BUITENLAND. Het is een beleend feit, dat de Russen zich steeds over de verliezen ter zee, welke zij sedert het begin van den oorlog te lijden hadden, trachtten te troosten, met de voorspelling, dat zij wel ter zee de minderen van Japan waren, maar dat alles anders zou gaan wanneer eenmaal de oorlog te land begonnen was. Dezelfde redeneering diende ook tot troost, toen de Japanners langzaam maar zeker door Korea oprukten, zonder dat de Russen iets deden om hen dat te beletten of althans hun opmarsch te belemmeren. Wie toen schouderophalend waagde te twijfelen aan de macht der Russische legercorpsen en aan het doorzicht hunner aanvoerders, kreeg ten antwoord: Wacht maar totdat de Japanners aan de Yaloe zijn, dan begint het eerst ernst te worden. Onze aanvoerders is het er om te doen de Japanners diep in het land te lokken, om dan des te zekerder hun slag te slaan. • De zoo goed geslaagde overtocht van de Japanners over de Yaloe en de niet te ontkennen nederlaag der Russen op i Mei 1.1., heeft zeker wel het vertrouwen der Russen in de macht van hun leger en de kunde hunner aanvoerders geschokt, maar nog steeds bleef de groote menigte in het geloof, dal ook deze nederlaag en de daarop gevolgde terugtocht der Russen naar Fenghwang-tsjeng een onderdeel van het krijgsplan hunner generaals was, die — nu ja r—. wel niet hadden weten te voorkomen, ïlat de Japanners de terugtrekkende Russen zulke geduchte verlieren toebrachten en zelfs 24 van de beste kanonnen ontnamen, maar die door deze bijkomende onverwachte tegenvallers toch niets van hun 'plannen behoefden op te geven en den Japanners in het bergland van Feng-kwangtsjcng dubbel zouden teruggeven, wat zij een oogenblik verduren moesten.- Zoo wisten de Russen zich zeiven diets te maken, dat er niets verloren was, behalve wat oorlogsschepen en wat kanonnen en manschappen, maar de gebeurtenissen der allerlaatste dagen zijn niet geschikt om hen in dien zoeten waan blijvend te 'doen verkeeren. Geen dag gaat er voorbij 'of er komen berichten van nieuwe krijgsondèrnemingen der Japanners, die evenals vroeger met den besten uitslag worden bekroond, zonder dat de Russen daar ook maar een enkel voordeel van eenige be. teekenis tegenover kunnen stellen. Zooals begrijpelijk is begint in Rusland 'dan ook een zeer gedrukte stemming te heerschcn en vraagt men zich bij elk ongunstig bericht af, welk ongeluk hierop weer zal volgen. Wel doet men van officieele zijde en van wege de pers alle moeite er den moed in te houden, maar langzamerhand begint het vertrouwen minder te worden en wordt ongeloovig het hoofd geschud over de optimistische voorstellingen van hoogcr hand gegeven. De feiten, die thans publiek worden, zijn dan ook wel geschikt om den moed der Russen te doen zinken. Eerst de slag bij de Yaloe, die hoe langer hoe meer van veel grooter beteekenis blijkt te zijn geweest dan men eerst meende, en dan de Russen ook thans nog willen toegeven. De berichten uit Japansche bron laten daaromtrent geen twijfel over en het laatst gepubliceerde telegram van den bevelvoerenden generaal Koeroki zegt zelfs, dat het aantal mannen dat de Russen Zondag bij de Yaloe verloren hebben veel grooter is dan men eerst meende. De Japanners hebben ongeveer 1400 Russen begraven en 503 Russen liggen er in de Japansche veldhospitalen. Het totaal der Russische Verliezen wordt op meer dan 2500 man 'geschat; Daarop volgde het bericht van een nieuwen aanval met zinkschepen op Port-Arthur waarbij niet minder dan twaalf stoomschepen werden gebruikt om den nauwen ingang 'der haven te stoppen. De Japanners noemen deze laatste poging .Volledig gelukt zoodat geen schip de haven ïn of uit kan, en al wordt dit door de Rus 'sen ontkend, toch schijnt het dat in elk 'geval het in- en uitvaren zoodanig is bemoeilijkt, dat dit met algeheelc afsluiting bijna gelijk staat. ; En eindelijk komt tKans het bericht van eene landing der Japanners op het schiereiland Liao-tong — waarvan Port-Arthur do meest zuidelijke punt uitmaakt —, welke landing uitstekend geslaagd is en waardoor het den Japanners is gelukt een talrijk leger te brengen .tusschen de hoofdmacht Öer Rassen en de vesting Port-Arthur. De laatste is dan ook reeds geheel en al van het verkeer met het overige deel der wereld iafgesneden en gaat thans den donkeren tijd eener insluiting en belegering tegemoet, met weinig uitzicht op ontzet, tenzij 'de oorlogskans geheel mocht keeren, waarop voorloopig weinig uitzicht bestaat. De vTaag zal thans zijn, hoelang de bezetting, die uit ongeveer 15.000 man schijnt te bestaan, het zal kunnen volhouden en of zij - voldoende van mondbehoeften en krijgsvoorraad is voorzien. Wat het eerste betreft wordt gezegd dat er. voor een geheel jaar voldoende leeftocht is, maar omtrent kruit en lood schijnt men minder gerust te zijn, terwijl bovendien groote kans bestaat 'dat de voorraad op papier wel 'voldoende is, maar tengevolge van de algemeen verbreide knoeierijen onder de ambtenaren in werkelijkheid voor een deel niet bestaat of althans bedorven en onbruikbaar is. ' Omtrent de landing der Japanners op het 'schiereiland Liao-tong melden de telegrammen, dat bij Pi-tsoe-wo, een plaatsje aan de oostkust van dat eiland, 10.000 Japanners zijn geland. . De kust bij Pi-tsoe-wö is tamelijk vlak ; het land loopt zacht golvend op, de breede dalen zijn zandig. De haven is ook zeer ondiep, en bij eb strekt het strand zich kilometers ver uit. Kleine eilanden en rotsen geven overigens eenige beschutting aan de landingsplaats. Te Pi-tsoe-wo vertakt zich de weg naar Ta-koe-sjan. Westwaarts loopt hij eerst door een golvend terrein, om bij Joen-ti-tiën iri een kalksteengebergte door te dringen en zich noordwestelijk voort te zetten langs dë westkust van het schiereiland. De zuidelijke tak loopt naar het J 60 K.M. verwijderde Port-Arthur. In 1894 is bij ditzelfde Pi-tsoe-wo het 2e Japansche legercorps onder bevel van maarschalk Ojama aan land gegaan. Het bestond "uit anderhalve divisie met belegeringsgeschut, 19.657 man, 5120 paarden en 20.000 koelies, men gebruikte 38 transportschepen. Do vloot moest op 7 tot 11 K.M. van het Strand verwijderd blijven, en daar de getijden een verschil van 4 meter in den waterstand veroorzaken, moesten lange bruggen op jonken gelegd worden waarover Öe koelies het materiaal kilometers ver droegen, terwijl de troepen naar de kust waadden. De ontscheping der troepen duurde vijf, die van de paarden twaalf dagen. 5— Dc Japanners kennen dus nauwkeurig de omgeving van de landingsplaats en zullen zeker met de ervaring hun voordeel ge-1 daan, en alles voorbereid hebben om de landing :snel te bewerkstelligen. Op hun transportschepen nemen zij een menigte platboomsvaartuigen, sampans, mede, die door stoombarkassen naar de kust gesleept worden; Op het nauwste gedeelte van het schiereiland, dat tusschen de baaien van Kintsjou en Ta-liën-wan (Dalni) slechts 2 of 3 K.M. meet, hebben de Russen versterkingen aangelegd. De berichtgever voegt er bij dat de vesting Port-Arthur volgens betrouwbare berichten goed voorzien is van voorraad. Volgens de laatste berichten heeft de Russische regeering zich' genoodzaakt gezien generaal Sassoelitsj, den kozakken-generaal, die het opperbevel aan de Yaloe voerde, en op wiens uitdrukkelijk' bevel de Russen zoolang stand hielden,; dat zij niet meer zonder groote verliezen te lijden terug konden, naar Petersburg terug te roepen.; •. ; Er was reden voor dat besluit.- Want uit de officieele berichten, die de oudminister van oorlog generaal Koeropatkine naar Petersburg zond, blijkt dat de verliezen van de Russen in dien slag ontzaggelijk zijn geweest. En dien slag had generaal Sassoelitsj niet mogen leveren. Generaal Kocropatkine had bevelen gegeven voor een strategisch 'defensief optreden, met last voor een overmachtigcn vijand terug te trekken. Het opvolgen van dit bevel moge den koenen ruitergeneraal moeilijk zijn geweest, vooral daar zijn troepen in een schijnbaar onneembare stelling waren opgesteld. Maar de bevelen van den opperbevelhebber waren van dien aard, dat het standhouden van generaal Sassoelitsj aan de Yaloe niet mocht plaats hebben. Voordat hij berichten ontvangen had over de grootte der Russische nederlaag meende Koeropatkine, dat de overtocht over de Yaloe in overeenstemming van zijn plannen was, en vandaar zijn optimistische berichten naar Petersburg. Of generaal Koeropatkine er nog zoo over denkt? Het optreden van zijn onderbevelhebber heeft Rusland niet alleen een feitelijke nederlaag doen lijden, het heeft een nog grooter moreel gevolg. Daartegen zal generaal Koeropatkine moeten strijden, met bijna even groote taaiheid als tegen de Japanners. Nu ook Port-Arthur afgesloten is, Feng-wang-sjeng in handen der Japanners is gevallen en een derde leger op weg is om Nioetsjwang te bezetten, nu gevoelen de Russen dat de kleinachting van hunnen tegenstander, het laag neerzien op de „gele apen" en op hun „markiezen, graven en baronnen" wel wat voorbarig is geweest. En in hun telegrammen maken de bladen dan ook melding van de „groote dapperheid'", van de „doodsverachting" en van de „militaire scherpzinnigheid'' der Japanners. --- 't Is tobben en 't blijft tobben. Wie ooit geloofd heeft, dat er in dr. Kuyper een wetgever stak, zal gedurende de laatste dagen wel bekeerd wezen. - Het is tot nu toe met de Drankwet nog niets geweest dan treurig getob, waarbij minister Kuyper de doorslaande bewijzen heeft gegeven van zijn wetgevende onbekwaamheid en van zijn gebrek aan politiek karakter. Voor de behandeling der wet had, onder den invloed der Katholieke vrienden en medechristenen, Z.Ex. reeds veel-gewijzigd, en nu, bij de behandeling van art. i heeft Z. Ex. zooveel toegegeven, dat er al heel weinig van is overgebleven, en wat er overbleef was zoo verward, dat niemand er uit wijs kon worden, en dus de behandeling moest worden verdaagd. Zelden zagen we zulk een sterk voorbeeld van het verschijnsel, dat de leider werd geleid en zich liet leiden, zelfs gaarne leiden liet, om toch maar leider te blijven, zij het ook alleen in naam. Treurig is het te moeten zien, hoe over een man, aan wiens fierheid sommigen nog gelooven, in Katholieke organen ongeveer wordt gezegd: „Hij heeft thans genoeg toegegeven, laten we 't hem nu maar niet langer lastig maken, en hem zijn zin doen. — Het „Volk" is wel een weinig scherp in zijn oordeel, doch er ligt veel waarheid in de volgende aitspraak:. „De positie door het ministerie-Kuyper "ingenomen ten opzichte van groote volksbelangen, blijkt nu weer zoo duidelijk uit rijn behandeling van de Drankwet. Met de pluimen der Christelijkheid op den hoed kruipt het door de modder van het treurigste politiek gescharrel. Met groot vertoon, van beginsel voor den dag gekomen, staat het nu te loven en te bieden in den kring zijner eigen meerderheid, niet om iets te doen voor drankbestrijding, maar om den schijn te redden en er een wetje door te krijgen, onverschillig of er wat in staat dat nuttig is voor het doel of niet. Met den dood in het hart ea grove grootsprekerij naar buiten, staat daar deze verwaten man bij de eerste wet die werkelijk het volksleven aangaat, zijn politieke armoede te bedekken met allerlei f 1 ousjes ien malle kunsten." Men kan hetzelfde in andere woorden zeggen, doch de scherpte van het verwijt is verdiend. We ontvangen daar juist de „Handelingen" der vergadering van 6 Mei, ■waarin we van dr. Kuyper iets beters dan het tot heden door hem gesprokene hoopten te vinden. Hoe zijn we teleurgesteld 1 Weer denzelfden omhaal van woorden vin- Üen we daar, schoon in minder grooten voorraad (Z.Exc. is blijkbaar uitgeput I), weer het vooropstellen van eigen geliefde persoonlijkheid, om dingen te zeggen, die ter zake weinig afdoende rijn, er vaak in 't geheel niets mee uitstaande hebben. De „groote" wetgever, op . wien zoo veler verwachtingen waren gebouwd, heeft zich in een moeras gewerkt, waaruit zelfs zijn vrienden hem niet dan met groote. moeite zullen kunnen verlossen. — Heden (Dinsdag) worden de beraadslagingen over de herziening der Drankwet voortgezet en misschien heeft Z.Exc. gelegenheid gevonden om met de Katholieken te onderhandelen en tot overeenstemming te komen; doch bedenkelijk blijft het in de hoogste mate, dat een wet, die He vrijheid des geheelen volks zoo nauw raakt, afhankelijk wordt gesteld van politieke partijbelangen. Duidelijker dan thans kan het onzedelijke van een onnatuurlijk kunstverbond tusschen elkaar in den grond vijandige partijen moeilijk in 't licht treden. Men is evenwel onder het opperbestuur van den premier gaan varen, en men zal ergens aan wal zien te komen; waar? dat is de vraag. ■ Op een andere plaats in ons blad zullen onze bloemlezing uit de in de Kamer gehouden redevoeringen vervolgen; thans bepalen we er ons hier toe, de concessies aan te wijzen, die de Minister reeds in artikel r zijner „niet zonder ophef als proeve van verheffing der volkszedelijkheid" ingediende Drankwet heeft moeten doen. Vooraf laten we de bepalingen volgen, Booals ze oorspronkelijk waren voorgesteld. „Onder sterken drank wordt in deze wet verstaan door overhaling verkregen, alco-l holhoudende vloeistof, bestemd voor inwendig gebruik. „Onder gegistcn drank wordt in deze wet verstaan zonder ovcrhaling verkregen, alcoholhoudende vloeistof, bestemd voor inwendig gebruik." „Onder verkoop van sterken drank in het klein wordt in deze wet verstaan verkoop bij hoeveelheden van minder dan tien liter. Deze verkoop wordt onderscheiden in verkoop: a. voor gebruik ter plaatse van verkoop; b. voor gebruik elders dan ter plaatse van verkoop. Het vierde lid is niet van toepassing op den verkoop van sterken drank in het klein in cene gemeente met minder dan 2000 inwoners, voor zooveel betreft den verkoop in eene voor het publiek toegankelijke localiteit, uitgezonderd dien in een logement alleen aan logeergasten. De verkoop, bedoeld bij letter b van het vierde lid, geschiedt niet anders dan in gesloten, over kurk en bovenrand van den hals door metalen doppen of lak omsloten flesschen, kannen of kruiken, inhoudende tenminste drie deciliter." En nu de concessies, welke de „N. Arnh. Ct." aldus resumeert: „Gemeen overleg is een „schoonc zaak", zou meester Penncwip zeggen; dat werd ook heden bewezen, want daaraan dankt men dat het gevaar hetwelk Nederland bedreigde, een slagveld te worden bedekt met gesplitste weduwen, nog bijtijds is voorkomen. De minister toch heeft in zijn lange rede, heden gehouden, zich bereid verklaard om de splitsing niet te doen gelden voor verbouwing, overplaatsing van vergunning en voor weduwen en kinderen, d. w. z. niet op de bestaande vergunninghouders, doch alleen op de nieuwe. Bovendien zal de 'splitsing niet toepasselijk zijn op gemeenten waar geen kom is van meer dan 5000 inwoners. Voorts is de minister bereid nog andere „concessies" te doen. Hij wil de tegenwoordige slijters boven de 2 liter, die nu vergunning krijgen, tot de 2 liter beperkt houden en de mort sans phrase ook op de overtredende slijters toepassen, althans in elk geval het toelaten van drinken in de slijterij rechtstreeks strafbaar stellen. Ook de definitie van sterken drank en zelfs „het Kuypcrtje" is hij gezind prijs te geven, alsmede de combinatie van slijterij met winkelnering; doch het amendement-Fock om de splitsing te doen vervallen, is beslist onaannemelijk; deze beheerscht de structuur van de wet dermate, dat de Regeering haar niet kan loslaten" De zeer verzwakte splitsing is dus 't voornaamste, dat van art. 1 is behouden. En wanneer treedt die in werking ? 't Zal ons benieuwen, wat er heden voor den dag is gekomen? En dan volgen de societeiten nog, waarover de Minister werkelijk maar zoo wat heen gejwaat heeft, zooals we zullen aantoonen. 't Is tobben en 't blijft tobben I --- Geschisdenis van ds week. 't Is soms een heele toer om in later jaren uit te visschen, hoe sommige woorden en uitdrukkingen in de wereld gekomen zijnl — De taalvorschers weten daar alles van en velen hebben zich door hun scherpzinnige nasporingen beroemd gemaakt. — We kunnen ons nu reeds verheugen over de gissingen, die er in volgende eeuwen zullen worden gemaakt over wat nu eigenlijk een „gesplitste weduwe" is. — Daar zal wat een wijsheid over worden verkocht, en toch is het eenvoudig een tappersweduwe met vergunning, wier zaak onder de nieuwe wet moet worden gesplitst, in tapperij en slijterij. — We vonden die uitdrukking in de pers, evenals een „Kuypertje", waarmee men bij voorbaat reeds de fleschjes met pl.m. drie deciliter jenever bedoelt, die in de slijterij kunnen worden gekocht voor inwendig gebruik, maar daar niet mogen worden verschalkt. — Wel op de stoep! — Een onzer „getrouwe lezers," zendt ons een antwoord, dat hij als paedagoog zelf ontvangen heeft, naar hij ons verzekert. — Op zijn vraag: „Welke dieren brengen levende jongen ter wereld? gaf een der veelbelovende leerlingen ten antwoord: „De ooievaars! — Dat antwoord is wel aardig, doch de vraag komt ons wel wat vreemd voor aan zulke jonge kinderen. —De jeugd is, we kunnen 't niet ontkennen, nog al vroeg geëmancipeerd tegenwoordig. — Dat kan men o.a. zien aan 't geen een juffrouw op de Gedempte Botersloot te Rotterdam overkomen is. — Ze was daar met een kinderwagen, dien ze heel even liet staan om ergens naar te kijken. — Toen ze terugkeerde, miste ze uit het wagentje een reti| cule met 2 portemonnaies, in de eene waarvan een briefje van f 25 en in de andere f 3 aan zilvergeld. — Het gelukte der politie al spoedig de schuldigen te vinden, zijnde 2 meisjes van 7 jaar, die het briefje hadden gewisseld en het geld voor een deel versnoept, voor een ander deel onder speelkameraadjes verdeeld hadden. — In den Haag hebben twee jongens het nog veel erger gemaakt; ze. waren dan ook al 14 en 17 jaar oud. — In een hofje aan de Hooikade zijn ze over een muur naar de binnenplaats der woning van een groentenkoopman aan den Dennenweg geklommen. — Van daar hebben ze hun verkenningstocht voortgezet en klauterden door een tuimelraam naar binnen, en beproefden toen kasten te openen om geld te stelen. — Toen ze daarmee bezig waren, werden ze door den bewoner, die juist thuis kwam, verrast en overgeleverd aan de politie. — De 14-jarige was vroeger bij dien groentehandelaar in dienst geweest en wist dus den weg. — Vóór een dag of 14 was deze ook reeds bij zijn vroegeren patroon in huis geslopen en had er toen uit een kistje f 9 gestolen, die hij met zijn kameraad „éérlijk" gedeeld had. — Hoe zulke jongens zoo komen? — Ja, wie zal het zeggen ? — In groote steden krijgen de kinderen vaak zulk raar gezelschap, en dan is de opvoeding niet zelden erg gebrekkig. — Vader Cats heeft op dat gebied (der opvoeding nl.) aardig gerijmeld. — Een paar voorbeelden: „Indien de jonckheyt niet en deught, En geeft de schuV. niet aen de jeught; De vader selfs verdient de straf, Die haer geen beter les en gaf." Een kint is als een wit papier, Dus let op dit onnoosel dier; Want soo daer iemant quaet in prent Soo is dat edel wilt geschent. — Een nieuw gebruik is bij de politie te Gent ingevoerd. — Meer dan eens is het daar (en elders ook) voorgekomen, dat een agent, die nachtdienst had, den persoon, dien hij betrapte, niet kon staande houden, omdat deze hem te vlug af was en in de duisternis ontsnapte. — Sedert eenigen tijd worden nu de nachtagenten vergezeld door honden, die op de vangst gedresseerd zijn en uitstekende diensten bewijzen. — Men denkt er nu in een gedeelte van België over, de politie met een aantal honden te versterken. — Zooals men weet, worden honden ook in den oorlog gebruikt om dépêches over te brengen, en te Parijs houdt men er een heel stel van die viervoeters op na om drenkelingen uit de Seine te halen. — Op die manier stijgt de hond steeds meer op de maatschappelijke ladder. — Sedert hij tot de belastingplichtigen behoort, heeft hij daarop ook recht. — In vroeger tijd was 't heel anders, toen de edelen minachtend van hun wroetende onderhoorigen verklaarden: „Twaalf boeren enéénenhond bint dartien rekkels!" — Ook' niet hoog aangeschreven. stond de reiziger, die bij 't heengaan van een winkelier zei: „Ik recommandeer me", en ten antwoord kreeg: „da's maar goed ook, want een ander doet 't stellig niet". — Een stukje, dat ook niet aan te bevelen is, werd voor de rechtbank te Assen behandeld. — lemand uit Rolde had een koe, waarvan de staart niet compleet, en die daardoor minder wTaardig was. — De eigenaar wist er evenwel een middeltje op; hij werkte een vreemden staart aan 't restjen van den ouden en verkocht de koe toen voor f 162.51 — De staartherstelling werd evenwel ontdekt en de hersteller nu tot 2 maand gevangenisstraf veroordeeld. — Of neen: 2 maanden is de eisch. — We vonden 't te veel straf voor wat wij voor een kleinigheid hielden; maar een deskundige heeft ons al den ernst van het bedrog aangetoond, en ons zelfs gewezen, hoe we het best zoo'n koe een nieuwen staart konden aan- of inzetten, als we daartoe lust mochten gevoelen, wat voorloopig nog niet het geval is. — En eerlijk gezegd snappen we alles nog niet al te best, net zoomin als de juffrouw, die maar . niet begrijpen kon, hoe er met mogelijkheid trichinen in de worst konden komen, daar deze toch aan alle kanten dicht zat.— En nu volgen daar eenige ongelukken, die met automobielen zijn voorgevallen of daardoor zijn veroorzaakt. — We zullen ze maar bij mekaar nemen. — Op den weg van Evreux naar Parijs is zulk een automobiel, waarin twee dames en twee heeren gezeten waren en die door den eigenaar Beauvais zelf bestuurd werd, tengevolge van het springen van den „pneumatic" tegen een boom gereden en omgevallen. Beauvais en een der dames, de zangeres Marie Lendoza, werden levensgevaarlijk gewond, de andere dame kreeg lichte kwetsuren, de andere heer bleef ongedeerd. — Bij Chartres is een auto, waarin twee „chauffeurs" gezeten waren, tegen een melkwagen gereden. Een der „chauffeurs" ligt zwaar gewond in een ziekenhuis. — Bij Fontainebleau heeft de auto van den rentenier Bessy een wielrijder met name- Galdema overreden, die op de plaats dood bleef. — Verleden week hebben we, meenen we, reeds vermeld, dat op den overweg bij Roissy-en-Brie zes personen in een auto door den sneltrein uit Bazel zijn overreden en gedood. — De slagboom was niet neergelaten; en nu ontvingen we het verhaal van den schuldigen beambte Rouffly, dat we in zijn geheel meedeelen. — Zijn verhaal luidt aldus : ik zag geen rijtuig aankomen en zoo haastte ik mij niet den afsluitboom dicht te doen. Ik was aan het praten met mijn buurman. Wij hadden het over de verkiezingen, en ik vroeg hem of hij ook bij de opening van de stembus tegenwoordig zou zijn, toen ik, plotseling, een stofwolk zag en tuf tuf hoorde; daar kwam een automobiel aanvliegen. Ik begreep, welk gevaar die menschen liepen, als zij op den weg kwamen, want juist was mij van het station Ozouer geseind, dat de sneltrein er aan kwam. Ik sprong voor de automobiel, op gevaar van mij te laten verpletteren en zwaaide met de pet en riep: hol ho! — Dadelijk remde de chauffeur, maar hij kon den wagen niet op tijd meester worden, — Had ik ze hun weg maar laten vervolgen, huilde de rampzalige wegwachter, dan hadden ze misschien nog wel tijd gehad de spoorlijn over te komen. De automobiel is aan den achterkant aangereden, één radomdraai meer, dan was het ongeluk niet gebeurd. — Voor de afwisseling geven we thans een paar staaltjes geleerden onzin, die we opgeteekend vonden. — „Het kwam met Napoleon zoo ver, dat zijn eerste kind zelfs een zoon was." — Een andere geleerde verhaalde: „Karei de Groote overwon de Saksers zoo vaak, dat ze het eindelijk in 't geheel niet meer afwachtten," en: „De laatste groote daad van Alarik was zijn beroemde begrafenis te Busento." — Ja, de geleerdheid kan een mensch tot zonderlinge dingen verleiden. — En dan die Liebe, die junge Liebel — Zoo is op de Hoogstraat te Rotterdam zekere Goema aangehouden, die verdacht wordt van een Rotterdamsche jongedame te hebben geschaakt. — Of de juffrouw moeilijk mee te krijgen is geweest, wordt niet gemeld; wel, dat ze samen naar Dordrecht waren gereisd, en van daar naar Antwerpen. — Aangezien 't geld op was, zijn ze met hangende pootjes maar gauw weergekeerd. — Anders was het met den Brusselschen kantoorbediende Poncelet, die met de dochter zijns patroons 100.000 frs. meevoerde. — Achterhaald en teruggebracht, werd hij door den rechter op zijn manier van doen opmerkzaam gemaakt: „Niet alleen zulk een som geld, ook zijn dochter hebt ge hem ontroofd," sprak de wijze man verwijtend. — „Wat zal ik u zeggen," antwoordde de schuldige, „de dochter had ik hem graag laten houden, maar zonder haar kon ik het geld niet krijgen." — Een jeugdige Amsterdammer, die zich aan een andere onnadenkendheid had schuldig gemaakt, heeft daarvoor nog al aardig moeten boeten, of liever zijn papa. — De jongeheer had in den trein tusschen Amersfoort en Apeldoorn de noodrem overgehaald, en de ouwe heer kreeg van de directie een beleefd schrijven, en als dat zijn lieveling f 75 boete moest betalen. — De jongeheer zal in het vervolg de handen wel wat voorzichtiger gebruiken. — Zooeven vernemen we daar, dat te Berlijn de leverancier van wonderdadige electrische gordels, die zwakken kracht en nieuw leven geven vooreerst, maar dan ook nog alle mogelijke en onmogelijke kwalen genezen, wegens bedrog in hechtenis is genomen. — De brutale reclame bezorgde den man een ontvangst van soms 10.000 Mark per dag. — De menschen willen nu eenmaal bedrogen zijn. — Zou men in ons land wijzer wezen? — We gelooven 't niet. — Ook hier ziet men dagelijks van die gordel-advertenties, en geen kleine ook; en die moeten allemaal betaald worden. — Er wordt al zoo iets gedaan om koopers te lokken. — Verleden week deelden we mee, dat er van Bensdorp's chocola verzekeringstabletten in den handel waren gebracht. — Dat voorbeeld heeft sedert navolging gevonden. — Nu zien we weer „verzekeringmaps" aangekondigd, bevattende 10 velletjes schrijfpapier en 10 bijbehoorende enveloppes, en daarbij een verzekeringspolis tot f 1200 in geval van ongelukken met spoor of tram. — Vreemd is de weigering eener dame, wie men deze week zoo'n pakje verzekeringstabletten wilde verkoopen. — „Dank je wel", zei ze, „ik win nooit in de loterij; als ik zoo'n pakje kocht, zou me juist geen ongeluk overkomen, en dan is 't maar geld weggooien". — Dat er met degelijke dingen ook wat te verdienen valt, heeft de Amerikaansche millionair Mackay bewezen, die rijk geworden is door de uitvinding van naaimachines voor schoenen. — Aan de Harvard-universiteit heeft hij een kapitaal kunnen nalaten van f 10.000.000. — En zijn gewezen vrouw, thans mevr. von Brüning, ontvangt een jaargeld van 11.500 dollars. — De berichten uit Amerika kenmerken zich in den regel door groote afmetingen. — Daar hebben we b.v. de Wereldtentoonstelling te St.-Louis, die vóór den tijd geopend is, doordat President Roosevelt te Washington te vroeg op den knop drukte der electrische geleiding; de waterwerken, machinerieën enz. gingen dus in gang, zoodat een overgroot aantal menschen, in de droge bassins opeengepakt om de redenaars te hooren, een stortbad op groote schaal ontvingen. — Ook is bij de opening de brug van een veerpont ingestort, waarbij een paar honderd nieuwsgierigen vielen en velen zich wondden, enkelen zelfs doodelijk. — Dat zijn de eerste ongelukken 1 — En nu de Tentoonstelling zelf. — Daaraan hebben 50 vreemde regeeringen meegewerkt; en van deze hebben er 15 nationale paviljoens opgericht. — Aan de tentoonstelling zijn 60 millioen dollars ten koste gelegd; het geheele terrein beslaat 1240 acres grond, het hoofdgebouw 128 acres. —Er bevindt zich een reuzenklolc met een wijzerplaat van 100 voet doorsnede; een rozentuin van 6 acres oppervlakte, waarin 50000 rozenstruiken geplant zijn; een waterval (de grootste kunstmatige waterval van de geheele wereld) waarin 90000 gallons water per minuut naar beneden storten. — De arena, waarin Olympische spelen gehouden zullen worden, biedt plaats aan voor 25000 personen. — En dan, ten bewijze van wat we over de groote afmetingen zeiden, nog het volgende. — Op z'n Amerikaansch heeft een hagelstorm in Fiskville (Texas) huisgehouden. — Die stad is eenvoudig vernield I — De hagelstukken, die tot tien duim maten, sloegen door de daken der huizen alsof deze van papier waren. — De geheele oogst van ooft en maïs i 3 vernietigd. — Op een treurige manier is de 75-jarige oud-raadsheer Taillefer te Parijs om 't leven gekomen. — Toen hij op zijn slaapkamer de kaars wou uitblazen, - vatten zijn baard en zijn haar en daarna zijn onderkleeren vuur. — Zijn vrouw, die slecht ter been is, kon hem niet helpen; ze riep wel de buren, die hem zoo spoedig mogelijk in dekens wikkelden, doch te laat. — Taillefer stierf eenige uren later na een vreeselijken doodstrijd. — Een juffrouw van de telefoon te Weenen heeft door haar kordaat optreden denkelijk een heer het leven gered. — 's Morgens om halfvijf werd het kantoor opgebeld, doch de telefoniste hoorde op haar vraag: „welk nummer ?" slechts een paar onduidelijke klanken, en daarna niét meer. — Ze begreep nu dadelijk, dat er iemand onwel moest zijn geworden en telefoneerde den dokter op, die nog net even bijtijds kwam. — Als de hulp een paar minuten later ware gekomen, zou de patiënt gestorven zijn. ---