BUITENLAND. De volksstemming in Noorwegen, welke op uitdrukkelijk verzoek van prins Karei van Denemorken werd uitgeschreven, is den vorigen Zondag gehouden en heeft tot resultaat gehad, dat 254.899 stemmen werden uitgebracht voor het koningsschap en 68.262 voor den republikeinschen regeeringsvorm. Met eene verpletterende meerderheid heeft de bevolking zich. dus voor den constitutioneelen regeeringsvorm uitgesproken en tevens den. wenisch uitgesproken, dat de volksvertegenwoordiging prins Karei tot koning zal verkiezen, hetgeen Zaterdag heeft plaats gehad. De zo verkiezing was nu niets meer dan een vorm en weldra zal het Noorsche volk weer een eigen koning hebben, die onder den naam van Hakon VII zal regeeren. Toen liet voorloopig resultaat der volksstemming te Christiania l>ekond werd, trok een groot© menigte Maandagavond laat door de straten, naar de woning van staatsminister-Miohelsen, om dezen een ovatie te brengen. De minister-president verscheen op het balkon en hield een toeepraak, waarin hij de overtuiging uitsprak: dat hetgeen thans door het volk besloten was werkelijk zou blijken te zijn tot welzijn en tot heil van Noorwegen. Prins Karei van Denemarken is de tweede zoon van kroonprins Christiaan Frederik, die gehuwd is met prinses Louise van Zweden, een plicht van koning Oscar. Door het huwelijk van haar vader, wijlen koning Karel XV met prinses Louise der Nederlanden, do oudste dochter van wijlen prins Frederik, is dus de nieuwe koning van Noorwegen vermaagschapt met koningin Wilhelmina der Nederlanden, zoowel als met de Zweedsche koninklijke familie. Bovendien is prins Karei gehuwd met een dochter van koning Edward van Engeland, en door de keizerin-weduwe vaji Rusland, die als prinses Dagmar van Denemarken zijn ta.nte is, is hij ook verwant aan de Russische keizersfamilie. Zaterdag hield minister Michelsen een redevoering, die door meer dan 5000 menschen werd bijgewoond. Daarin deed hij de merkwaardige mededeeling, dat prins Karei reeds tijdens de gevaarlijke periode van den strijd om de ontbinding der unie heimelijk naar Noorwegen had willen komen, om den troon te bestijgen zonder die ontbinding af te wachten. Dit staat in verband met het bezoek door Kansen en Wedel-Jarisberg in den loop van het jaar aan Denemarken gebracht; die hoeren wilden den prins overhalen zich naar Noorwegen te begeven en zich daar tot koning te laten uitroepen. De Deensclue minister van buitenlandsche zaken, graaf Raben-Lewetzau schijnt van dit plan kennis gehad, doch niet ingezien te hebben, dat de uitvoering er van tot een ernstige veete tusschen Zweden en Denemarken zou hebben geleid. Do Zweeds ohe regeering kreeg lucht van het 1 plan en deelde liet aan koning Christiaan mede, die zoowel zijn kleinzoon als den minister van buitenlandsche zaken verbood zulk een avontuur te ondernemen of te steunen. Op do betrekkingen tussohen Zweden en Denemarken had het plan verder geen invloed, zw>als blijkt uit het bezoek dat de kroonprins van Zweden de vorige week bij de Deensche koninklijke familie, en opzettelijk ook bij prins Karei van Denemarken bracht. Zaterdag 11. 's avonds om half zes, werd do vergadering van den Storthing gehouden, waarin de koningskeuze moest plaats hebben. Do leden waren in galakleeding verschenen. Op voorstel van den president werd prins Karei met algemeene stemmen bij hoofdelijke stemming tot Koning van Noorwegen gekozen. Van do 117 leden van den Storthing was slechts een lid afwezig. Toen de Storthing het besluit had genomen, werd van het fort Akershus het koninklijk saluut afgegeven. De president kreeg de opdracht het besluit van den Storthing telegrafisch aan koning Christiaan van Denemarken en prins Karei mede te deelen, waarop de vergadering werd geschorst. Uit deze stemming blijkt, wat trouwens reeds bekend was, dat die leden, welke oorspronkelijk voor de instelling eener republiek waren, zich bij het besluit der meerderheid hebben neergelegd en tot de koningskeuze hebben meegewerkt. Later op den avond werd de zitting weder geopend en las de president het volgende antwoord van prins Karei van Denemarken voor: „Met toestemming van den Koning, mijn doorluchten grootvader, neem ik de verkiezing als Koning van Noorwegen aan onder den naam Hakon VII. Mijn zoon ontvangt den naam Olaf. Mijn gemalin en ik smeeken Gods rijksten zegen over het Noorscho volk af. Wij zullen ons verder leven wijden aan zijn eer en zijn grootheid." Do president hief daarop den kreet: „Leve do Koning van Noorwegen!" aan, waarmee allo leden van den Storthing staande instemden. De zitting werd toen geéloten. Nog denzelfden avond is eene deputatie uit ministers en Storthing-leden bestaande uit Christiania vertrokken, om. prins Karei van Denemarken officieel kennis te geven van zijne verkiezing tot koning van Noorwegen en de goedkeuring van zijn grootvader, koning Ohristiaan van Denemarken te vragen. Natuurlijk geschiedt dit slechts voor den vorm, daar men zich reeds van te voren heeft verzekerd, dat van die zijde geene bezwaren te wachten zijn. Het is dan ook reeds vastgesteld, dat de nieuw gekozen koning cn Koningin van Noorwegen Donderdag a.s. aan boord van het koninlijke Deonfiche jacht Danebrog naar hun nieuwe vaderland vertrekken zullen. Bij Moes zal het koninklijk paar overgaan aan boord van een Noors oh. oorlogsschip, dat het naar Clixistiana zal overbrcngon, begeleid door Deensche. Noorsclie en wellicht ook Duiteohe en Engelsche oorlogssohepen. De aankomst te Christiania heeft a.s. Zaterdag plaats. Als bewijs van ingenomenheid met de verkiezing van zijn kleinzoon tot Noors oh Koning heeft koning Christiaan van Denemarken aan 58 veroordeelden kwijtschelding van straf verleend. Het kabaal in de Fransohe Kamer waarvan wij in een vorig nummer melding maakten, heeft tengevolge gehad, dat een der beide ministers, die tengevolge van een voor hen minder aangenaam besluit boos wegliepen, ia afgetreden, terwijl de andere een minder belangrijk departement zal waarnemen. Afgetreden is de minister van oorlog Berteaux, terwijl de minister Etienne van Binnenlandsche Zaken naar Oorlog ia verhuisd. Deze en de daaruit voortvloeiende verdere wijzigingen zijn blijkbaar door den minister-president Bouvier aangebracht met de bedoeling om alle partijen te bevredigen, maar zullen waarschijnlijk tengevolge hebben, dat alle partijen ontevreden zijn. De rechterzijde had liever een generaal aan het hoofd van het leger gezien; maar als Bouvier geen generaal wilde, dan was de benoeming van Etienne toch een groote concessie, want Etienne is zoo goed als een generaal. Van hem zou Ooppêe kunnen getuigen: „Hij draagt een berenmuts in zijn hart". Een" tweede concessie aan de rechterzijde is het, den heer Thomson aan het departement van marine te laten, en hem niet naar een ander departement te zenden. Maar de rechterzijde kan over deze concessies niet zoo verheugd zijn, dat haar ontstemming over de benoeming van Dubief tot minister van binnenlandsche zaken daardoor wordt opgeheven. Dubief is een der leiders van do radicaal-socialistische partij; dat hij tot opvolger van Etienne wordt aangewezen is een concessie aan de uiterste linkerzijde. Want het is van groot belang voor een partij, als thans, zoo kort voor de aanstaando verkiezingen, een liarer leden minister van binnenlandsche zaken is; die minister heeft toch op de verkiezingen grooten invloed, en van dien invloed wil de linkerzijde gaarne gebruik maken. Bovendien heeft Rouvier de vacature, door het aftreden van Bcrteaux ontstaan, aangevuld met een partijgenoot van den afgetreden minister, den heer Treuillot, een oudminister uit het kabinet-Combes. De partijgroepeering van het kabinet-Rouvier is dus niet gewijzigd; maar de belangrijkste politieke betrekking in het ministerie is uit handen van den gematigden progressist Etienne overgegaan in die van een vmig radicaalsocialist. Dit is een doorn in het vleesch van de rechterzijde, en zij zal dat bij gelegenheid ook wel toonen. f De linkerzijde is tevreden over de wijzigingen in het kabinet, maar blijft wantrouwen koesteren tegen Rouvier, dien zij van dubbelhartigheid beschuldigen. Zij vreest dat hij, ondanks sijn program, een toenadering naar rechts zoekt,' en steun bij de progressisten. En daarom kan men zeggen, dat de wijziging in het kabinet dit niet versterkt, en de meerderheid niet vergroot heeft. Tot nieuwjaar zal het wel met rust gelaten worden, want de scheidingswet moet worden aangenomen en ingevoerd. Maar daarna zal het voor nieuwe en ernstige moeilijkheden komen te staan. Van do veel besproken hervormingen, welke de groote mogendheden in Turk ij e wenschen, is nog steeds niet veel gekomen, daar de Sultan er zich tegen blijft verzetten, al is dit dan. ook een lijdelijk verzet. Do finantiëele contr&le en de invoering van. eene gendarmerie onder Buropeesche officieren, die een paar jaren geledon werd voorgeschreven en in spijt van alle tegenspartelen werd doorgezet, heeft nog weinig nut gehad, door zij stelselmatig wordt tegëngéweTkt en in hare pogingen om wat orde lin do zaken te brengen wordt belemmerd. Het valt licht te begrijpen, dat zulk een spotten met hunne wenschen door de mogendheden niet heel aangenaam wordt gevonden en dat zij op middelen zinnen, om don Sultan duidelijk te maken, dat hij zich wat meer aan hun wil dient te storen. Daartoe heeft men eëne vloot-demonstratie in de Turksche wateren gekozen en naar men verneemt zijn de bijzonderheden reeds geregeld, terwijl de mogendheden eensgezind zijn wat do uitvoering betreft. Voor men tot dezen dwangmaatregel overgaat, zal den Sultan echter nog eens gemeenschappelijk op zijne tekortkomingen gewezen worden. Do demonstratie bedoelt de afsluiting der Dardanellen door blokkade; doch daar de mogendheden slechts aan schepen van eigen nationaliteit den toegang kunnen verbieden blijft d© gelegenheid bestaan onder Zweedsche, Noorweegsohe, Nederlandsche of Deensche vlag Konstantinopel te bereiken en van levensmiddelen te voorzien. Men voorziet, dat de Sultan liever geweld zal zien gebrnikeD, dan zijn tegenstand tegen de financieele controle in Macedonië op te geven. De politieke toestanden in Europa, vooral d© binnenlandsche onlusten in Rusland en de positie van Oostenxijk-Hongarije, schijnen den Sultan aan te moedigen in zijn verzet. Gewoonlijk geeft de Porte alleen toe, als zij daartoe gedwongen wordt, en poogt zij steeds door uitstel tijd te winnen. Do Sultan staat bovendien nog voot een moeilijkheid. De Albaneesche stamhoofden wenschen de contröle der mogendheden beslist niet; zij hebben de Macedoniërs jarenlang naar goedvinden onderdrukt en uitgemergeld, en het sou hen zeer verbitteren, wanneer de Sultan door toestemming tot de contröle, aan hun uitzuigings-systecm een eindo maakte. De Albaneesche stamhoofden dreigen nu met onafhankelijkheidsverklaring, onder een afstammeling van Georg Oastriota, en do bescherming van Italië. Dit zou den Sultan al zeer ongelegen komen, en kan niet, 'tonder Invloed E§n op de betrekkingen «rtuscLen Italig en Oostenrijk. Voor deze beid? mogendheden is doorzetten in de contrólequae-stie, wanneer dat gevolg er uit ontstaan zou, een gevaarlijke proefneming. Dat geeft den Sultan moed. Hij verwacht van de vlootbetooging niet veel. En vandaar zijn krachtig verzet tegen de invoering der financieele contrOle.. In Rusland is de toestand de laatste dagen weder erger geworden, voor een deel tengevolge van de trouwelooze houding der regeering tegenover de Polen. Door den Czaar is, toen het grondwetsmanifest werd uitgevaardigd tevens n.i.n de Finnen en aan de Polen de toezegging gedaan, dat hun een zekere zelfstandigheid zou gewaarborgd worden. De verklaring viel in goedo aarde en heeft zeker niet weinig bijgedragen om de kalmte daar te doen terugkeeren. Maar nu heeft graaf Witte dezer dagen aan een Poolsche deputatie te kennen gegeven, dat het de bedoeling der regeeTing volstrekt niet was om Polen anders te behandelen dan de overige deelen der monarchie en dat van do toegezegde meerdere zelfstandigheid niets kon komen. Algemeen -vraagt men zich verwonderd af, wat de regecring toch wel bewogen mag hebben tot zulk ecne trouwelooze handeling en onwillekeurig doet men zich daarbij tevens de vraag of eene regeering, die zoo lichtvaardig denkt over de door haar aan een deel des volks gedane toezeggingen, niet even gemakkelijk haar tegenover anderen gegeven woord zal breken. Deze minstens zeer dubbelzinnige houding der regeering heeft dan ook weer aanleiding gegeven tot eene nieuwe politieke beweging in Rusland zelf. Reeds vroeger werd vermeld dat opnieuw tot een algemeene staking was besloten en uit Petersburg komt het bericht, dat daar door tal van arbeiders aan den oproep van het centrale stakingscomité is gehoor gegeven. Opmerkelijk is het wel, dat de pas begonnen staking van het spoorwegpersoneel in Polen voorloopig weer is geëindigd, opdat do Polen in overleg zullen kunnen handelen met de stakers in het overige Rusland. De Poolsche quaestie dreigt dus geheel Rusland weder in vlam te zetten, men stelt geen vertrouwen meer in do beloften der regeering en ook de andere niet-Russische nationaliteiten beginnen te vreezen, dat haar het lot der Polen eveneens zal treffen. Te Tiflis zegt men: Heden is het Polen, moTgen zal het de Kaukasus zijn. Do bewering in het manifest, zegt de Petersburgsche correspondent van de „Times", dat de Polen weigeren aan de Doema deel te nemen, is een dwaling. Graaf Witte herinnert aan den heer Plehwe, die steeds tot de liberalen, zeide: Wordt eerst rustig en als ge rustig zijt zullen hervormingen worden ingevoerd. De tactiek van den heer Plehwe voerde Rusland tot de revolutie. Graaf Witte zal hetzelfde in Polen doen. De Russische regeering dreef in 1863 de Polen tot opstand, zij zal door haar tegenwoordig optreden hetzelfde doen, maar het Russische volk kan niet dulden, dat de bureauoratie op deze wijze dè levensbelangen van het land in gevaar kan brengen. i Naast de Poolsche moeilijkheden heeft het kabinet-Witte te kampen met de agrarische moeilijkheden. Het schijnt, dat men thans een poging zal doen de boerenbevolking te kalmeeren. Er wordt althans een manifest aangekondigd van den Tsaar, waarbij den boeren staatslanderijen worden toegezegd tegen lagen prijs, die in termijnen binnen honderd jaren afbetaald zal kunnen worden. Ook op andere wijze tracht minister Witte het Russische volk te bedaren. Hij heeft nl. besloten de afdeeling politie aan het departement van binnenlandsche zaken -op te heffen en het gendarmerie-korps te ontbinden. Zoo althans meldt de Petersburger oorrespondent van het „Berl. Tagsbl.", die tevens meedeelt, dat de kanselarij van Trepof thans geheel is opgeheven. Elk beambte heeft een dubbel jaartractememt uit de keizerlijke schatkist uitbetaald gekregen. Dezelfde correspondent meldt nog, dat voor de veiligheid van den Tsaar, die Dinsdag naai ZaTskoje Selo is verhuisd, uitgebreide maatregelen zijn genomen, dat acht officieren, die voornamelijk schuldig zijn aan de onlusten te Kroonstad zullen worden doodgeschoten, maar dat slechts weinig matrozen hun lot zullen deelen, daar bijna allen "gratie zullen verkrijgen. --- BINNENLAND. Winterhanden en wintervoeten. DOOR Dr. KLAUS. Winterhanden en -voeten, een echte Hollandsche ziekte, waarvoor in oude litteratuur dan ook een zeer populaire, maar minder oirbare benaming.... hielen, te vinden is, behoort tot de kwelduiveltjes, welke bij sommigen geregeld, telken jare als voorboden van den winter optreden. Door de koude wordt kramp, en daardoor vernauwing van de kleine bloedvaatjes bewerkt, 't Gevolg hiervan is gestoorde weefsel voedsel en daardoor verandering van 't deel des lichaams, dat door die kleine bloedvaatjes verzorgd wordt. In lichte gevallen wordt de huid der aangetaste plekken slechts verkleurd, rood tct blauwrood, welke verkleuring gepaard gaat met min of meer belangrijke zwelling. Gaat de aandoening verder, dan treden bulten op, dikwijls in hardnekkige zweren overgaande. Bij inwerking van zeer hevige koude, hetwelk in ons klimaat evenwel zelden voorkomt, kan het tot bevriezing en totale afsterving niet alleen van de huid, maar ook van het onderliggend weefsel komen. Deze aandoening treedt niet overal op, maar hoofdzakelijk daar, waar lichaamsdeelen het meest aan Koude zijn. blootgesteld en waar het gemakkelijkst storing' in de bloedcirculatie kan' optreden. Het eerste is 't geval aan ooreiï en neuspunt. Vooral menschen, bij wie dei ooren ver van het hoofd staan (z.g. flap-; ooren), zijn hieraan In groote mate bloot:-: gesteld, zoodat het z.g. „winteroor", bij dergelijke individuen veelvuldig als een zc-er pijnlijke en in hooge mate ontsierende aandoening gevonden wordt. Een bijzondei; nadeel speciaal van deze aandoening bestaat' hierin dat zij na eenige keeren opgetreden erf weer verdwenen te zijn, dikwijls tot blijvende; misvorming voert en daardoor een bron va.iï leed voor den persoon in kwestie. Storingen in de circulatie komen tengevolge van den anatornischen bouw 't meest voor in de uitstekende lichaamsdeelen (vingers en teenen) daar de kleinste vaatjes hier z.g. eindvaten zijn. Daarom worden behalve; oor en neus 't meest laatstgenoemde lichaam'B-; deelen dupe van de koude. Vooral personen, die de handen dikwijls aan de inwerking van koud water moeten blootstellen, zooals dienstmeisjes en waschvrouwen hebben daar-: om dikwijls in bijzondere mate last van win-: terhanden, afgezien nog van het feit, dat door voortdurende aanraking met water ook' een andere huidaandoening gepaard gaande met ontvetting van do huid en ontstaan van barsten en kloven optreedt, waardoor weder het tot stand komen van winterhanden be-: vorderd wordt. Behalve door ontsiering, jeuk en pijn, zijn genoemde aandoeningen zeer lastig, daar zij dikwijls aanleiding geven tot beroepsstoornissen. Vooral een paar flinke wintervoeten kan iemand die uit den aard van zijn metier veel bij den weg moet zijn, leelijk in de maag zitten, 't Is dus wel de moeite waard die aandoeningen te behandelen. Jammer slechts dat, zoo eenmaal ontstaan, ze zich' uiterst hardnekkig betoonen, waar tegenover staat dat wij ze grootendeels door tijdige voorzorgsmaatregelen en door het vermijden van domme dingen kunnen voorkomen. Ook bij deze aandoeningen als bij zooveel andere valt een bepaalde dispositie niet te ontkennen. 't Zij door aangeboren zwakte van den vaatwand of waardoor ook, zal de een vele jaren lang er door geplaagd worden, terwijl een ander onder gelijke omstandigheden vrij blijft. Zonder van erfelijke aandoeningen te kunnen spreken, springt het in het oog dat er een familiaire (dus in zekeren zin erfelijke) dispositie bestaat, waardoor wij dikwijls zien, dat vele generaties van een geslacht er alle door aangetast worden. Uit het voorafgaande volgt, dat de behandeling voor alles gezocht moet worden in een tijdige prophylaxis (voorkoming). Nauwe schoenen, nauwe handschoenen," waardoor dus de circulatie belemmerd wordt, zijn voor lijders aan deze aandoeningen uit den booze.: Mooie eng sluitende glacé handschoenen, liefst achtknoops, waardoor ook nog oen eind van den benedenarm omkneld wordt, zijn voor gedisponeerde lieden een uitmuntend middel om winterhanden op te loopen. Ruime, warme handschoenen en dito schoenen, al mogen ze den drager in zeker opzicht deflatteeren, zullen hier groot en dienst kunnen doen, mits aangetrokken vóór het begin van de winterperiode. Is de aandoening eenmaal begonnen, dan is gebruik van koud water ten eenemale te vermijden en moet men zich wasscbcn met warm water getroosten. Een groot ding is het, dat de patiënt de geschiktheid tot het verkrijgen der ziekte tracht te verminderen, d. w. z. de vatbaarheid voor vaatkramp verkleint. Dit laatste kan geschieden door z.g. „vaatgymnastiek" waarmede evenwel zomers, dus voordat de aan-, doening uitbreekt, moet begonnen worden. Die gymnastiek is vrij eenvoudig en weinig kostbaar. Als ingrediënten zijn slechts twee kommen, heet en koud water en een flink' quantum geduld en doorzettingsvermogen. De aspirant-lijder vult de eene kom met heet, de andere met koud water en steke nu de handen of voeten (met 't oor gaat dit bezwaarlijker) beurtelings in 't heete en in, 't koude water, telkens om en om, aldus der-, tig of veertig indompelingen na elkaar; zoo, vlug mogelijk, zoodat de deelen maar een kort moment in 't water blijven. Door die indompeling in heet en koud water ontstaat beurtelings verslapping en samentrekking der bloedvaten. Aldus, mits lang genoeg en geregeld voortgezet, bestaat er kans dat de vaten elastischer worden, meer resistentie verkrijgen tegen de koude; waardoor min-: der licht vaatkramp cn bijgevolg ook geen locale voedingsstoornissen zullen optreden.; Wat speciaal de voeten aangaat hebben, wij hier niet alleen met de schoenen, maar bovendien ook nog met de kousen rekening te houden. Over de echoenen hebben wij 't in de vorige opstellen reeds voldoende gehad. Dus nu nog slechts een enkele opmerking over de kous. - Daar de schoen een groot warmtegeleidingsvermogen bezit, dragen wij, om te groot warmteverlies en dus afkoeling van den voet te voorkomen, kousen, waardoor bovendien de kans op verontreiniging van den voet verminderd wordt. Een kous moet goed zit-, ten, en vooral niet veel te nauw of te kort zijn, daar anders de circulatie belemmerd wordt, hetgeen zooals gezegd, het ontstaan van zweet- zoowel als van wintervoeten in de hand werkt. Overeenkomsti den normalen bouw van den voet moet dus de binnen-, rand van de kous het langst zijn. Zooals gewoonlijk, dat de langste afmeting van de kous over 't midden van den voet loopt, is niet goed te keuren, daar hierdoor d$ tecnen uit de normale ligging gedrongen worden, en 't nuttig effect van een werke», lijken goeden schoen hierdoor te niet gedaan» Een verordening van de Zwitsersch'e Bondsregeering, waarbij gelast wordt dat bij 't onderwijs in nuttige handwerken daarmede rekening gfct-öwden most worden is dus niet misplaatst, maar verdient navolging. Wol, jvellce stof veel lucht bevat en daardoor een (slechte warmtegeleider is, is daarom zeer geschikt als materiaal voor 't vervaardigen yan winterkousen. Ook zelfs als zij nat wordt, bevat de wollen kous zeer veel lucht, en geeft daardoor gelegenheid tot goede luclitjcirculatie en opdroging, een niet gering te achten eigenschap. Hoe dunner kous en hoe dichter materiaal, des te grooter - kans op yastkleving, des te moeilijker verdamping van vocht en zweet, en bovendien ook gevaar yoor plooi vorming, 't Niet verdampend zweet gaat in ontleding over en voert tot ontsteking of huidvëirweeking, terwijl plooien, vooral ■als zij hard worden, gemakkelijk wonden veroorzaken. Met 't oog op al deze feiten verdient wol de voorkeur boven linnen en zijde. Van groot gewicht is het ook, dat het stoppen zorgvuldig geschiedt, daar anders evenals door plooien, de huid licht gekwetst wordt. Om schuren en drukking te voorkomen, moet de kous goed bevestigd zijn, zoodat zij geen dubbele plooien kan vormen. Die bevestiging mag evenwel geen aanleiding geven tot circulatiebelemmering, rooals dikwijls door kousebanden geschiedt. Zijdelingsche bevestiging, (zooals naar il: meen bij reformldeeding), waarbij de kous aan een hooger kleedingstuk gefixeerd is, verdient daarom aanbeveling, 't Spreekt van zc-K dat ook geregeld wisselen van kousen, afhankelijk van de mate van vervuiling, in alle opzichten ncodig is. Ter. slotte de opmerking, dat dcor verven met vergiftige kleurstoffen herhaaldelijk hardnekkige huidaandoeningen veroorzaakt zijn, waarom 't raadzaam is bij 't koopen der kousen den waarborg te eischen, dat ze met onschuldige verfstoffen gekleurd zijn. Voor lieden behept met wintervoeten of daartoe gedisponeerd is het zaak, dus ook de volle aandacht te schenken aan de kous. (N. Arnk. Cl.) ---