Geschiedenis van de week. Een pracht van een gemeente, wat vlugheid van bediening aangaat, mag zeker Opsterland heeten. Toen daar dezer dagen een begrafenis zou gehouden worden, bleek vooreerst, dat de voerman, die het lijk grafwaarts brengen zou, dit vergeten had. Toen alles voor den gang naar 't kerkhof gereeed was, brak onderweg de wagen, waarin zich eenige familieleden bevonden. En toen men eindelijk ter plaatse kwam, moest er nog een graf gedolven worden, omdat ook de doodgraver zijn opdracht vergeten was. — Aan welk verkeerd werk medelijdenden van harte kunnen meedoen, die zich door onbekenden laten verteederen, en vooral dames hebben daar• Van slag, is nu voor de zooveelste maal gebleken te Ouderkerk. — Gedurende eenige preken vervoegde zich ten huize van ingezetenen dier gemeente een zekere juffrouw Nout met haar 20-jarigen zoon. — Onder allerlei voorwendsels (haar man was er met liet geld vandoor gegaan en haa_r zoon studeerde in de rechten) verzocht zij onderstand, hetgeen haar ook inderdaad hier en daar gelukte. — Zoo meldde zij zich Zaterdag ten tweeden male aan bij den predikant der Ned. iHerv. Gemeente. Deze had echter van 't bedrog kennis gekregen en waarschuwde de politie. Voor den Burgemeester van Ouder!A-mstel geleid, b'eek het al spoedig dat moeder en zoon bekenden der justitie waren, en nog 8 maanden te goed hadden. Daarom werd het paar dan ook ter beschikking van de justitie te Amsterdam gesteld. — Op vereerend verzoek plaatsen we, nu de „zes lekkere weken" zijn aangebroken, weer enkele regels uit de Cantate van Adam Thijssen, getiteld „De eerste Spinazie." — Het koor van alle kinderen heft aan: Spinazie I Spinazie t Spinazie is in 't land. Want Ka, die onze groenvrouw is, Bracht heden mee, dat is gewis — Spinazie! Spinazie! Al in een groote mand. Trio: (Twee meisjes en één jongen) Inplaats van ingelegde groente, iVan zuurkool snert en zulk gedoente. Komt nu spinazie op den disch. iVoor hutspot, moes en schorseneeren WM Ma op nieuwe vrucht trakteeren, op_ jeugdig groen, zoo malsch en frisch. Koorj (Alle kinderen.) Ja, moeder wil ons nu trakteeren, Zij geeft spinazie malsch en frisch. Duo; (Huismoeder en Keukenmeid.) Huismoeder: .Wat waren wij, spinaziet Wat zonder u? Keukenmeid: Wat onderscheid, spinazie'! yporheen en nu! Huismoeder: Niets was er meer te eten: Dan winterkost. Keukenmeid: u, met u, spinaoe! «jn verlof Pe bevat nog meer schoone geee en, we onmogelijk kunnen, overnemen hoe gaarne we wilden. _ Dat ex iemand S 1 komt valkm bij zijn geboorte, pl w-el met dikwijls gebeurd zijn. — Ons jtvas ten minste zulk een geval onbekend, .voor we het volgende vernamen: — De heer JfVlfonso Mar ca te Barcelona zou eenige dagen geleden met een luchtballon opstijgen. De wind leek niet gunstig en mevrouw Mar ca deed al haar best om haar :nan te overreden, vast®1 grond te houden. —• De heer Mar ca vond het weer juist goed voor een ballontocht en wilde zich niet van zijn plan laten houden, zelfs niet door zijn vrouw. — Goed, zeide zij tenslotte, maar dan ga ik jmee. e heer Marca gaf toe. De heer en mevrouw Marca dan gingen in de beste stem. ming het luchtruim in. Zij wisten niet, welk geluk hun daarboven deelachtig worden zou. — Mevrouw Marca had nooit in een luchtballon gezeten. Toen zij de aarde onder zich zag wegzinken werd het haar zonderling te moede, en het duurde niet lang, of zij begreep wat er gaande was. Het was geen tijd meer om te" landen. Mevrouw bracht vóór den verwachten tijd een knaapje ter wereld. — De vader constateerde, dat zijn zoon ter wereld kwam dicht bij Hendaye. Zeer voorzichtig liet hij den ballon dalen. Hij kwam neer twee kilometer van de Fransche grens. Moeder en kind zijn uit de mand overgebracht naar een huis in de nabijheid van de landingsplaats. — Als men dat kind later vraagt waar hij vandaan gekomen is, kan hij werkelijk zeggen, dat hij uit de lucht is komen vallen. — Voor een nieuwe manier van oplichten moeten we weer eenige plaats vragen; het geval is zeer interessant. —Een der eerste hótels te Neurenberg werd 's avonds opgescheld door den bekenden automobidfabrikant Opel, die een salon en slaapkamer bestelde. De heer Opel zou met den middagsneltrein komen, terwijl zijn chauffeur met de auto reeds des avonds te voren zou arriveeren.— Later werd het hótel nogmaals opgescheld; de broeder van hoer Opel verzocht den hotelier zelf aan de telephoon te roepen. Hem werd gevraagd, of de chauffeur reeds was aangekomen. Er was ri.l. getelegrafeerd, dat de auto onderweg een engeval had gehad, doch uit het telegram bleek niet, wat er eigenlijk was gebeurd. Men verzocht den chauffeur dadelijk na aankomst te vragen, of de auto ernstig was beschadigd, daar in dit geval een andere wagen zou worden gezonden. Was echter de wagen licht beschadigd, dan zou men den chauffeur een garage aanwijzen, waar hij de reparatie kon verrichten, en indien hij geld noodig had, hem dit voor te schieten. — De hótelier kende de heeren Opel, die meermalen bij hem logeerden, 's Avonds kwam een jongmensch in chauffeursuitrusting en vroeg of er ook bericht en geld voor hem was gekomen. Voor de auto had hij 200 mark noodig, die hij tegen quitantie ontving. — Toch vertrouwde de hótelier de zaak nog niet te best. Een telephoongesprek met centraalbureau gaf hem de zekerheid, dat hij niet uit de woonplaats van den heer Opel was opgescheld. De oplichter, die ook reeds een anderen hotelier op dezelfde wijze had opgelicht, werd gevat, — Eerlijker van inhoud, doch minder slim van aanleg was een broeder uit Baak, die geroepen was, of zich aangeboden had, om als getuige op te treden in een geval, dat in October van 't vorige jaar te Baak was voorgevallen. — Er was toen kermis in Baak en bij die gelegenheid schrok het paard van een vischkar uit Zutphen voor den „Kop van Jut", wat geen wonder is. — En evenmin hoeft het iemand te verwonderen, dat het anders zoo kalme dier wat sneller voortstapte, zonder nu juist op hol te slaan. — In dien aarzelenden gang heeft het dier in zijn agitatie een der beide veldwachters aangereden of overreden, die op den weg samen stonden te redeneer-en over een bekeuring en in hun ambtsijver het paard niet hooren aankomen. — In die zaak moest de bedoelde Baker getuigenis afleggen en bracht de binnen- en buitenleden der balie in een vroolijke stemming, zooals uit het volgende verslag in de „Arnh. Ct." zal blijken: — Nadat de getuigenverhooren zdch langdradig meer dan een uur hadden voortgesleept, was de Rechtbank eindelijk voortgeworsteld tot den laatste, een jolig oud type. — Nadat de voorzitter de gewone vragen had gesteld, vroeg Z. E. A.: „Ben je op den bewusten avond ook op de kermis te Baak geweest?" — „Op de kennis wel, meneer." — „Heb je 't karretje aan zien komen?" — „Neen meneer." — „Heb je den veldwachter zien aanrijden?" — „Neen meneer. — „Wat heb je dan wel gezien?" „Niks meneer, heelemaal niks," antwoordt get. onder algemeene hilariteit. — Het O. M., requisitoir nemend, meende dat bekl., de omstandigheden in aanmerking genomen, wel degelijk te hard heeft gereden en requireerde veroordeeling tot acht dagen hechtenis. — De verdediger, mr. v. Schaik, verklaarde, dat het voorgevallene te wijten is aan een ongeluk en concludeerde vrijspraak. — Een goedgeloovige ziel woont te Sloten. Het is een zekere 8., wien een rijwiel was pntvreemd, dat hij voor een huis had 1 kten staan. — Hij ging toen naar de hoofdstad en raadpleegde een waarzegster, die hem voorspelde, dat de fiets weer terecht zou koll|eTl, Door die verzekering gerust gesteld, ging hij welgemoed naar huis. — Met zulke mannen is door de wereld te komen. — Hij doet ons denken aan zekeren Piet van de Cenestet, die ook spoedig tevreden was. ~ Wat een komeet is heeft geen wijze ons nog verklaard, Men zoekt en vorscht tot heden, Maar Piet zegt: „Dat weet ik, een ster is 't met een staart." En met dat licht is Piet tevreden. — En nu iets over een hoed, een dameshoed. — Dameshoeden zijn gewoonlijk niet goedkoop, maar zoo'n dure als er dezep: dagen een in Berlijn werd gekocht, zijn toch zeldzaam. — Een knap, jong vrouwtje betaalde den door haar uitverkoren hoed met een lot in een loterij. — Op dat lot viel juist de 300,000 Mk. Het vrouwtje wilde nu natuurlijk graag wat van den hoedenfabrikant hebben, maar deze scheepte haar af met een fooi van 500 Mk.„ zoodat de hoed 299,500 Mk. heeft gekost! — Met zoo'n lot moet iemand voorzichtig zijn; we hebben ook een twintigste „Tijdgeest," maar onder de f 250 krijgt niemand het ons uit de vingers, zoolang 't niet uitgeloot is. — Een waarschuwend voorbeeld is ook het volgende: — Een weduwe van Mühlausen had een loterijbriefje, dat zij in bewaring gaf aaneen buurman, hem belovende het derde van de som, zoo zij een prijs won. — Er viel inderdaad Op het UiiCijC pitjS Vtui li. 2j.000. Maar de weduwe weigerde nu hare belofte te houden. — De buurman daagde haar voor het gerecht, maar zijn eisch werd afgewezen. — Thans. wordt gemeld, dat er een nieuw proces zal ontstaan over het loterijbriefje. — De weduwe had het gekregen van een man, met wien zij wilde trouwen. Dezer dagen echter heeft zij de vrijage afgemaakt, maar nu eischt de ex-verloofde de teruggave der 25.000 fr. onder voorwendsel, dat het loterijbriefje een verlovingsgeschenk was en dat dit geschenk nu moet worden teruggegeven, aangezien de verloving was afgebroken. — Het gerecht zal zich dus nogmaals met de zaak moeten bemoeien. — Het voorzichtigste was, alles door een huwelijk te regelen. — Een opzienbarende zaak houdt de justitie bezig. — Het „Utr. Dbl." bevat uitvoerige mededeelingen over een geval te Utrecht, betreffende het vermissen van f 2000 uit een aangeteekenden brief, welke eenige maanden geleden vandaar naar den Haag was verzonden, met waarde-aangifte van f 5000. Bij het openen had de geadresseerde (de oud-Minister mr. P. Rink) slechts f3OOO daarin gevonden. — De justitie stelde een onderzoek in: het eerste vermoeden, dat iemand van het posterijenpersoneel den brief had geopend en f 2000 er uit genomen, werd na zorgvuldig onderzoek opgegeven. Vooreerst wijl het gewicht 18 gram bij de aangifte overeenstemde met dat na de ontvangst, maar vooral, omdat de wijze, waarop de brief bleek tusschentijds geopend en weder dichtgegomd te zijn, dit vermoeden bijna onmogelijk maakte in verband met den korten tijd. — Het onderzoek werd toen in alle stilte voortgezét door een huiszoeking bij den afzender, in wiens woning een fleschje lijm werd in beslag genomen; ook van de postkantoren werden fleschjes lijm meegenomen, en bij een scheikundig onderzoek bleek, dat de lijm uit het fleschje van den afzender dezelfde soort was als die waarmede de brief weer zorgvuldig was dichtgeplakt. — Er is nu eene vervolging ingesteld tegen den afzender met beschuldiging van valsche aangifte, door f 5000 waarde op te geven voor een brief, welke slechts f 3000 bevatte (waardoor het Rijk verplicht zou zijn geworden de ontbrekende f 2000 te vergoeden). — Wijl de afzender van deze beschikking der Rechtbank appèl heeft aangeteekend, is de zaak thans in behandeling bij het Gerechtshof te Amsterdam. — Dat bericht is niet geheel juist gebleken. — De aangegeven waarde was nl. niet f 5000, maar f 2000; bij opening- zat er niets in dan een gevouwen velletje papier. — De afzender moet enkele door hem afgelegde verklaringen o.a. omtrent de herkomst van het geld, herroepen hebben, en dat is een leelijk teeken I — De ten laste legging zou luiden: poging tot oplichting door middel van listige kunstgrepen, subsidair het doen van een valsche aangifte. — In hooger beroep van een vonnis der Rechtbank te Arnhem, waarbij zij, wegens verduistering van f 3.08, toebehoorende aan een mevrouw te Spankeren, bij wie zij in dienst was, werd veroordeeld tot 3 mnd. gev. straf, stond Donderdag ochtend terecht de dienstbode G. O. uit Beekbergen. — Tegen bckl., die bleef ontkennen, werd bevestiging van het vonnis der Rechtbank geëischt. — De verdediger, mr. ƒ. Co hen, pleitte vrijspraak. — Een ware teleurstelling was Zaterdagavond te lezen op de gezichten der kinderen, die Musis te Arnhem verlieten. Geen wonder 1 Ze zouden naar het „kinderfeest" gaan dat met duizenden strooibiljetten in de stad aangekondigd was. — Ze waren dan ook Zaterdagavond netjes opgeknapt en met vroolijke gezichten Musis binnengestapt, hadden hun centjes betaald en hadden vol verwachting plaats genomen. — Anderen hadden reeds plaatsen besproken, deze gelegenheid was „gratis" opengesteld, en dit werd den bezoekers wegens te verwachten druk bezoek aangeraden. — Maar hoe het kleine publiek (er waren ook eenige geleiders bij) ook wachtte, het scherm, waarachter het moois te zien moest zijn, bleef onverbiddelijk gesloten. Het werd laat, men ging op informatie uit naar den „Herr Director", maar het blesk, dat onze kunstenaar verdwenen was met medeneming van het geheven entréegeld. — Men schrijft ons, dat de pachter van Musis, die geen cent huur heeft ontvangen en den verdwenen oplichter nog wat voorgeschoten had, de entréegelden heeft terugbetaald aan hen, die 't verlangden. — En nu nog een bericht uit Arnhem. — Woensdagavond werd ten huize van zekeren F. in de Heisteeg bruiloft gevierd. Men was gezellig bijeen, toen ook J. W. verzocht toegelaten te worden. Men was evenwel niet op zijn tegenwoordigheid gesteld en wees hem de deur. — Dit had handtastelijkheden tengevolge. W. en F. kwamen vechtende buiten en daar wist eerstgenoemde F.'s'rechterduim tusschen zijn tanden te krijgen en dit lichaamsdeel vlak achter het eerste lid geheel en al af te bijten. — W. koos het hazenpad, terwijl F. zijn duim opraapte en bij de politie hulp zocht. In het gemeenteziekenhuis werd hij verbonden. — De top van den duim is ten politiebureele gedeponeerd. De dader \V. is een berucht individu. --- BINNENLAND. Zoo geheel eens zijn de „broederen" bet toch niet. (Aangename verdeeling der huid van den beer.) Over de verdeeling der zetels, welke door de rechter coalitie in de nieuwe Kamer zullen worden ingenomen, — altijd als de uitslag der verkiezingen haar gunstig zal zijn, juister misschien: opdat deze haar gunstig zij, —' zijn de anti-revolutionairen en de Christelijkhistorischen 't met elkaar nog niet eens. Gisteren avond bleek gelijktijdig in „de Standaard" en „de Nederlander" dat er voor de bezetting der zetels in Friesland en te Kampen aan de overeenstemming nog wel iets hapert. Duidelijk toch is 't dat in 't tegenovergestelde geval er voor „de Standaard" geen aanleiding zou zijn om over de Friesche districten te schrijven gelijk zij gisteren deed. Rechts zijn of bieden kans, verzekert zij, de vijf districten Dokkum, Harlingen, Sncek, Tietjerksteradeel en Franeker, en op grond van de verhouding tusschen de antirevolutionaire en de Christelijk-historische kiezers, welke zij in honderdtallen nauwkeurig schijnt te weten, betoogt zij dat in Friesland de antirevolutionairen op 3, de Christelijk-hist. op 2 zetels aanspraak zouden hebben. Wel zou 't in juister overeenstemming met de betrekkelijke getalsterkte der twee Christelijke partijen wezen, indien Harlingen en Sneek, en niet Dokkum, een Christelijk-historisch man naar den Haag afgevaardigden, maar als maar de drie overige districten anti-revolutionairen tot Kamerleden kozen, dan zou „de Standaard" blijkbaar wel vrede met zulk een schikking kunnen hebben. Maar — er is een bezwaar: in Franeker is tot dusver de beer nog niet geschoten over welks huid zij wel zou willen beschikken, en zij schijnt er ook niet veel fiducie op te hebben dat dit nu met de aanstaande verkiezingen zou kunnen gelukken, want het drietal districten, dat zij voor de anti-revolutionairen opeischt, vol te maken met het twijfelachtige district Franeker Lacht haar niet toe. Die kwade kans gunt zij liever den verbonden broeders, die intusschen hierover anders denken en er de voorkeur aan geven Harlingen en Dokkum vast te houden. Bepaald vermakelijk is de zuurzoete toon, waarop „de Standaard" voor het „recht" harer partij opkomt in de slotsom van haar betoog: „Mochten we alzoo saam er in slagen ditmaal ook het vijfde district te veroveren, kan het dan ook maar é