Pinksterfeest. Geen wonder, dat het Pinksterfeest als een der schoonste feesten door de werkelijk geloovige Christenen wordt gevierd. Op den Pinksterdag toch was het, dat de Geest dei belofte kwam in de vergadering der in angst en vreeze lijdzaam wachtende apostelen: wonderbaar geluid en onschadelijke vuurvlammen kondigen hem aan; hij kwam in hun harten, bezielde en vervulde hen! Wat zij toen gevoelden, gevoelden zij nooit te voren: brandenden ijver, moed en onverschrokkenheid. Zij kenden, wat zij nimmer kenden of geleerd hadden: wetenschap der talen, uitlegging der schriften, welsprekendheid, kracht van overreding, alles, alles. Ja! nu konden zij Jezus' getuigen zijn en wilden dat zijn, ware het ook tot aan de einden der aarde. Da Costa heeft daarvan zoo schoon gezongen: „De Heiige Geest daalt neder uit de wolken, doorstroomende den uitgedorden hof. De Heiige Geest blaast over alle volken, opwekkende de dooden uit het stof! O Heiige Geest! dooradem ons de harten, uitbrandende 't vergift der zondevrucht! O Heilige Geest! breng troost voor Sions smarten, doorklievende, gelijk een duif, de lucht." „Eer zij den Geest, die uitgaat van den Vader! Eer zij den Geest, gezonden door den Zoon! Eer zij den Geest, den Liefde- en Levensader! Hem zij Zijn gaaf ten offer aangeboön." — De geest van Christus, dat is de geest /an waarheid en reinheid,, van kinderlijke liefde, van kinderlijke gehoorzaamheid aan God, van werkzaamheid en vertrouwen, van heilige allesopofferende liefde, die in de verheerlijking des Vaders en het heil der broeders haar hoogste doel en leven vindt, die geest is sedert den eersten Pinksterdag door de apostelen verkondigd, beginnende van Jeruzalem, en steeds in wijder kring. En na hun verscheiden hebben anderen hun prediking voortgezet, onder begunstiging der wereldgebeurtenissen steeds in ruimer omvang en aan meer volken der aarde. Ook thans nog is de verspreiding van dien geest in volle werkzaamheid. Van dien ijver ter prediking van het evangelie getuigt. nog het .Zendingslied" van wijlen Nicolaas Beets: /' „Roept uit aan alle stranden, Verbreidt van oord tot oord. Verkondigt allen landen Het Evangeliewoord! Roept uit den Heer der Heeren, Als aller volkren vriend! De volkren moeien leeren Wat hun tot vrede dient Verbreekt de vreemde altaren, En bouwt des Heeren huis. De wereld moet zich scharen, Zich scharen om het kruis." enz. En de gevolgen der verkondiging van het evangelie, der verbreiding van dezen Heiligen Geest, door Christus gepredikt, zijn heerlijk geweest. Wie zal ze berekenen de millioenen stervelingen, wien die geest tot steun was bij de moeilijkheden van den levensstrijd, wien hij sterkte èn moed gaf In de ure des doods?! En beschaving heeft die geest gebracht, waarachtige, veredelende, verheffende beschaving, overal waar hij gelegenheid vond zich te openbaren. Jammer maar, dat de menschelijke onvolmaaktheid, dat de bekrompenheid,.de ijdelheid, de trotschheid der menschen dien schoonen, heerlijken, goddelijken geest zoo dikwijls heeft verontreinigd en verduisterd. ,k.?rk£enootschappen, die tot taak had,!■!. a"e verschil van meeningen, den christelijken geest, die liefde tot den medemensch voorschrijft, hunnen leden als eersten plicht op het hart te binden, hebben dien vaak onder geloofsvraagstukken verstikt en dus doende door onechte, door valsche Christusprediking, haat aangeblazen en vijandschap gesticht onder de geloovigen. Tal van oorlogen, die als godsdienstoorlogen een treurige vermaardheid hebben verworven in de geschiedenis, zijn zoovele bewijzen, dat de christelijke geest der liefde herhaalde malengin den dienst werd gesteld van de kuncf ' Van C'C der staat- En als we rondzien, ook slechts binnen grenzen van ons eigen land, zijn de omstandigheden dan zooveel. gunstiger? Wordt daar thans ook niet door den engen geest der kerkelijke belangen, in verbond met een belangzuchtige politiek, strijd gevoerd, en nog wel onder „christelijke" leuzen, tegen den ruimen geest der christelijke humaniteit, die vrij wenscht rond te zweven tot heil en zegen van geheel het land en van al de bewoners, grooten en kleinen zonder uitsluiting? — Onwillekeurig komen ons hier de woorden in de gedachten, die we eens uit den mond van een eerwaardig geestelijke hoorden: „Een betere toestand der menschen kan niet uitgaan door twisten over het geloof, niet door bitterheid en meesterschap. Niet door gekunstelde vroomheid, die altijd bijbelspreuken in dan mond heeft, en het geloof in vaste vormen en begrippen knelt. Wat gekunsteld is, helpt niet om op te bouwen en te stichten. De nagebootste kaars geeft geen licht en het geschilderd vuur geen warmte. Het ware christelijke leven is niet' gedwongen. Vrij en frisch stroomt het daarheen en deelt zich niet in afgepaste vormen mede. Maar zoo des Heeren geest er doordringt, zal u als 't ware een dampkring van waarheid, reinheid, zachtmoedigheid en liefde omgeven, die — hier geholpen door een woord, daar ook zonder een woord — heiligend werkt op hen, die u omringen. Indien gij dan arbeiders voor het koninkrijk der Hemelen zijt, dan zijt gij medearbeiders van God aan het waarachtig heil der menschheid." Deze woorden hebben sedert lange jaren een groote aantrekkelijkheid voor ons gehad, en thans gevoelen we behoefte ze onzen lezers ter overdenking aan te bieden, overtuigd, dat bij de betrachting er van het. Pinksterfeest voor hen rijke vruchten zal | j dragen. --- BUITENLAND. In den stand der krijgsverrichtingen in Oost-Azië is de laatste dagen weinig verandering gekomen wat trouwens voor de hand ligt, daar er eenigen tijd zal moeten voorbij gaan alvorens de Japanners het teruggeweken Russische leger weder genoegzaam genaderd zijn en hunne macht groot genoeg is, om het met kans op succes te kunnen aanvallen. Hun leger, dat langzaam vooruitrukt, is wel voor een deel Liaojang, waar een groote "slag kan worden verwacht, reeds betrekkelijk dicht genaderd, maar een gevecht van eenige beteekenis zal zich wel laten wachten, tot het tweede Japansche legerkorps, onder generaal Tokoe, voeling gekregen heeft met het eerste onder generaal Koeroki. Het wordt langzamerhand duidelijk, dat bij Pitsewo, op het schiereiland Liaotong, maar een gedeelte van het legerkorps geland is, en dat het gros meer noordelijk, bij Takoesjan aan wal is gebracht, met de opdracht verbinding te zoeken met Koeroki en gezamenlijk met diens legerkorps op te rukken tegen de Russische stellingen bij Liaojang. Dit moet de reden zijn, waarom Koeroki slechts langzaam den marsch uit Fengwangsjeng tegen de Russische verdedigingslinie voortzet. Eerst wanneer het verband met Tokoe's armeekorps is gevonden zal de marsch sneller worden voortgezet. Het doel van de Japansche troepen is in ieder geval het spoorwegvak Liaojang—Haitsjeng; slagen zij er in, dat tc vermeesteren, dan zullen zij waarschijnlijk oprukken naar Inkou en Nioetsjang, en dan in verband met het derde legerkorps, dat bij Kaitsjau geland is, den marsch naar het noorden, naar de hoofdstad van Mandschoerije, aanvaarden. De opmarsch der Japanners wordt bespied door sterke afdeelingen Russische cavalerie. Dit alles wordt duidelijk door het volgende telegram van generaal Pflug aan den Tsaar: De Japanners rukken aarzelend van Fengwang-sjeng naar Liaojang op. Men vermoedt, dat de Japansche hoofdmacht naar Haitsjeng en Kaitsjou marcheert. Sterke afdeelingen werden noord-westelijk van Takoesjan gezien. Met deze laatste sterke afdeelingen kan niet anders bedoeld zijn dan het legerkorps van generaal Tokoe, dat bij Takoesjan geland is. Welke de uitslag van het eerstvolgend treffen zal zijn, valt natuurlijk moeilijk te zeg gen, maar zeker is het dat de Russen heel wat minder geringschatting voor hunne kleine, gele vijanden toonen, dan in het begin van den oorlog. De stemming in het Russische rijk is dan ook zeer gedrukt en het ontwikkelde deel van het volk ziet voorloopig nog weinig licht in de naaste toekomst. Men bereidt zich voor op nog meerdere nederlagen en de pers doet alle moeite om het groote publiek met het denkbeeld van meerdere tegenslagen vertrouwd te maken en tevens om er den moed in te houden. De „Nowoja-Wremija,," een der meest gelezen Russische bladen zegt over dien toestand het volgende:.. • „Wij moeten ongetwijfeld ernstige gevechten verwachten, doch hoe ook de uitslag er van zijn moge, beslissend is die in geen geval. De strategische combinaties van den vijand kunnen niet van beslissenden invloed zijn op de komende gebeurtenissen. Onze strijdmacht .is nog te klein om den Jnpanners een verpletterende nederlaag toe te brengen. En de Japanners zijn, na den slag bij Koeliensjeng zeker niet in staat om ons een ernstige nederlaag toe te brengen. „Een militaire medewerker wees ons er op, dat thans de Japanners de ontwikkeling van hun opmarsch voltooid hebben, en dat thans het bewijs moet geleverd worden, aan welke zijde de meeste bekwaamheid in het manoeuvreeren mét de troepen bestaat. Generaal Koeropatkine schijnt een beslissend gevecht te willen vermijden, en de vijand poogt onze flanken te overvleugelen, en tevens een krachtigcn aanval te doen op het centrum onzer stelling. „Het is een belangwekkende en zorgvolle tijd, dien wij thans doormaken". De onbewimpelde erkenning in dit artikel van de zwakheid van het Russische leger is zeker merkwaardig en doet vreezen, dat het met dat leger en met de voorbereiding tot den oorlog inderdaad allertreurigst is gesteld. Het vermoeden, dat. ook het leger zich niet heeft weten te ontworstelen aan de schandelijke misbruiken welke in ambtenaarskringen in Rusland vrij algemeen worden aangetroffen, wint daardoor in waarschijnlijkheid en telkens komen feiten aan den dag, welke de vrees wettigen, dat de gelden voor leger en vloot op de allerschandelijkste en allergrofste wijze aan hunne bestemming zijn onttrokken, om te verdwijnen in de zakken der ambtenaren- van den hoogsten tot den laagsten rang. Onder deze feiten moet de poging, om de dokken, • magazijnen en werven te Kroonstadt in de lucht te doen vliegen en die aan Japansche spionnen of nihilistische samenzweerders werd toegeschreven, waarschijnlijk ook gerangschikt worden. De Petersburgsche correspondent van de „Berl. Lokal-Anzeiger", meldt aan zijn blad dat het vermoeden veld wint, hoe achter die geheimzinnige zaak heel iets anders schuilt dan men aanvankelijk vermoedde. Ook hier zou men te doen hebben met knoeierijen en gemis aan behoorlijke contröle. In de magazijnen te Kroonstadt moet, vooral wat ontplofbare stoffen betreft, veel minder aanwezig zijn dan officieel geboekt stond. Onlangs wilde een officier het depót voor pyroxiline, waar een wacht geplaatst was, die streng bevel had niemand door te laten, binnengaan. De officier was nog wel chef van het dépot. De wachthebbende soldaat bleef weigeren, de officier, dreigde, — toen gaf de soldaat vuur. en de officier werd gedood. Dit voorval is geheim gehouden. Ook met de groote zendingen voor het Roode Kruis (zooals men weet onder persoonlijke leiding der tsaritsa voorbereid) is, volgens den genoemden correspondent, schrikkelijk geknoeid en gestolen. Om aan de kisten met voorraad het vereischte gewicht te geven, wordt het ontvreemde vervangen door allerlei prullen . of door steenen. En onder de gewetenlooze dieven, die zelfs in deze tijden hun vaderland bestelen en bedriegen, zouden ook lieden uit aanzienlijken kring worden aangetroffen. Is dit een allertreurigst verschijnsel, ontkend kan het niet worden, dat de Regeering thans alles in het werk stelt om het leger in het verre Oosten zoo spoedig mogelijk in staat te stellen om aan zijn roeping te kunnen voldoen en het steeds door versterkingen toe te voeren. Geen dag gaat voorbij of er worden regimenten naar het oorlogsterrein gezonden terwijl andere worden gemobiliseerd om spoedig te volgen. Ook doet de Czaar een reis door de verschillende garnizoensplaatsen om van de vertrekkende troepen afscheid te nemen en hen toe te spreken. Een zijner eerste bezoeken gold de garnizoensplaats Bjelgorod in het gouvernement Koersk, waar hij, vergezeld van den grootvorst-troonopvolger, Dinsdagmorgen aankwam. Op het station werden zij welkom geheeten door grootvorst Sergius. Nadat de Czaar een aantal deputaties had ontvangen, begaf hij zich naar het Troitskyklooster, waar hij door den aartsbisschop en de lagere geestelijkheid werd verwelkomd. Hierop reed de vorst naar het exercitieveld, waar hij de 31e brigade artillerie, die naar het oorlogsterrein zal vertrekken, inspecteerde. In de straten, waar ovèral de vlag was uitgestoken, was het zeer druk. De menigte verkeerde in vroolijke, opgewonden stemming. De Czaar vertrok 's avonds naarCharkof onder geestdriftige betoogingen der bevolking. Aldaar hield de Czaar een revue over het 121 e infanterie-regiment uit Pensasch, en het 12de uit Tambowsk; voorts over het eerste kozakken-regiment uit Orenburg, en de ambulance van het tweede legercorps. Hij herinnerde aan het roemrijke verleden van deze regimenten en gaf de hoop te kennen, dat zij zich den vroeger verworven oorlogsroem waardig zullen betoonen. Tegen vier uur in den namiddag vertrok de keizer naar Krementschug. De regeering der O o s t e n r ij k - II o ngaarsche monarchie heeft aan de delegaties een krediet aangevraagd van 232 millioen voor het leger en 120 millioen voor de vloot. Volgens de „Neue Fr. Presse" zou daarvan bestemd zijn voor nieuwe kanonnen 150, voor torpedobooten 34 en voor onderzeesche booten 10 millioen. Van dit budget zal Hongarije's aandeel zijn 88 millioen voor geschut en krijgsmateriaal, voor marine-doeleinden 75 millioen kronen. De minister van buitenlandsche zaken Graaf Gulochowski heeft naar aanleiding van deze kredietaanvraag in de vergadering van de Oostenrijksche delegatie verklaard, dat de politieke - toestand van Oostenrijk-Hongarije geen wijzigingen had ondergaan, die vermeldenswaard waren. „Onze buitenlandsche betiekkingen zijn buitengewoon gunstig, vooral met Rusland. Mijn gedachtenwisseling metdenltaliaanschen minister van buitenlandsche zaken Tittoni, vormt een nieuwen waarborg voor het behoud van den vrede. Goluchowski betreurde de gebeurtenissen in het Verre Oosten, omdat zij noodlottig zijn voor den handel. De vooruitgang wat de hervormingen in den Balkan betreft is aanzienlijk en tevredenstellend, niettegenstaande de moeilijkheden door Turkije opgeworpen. De hervorming der gendarmerie is, dank zij onze vasthoudendheid, in het goede spoor gebracht. Wij zullen niet rusten voor het geheele programma van hervormingen in alle onderdeelen tot uitvoering is gebracht en Turkije moet begrijpen dat wij handelen in het belang van zijn eigen behoud. Ook de rede waarmede de Keizer de vergadering der delegaties opende spreekt van de goede verhoudingen van de monarchie met het buitenland, maar geeft evenmin als de uiteenzetting van Gulochowski een aannemelijke reden op voor de zoo onverwachte en belangrijke verhooging van de oorlogsuitgaven. De regeering toch heeft 163 millioen Kronen of ruim 80 millioen gulden boven de gewone uitgaven aangevraagd. In beide deelen der monarchie heerscht over die buitengewone krediet-aanvrage een zekere ontstemming. In Hongarije wordt verzekerd, dat de Hongaarsche minister van finantiën Von Lukacz na de behand'-'lng der begrooting zijn ambt zal neerleggen; en dit gerucht heeft de betrokken minister niet laten tegenspreken. In Oostenrijk vraagt men zich verbaasd af, welke buitengewone omstandigheden aanleiding gaven tot zulk een groote uitgave. De eisch is, naar uit Weenen wordt gemeld, een onaangename verrassing; klaarblijkelijk heeft de Regeering gevreesd, dien eisch te publiceeren toen de parlementen nog bijeen waren, en is zij er eerst mee voor den dag gekomen, toen de delegaties benoemd cn de wetgevende vergaderingen uiteengegaan waren. Maar toch zal de storm in de parlementen niet uitblijven, en wanneer de delegaties de gevraagde kredieten toestaan, zal de storm eerst flink opsteken. Want het waren eischen voor leger-uitgaven die de obstructie in het Hongaarsche Parlement deden ontstaan; en het is bekend met hoeveel moeite die werden bezworen. Onmogelijk is het niet, dat die obstructie weer het hoofd verheffen zal, want Tisza's bewind inoge krachtig zijn — zoo krachtig is het nog niet, dat het zich met vertrouwen tot het volk kan wenden met nieuwe eischen voor leger en vloot, zonder dat het daarbij als tegengave de toezegging heeft, dat alle verlangens der Hongaren, betreffende de commandotaal, de onderscheidingsteekens der officieren en de vaandels, zullen worden ingewilligd. Dit nu kan de Regeering der Monarchie niet toestaan. En in Oostenrijk kan, zonder leening, de hoogere bijdrage voor deze leger-uitgaven niet worden betaald. De obstructie belet daar echter elke wettelijke regeling, zoodat van een leening zelfs geen sprake kan zijn. En men verwacht, dat de Oostenrijksche minister van financiën, Von Bohm-Bawerck, weldra aan dezelfde ziekte lijden zal als zijn Hongaarsche collega. Zoo zal de eisch, aan de delegaties gesteld, weer merkwaardige gevolgen hebben voor het politieke leven in beide deelen der Monarchie. --- BINNENLAND. Tweede Kamer. Bij de voortzetting der behandeling van het ontwerp-Drankwet, op Dinsdag bleef de discussie over de amendementen-Rink op art. 4, betreffende enkele redactie-quaesties geheel zakelijk tusschen de voorstellers, de ministers Kuyper en Loeff, den rapporteur Talma en een paar andere afgevaardigden. Zonder stemming en bij onderling overleg werden een paar redactie-wijzigingen aangebracht, waarop art. 4 werd aangenomen. Een amendement-Verheij op art. 5, strekkende om de vrijstelling van de verplichting van vergunning» voor wijnkoopers ook uit te strekken tot distillateuren 2e klasse wordt ingetrokken, nadat de regeering de betrokken alinea zelf overgebracht had naar'de rubriek overgangsbepalingen. In de zitting van Woensdag werd de discussie over het amendement-Ter Laan voortgezet, strekkende om de uitzondering van cantines enz. te doen vervallen. De heer Van V 1 ij m e n bestrijdt het amendement. Hij acht somtijds sterken drank in oorlog en vrede, bijv. op marsch, nuttig. De heer S t a a 1 m a n verdedigt het amendement. In kampementen is men blootgesteld