Het Arbeidscontract. (5/o/). Van verschillende kanten zijn, lang reeds vóór de wet nog was aangenomen, klachten gehoon! over ucii last en de moeite, welke d:c nieuwe wet zou veroorzaken, speciaal voor de huisvrouwen. Niemand minder dan de heer de Savornin Lohman heeft geklaagd over de onbillijkheid der regeling van de loonbetaling bij ziekte; en ook Mr. S. van Houten heeft getracht de wet reeds bij voorbaat op alle mogelijke manieren in discrediet te brengen. Mocht men de klagers gelooven, dan zou het weldra glad onmogelijk zijn, dienstboden te houden. Algemeen is de klacht, dat de huisvrouwen door de tegenwoordige dienstboden worden geterroriseerd, dat de eischen van dezen steeds grooter worden, terwijl plichtsbesef van haar kant meer en meer zeldzaam wordt. Nu zijn dergelijke klachten niet nieuw en misschien is er eenige reden voor; maar er is waarschijnlijk ook wat van aan, als de dienstboden verklaren, dat de schuld niet altijd aan haar ligt, wanneer de verhouding niet zoo is, als wel wenschelijk zou wezen, dat er ook mevrouwen of juffrouwen zijn, wien het moeilijk naar den srin is te maken. In elk geval krijgen de dienstboden nu eenige rechten,'die ze thans nog niet hebben, en men kan er zeker van zijn, dat ze die zullen laten gelden ook, indien 't noodig mocht zijn; aan goede raadslieden zal 't haar zeker niet ontbreken. Men bedenke evenwel, dat de wet alleen te hulp zal worden geroepen in gevallen, die de moeite waard zijn en waarbij de rechtzoekende meent gelijk te hebben. Met die j,meiden-processen" zal 't zoo'n vaart niet 100. pen. In aansluiting met het geschrevene in ons vorig nummer, deelen we nu nog mee, dat het volle loon den arbeider niet mag worden inof afgehouden; de wet geeft daaromtrent vrij nauwkeurige voorschriften. Een. eigenaardige instelling daarbij is het zoogenaamde „staangeld". De patroon kan n.I. met den arbeider afspreken, dat hij een deel van diens loon zal behouden en beleggen (op de Rijkspostspaarbank), ten einde daarvan een hem wettig toekomende schadevergoeding te kunnen nemen bij i het einde van het contract. Is er geen schade te vergoeden, dan behoort de geheele som aan den arbeider. Heel eenvoudig is die instelling .van het „staangeld" niet, de wet bevat nog al eenige beperkingen. En zoo ook omtrent de Uitbetaling van het loon, dat ten minste per kwartaal moet geschieden. Als de patroon niet op den bepaalden tijd betaalt, wacht hem een vrij hooge boete. Omtrent de inwonende arbeiders, dus ten aanzien ook der dienstboden (in gezonde dagen!) zijn nog bijzondere verplichtingen voorgeschreven. Volgens de woorden der wet moeten kost en inwoning zijn, zooals het plaatselijk gebruik het aanwijst, maar altijd zóó, dat ze Overeenkomstig de eischen der „gezondheid, en goede zeden" zijn. Zulk een voorschrift schijnt niet overbodig te wezen, vooral wat de slaapgelegenheden betreft. De werkgever moet den werknemer een getuigschrift geven, waarin vermeld staat, hoedanigen arbeid deze heeft verricht en hoe lang. Op verlangen van den arbeider moet er. ook In vermeld worden, hoe zijn werk is geweest; en ook, tegen den zin van den arbeider, mag 3e patroon er in vermelden, waarom deze .vertrekt. De voor een tijd aangegane dienstbetrekking kan door beide partijen geëindigd worden door opzegging, mits met > inachtneming van zekeren t e r m Ij n. De. tennijn is zoo groot als de tijd, die verkopt tusschén twee uitbetalingen van het loon, Jnaar niet langer dan zes weken. Oewoonlijk zal men dus fabrieksarbeiders kunnen wegzen-611 en kunnen zij van hun verplichting om te werken af — door opzegging met een week; de meesten der dienstboden zullen met zes weken van hun meesters kunnen afkomen (ook wordt net loon per drie maanden betaald). Evenwel, de opzegging mag alleen geschieden tegen den dag, die daarvoor door het gebruik .wordt aangewezen, d. i. d, bij fabrieksarbeiders meestal tegen Zaterdag, bij dienstboden in sommige steden tegen het begin van het kwartaal. Bestaat er zulk een gebruik niet, dan kan Inen — met inachtneming van den termijn — tegen eiken dag opzeggen. : ■ Er kunnen, volgens de wet, redenen zijn voor beëindiging eener overeenkomst tusschentJJds door een der contractanten, zonder dat ' *•ƒ» die ze verbreekt, eenige schadeloosstelling behoeft te betalen; wel daarentegen degene, die de dringende reden tot de verbreking gaf. De wet noemt als voorbeelden van dringende redenen voor den werkgever om den arbeider te ontslaan o. a.: verregaande onbekwaamheid voor het werk, dronkenschap, diefstal, mishandeling van den patroon, andere misdrijven. En als voorbeeld van wat voor den arbeider reden kan zijn om weg te gaan: te late uitbetaling van het loon, slechte kost en inwoning, mishandeling. Dat zijn echter alleen maar voorbeelden; het staat altijd nog aan den rechter ter beoordeeüng, of he+ geval ernstig genoeg was om daarvoor het contract te verbreken, terwijl ook tekortkomingen, die niet in de wet genoemd zijn, indien zij naar 's rechters oordeel zwaarwichtig genoeg zijn, grond opleveren tot verbreking der dienstbetrekking. Wanneer men het contract om zulk een reden verbreekt, heeft men natuurlijk niets te betalen; integendeel moet hij, die de dringende reden gaf (de dronken werkman, de mishandelende meester), zijn wederpartij een schadeloosstelling geven. Dezelfde schadeloosstelling, waarvan de wet het bedrag vaststelt, moet degeen der contractanten betalen, die zonder dringende reden de ander in den steek laat. Indien dus de meester de meid wegstuurt, omdat zij drinkt, dan moet dé meid den meester schadeloos stellen, terwijl, als hij haar wegzendt zonder reden, het de meester is, die betaien moet. Die schadeloosstelling bedraagt: het — in geld bepaalde — loon dat verdiend zou zijn, wanneer de opzeggingstermijn in acht ware genomen. M. a. w. men kan een dienstbode steeds wegzenden — zij kan steeds van haar verbintenis ai — zonder opgaaf van redenen door de betaling van zes weken loon. Datzelfde bedrag moet degeen betalen, die een dringende reden tot het beëindigen der overeenkomst gaf. Naast de dringende zijn er gewichtige redenen, volgens de wet, die een tusschentijdsche beëindiging veroorloven; zoo b.v. verlies van fortuin door den werkgever, de onverwachte kans op een huwelijk door de werkneemster (in betrekking!). Bij dit alles wordt over het dringende en gewichtige, dus over de geldigheid der redenen desgewenscht beslist door den rechter. lets nieuws is ook het collectief arbeidscontract, dat aanleiding heeft gegeven tot veel geschrijf en gewrijf, zonder dat nog in alle gevallen is voorzien. Het genoemde verdrag is een overeenkomst, aangegaan tusschen een vereeniging van werklieden met één of meer werkgevers, waarbij wordt afgesproken, dat, indien de werkgever een der arbeiders in dienst zal nemen, dat alleen op bepaalde voorwaarden mag geschieden. B.v. de vakvereeniging der +:r"~:rn. V» tl MWX \4«. - V Uit UUk V 44* »W »»»»» zienlijk en de Gemeente is er lang over in tweestrijd geweest, of ze op dat terrein een kerk zou zetten, dan wel een complex van kantoorgebouwen. — En nu is men eindelijk tot het besluit gekomen om „de kerk in 't midden te laten" in letterlijken zin. — Er komt een reusachtig gebouw van veertien 'verdiepingen, dat zal bestaan uit een kerkgebouw, van alle zijden omvat door een krans van kantoorgebouwen. — Ook boven de kerk komen kantoorvertrekken. — De overgang is wel een weinig groot, maar de zaak is van genoeg belang om even stil te staan bij wat we opgeteekend vinden over sommige h o n d e n. Over politiehonden n.1., de nieuwste orde in de beschaafde wereld. — Uit Berlijn maakt men nieuwe staaltjes wereldkundig. — Onlangs verdween de bewoner van een villa. Nadat alle nasporingen tevergeefs waren geweest, werd een politieagent met den herdershond sßuss" aan het werk gezet. De hond liep dadelijk naar een bosch en na een kwartier kondigde een luid geblaf aan, dat hij den vermiste gevonden had. Hij bleek in het woud verdwaald te zijn en was ten slotte onder een dicht struikgewas gekropen. — Twee andere politiehonden waren op verzoek van een restauranthouder naar Spandau gezonden. Daar spoorden zij vier inbrekers op, die in den laatsten tijd te veel hun aandacht wijdden aan het kippenhok van den restauranthouder. — Weer andere viervoeters zorgden er voor, dat te Brandenburg een moordenaar gepakt werd. De echtgenoote en schoonmoeder van een conducteur waren door bijlslagen gedood. De recherce van Potsdam en Berlijn slaagde er in, met behulp van politiehonden, den dader, een zekeren Kupatt te arresteeren. De man had al heel wat op zijn kerfstok. — Zoo zijn de eertijds zoo verachte honden van groot nut geworden in de menschelijke samenleving. — Het is vaak zeer moeilijk misdadigers te vinden. — Zoo zoekt de politie met haar bekenden ijver nog te vergeefs naar de daders van de inbraak, dezer dagen te Bloemendaal gepleegd, schoon ze weet dat een gedeelte van het gestolene Maandagavond in een zilver- en goudsmidswinkel te Amsterdam is verkocht door twee personen als h e e r e n gekleed. — Jammer, dat de winkelier het zoo druk had met wegen en taxeeren, dat hij de beide personen niet goed heeft kunnen opnemen. — En 't is niet alleen jammer, maar ook vreemd, aangezien de beide heeren met zulk een grooten voorraad 's avonds om half elf kwamen. — Een aardige toer wordt ons medegedeeld van een hit. — lemand te Bergen had zulk een dier en deed daarmee dienst ten behoeve van een sigarenfabrikant, die op vaste dagen zelf zijn klanten in den omtrek bezoekt. — Dat wint een reiziger uit. — Het geheel was nederig en zuinig ingericht; toen ze 's avonds na volbrachte dagreize in Alkmaar kwamen, werd de hit niet gestald, maar eenvoudig aan een boom gebonden. — Waar de beide heeren gezeten hebben weten we niet, maar den hit begon het wachten in de kou blijkbaar te vervelen, hij werkte zich ten minste los en .. . sloeg den hem bekenden weg naar Bergen in, stapte daar voorbij het huis van zijn eigenaar en patroon, hield even stil voor dat van den sigarenfabrikant, keerde toen om en reed heel kalm naar zijn eigenlijk thuis, waar men vreemd opkeek bij de aankomst van het ledige karretje. — Dat Arnhem een groote stad wordt weten we. — Maar nu krijgen we daar een bericht, dat aan „Les Mystères de Paris" doet denken. — Bij uitzondering geven we het onverkort. — Men zal zich ongetwijfeld herinneren dat verleden jaar op verscheiden plaatsen daar ter stede inbraken werden gepleegd, zonder dat het der politie gelukte de(n) dader(s) te vinden. Na langdurig en streng onderzoek door de recherche, werd indertijd de aandacht der politie gevestigd op een 18-jarig jongmensch, B. Vermeij, wonende Schutstraat aldaar. Het onderzoek werd vertraagd door de omstandigheid, dat dit jongmensch voor een netten jongen doorging. Hij leefde stil bij zijn moeder, een weduwe, had nog nooit met de politie kennis gemaakt, maakte geen groote verteringen, in 't kort, hij deed alles wat een nette jongen van 18 jaar behoort te doen overdag. Maar 's nachts, als alle andere nette jongens slapen, kroop hij uit bed, trok z'n kleeren aan, zette z'n pet op en dan was 't uit met „netjes" zijn. Hij liep dan de straat op en kende geen onderscheid meer tusschen mijn en dijn. Hier sneed hij een ruit stuk, daar forceerde hij een deur, elders wist hij zich met de lenigheid van een Frans Rosier door een tuimelraam te wringen en als hij zich dan eenmaal naar binnen gewerkt had, deed hij alsof hij bij moeder thuis was en nam wat hij 't beste kon gebruiken, liefst geld. En steeds was hij, nncir hst schscrij tc slim voor -ds s.r2iiso?g?!i der niet-stilzittende politie, die hem echter in de laatste dagen wel degelijk In de gaten had, doch slechts wachtte op de gelegenheid om hem op heeterdaad te betrappen. — En die gelegenheid deed zich eindelijk voor. Aan het Haltestation Velperpoort der S.S. had hij verleden zomer al eens z'n slag geslagen, en in den nacht van 16 op 17 December weer eens, zonder dat de politie hem te pakken kreeg. Komaan, nog maar 'n keertje geprobeerd! 't Geeft allicht w&t... 't Is winter. — En zoo gebeurde het in den nacht van Zaterdag op Zondag. Dan hebben de menschen de vermoeienissen van een heele week achter den rug en slapen ze vast. — Langzaam wandelt hij in den omtrek van het Velperpoort-viaduct heen en weer. 't Is bij halfeen... er loopt geen mensch meer op straat en 't is zoo koud geworden; hij verlangt naar huis, maar eerst eventjes ... — Voorzichtig klimt hij de breede stationstrap op en kijkt nog eens om, het licht van een lantaarn valt op z'n tenger nette-jongensgezicht.... igeen mensen.... uan siapl hij vcïucr, met geoefende hand snijdt hij een ruit uit en in een wipje is hij verdwenen. Maar nu loopen buiten wel menschen en nog al liefst twee rechercheurs, F, W. Platei en W. Polak. „O! wee, ze hebben hem al te pakken!" kunnen we reeds zeggen en jawel, de beide politiemannen zijn ook spoedig binnen. De gesnapte dief was net bezig een lade open te breken. Met struisvogelachtige schuwheid wipt hij weg achter een kast waar niemand hem zal zien. — Maar de politiedienaren laten hem daar niet zitten .... Eenige oogenblikken later zit hij op 't bureau. Had hij er een dagboek 'op na gehouden, dan zou op de verschillende bladzijden het volgende geboekt zijn: — 1 inbraak in Musis Sacrum, waar hij voor f 500.— aan gouden tientjes mede nam. — 1 inbraak in de bierbrouwerij dej firma Looyen. Hier was de buit f7o.—. — x inbraak bij de firma Leygraaf in de Kortestraat, alwaar f 60.— vermist werden. — x inbraak bij de firma Hillen, sigarenmagazijn, waar hij zich als een aap door het tuimelraam boven de deur wist te wringen en fio.— en de noodige sigaretten meenam. — Verder de volgende: Lichterschip „Concordia", de heer Duys, kolenloods firma Bax, kolenloods Kooij, fabriek de Leeuw, Duitsche post, drie inbraken. Halte Velperpoort, waar hij eerst f2O en daarna f 16.50 gapte en wat dies meer zij. — Z'n moeder wachtte tevergeefs op de terugkomst van haren netten jongen doch 's morgens zag ze hem weer, maar.... op 't bureau; ook zij werd gearresteerd en wordt thans met haar jongen „kostwinner" in verzekerde bewaring gehouden, wegens heling. Zij wist dat haar zoon 's nachts op roof uitging. — Voorwaar een voortreffelijke vangst voor onze politie, en een pak van het hart van menig inwoner, die angstvallig bovenlichten en luiken sloot, met het oog op deze brutale inbraken. --- BUITENLAND. De minder aangename verhouding, welke sedert lang tusschen Nederland en Venezuela, of liever tusscihen Nederland en den voormaligen president van Venezuela,- Castro, bestond, is na diens vertrek en na de revolutie daar te lande, waardoor de tegenstanders van Castro het heft in handen kregen, geheel gewijzigd. De Nederlandsche regeering heeft de gouvernementsvaartuigen van Venezuela, waarop] zij beslag had gelegd, weder vrijgelaten en de Venezuelaansche regeering heeft het handelsverbod met Curagao weder terwijl thans een afgezant in Europa is aangekomen, om de met verschillende mogendheden ontstane geschillen uit de weg te ruimen. Deze afgezant, de vroegere minister vart buitenlandsche zaken, dr. Paul, is te Bordeaux aangekomen en hoeft omtrent het doel zijner reis eenige verklaringen waarvan wij hier een en ander laten volgen.; Vooraf zij nog vermeld, dat de heer Paul Zaterdag te Bordeaux aankwam en zich Zondag naar Parijs begaf, waar hij een onderhoud hoopt te hebben met den Franschen, minister van buitenlandsche zaken, en eveneens een ontmoeting met den agent, door de NcdcTlsndsdiü zonden. • De neer Paul verklaarde aan. een joirrnalist, dat het doel van zijn vending is de verbetering van den tegen woordigen toestand in Venezuela. Venezuela, zoo reide hij, gaf mij de opdracht, te komen tot een volkomen vreedzame en vriendschappelijke oplossing der hangende geschillen. Wat Frankrijk betreft, is de eerste stap reeds gedaan, toen Venezuela goedkeurde, dat de Brazaliaansche gezant Frankrijk zal vertegenwoordigen. Hij beschouwt het geschil met Frankrijk als zeer gemakkelijk op te lossen door een overeenkomst. Het geschil over de Kabel-maatschappij zal het onderwerp eener particuliere overeenkomst uitmaken.; ; : De heer Paul is voorzien van gelijke volmachten, als hem bij de Regeering van Frankrijk accrediteer en, bij de regeeringen van Nederland, Engeland, Italië en Duitschland. * Wat Engeland betreft, zal hij uitsluitend den goeden wil van Venezuela betoogen. Wat Nederland betreft, heeft Venezuela reeds de beide decreten herroepen, die het verschepen in Trinidad en Curagao verbieden. De regeering te 's Gravenhage zal een gedelegeerde aanwijzen, die met mij zal onderhandelen over het geheele herstel der diplomatieke betrekkingen. Dien gedelegeerde hoop ik te Parijs te ontmoeten.: Wat de quaestie met Italië betreft, daarin bestaan geen ernstige grieven. Wij hebben alleen te onderhandelen over de quaestie der Italiaansche emigranten in Venezuela.; In Duitschland hebben wij alleen onzen goeden wil voor de schuldregeling te betoogen.; De heer Paul zette vervol