. J — Maandagavond vergaderde alhier de onderafdeeling Doetinchem der Geld. Overy's. Maatschappij van Landbouw. Op die vergadering werd o. a. besloten een adres van adhaesie te zenden aan de 2e Kamer der Staten Generaal met het voorstel van Mr. B. M. Bahlmann. — Wij hopen en vertrouwen dat de leden die niet ter vergadering tegenwoordig waren, zich zullen onthouden, hun handteekening op een zoodanig adres, te plaatsen, daar een belasting op granen niet anders dan voor onze landbouwers zeiven nadeelig zoude werken. Onze geheele onderafdeeling telt slechts 20 leden waarbij slechts 6 landbouwers. Aan saldo bleek in kas te z\jn f 14.82, met welk batig slot de rekening goedgekeurd werd. Onze nieuw benoemde Secretaris der afdeeling Ouden-IJsel schijnt zijn betrekking met ijver, te vervullen, tenminste nog nimmer zagen wij vroeger den Voorzitter of Secretaris op een on derafdeelingsvergadering alhier, terwijl Jhr W. Strick van Linschoten onze eerste vergade ring na zijne benoeming reeds bezocht. — 8 Maart '90. Op de gisteren alhier gehoudene vergadering van aandeelhouders in het onderlinge Veefonds van Doetinchem en omstreken is onder anderen gebleken, dat, het geringe ledental in aanmerking genomen, zoo ook den korten tijd van het bestaan van dit fonds, dit nog al voordeelig werkt. Het in kas zijnde batig saldo bedroeg f 128.13, niettegenstaande nog een paar leden bezwaren hadden gemaakt over de betaling in verband met art. 6 van het Reglement, luidende^: „Bij een sterfgeval moet iedere deelnemer in evenredigheid van de aangenomen waarde percentsgewijze bijdragen tot de vereischte schadevergoeding." Daarna werd besloten maatregelen te nemen om de weigerachtige leden J. en K. te noodzaken tot betaling; niemand het woord meer vragend sluit de voorzitter de vergadering. — — Nu de lente in het land is gekomen (niettegenstaande de almanak als begin den 21 Maart aangeeft) loopen de wintervermakelijkheden op een eind. Maandagavond had de laatste Volkslezing in dit seizoen plaats. De beide zalen der societeit waren zoo vol, dat geen plaats meer te vinden was. De heeren S. Horsting en L. J. Chaillet, die als sprekers optraden, leverden beiden het bewijs hoe goed ze op de hoogte zijn welke stukken het meest in den smaak vallen. De heer Horsting droeg vóór de pauze een vertelling in Geldersch dialect voor, getiteld „'t Kwelduuveltje." Na de pauze kwam de heer Chaillet aan het woord, die drie stukken ten beste gaf, namelijk: „De geleerde Man," „Wraak en Vergelding" (een gedicht door Spreker zelf gemaakt) en eindelijk „'t Is erg met de meiden." Of beide heeren hun doel bereikt hebben en het Volk een aangenamen avond hebben verschaft? Vraag dat ieder, die deze lezing bijwoonde en onverdeeld zal het antwoord luiden: „'tWas een prettige avond 1" Dank aan het bestuur van het Nut en de sprekers in het afgeloopen seizoen! — De Geldersche Credietvereeniging hield 1.1. Woensdag een buitengewone algem. verg. te Arnhem, ter benoeming van een directeur, ter vervanging van wijlen den heer R. C. Schlingemann. Benoemd is onze stadgenoot de heer H. H. Erdbrink met 2040 stemmen. De heer de Kanter kreeg 498 stemmen. Terecht noemde de president commissaris dit een verpletterende meerderheid. — Donderdag 13 Maart, des namiddags half drie, was onze gemeenteraad vergaderd. De heeren Roessingh en Kreunen waren niet opgekomen. De notulen der vorige vergadering werden goedgekeurd en eenige ingekomen stukken van Ged. Staten en den Minister, houdende goedkeuring van vroeger door den raad genomen besluiten, voor kennisgeving aangenomen. Het' door heeren Curatoren ingediende verslag over den toestand van het Gymnasium gedurende 1889, werd voor de leden van den Raad ter visie gelegd. Een in de vorige vergadering ge-1 daan ' voorstel van B. en W., tot het bouwen van een kolenloods aan het station der G. O. Lokaalspoorweg-Maatschappij, ten behoeve der Gemeente-Gasfabriek, werd door het Dagel. Bestuur voorloopig ingetrokken.—De verordening, inzake de Brandweer, had volgens den voorzitter vele en grove gebreken, vandaar dat hij den: Raad een tweetal verbeterde ontwerp-verordeningen aanbood, de eerste regelende de persoonlijke diensten der ingezetenen, ingeval van ■ brand, en de andere, regelende het brandwezen zelf. B. en W. stellen voor deze verordeningen eerst ter inzage te stellen voor de leden van den Raad en in een. der volgende vergaderingen tot de behandeling over te gaan. Stilzwijgend werd dit goedgevonden. Het kohier van de Hondenbelasting wordt "vastgesteld tot een bedrag van f 370.—. Een voorstel tot het bouwen van een kazerne voor den dienst der marechaussee, werd mede zonder eenige discussie goedgekeurd. Het gebouw zal aan de IJselkade op stadsgrond worden geplaatst en ongeveer f 9500. — kosten. De verhuurprijs aan het Rijk is door B. en W zoodanig geregeld, dat de gemeente zoo weinig mogelijk risico loopt. — Op de begrooting dienst 1889 werd voor f 1264.— afen overgeschreven en goedgevonden, dat eenige posten uit de onvoorziene uitgaven konden worden betaald. — Het verzoek van de Administratie der Bewaarschool, om van de gemeente tot een bedrag van 10 cent per M 2. den noodigen grond aan de IJsselkade te kunnen koopen', tot het bouwen van een nieuwe school en woning voor de onderwijzeres, werd goedgekeurd. Bovendien zal de gemeente evenals het Nut jaarlijks f 50.— subsidie verleenen. — . De heeren Dr. Levenkamp, Der Mouw en Doorman, werden in deze vergadering van tijdelijke, tot vaste leeraren aan het Gymnasium aangesteld. — Op verzoek van Ged. Staten moest er nog in het besluit omtrent de beleening van 40 aandeelen bij de Nea. Bank een kleine wijziging plaats hebben. De voorzitter stelt daarop voor, er bij te voegen: „de aflossing zal plaats hebben vóór of op den 1 Juli 1891." Ook daaromtrent waren alle leden homogeen, evenals over de voorgestelde wijziging in de verordeningen Lager Onderwijs, waarin overeenkomstig de nieuwe schoolwet, het hand teekenen als verplicht leervak moest worden gesteld. Daarna werd de vergadering gesloten. ---