De drie geschorste Onderwijzers te Arnhem. We werden na Maandag in het bezit gesteld van het besluit van B. en W. der gemeente Arnhem, waarbij de schorsing werd uitgesproken. Het luidt: Burg. en Weth., gelezen het voorstel van den arrondissements-schoolopziener, waarbij wordt voorgesteld de" drie onderwijzers voor den tijd van één maand te schorsen, overwegende, dat ds vraag of een onderwijzer buiten de schooluren geheel vrij is, ontkennend moet worden beantwoord, overwegende, dat kennelijk do bedoeling van het stuk geweest is, do militairen aan te sporen niet blindelings de bevelen, die hun gegeven worden, op te volgen, dat wanneer de stellers eenvoudig bedoeld haddon aan te toonen, dat de schuld van de oproeping niet bij de arbeidende klasse is gelegen, zij zich van gematigder termen bediend zouden hebben, dat het optreden van de drie onderwijzers nadGelig moet werken op het O. L. 0., overwegende, dat ook door B. en W. ernstig is overwogen de vraag, of zij met verplicht waren aan den Eaad een voorstel te doen, om aan dé drie genoemde onderwijzers ontslag te geven, dat zij hiervan weerhouden zijn, omdat de onderwijzers het laakbare hunner handelingen niet voldoende schijnen te hebben ingezien, maar B. en W. hopen, dat zij door het tegenwoordige besluit tot nadere inzichten zullen komen, i ,'| L besluiten! 1 ! i ' 1 ! j'j'" „de onderwijzers H. Geertsma, K. Geertsma en N. van Putten te schorsen voor den tijd van één maand, ingaande 23 Februari" en hun mede te deelen, dat, wanneer zij zich andermaal mochten schuldig maken aan het plegen van feiten, welke het openbaar onderwijs schaden, door B. en W. een voorstel om htm ontslag te verleenen, aan den Raad zal worden ingediend. 1 i i : ' 1 i Om de eerste overweging goed te begrijpen, dient men te weten, hoe de drie geschorste heeren zich tegenover den Burgemeester en Wethouders gehouden hebben. We ontleenen de bijzonderheden aan de „Arnhemmer" (Graafschapper) die een hoofdartikel aan de zaak wijdt. : ! : „In hun vergadering (van B. en W.!) gehoord, verklaarden zij, volstrekt niet de bedoeling te hebben gehad, de militairen te willen opruien, wel neen, dat was ook niet de strekking van het manifest, zij wilden er slechts op wijzen, dat de arbeidende klasse geen schuld aan die oproeping heeft. De heer Van Putten verklaarde nog In het bijzonder, dat hij bij do verspreiding geen andere bedoeling had gehad, dan den militairen kennis van den inhoud te geven ;—1 natuurlijk! — en te bevorderen, dat de militairen zoo tactisch mogelijk zouden optreden 1" De „Arnhemmer"- laat dan de opmerking volgen: „Wij vinden de houding van de heeren, die hun onderwijs aan de „Christelijke'' en „maatschappelijke deugden" moeten dienstbaar maken, zoo laf mogelijk! Immers, genoemde onderwijzers zijn met de eociaalrdemocratische arbeiders ver-. bonden en nu weten zij evengoed als wij, dat hun partij op het oogenblik niets anders doet, dan de menigte in het algemeen en de militairen in het bijzonder tegen het openbaar gezag op te ruien. In bedekte termen wordt overal tot verzet aangespoord, zoowel op meetings als in geschriften. Waarom dit niet ruiter]ijle erkend en deze revolutionaire handelwijze van hun standpunt verdedigd? Te zeggen, dat het slechts de bedoeling was de meening te weerspreken, dat de opkomst der miliciens aan de arbeidersklasse was te danken, is slechts een „doekje voor het bloeden." Ware dit het eenige doel van de verspreide circulaire geweest, zeer zeker zou zij dan in andere, minder opruiende bewoordingen zijn gesteld. Of kennen de heeren H. en K. Geertsma, als onderwijzers, onze taal zoo weinig, dat zij niets van de draagkracht der woorden, die zij voelen? Wij vindien het laf, dat deze openbare onderwijzers niet dien moed hebben in ronde woorden, voor geen tweeërlei uitlegging vatbaar, voor hun gevoelen uit te komen. Anderen tot verzet op te ruien en als men ter verantwoording wordt geroepen, zich achter allerlei ditjes en datjes te verschuilen, is geen mannenwerk. Dit zijn nu de heldhaftige mannen in de socialistische arbeidersbeweging, de wakkere strijders voor het verdrukte proletariaat! Wanneer zult gij, o! „heldhaftige" mannen, den moed hebben om ten allen tijde en'onder allo omstandigheden rond en open voor uw gevoelen uit te komen en den volke te zeggen, wat gij in den diepsten grond van de zaak beweert en begeert?"- Wij de-elen deze opmerking mee, om nogmaals de aandacht der onderwijzers zeiven en der gemeentebesturen op het efnstige van het feit to vestigen. Als men leest, welke gevaarlijke stellingen er vaak van socialistische zijde worden verkondigd, heeft men recht om te vragen, of het goedgekeurd mag worden, dat openbare onderwijzers voor zulke beginselen openlijk optreden! — Wij houden niet van onnoodige vrijheidsbeperking voor ons zeiven niet en evenmin voor anderen, maar meenen toch, dat ambtenaren, die vrijwillig in dienst zijn getreden, om dan het openbaar onderwijs voor te staan, door hun optreden buiten de school, niet alles mogen dosn, om de openbare school te benadeelen. Dat verreweg het grootste gedeelte van het publiek in de socialistische woelingen een groot gevaar ziet voor den staat en voor de maatschappij, is zeker waar; en nu moge het al van een bekrompen geest getuigen, dat zo het verheven streven van sociaal-democraten en anarchisten niet kunnen begrijpen; de vrijheid om hun kinderen buiten dat schitterend licht te houden, mogen ze toch vergen. "We ontvangen daar juist het verslag eener Protest-meeting, Dinsdagavond te Arnhem gehouden; in die vergadering heeft do voorzitter het volgende gezegd: „Hoewel do actie pas op touw is gezet, heeft zij toch reeds slachtoffers gemaakt. Wij moeten gezamenlijk hun leed dragen. In Arnhem is tegen een zestal personen, die bulletins aan miliciens ter hand stelden, procesverbaal opgemaakt. Drie onderwijzers, die daartoe den moed hadden, brengen wij hier openlijk onze hulde. Zij werden voor een maand geschorst. Nog deze week zal een arbeidersbeweging op touw werden gezet-, om te protesteeren tegen een dusdanige handeling. Er dt meer in. Men wil van ben een staatsmachine maken, daar zij in hun vrijen tijd niet mogen doen wat zij willen. Wanneer dus de onderwijzersvereniging u oproept, kom dan in even groot-e getale op als hedenavond. Wij huldigen hen, trots Burgemeester en Wethouders,** --- De Heilstaat! Een niet onaardig verslag komt in de N. Rott. Ct. voor van een lezing te Amsterdam gehouden door Van der Goes. 't Was merkwaardig — Maandagavond in den Heer Van der Goes weer eens een echten — een wetenschappelijken sociaal-democraat te hooren! Want zulk een windt er geen doekjes om! Wat moeten mannen als Troelstra en Polak, naast dezen privaat-docent in het Marxisme, aan het proletariaat slap in de leer voorkomen ! Arbeiders van welke kleur, van welke politieke of godsdienstige overtuiging ook, sluit u aaneen, tot stichting van den heilstaat, waarin u slechts één belijdenis vergund zal zijn: de sociaal-democratische; waarin slechts één dagblad u ter lezing zal mogen worden voorgelegd: het trouwens eenig bestaanbare orgaan der eenige sociaal-democratische partij; waarin slechts een gezag zal heerschen: dat van de centrale werklieden-organisatie ! Reeds thans, riep de Heer v. d. Goes zijn hoorders toe, moesten de typographen 't verdommen couranten te zetten, waarin de „boerzwa-partij" haar meeningen uiteenzet, en vooral met dat woord „verdommen" had de spreker een geweldig succes. Ik vermoed, dat men 't zóó toejuichte, omdat men voelde, dat in den sociaaldemocratischen heilstaat van „verdommen" wel geen sprake meer zal zijn.- 't Gold als ware 't een laatst vaarwel! Want waar de massa regeert, alleen omdat zij massa is — dwingt de dommekracht. Terecht hield de heer v. d. Goes zijn auditorium dan ook dit als het eenig ware befinsel voor, dat niet langer de directies het beeer behooren te voeren over de spoorwegen, maar de rangeerders en machinisten en conducteurs, buiten wier machtigen wil geen wagen verzet wordt, geen trein in beweging komt, geen kaartje geknipt wordt. En als er geen kaartjes sreknipt wordem is 't imet den kapitalistische:; staat gedaan. De Heer v. d. Goes leverde In deze beschouwing een pendant van wat wij vroeger in een volksvergadering met niet minder succes hoorden verkondigen ('t was in een vergadering van opperlieden): „wie hebben de Nieuwe Beurs getouwd? De architect Berlage? Wie hebben het Paleis op den Dam gesticht? Jacob van Campen? Neen, duizendmaal neen; gij, gij en uwe voorvaderen, zonder wier machtigen arm geen steen op den ander zou zijn gekomen! (Langdurig applaus).": --- Meibeweging. In iiet gebouw van den Diamantbewerkersbond te Amsterdam, vergaderde gisterenavond da Bestuurt ersbond, om zijn houding'ten opzichte der Meibeweging vast te stellen. Door het bestuur werd voorgesteld den len Meidag te vieren op de wijze, vastgesteld door internationale soc. dem. congressen, d. \v. z. onder de volgende leuzen: voor de wettelijke 8-urendag en voor de internationale solidariteit der arbeidersklasse. Hierbij werd facultatief voorgesteld, den len Meidag ook te bestemmen voor een tegen-manifestatie, wanneer de regeering een wet tegen het staken mocht weten door te drijven. Door het bestuur werd bij monde van den secrotaris S. IJ. Pothuis gezegd, dat men niet de" leuze voor het algemeen kiesrecht had gesteld, omdat zulks afbreuk zou doen aan het internationaal karakter van het 1 Mei-feest. Van de zijde der S. D. A. P. werd integendeel aangedrongen op agitatie voor het algemeen kiesrecht, waarvan in de eerste plaats voordeel voor de arbeidersklasse te wachten is.' Hoezeer algemeen kiesrecht noodig is, blijkt juist in deze dagen, nu er een eenheid bestaat, niet om iets te veroveren maar iets te verdedigen. Wil men ter verovering uitgaan, dan zal dit eerst kunnen geschieden als het algemeen kiesrecht, het voornaamste machtniiddel, in handen is gekregen. Een zeer langdurige discussie over beide tegengestelde denkbeelden volgde, waarna werd gestemd. De stemmen staakten, zoodat de beslissing werd verdaagd. --- Benoemingen ter uitvoering van de Ongevallenwet. Door H.II. Gedep. Staten dezer provincie zijn o.a. benoemd tot leden en plaatsvervangende leden-werkgevers en tot leden-en plaatsvervangende leden-werklieden van de plaatselijke commissiën, ingesteld bij Kon. besluit van 26 November 1202, „Stbl." no. 202 (Ter uitvoering van art. 86 der Ongevallenwet): voor de gemeenten Stad-Doetinchem c. a.: tot lid-werkgever G. J. Horsting, stoomhoutzaag en korenmolenaar en houthandelaar te Doetinchem en A. Ketelaar, directeur der boterfabriek te WehJ; tot plaatsverv. lid-werkgever B. G. Buessink, smid te Hengelo en H. E. Knaake, schilder te Zelhem; tot lid-werkman G. J. Nij man, melkweger in de boterfabriek te Hengelo en J. Stoelhorst, werkman te Zelhem; tot plaatsverv. lid-werkman G. J. Meilink, timmermansknecht te Doetinchem en H. M. van Hal, hoofdmachinist op Vulcaansoord te Ambt-Doetinchem; voor de gemeenten Wisch c. a.: tot lid-werkgever J. H. Bessing, molenaar te Dinxperlo en 11. Tomessn, directeur der boterfabriek te Wijnbergen (gem. Bsrgh); tot plaatsverv. lid-werkgever J. W. Kolenbrander, timmerman te Dinxperlo en' J. G. Beijers, molenaar te Beek (gem. Bargh); tot lid-werkman H. Kreeftenberg, timmerman te Varsseveld (Wisch) en G. J. Gerritsen, timmerman te Ulft (Gendringen); tot plaatsverv. lid-werkman B. J. Benraad, schilder te Terborg en J. 11. Blumer, smid te Gendringen; voor de gemeenten Doesburg c.a.: tot lid-werkgever J. B. Tempelaer te Doesburg en C. Breukink te Steenderen; tot plaatsverv. Ed-werkgever A. Bevelman to Doesburg en 11. M. Berendsen te Hummeïo; tot lid-werkman A. Lagerweij te Lathum en M. J. Tops te Doesburg; tot plaatsverv. lid-werkman J. Poorterman te Steenderen en W. E. de Banck te Doesburg; voor de gemeenten Zeven aar c. a.: tot lid-werkgever D. Darksen, steenfabrikant to Herwen en Aerdt en J. E. Fierkens, exportslachter te Didam; tot plaatsverv. lid-werkgever J. H. Hoyinck, aannemer in het bouwvak te Pannerden en Th. J. Lendering, timmerman te Duiven; tot lid-werkman G. H. te Witt, timmermansknecht te Westervoort en Th. H. Vermeulen, metselaarsknecht te Duiven; tot plaatsverv. lid-werkman E. W. Damen, timmermansknecht te Zevenaar en J. P. J. Schoenmakers, scheepstimmermansknecht te Pannerden; voor de gemeenten Borculo c.a.: tot lid-werkgever J. H. W. ten Bokkel Huinink Sz., steenfabrikant te Needo en A. Swart, directeur der coöperatieve stoomzuivelfabriek „de Eendracht" te Borculo; tot plaatsverv. lid-werkgever H. Bos, molenaar te Neede en G. J. van Keulen, timmerman te Borculo; < tot lid-werkman J. Nijland, spoelbaas in de weverij der firma A. J. ter Hoopen & Zn. te Is eed o en A. J. Nijland, meesterknecht in de bleekerij der firma ter Weeme en Zn. te Borculo; i tot plaatsverv. lid-werkman J. Kluivers, verversknecht te Neede en J. W. Zweerink, looiersknecht te Borculo; voor de gemeenten Groenlo o.a.s tot lid-werkgever J. G. Blankvoort, aannemer en timmerman te Eibergen en H. A. Hulshof, leerlooier en schoenenfabrikant te Lichtenvoorde; . tot plaatsverv. lid-werkgever F. J. A. Kolkman, borstelfabrikant te Lichtenvoorde en H. L. H. Lasonder, stoomverver en bleeker te Groenlo; tot lid-werkman Th. van Aalst, klompenmakersknecht te lichtenvoorde en F. Grijzen, leerlooiersknecht te Eibergen; tot plaatsverv. lid-werkman J. H. Holweg, schoenmakersknecht te Lichtenvoorde en J. H. Scholten, timmermansknecht te Eibergen; voor de gemeenten Winterswijk c.a.: tot lid-werkgever G. J. Willink, fabrikant te Winterswijk en J. G. Stöcker, fabrikant te Aalten; ■ • i i ; : ' tot plaatsverv. lid-werkgever J. W. Meijerink GHzn., fabrikant te Winterswijk en B. J. Manschot, fabrikant te Aal ten; tot lid-werkman J. W. Meerdink, timmerman te Winterswijk en G. J. Wegchelaar, fabrieksopzichter te Aalten; ■;'■-! ■ ; tot plaatsverv. lid-werkman G. J. Kobus, fabrieksarbeider te Winterswijk en A. Jansen, smid to Winterswijk;/ voor de gemeenten Lochem c. a.; tot lid-werkgever G. Naeff, leder fabrikant te Lochem en G. Loman, timmerman te VerwoMe (gemeente Laren); tot plaatsverv. lid-werkgever H. Reerink, timmerman te Lochem en B. Jansen, molenaar to Laren; * tot lid-werkman H. Huidink, schildersknecht te Lochem en J. L. Mack, fabrieksarbeider te Lochem; tot plaatsverv. lid-werkman L. G. Onijs, timmermansknecht te Lochem en E. Plekkenpol, timmermansknecht te Laren; en voor do gemeenten Zutphen c.a.: tot lid-werkgever J. P. Muijderman, smid te Zutphen en A. B. Dull, directeur der broodfabriek te Zutphen; tot plaatsverv. lid-werkgever G. Lijsen, houthandelaar te Zutphen en H. Hennink, timmerman en aannemer te Brammen; tot lid-werkman M. Lenselink, metselaar te Zutphen en F. J. Iliohan, boekbinder te Zutphen; tot plaatsverv. lid-werkman A. Dengerink, timmerman te Zutphen en P. Jimmink, letterzetter te Zutphen. --- Ernstige woorden. Uit warme belangstelling in het Openbaar Onderwijs geven we een plaats aan de woorden, Zaterdag door den heer Mr. Canneman in den- Arnhemschen Gemeenteraad gesproken, toen daar de zaak der drie geschorste onderwijzers werd behandeld. — Men weet, dat door den „Bond" en door drie socialistische raadsleden was verzocht en voorgesteld om die schorsing op te heffen. Met 20 van de 27 stemmen is evenweï besloten, de schorsing te handhaven. Ook nemen we die rede over in 't belang der onderwijzers in de Graafschap, die zich mochten laten verleiden tot daden, die den openbaren onderwijzer geenszins voegen, daarbij steunende op ds dwaalleer, dat de ambtenaar (en dus ook de onderwijzer!) vrij is om in zijn vrijen tijd te doen, wat hij goedvindt* als hij maar met tegen de moraliteit zondigt* waaromtrent do begrippen ook al ruimer worden. Misschien wachten ons ernstige dagen, dagen van beroering, waarin de zinnen zoo licht beginnen te sporrelen en vooral jeugdige personen gevaar ioopen, over te gaan tot daden, Mie hen later zouden berouwen. De heer Canneman wil zijn standpunt ook toelichten. In hoeverre heeft een burger,-om een betrekking aan ta nemen als ambtenaar, minder recht dan een ander? Da stalling van den heer Treffers (volle vrijheid) deelt spr. niet. Van af het oogesnblik, dat men zich geeft om een betrekking te aanvaarden, is er een band tusschen het publiek gezag en den burger. En door beiden meet voldaan worden aan de verplichtingen, welke dia beiden oplegt. Welke plaats bekleedt de gemeente als orgaan van het staatsgezag, vraagt spr. verder. Wat staat er in het manifest? Het is verdedigd door uitvluchten, voor spr. heeft het 't karakter van uitlokking en opruiing. De heer Treffers heeft do aandacht gevestigd op zinnen,- die niet veel aanstoot zullen geven; spreker haalt er een paar aan, die toch zeker wel opruiend zullen genoemd worden. Spr. gelooft, dat de bedoeling is uitlokken tot muiterij. De verdediging is een serie uitvluchten. Het doet spr. leed, dat men niet den moed heeft zoo'n stuk te onderteekenen. Dat vindt spr. laf. Hij kan zich begrijpen, dat men een ideaal heeft, waarvoor men veel, alle 3 over heeft, maar men doet dit als eerlijk mensch met zijn naam. Kt is hier niet gebeurd. Eerlijke menschen zouden ook zeggen: eens gezegd blijft gezegd, en niet hier met uitvluchten aan het geschrevene een andere bedoeling geven. Volgens dit manifest zou 't zijn, alsof we waren in tijd van oorlog; werden ze in zoo'n tijd strafbaar gevonden, dan zou daartegen gevangenisstraf geëischt worden. De gemeente is orgaan van het openbaar gezag, de ambtenaar is ambtenaar van dat orgaan. Spr. gelooft, dat deze ambtenaren in hun plicht te kort zijn geschoten. Het doet spr. leed, dat B. en W. een niet breed genoeg standpunt hebben ingenomen — ze klampen zich vast aan de eventueele schade, die het onderwijs zou kunnen hebben, ze hadden zich moeten hechten aan het hoofdargument, dat een ambtenaar niet mag doen wat een ander doen mag. Het geldt niet alleen voor deze onderwijzers, dat geldt voor ieder gemeenteambtenaar. Wanneer de gemeente-secretaris zoo'n pamflet verspreidde, zou hij dan niet ontslagen worden? Waarom nu de consideratie voor een zekere klasse van ambtenaren? In die beeldspraak vergelijkt ëpr. het optreden van deze drie onderwijzers. — Spr. weet, dat hij; niet eenzijdig is — wanneer in andere landen of plaatsen gebeuren zou wat hier geschied is, dan zouden daar andere maatregelen genomen worden. Wanneer een ambtenaar zich niet wil laten binden door de banden van het maatschappelijk gezag, dan moet hij zijn ontslag nemen en zijn' rechten als staatsburger hernemen, en die doordrijven zoover hij zelf wil. Het doet spr. leed, dat B. en W. nliet een stap verder zijn gegaan, waar een ambtenaar meent geen vrede te kunnen hebben met de orde van den staat. En komende op het terrein van het onderwijs en de school, onderschrijft spr. de meening, dat er niet veel sprake kan zijn van het opvoeden tot maatschappelijke en christelijke deugden door menschen, die dergelijke dingen gedaan hebben als deze onderwijzers. Spr. meent, dat onder opvoeden tot maatschappelijke deugden verstaan moet worden een vergrooting van de deugden, die bi de maatschappij zijn. Tot opvoeding van christelijke deugden zal men ook dit stuk niet kun» nen beschouwen tot maatschappelijke deugden evenmin. , Spr. meent dat uit alle 3 gebleken is, dlat het openbaar gezag en deze onderwijzers niet kunnen samengaan, hij geeft de laatste in overr weging in vrede "heen 'te gaan. ---