Geschiedenis van da week. Bij 't naslaan cn opteekenen der verschillende gebeurtenissen in de laatste dagen, werd onze aandacht vooral getrokken door enkele bijzonderheden omtrent een reus; en als van zelf grepen we naar de Gedichten van den Schoolmeester, die we met eenige andere steeds binnen on 3 bereik hebben staan ter aangename verpoozing. — We bladerden en bladerden, en jawel! daar vonden we de fabel, genaamd „De Vlooi, de Makelaar en de Reus", waarin ons op zoo vermakelijke manier geleerd wordt, dat wat groot heet op aarde, toch eigenlijk een zeer betrekkelijk idee is. — Heel juist kondigt de dichter die waarheid reeds aan door de inleidende regelen: „Als je pas uit de Amstelstad kwam, Dan zei je: „wat is 'thier toch klein in Eiam," Maar kwam je weer van Buiksloot Dan zei je: „Dat Edam is je toch wat groot!" — Nu, in dio fabel komt de fraaie beschrijving van een reus voor, die we zochten: .' . „een Philistijn van een Reus, Met een neus Zoo fameus Groot, dat er heus — En ik geef je de keus — Onder al de tabakswinkels binnen de stad Geen één is, die op zijn visites het had. Want nauwlijks k-omt hij aan de toonbank eens snuiven, Of 't begint do gansche buurt door geweldig te stuiven, En de schoonmaaksters, — die trouwens geen van allen Op heur mondjen zijn gevallen — Roepen onder 't niezen allemaal: „Is dat die lange klaplooper weêr van een snuiflikker, „Die leelüke sladood van een Franschen vogelverschrikker, „Met zijn kalen knikker, „Die hier al dat stof maakt in 't portaal? „Och, geef je neusdoek eens eventjes, Aal! „Dat niezen, meidlief! maakt me sikker, „Wat een ongepermitteerd schandaal „Voor een dagloonster met een borstkwaal.;.: „En 't stuift hoe langer hoe dikker „Ik wou, dat die liannckemaaier met zijn gemaal „Zijn eigen inslok, die weorgasche wurgpaal!" — We zijn over zoo'n reu 3 aan 't nadenken gekomen door 't bericht, dat er te Berlijn is aangekomen een llus, Macknot met name, die een lengte heeft van 2.63 meter. — Alleen door zich te laten kijken verdient Macknot 3000 Mark, d.i. f 1800 per maand. — Misschien zijn er wel, die den man benijden en denken: ~'k wou, dat ik ook zoo lang was!" — Maar men moet niet vergeten, dat die Philistijn heel wat noodig heeft om zoo'n groot lichaam te onderhouden. — Voor de curiositeit hebben we het volgende opgeteekend: 's Ochtends ontbijt hij met twaalf tot veertien broodjes; 's middags eet hij eerst een terrine vol soep leeg en daarna drie tot vijf pond vleesch op, met een evenredige hoeveel'i..A groente en aardappelen. — Tegen vier uur 'zijn weer hetzelfde aantal broodjes als 's ochtends aan de beurt, en hij zou met een; hongerige maag naar bed gaan, als hij niet eerst 24 eieren en een half brood ophad. — Ook drinkt hij eiken dag veertien flesschen-spuitwater. — Bij dat alles komt nog, dat ds reus door zijn lengte veel onaangenaamheden ondervindt. — Schoon zijn vrouw en kinderen tegen hem opzien, ligt hij op reis in zijn coupé saamgevouwen als een hulpeloos wicht. — We zijn natuurlijk allen verheugd, dat het weder zoo nu en dan blijken geeft van beterschap. — En als de Engelschman, dio nu als concurrent van Jules Gapré is opgetreden,- gelijk heeft, krijgen we een p r a c h t i g e n,: z o n r ij k e n en warmen zomer. — We hechten aan die voorspellingen wel geen waarde, maar die Engelschman is ten minste zoo beleefd de gronden zijner profetie op te geven. — „Gedurende de laatste 25 jaren," zoo redeneert hij, „volgde op een vroege lente oen heel warme zomer. Sedert 1878 zijn er 9 vroege lentes geweest, waarvan 8 door eeiwprachtigen zomer werden gevolgd." — Volgens dezen profeet geven de tweede en de dorde maand van ieder jaar het weêr gedurende den zomer aan. — In Feb.-uari en Maart was het uitstekend weêr, bijgevolg zouden wo hetzelfde kunnen verwachten in Juni, Juli en Augustus. — We helpen''t wcnschen. — Op dit oogenblik zitten ze in sommige streken van ons land door het water in verlegenheid. — Van Breda ea den Bosch komen treurige berichten. — Zoo lazen we een schrijven uit Breda, waarin o.a. het volgende voorkomt: „de toestand in do Emerstraat is diep, diep treurig. — Het dijkje, dat de Mark binnen zijn grenzen moet houden, 13 ongeveer tegenóver hst Speelhuis doorgebroken. — Het water gulpt kolkend er door en heeft, zoo ver het oog reikt, tot aan 't Buitenhuis alles onier water gezet. — In de Emersfcraat wonen enkel arbeidersgezinnen. — Alle huizen zijn ondergeloopen. — Het water staat ongeveer 75 c.M. in de huizen enz." — De wegen van den Bosch naar Engelen en Pettelaar staan onder water en aio van Vlijmen loopt daarvoor gevaar. — Men houdt zich to 's Ilertógenbosch gereed de watertoegangen tot de stal te sluitsn ea het stoomgen'.aal in werking te stellen. — Ten gevolge van het doorbreken van don Kethelpolder hebben ze in den Haag zulk laag water, dat do grachten bijna 'olootliggen. — Het bestuur der stad maakt van de ongezochte gelegenheid gebruik om do keien weer op den wal to brengen, die de lieve straatjeugd er spelenderwijze in geworpen heeft. — Met schuiten vol worden ze te voorschijn gehaald; en als men nu weet, dat elke kei een waarde van 7 ets. vertegenwoordigt, kan iemand zich een denkbeeld vormen van den rijkdom, dij daar opgehaald wordt uit het slijk. — Toevallig vinden we daar een antwoord op een rekenkunstig vraagstuk, dat heel aardig geoordeeld werd door de schoolcommissie, die er bij tegenwoordig was. — Om een begin te iiiaKcu urot Ucb uuJm l" \lw ..v«D de onderwijzer: „Als ik zeven appels heb, kan ik die niet zóó onder acht kinderen verdeelen, dat ze allemaal evenveel krijgen, nietwaar?" — Ea een klein meisje antwoordde met een bedeesd stemmetje: „-Jawel Meheer!" „En hoo zoudt ge dat dan aanleggen, Lotje Kostver'orea?" , vroeg. de paeiagoog verwonderd. — „Maatjen zou er moe 3 van koken," helderde Lotje op. — En ja, zoo kan 't,als maatjen dan maar eerlijk deelt. — Tot veler genoegen zal in ons midden wederkeeren, is misschien al weergekeerd, de heer Matthijscn, die zich de vergissing permitteerde, cenigen tijd geleden, om de plaat te poetsen, medenemend fl2OOO van de Ned. Bank en een Amsterdamsche juffrouw. — Om dat geld op te maken waren ze eerst naar Griekenland gevlucht, en dat was verstandig, want dat land levert niet uit. — Maar de juffrouw beviel het in Griekenland niet, en toen trokken ze samen vermomd naar Marseille. — Maar daar was do politie ze gauw op 't spoor. — Nu, 't zou toch spoedig gedaan geweest zijn, want met f 12000 kun je zoo heel veel kromme sprongen niet maken, vooral met je beiden niet. — Er hebben nog al eens van die effectendiefstallen plaats. — Zoo maken de effectenhandelaars Vierhout en Sleure te Rotterdam, nu nog weer bekend, dat eenige couponbladen worden vermist, die aan genoemde firma per aangoteekenden brief uit Amsterdam was gezonden. — Meer grappig is een geval, dat to Eindhoven heeft plaats gehad. — Op de markt aldaar stond een koopman, die, om een begin to maken, allerlei artikelen, zooals messen, portemonnaies, kammetjes, zakboekjes enz. op een tafel neergooide en uitriep: „Alles maar 5 ets!" — Een der omstanders, een zekere S., riep eensklaps uit: ~'t is al lang genoeg!" gooide 5 cents op de tafel en pakte alles mee. — De omstanders lachten natuurlijk eerst om dien leuken zet, maar de koopman, die 't even natuurlijk niet zoo bedoeld had, riep de politie, die proces-verhaal opmaakte. — Dat verkeerd verstaan kan soms rare gevolgen hebben. —- Voor de Amsterdamsche rechtbank stond etn man, die een ring had gestolen. — Do president bracht hem de ernst van zijn misdrijf onderx't oog, zeggende: „Een ring stelen, foei! En ,weet je wel wat daarop staat?" !— En de dief antwoordde: „Ja... Ter herinnering staal, er op!" — De president had natuurlijk straf'bedoeld. — Ha, daar hebben we ook eens w«er een inbraak! — Ingebroken, is n.l. te Rotterdam op de Havenstraat bij een 85-jarige weduwe. — De inbrekers zijn zeer waarschijnlijk beiden geweest en hebben o. m. ook een Mi bel gestolen met gouden slot. — Waarscliijrifik zijn zo door don tuin en de huiskamer nw binnen gokomen. — 'Toen de oude dame\om hulp geroepen had en deze kwam, ze „hem gesmeerd",. .zooals de technische t'èim luidt. — Wo weten niet, of op hun een som is gestold. —■ Dat is anders nèï een soort onderscheiding, die niet iedereen te valt. — Zoo is een som van f2lOO uitgelogd aan dengene, die den zich noemenden graal Bosdori opsnort, en inlevert bij de politie te Londen. — 't Moet in 't geheel geen graaf wezen, maar wel een oplichter zijn, in welke rol hij als handelaar in antiquiteiten optrad. — En nu tot slot nog eea begripsverwarring tijdens de instructie: Onderofficier: Nommer 3 een beetje vooruit 1— nog wat — nog een haartje — dat is te veel — één idee maar. Ezel, domkop, boerenkinkel, als ik een idéé zeg, meen ik — meen ik zooveel als niemendal. --- BINNENLAND. Herstel! De jongeheer G-, die verleden Zondag in de tooneelvoorstelling te Laag-Keppel meewerkte, trad niet op als „guit", maar als ~g a s t". --- Toch al te mal. Dat de antirev. pers tot ia 't kinderachtige toe net huidig christelijk kabinet ophemelt om de g r o o t e daden, die het heeft gedaan met de handhaving van het gezag, kunnen we eenigszins begrijpen; de heeren zijn aan zoo weinig lof gewoon. Wc hebben In de maatregelen, welke de regeering tegen de staking en de stakers genomen heeft, met geen mógelijkheid iets specifiek 1 christelijks gezien. We gelooven, dat een ministerie van Turken, met den Sultan als premier, dezelfde middelen zou hebben gekozen, als waartoe nu de christelijke regeering, met i dr. Kuyper aan 't hoofd, haar toevlucht heeft « genomen, 't Zou mogelijk geweest zijn, dat de Sultan zoo mogelijk nog een paar lich- i f'no-on df. 1 schutterij wel mobiel had vendaara. Die iri ' de genomen maatregelen iets christelijks ziet, 1 heeft een eigenaardig bewerkt gezichtsorgaan. We keuren de genomen maatregelen niet af, men versta ons wel J maar om er I zooveel boeha van te maken als iets van 1 wonder en geweld, daar zijn ze nu ook niet : naar geweest I 1 Er is gezegd, dat de christelijke regeering de socialen had gezocht en getart en met zekere opgewektheid den strijd tegen hen was begonnen. Wc hopen, dat dit niet waar is; want zoo'n houding zou niet getuigen van een christelijke geest in de eerste plaats, en verstandig wezen zou ze ook niet. Zoo heel:veel kennis van de cultuurgeschiedenis der laatste jaren behoeft men niet te hebben om te weten, dat in staten, waar een kolossaal geweld tegenover de sociaal-democratie werd gesteld, deze zich ontwikkelde en aangroeide tegen de verdrukking in. We beweren niet, dat revolutionaire daden door de vingers zouden moeten worden gezien; integendeel: elke regeering is verplicht daartegen zoo streng mogelijk op te treden. Dc sociaal-democratie is een ziekelijke uitwas, die in de verdrukking groeit, doch kwijnt en verteert, zich oplost in de vrijheid, z o over haar die kan worden gelaten. Minister Goeman Borgesius heeft dat begrepen en vermeed ook zelfs den sclujn van onbillijkheid. Het overwicht, dat enkelen der sociaal-democraten in de Kamer'zouden verkregen hebben, naar sómmiger beweren, was meer schijn dan werkelijkheid; en wc zouden de waarheid te kort doen, als we ontkenden, dat hun critische blik wel eens wonde plekken heeft ontpleisterd. We eindigen deze inleiding om te wijzen op een gedeelte der lezing/door den heer De Wilde, het bekende raadslid uit Den Haag. in een openbare vergadering van de a. r. kiesvereëniging „Nederland en Oranje" gehouden. We verzoeken aandacht voor de volgende zinnen, waarin wij enkele woorden spatieeren : Doch bovenal is, vervolgde spreker, tijdens de jongste werkstakingen, gebleken, dat het Christelijk - Ministerie te rechter tijd is opgetreden. Toen toch werd het duidelijk, dat liet g e z a g v e i 1 i g e r is bij d i t Kabinet dan bij het vorige, hetwelk trouwens steeds zwak en slap optrad tegen de sociaal; democratische leer, waardoor dan ook i mr. Troelslra een positie in de Kamer had ; kunnen verkrijgen, die hem, wegens de be; trekkelijk geringe getalsterkte van zijn partij, • niet toekwam. . Het ministeric-Kuypcr trad . van den aanvang niet weifelend, maar . zeer beslist, niet zwak, maar zeer kracht tig op tegen de soc.-dem. leden. En toen mr, Druckcr bij het jongste politieke debat i sceptisch vroeg wat nu toch liet onderscheid i was tussclien dit en het vorige Kabinet, kon t de Premier met recht zeggen, dat het voor 1 het gezag zou opkomen, trouwens, bij de \ Chris te lij ke partijen heeft het gezag I een veel lioogere beteekenis dan bij andere partijen, omdal het gezag naar de opvatting der eersten •sijn. oorsprong vindt niet bij den mcnsch, maar bij God. Waar de liberalen in de Tweede Kamer weifelden om door de voorgestelde strafbepalingen krachtig op te treden tegen de socialistische-anarchistische woelingen, wist het ministerie van geen wankelen, (') maar stelde het snel bewust en zonder eenige aarzeling a 1 de macht, die het Overheidsgezag heeft, tegenover de macht van de z.g. neutrale vak-organisaties. Spreker is overtuigd, dat, zoo het ministerie-Pierson niet voor het huidige had moeten plaats maken, het Nederlandsche volk nog in een toestand van onrust en spanning kon verkeeren, het socia 1 i s m e (2) niet de nederlaag zou hebben geleden en dat het gezag zeer verzwakt zou zijn. Daarom vooral is het ministerie-Kuyper te rechter tijd opgetreden. f') En dat water bij die melk dan? (2) Alsof dat overwonnen was! --- Een belangrijk boek. Voor weinige dagen heeft een belangrijk boek het licht gezien, dat stellig de aan , dacht verdient van a'le Nederlanders, die . in de staatkundige ontwikkelingsgeschiedenis huns lands belang stellen. We bedoelen Mr. v. Houten's „Vijf en twintig jaar in de Kamer", het eerste deel (loopend van 1869 tot aan den dood van Thorbecke, 1872). . We hopen, na een nader kennismaken er mee, op het werk terug te komen. Voor- ! loopigeeven we een naar kenmerkende ge- Uttllvll VUll Ul\i \)113 uciai onder de oogen komen. ; In het „Utr. Dgbl." vinden we: ' Wij zien, dat ile heer Van Houten , blijkbaar is een der stijfhoofdigste karakters, die ooit uit het Noorden naar Den Haag . zijn komen binnenvallen. Wij zien, dat hij met een groote onverschilligheid voor de po- , pularitcit van den dag zijn eigen weg gaat, al voor jaren „in het isolement zijn kracht" heeft gevonden, en even strak en onbuigzaam op zijn eigen denkbeelden afgaat wan neer hij alleen staat of zijn volgelingen bij honderden telt, als wanneer hij aan hel hoofd staat van bet landsbestuur en een geheel parlement, krommend onder zijne karwats*, aan zijn voeten ligt. liet b'ad haalt een argumentatie aan van Mr. v. H. over het kiesrecht uit het Noorden van 9 Mei IS7O en zegt daarvan: Hier staat volkomen duidelijk, wat v. 11. heeft gewild iiwB7o cn in 1896 volbracht. En wel datgene wat nadenken en beginsel hem deden kennen als het beste voor den Staat. Want uit geheel zijn levenswerk blijkt, dat zijn doel is: bevorderen van het Staatsbelang. Daaruit vloeit ook zijn hoogheid jegens de kiezers voort, jegens Wie hij niet chapcaubas wil spelen, „in het bewustzijn, dat iemand, die eenigermate bevoegd is administraticn te controleeren en wetten te beoordeelcn, aan het gehcelc volk een dienst doet, als hij tegen een voor zaakkundige diensten op dit gebied onbeduidende schadeloosstelling, deze inspannende en lijdroovende werkzaamheden wil vervullen." Zoo spreekt inderdaad een man, die zich door geen andere consideratie laat leiden, clan door zijn overtuiging. En clic even onverschillig is voor populariteit als voor impopulariteit, wel wetende, dat aan den volkswaan van den dag zoo min eenige waarde als aan de volksgunst moet worden toegekend; maar dat het werk, als geestelijk leider en voorganger van een volk gepraesteerd, duurzaam blijft. En zoo heeft het boek van Mr. Van Houten, dat voor ons ligt, niet alleen hooge waarde voor de kennis der . historische ontwikkeling van ons staatkundig leven, waarop ons telkens rijke cn belangrijke uitzichten worden geopend, maar ook als de uiting van een ernstig cn eerlijk denker, en een trotsch, boog en; onwrikbaar politiek karakter, zooals ons land er weinig kent. Het „Centrum" zegt o. m.: „Zoo blijft liij staan als eenling, onverzettelijk in zijne opvattingen, tartend maar niet zonder een zweem van bitterheid en nauwverborgen wrevel de impopulariteit, welke hem buiten het openbare leven; heeft geplaatst. En hij decreteert zich-zelf tot afgevaardigde l voor het leven, schrijvend in het relaas zijner l ! „voorbereiding", dat, gelijk anderen dichter r j of musicus, hij volksvertegenwoordiger „gci] boren"- is..Meer nog: hij acht zich „volksver j j tegenwoordige!- van de eigenaardige soort, die zich niet ten doel.stelt, zelf te regceren, maar, ietwat paradoxaal uitgedrukt, de regenten te regeeren." Par droit de naisssance,. zegt hij, voel ik mij volksvertegenwoordiger, ook zonder Kamerlidmaatschap. Wel zwaar moet dus den voormaligen Groninger „radicaal" de gedwongen rust vallen. Er is bijna iets tragisch in zijn toestand, iets, waardoor men zachter zou gestemd worden ten opzichte van dezen geduchten tegenstander van vele jaren, wanneer de politiek dergelijke gevoelens van meewarigheid kende." Er is inderdaad in de positie van Mr. van Houten iets, neen, veel tragisch; wat men karakter noemt is in hem te vroeg verhard tot versteenens toe. Hij is blijven staan en heeft den stroom des tijds voorbij zich heen zien glijden, in de bewustheid zijner hoogheid niet denkende, dat die hem eenmaal alleen zou laten staan. --- Nog eens pokkenscholen. We kunnen niet genoeg wijzen o? het onzalig gedrijf om met alle geweld pokkenkoloniën aan te leggen in ons land. Alles wat ons ter bestrijding daarvan onder do oogen komt, trekt onze aandacht. Nu weer vinden we in het „Soc. Wkbl." een stuk van den heer Dr. G. W. Bruinsma, die aangaande de bewering van den minister, dat het oordeel der deskundigen over de vaccinatie niet meer eenparig is, het volgende zegt: „Om op een va3ten bodem te blijven, zal tot steun eener Nederlandsche wet alleen een beroep op Nederlandsche geneesheeren, „als deskundigen", mogen gelden en in dien zin ia de bewering onjuist, dat hun oordeel „niet zou het moeilijk zijn "aan te toónêfL,"dat7' zixh als in de voorstelling Ifgt, in den laafaben tijd sommigen en meer dan vroeger zioh van. de vaccinatie hebben afgewend. Eer het tegendeel; uit vroegere jaren, vó