BINNENLAND. De strijd tegen de kermissen. Naar aameiding van het besuut tot arscnaifing der kermis, door den Rotterdamschen gemeenteraad de vorige week genomen, vermelden wij de volgende behartigenswaarde opmerkingen, door de „N. R. Ct." aan den vooravond der genomen beslissing gemaakt. Een beginsel, meent het blad, is er niet bij betrokken. De rechterpartijen stellen het wel gaarne aldus voor, maar de feiten zeiven weerspreken die voorstelling. In streken, waar ze heer en meester zijn in den Raad treft men de jaarkermis aan precies gelijk bij ons mèt haar uitspattingen, mèt haar ruwheden, bandeloosheid en brooddronkenheid. Wel neemt het blad aanstonds aan, dat de rechterpartijen tegen de uitspattingen, die aan de kermis annex zijn, bezwaar hebben. Doch zoo daarachter een beginsel verborgen ligt, het is een beginsel, dat ons aiien, zonder uitzondering, gemeen is. Niemand is er, die de kwade uitwassen van kermis, carnaval of van welk ander volksfeest ook, in bescherming za! nemen. De „N. R. Ct." wraakt voorts het argument der „hoogst ongewenschte verkwisting", waartoe zij „de minst bemiddelden uit de burgerij" leidt. Het ligt niet op den weg der overheid, zich in dezen als voogdes te gaan stellen. Waar is hier de grens? Verkwisten de meer bemiddelden niet in casino, variété of circus? Tastbaar onjuist acht voorts de „N. R. Ct." het argument, dat de kermis „uit den tijd" is. Waar zij afgeschaft is, voert men weer een gedeeltelijke kermis in. Zelfs Den Haag, waar de gelegenheid tot ontspanning in de zomermaanden, ook voor de kleinste beurzen, wellicht. groor iv ergens eldei» m on* uri-V h.ft zijne feestelijkheden in het Voorhout, in den Dierentuin, en zooveel meer, geleidelijk weer in eere herstek!. Het verschil tusschen r.u en vroeger is voornamelijk, zoo niet geheel, geltgen \r. de schsal, waarop de kermis wordt :: eorganiseerd. ; Hetzelfde zou men, meent het blad, ook te Rotterdam zien gebeuren. En dat is begrijpelijk. Men schaft niet af de behoefte aan ontspanning van de groote massa. Intusschen, ontkend kan moeilijk worden, dat aan den zelfkant van de kermis heel wat geschiedt, dat het daglicht moet schuwen. Dit is echter niet zoozeer eene eigenaardigheid van de kermis, als van het Nederlandsobe volksfeest. Een doorsnee-Nederlander weet nog helaas niet feest te vieren, of hij drinkt daarbij meer dan strikt noodzakelijk is. ïn die hebbelijkheid van ons volk schuilt het voornaamste kwaad. Het is bekend, dat de vergrijpen tegen de zeden en de openbare orde, waarover men hier ter gelegenheid van de kermis klaagt, nergens in zoo sterke mate voorkomen, als in de provinciën beneden den Moerdijk, waar men zooveel intenser dan in de Noordelijke provinciën koning Alcohol vereert. Het blad bepleit een tebaatneming van art. 7. 4o der Drankwet. Volgens dat artikel mag de Raad „dagen bepalen, waarop wegens omstandigheden, op grond van welke misbruik van sterken drank te vreezen is, in de gemeente of in bepaalde wijken of buurten voor het publiek toegankelijke localiteiten, waarvoor vergunning is verleend, gesloten moeten zijn, hetzij gedurende den geheclen dag, hetzij gedurende bepaalde uren". Bij de opstelling van dit artikel der Drankwet heeft men vooral aan de lotingsdigen gedacht. Waarom zal van die bevoegdheid niet eens tot beteugeling van het kwaad van de kermis gebruik worden gemaakt? Het blad meent, dat langs dien weg ook „binnen zeer enkele jaren" de beruchte Zaterdagavond binneti de perken kan worden gebracht. --- Dr. Kuyper weer in de Kamer. (IJdelheid der ijdelheden!) Nu de Kamerzetel voor Sneek weer openkomt, als de nieuwbenoemde Amsterdanische wethouder mr. S. de Vries dien zal hebben verlaten, bepleit het (r.-kath.) „Huisgezin" het zitting nemen van dr. Kuyper. Een vorig maal, bij het overlijden van mr. Okma, is dc candidatuur-Kuyper afgestuit op het gemis aan overeenstemming tusschen Friesch Christelijk-historischen en anti-revolutionairen. Het ware te wenschen, dat ditmaal van Ghristelijk-historische zijde geen zwarigheden werden gemaakt, dat van hen het voorstel uitging dr. Kuyper candidaat te stellen en dat dr. Kuyper zich liet vinden vcor dergelijkcn aandrang te zwichten. Indien dr. Kuyper in de Kamer kwam, zou de moeilijkheid van het overleg tussclicn Kamerclub en leider zijn ondervangen, zou de Kamerclub met een kracht van den eersten rang zijn versterkt en zou het ministerie- Heemskerk rijzen in de oogen van een groep geestverwanten en daardoor op steviger grondslag komen te staan. „Land en Volk", lettend op dezen wensch van het „Huisgezin", schrijft met het oog op de Laatste woorden van genoemd blad, dat het ministerie-Heemskerk zou rijzen in de oogen van een groep geestverwanten: „Indien het helpen kan, sluiten wij ons gaarne bij dezen wensch aan". --- Nu spotten ze zoo waar met de goden ! De „Standaard" schrijft: Groen van Prinsterer werd Veldheer genoemd, maar dan spottend een Veldheer zonder leger. Voor dat Veldheer heeft men thans den titel van Leider in de plaats geschoven, en roept u dan, in schijnbare welwillendheid, toe: Ge zijt niet alleen leider, maar leider iure suo, niet door eigen wil of anderer beschikking, maar door hooger bestel. i Alleen maar, men spoort het leger aan om den Leider niet te volgen. Men slaat het pad in, waarvan de Leider zegt: Dien weg moet 't niet op. En als men dan toch dien weg uitgaat, no-odigt men den zeegenaamden Leider vriendelijk uit, trouw op dat eigen gekozen pad te volgen. Ö, gij, anti-revolutionaire partij, wat zijt ge gelukkig! Gij hebt, wat zoo menige partij mist, een Leider, en een Leider iure suo, een Leider van geheel eenige soort. Wee over u, als straks die Leider u door den dood ontvallen zal. Maar inmiddels, zie wel toe! Zijne leiding is il verkeerd, wat we er van te zien krijgen. Ziet hier anderen, die op kleiner schaal leiden; vlak tegen hem in. Volgt hen toch. Gaat in het spoor dat zij u wijzen. Uw Leider zal-dan van zelf wel volgen. Maar laat hem zijn titel, laat hem zijn eere! Het heeft wel iets van spot, maar ergert u daar niet aan. Streeling van ijdelheid stilt zooveel pijn. En blijft daarom, onderwijl ge gansch andere paden opgaat, maar aldoor jubelen: Leve onze groote Leider! Wat moet die Leider, als hij zoo'gaan ziet en zoo roepen hoort, in zijn nopjes zijn! Immers, dit weet ieder, het is hem niet te doen, om naar zijn beste inzicht ons volk naar den Christus terug te roepen en aan ons Christenvolk weer invloed op het bestuur van den staat te verzekeren. Het is hem eeniglijk te doen, om Leider te heeten. Nog altoos dezelfde spottaal als in de dagen van Groen van Prinsterer. Toen Veldheer, nu Leider. Maar de spotzucht blijft één. --- Mr. Treub en de „Nieuwe Courant". (Zie ons hoofdartikel.) I Nieuws — aldus het „NieuwsbJ. v. Ned." — heeft mr. Treub dus heeiemaal niet verieio^. — alleen dit hij het vertelde; dat hij het te berde bracht; dat hij den indruk wilde wekken, alsof door die verhouding van de „Nieuwe Courant" tot eenige vertegenwoordigers der groot-industrie de eerlijkheid harer redactie niet boven bedenking zou staan, dat was het nieuwe, dat was het ongehoorde, — dat was ook het schandelijke, waarover in dc keelc Nederlandsche pers inaar één stem kan opgaan. Het „Vaderland" meent, dat de vergelijking in „Land en Volk", het orgaan der vrijz-democraten, niet opgaat De redactie van de „Nieuwe Ct." toch had gezegd, dat indien haar morgen met dezelfde redactioneele vrijheid als zij na ruim zeven jaar als redactie van de „Nieuwe" genoot, de beschikking werd gegeven over een dagblad, met de fondsen van den heer Treub en zijn vrienden opgericht en in stand gehouden — zeg: „Land en Volk", voegde de „Nieuwe" er tusschen haakjes bij — dan zou de algemeene en sociale politiek door dat blad onder haar redactie gevoerd, 'geen andere zijn, dan die, welke jarenlang in de „Nieuwe" werd voorgestaan. Ziedaar het eenige, waarop het aankomt, wil een redactie op de achting van haar lezers aanspraak maken: de eerlijkheid der overtuiging. Ja maar — antwoordt daarop het „Vaderland" — voor zoover bekend ontvangt „Land en Volk" slechts financieelen steun van een politieke vereeniging of van politieke personen. Werd b.v. aan de „Nieuwe Ct." verweten te zijn het orgaan van den Bond van Vrije Liberalen, de quaestie zou gansch anders staan. ; , De vraag of de richting der redactie van een blad overeenkomt met die van een bepaalde vereeniging, is bovendien niet de eenige, waarop het aankomt. Ook hierop komt het aan: dat die redactie zij en b lijve volkomen onafhankelijk. De „Nieuwe" cijfert weg, dat zulk een subsidie een redactie afhankelijk maakt. Aangenomen, dat zij haar taak heeft aanvaard op beding van volkomen onafhankelijkheid, achten wij die onafhankelijkheid in gevaar van het oogenblik af, waarop het blad, wetend dat zijn bestaan er van afhangt, een dergelijke subsidie aanvaardt. Het „Vaderland" is het daarom eens met den Overzichtschrijver van het „Handelsblad", dat zulk een vaste band tusschen een persorgaan en een bepaalde groep belanghebbenden een min gewenschte verhouding oplevert. --- „Land en Volk" schrijft: „Naar te verwachten was, is de „Nieuwe Courant" skclit te sproken over hetgeen de heer Treub in de Kamer heeft geopenbaard van de verhouding van dit blad tot de particuliere belangen der werkgevers. „Het blad gooit zijn verweer over dezen boeg, dat de heer Treub zijn aanval zou hebben ondernomen om zijn eigen figuur te redden. W-' kunnen die psychologische bespiegeling ten voor hetgeen zij i«- „Alleen over één punt wenschen wij een op>- merking te maken. ;,De „Nieuwe Courant" insinueert, dat de heer Treub de vergadering' der Tweede Kamer zou hebben uitgekozen om zijn beschuldiging te uiten, ten einde zich veilig te stellen achter de parlementaire onschendbaarheid. „De zin van deze opmerking is ons niet recht duidelijk. Meende soms de „Nieuwe Courant" in het gesprokene aanleiding te kunnen vinden tot een klacht bij de justitie? Zoo ja, dan zal ongetwijfeld de heer Trcub, door herhaling van hetgeen hij sprak in open terrein, daartoe de gelegenheid vrij geven. „De insinuatie zou ergerlijk zijn, indien zij minder belachelijk ware. Indien er één is, die openlijk en zonder omwegen, ten aanhoore van iedereen, onverschrokken zijn tegenstanders gedurende heel zijn publieke leven placht te lijf te gaan, zonder schijn van vrees voor de gevolgen, dan is het deze kloeke strijder voor onze beginselen. Wie dezen man verwijten doet van „gemeene sluwheid", van het veege lijf te dekken achter parlementaire onschendbaarheid, hij maakt zich eenvoudig belachelijk." --- Een wagenschot kabinet. (De Standaard wordt grappig en de broederen lachen.) De „Standaard" poogt andermaal duidelijk te maken wat zij enkele weken geleden bedoeld heeft als zij sprak van de reconstructie van het kabinet, zonder dat daartoe een oi meer ministers behoefden uit te treden om door anderen te worden vervangen. Het blad bedient zich daarvoor van het beeld van een meubelstuk: een kabinet, gemaakt van negen planken, mooi, fijn, rijkuGOrïidcr'i wagenschot, ww»c pi«iiß»,u »..it den eenen kant spiegelglad zijn geschaafd en zoo levendig gepolitoerd, dat de draden en kwasten van 't hout prachtig uitkomen, aan de andere zijde evenwel ruw zijn gebleven en bovendien smakeloos overschilderd. En nu heeft de schrijnwerker bij het maken van het kabinet de planken juist verkeerd gebruikt: den mooien, gepolitoerden kant naar binnen en den ruwen, dof overschilderden kant naar buiten. Wat is nu het gevolg? De kast is wel van best wagenschot, maar spreekt niet. Maar na een goed jaar gebruik bevalt dat doffe in de deuren en in de zijkanten toch niet meer; en dezelfde schrijnwerker krijgt last het kabinet nu andersom in elkaar te zetten. Nu het sprekende wagenschot naar buiten en den overschilderden kant naar binnen. Ziet ge wel — zegt de „Standaard", het beeld overbrengend op het ministerie — nu is het een heel ander kabinet, ineengezet uit precies dezelfde heeren, maar nu is het een kabinet dat rechts spreekt. En in de verdere uitwerking schrijft het blad 0.a.: Als straks dit (eerste) program heeft uitgediend en dezelfde heeren worden ten tweeden male tot een kabinet ineengeschroefd, maar nu door een heel ander, een niet neutraal, maar heel principieel program, dan zat een algeheele reconstructie hebben plaats gehad en zullen we -<*en ander kabinet erlangen. Dat de heeiw. onderling reeds nu over die tweede periode met gesprotten hebben, is mogelijk, al vernamen we er niets Maar in elk geval waren dit ideeën voor later, en, zoo ze al geventileerd zijn, nog geen regeeringsprogram. Dit kunnen ze eerst worden, als ze, in strikte formule gebracht, aan de Koningin zullen zijn voorgelegd en door de Koningin aanvaard. Noch de personen, noch losse ideeën, maar alleen een stipt geformuleerd regeeringsprogram maakt een Kabinet. --- Berichten uit de Graafschap. STAD-DOETINCHEM. — Door den Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel zijn ter voorbereiding van een wettelijke regeling tot afschaffing van den nacht arbeid der bakkers, van de Gcd. Staten der onderscheidene provinciën betrouwbare opgaven gevraagd van het getal der bakKers in de gemeenten, die zonder gezellen werken. — Zaterdag 1.1 had de aanbesteding plaats van het bouwen eener woning nabij den Varsseveldschen weg, onder architectuur van den hr. W. P. Nederkoorn alhier. Inschrijvers waren: T. Siebelink te Doetinchem ! 1956, W. G. J. van Ree te Doetinchem f 1949, B. Straalman te Doetinchem f 1930, A. J Germons Jr. te Doesburg f 1893, H. Stein te Doetinchem f 1831, J. te Pas Jz. en J. W. Berkelder te Gendringen en Silvolde f 1787 en G. W. H. van Kampen te Ambt-Doetinchem f 1781. — Blijkens een telegram uit Berlijn heeft de Regeeringspresident te Dusseldorf in den Reichsanzeiger "bekend gemaakt, dat het verbod van invoer van hooi en stroo in Duitscliland uit Nederland met ingang van 1 Juni is opgeheven. — Het zal zeker vele ingezetenen, en vooral de dienstmeisjes, belang inboezemen, dat de bekende „Hendrik de melkman gisterenavond aan een groot gevaar is ontsnapt. Om negen uur kwam hij op het gewone sukkeldrafje den Varsseveldschen weg uitrijden, toen zijn zoon, die met hem op het voertuig zat, plotseling op geringen afstand de tram bemerkte, die naar Terborg reed. Hij waarschuwde zijn vader, die, door de zweep over het paard te leggen, voorkwam, dat zijn voertuig werd overreden, maar niet kon beletten dat het werd aangereden.; Een der melkbussen werd van. het karretje geslingerd, de andere bleef nog hangen, maar. wat het voornaamste was: Hendrik en zijti zoon bleven zitten, waardoor erger werd voorkomen. , ~ >vei van de zijde Groote vwr'jcht J w pubhek als van de trambeambten, v;anop dit gevaarlijk punt dringend aanbevolen. Personen, die in de nabijheid waren, verbekerden ons geen bel Jen gehoord te hebben, wat echter nog niet wil zeggen dat er niet gebeld is, want men wordt aan dergelijke geluiden zoo gewoon, dat men het vaak niet toeer hoort. .Wanneer zij, die van het Plantsoen of van iden Varsseveldschcn weg komen, goed uitkijken en de machinisten flink bellen en yooral langzaam rijden, dan zal het gevaar tot een minimum beperkt worden. Zondagmorgen bemerkten de landbouwers A. en v. Z. in Dichteren, dat zich een vreemd dier in hun boomgaard bevond, 'dat zich in het ijaerdraad, waarmede de boomgaard is omgeven, had-vastgewerkt. Bij nader onderzoek bleek het een ree te zijn en overlegden de beide ontdekkers, hoe daarmede verder te handelen. Ondertusschen had ook een derde buur!man, die bekend staat als een hartstochtelijk liefhebber van de „stilte" jacht, de vreemde gait ontdekt en kwam reeds met zijn geweer laanzetten om het wild te bemachtigen. Op het geroep van zijn buren: „niet schieten", verdween de nimrod weer van het tooneel en namen de. ontdekkers het dier in bescherming.; Door den brigadier der marechaussiee, Voorbraak, en den jachtopziener Wennink, werd ae ree iater op den dag in beslag genomen, maar tevens werd door de beide politiemannen een bezoek gebracht aan den jachtliefhebber, welk bezoek aanleiding gaf om het geweer in beslag te nemen en procesverbaal op te maken. De in beslag genomen ree, die tamelijk tam bleek te zijn, is, zooals de wet dat voorschrijft, aan den meestbiedende verkocht. •n:: i ~ t_:_ —TV jl»iJ • itiiiiidicTcccic u'caviiLit.K.iiig uc lk:- noeming van dr. C. J. Eggink tot gecommitteerde bij het eindexamen, o.a. van het gymnasium te Doetinchem, op zijn verzwek ingetrokken cii üi zijn plaats benoemd ur. J. van Wageningen, hoogieeraar aan de Rijksuniversiteit te Groningen. — Op de openlucht-bijeenkomst, die 8 Juni a.s. (tweede Pinksterdag) in het bosch van den heer O. Nusselder op „Klooster Sion" wordt gehouden vanwege den Riag „Gelder!. Achterhoek" van Chr. jöügelittgsvèreenigingen, zullen o. m. als sprekers optreden Dr. N. Adriani van 's-Gravenhage, Dr. P. Blaauw van Wehl, Ds. M. A. van Rhijn van Apeldoorn en Ds. J. Gouverneur van Halle. Bij ongunstig weder wordt de samenkomst gehouden in de Ned. Herv. kerk alhier. — Een vriendelijk lezer deelt ons mede, dat hedenmorgen de brug te Doesburg is aangevaren door een riviervaartuig van de marine, de „Isala". De brug moet ernstig beschadigd zijn, zoodat niet alleen het tramverkeer, maar ook dat per as en te voet geheel i 3 verbroken. Met het oog op den buitengewoon hoogen waterstand kan ook de pont niet overgaan, zoodat de reizigers per roeiboot moeten overgezet worden. Naar wij nog van een ooggetuige vernamen, zijn o.a. twee brugschepen vernield en heeft het marine vaartuig een anker en een vlet verloren. De schade moet zeer groot zijn en werd op meer dan f3OOO geschat. 't Is niet de eerste maal dat de stóomjriviervaartuigen van de marine hun kracht op de brug te Doesburg beproeven. Die dingen schijnen niet heel best naar het roer te luisteren 0f... zoo wordt ook gefluisterd ..." de bemanning is niet genoeg op de hoogte met de kracht van den stroom en het vaarwater, terwijl het varen op onzie rivieren bij den hoogen waterstand zejy veel bezwaren oplevert. Het Rijk levert met deze herhaalde aanvaringen een krachtig" pleidooi voor de noodzakelijkheid van een vaste brug. Hoe lang zal het nog duren, voor deze tot stand komt? ---