Zoo'n Defensieraad was nog zoo kwaad niet. Een blijvende Ministerraad boven de parlementaire partijen wordt door het „Utr. Dbld." voorgesteld als een noodzakelijke eisch om continuïteit te krijgen in het technisch beheer van 's lands zaken, en om dit beheer te redden uit de klauwen der politiek. Maar het blad begrijpt dat het spreekt met de stem eens roependen in de woestijn Op de Landsdefensie is bovenal het oog van liet blad gericht. Het artikel heet: „Een Defensieraad?" Noch hiermee evenwel, noch met de samensmelting van Marine en Oorlog tot een Ministerie van Landsverdediging is iets gewonnen, zoolang de Ministers wisselen met de politieke uitspraak der kiezers en de Defensieraad niet boven dc Ministers staat. De hopelooze bezwaren onzer stelselloosheid worden in herinnering gebracht en daarnaast er aan herinnerd, dat onze Grondwet een permanenten Defensieraad met zelfstandige macht niet kent. De zaak komt dan ook volgens het blad hierop neer: Zoolang de kiezers en de politieke partijen, waarin zij zijn ingedeeld, om de vier jaren uitspraak doen omtrent de richting, die 's lands beleid heeft te volgen, zal men niet kunnen beletten, dat ook het beleid omtrent 's lands weerkracht telkens wisseling ondergaat. Oordeelt men daarentegen, dat een zaak als deze — en zij is niet de eenige — technisch in haar gevolgen niet kan worden overzien door de onontwikkelde kiezersmassa, dat 's lands blijvend algemeen belang hooger staat dan het dadelijke belang der partijen onder de kiezers, — dat het behoud van een Staat als zelfstandig nationaal lichaam ook in de toekomst voor alle burgers hoogere beteckenis heeft dan het dadelijke voordeel eener bepaalde klasse — j dan moet worden gebroken met het systeem I om aan de politieke partijen elke vier jaar de uitspraak omtrent 's lands hoogste belangen in handen te geven. Dan moet de leiding der zaken niet meer worden toevertrouwd aan partij-ministeries en partij-ministers, maar aan een blijvenden ministerraad, die boven de parlementaire partijen staat. Daartoe ware evenwel een machtsverschuiving noodig, waarvan het twijfelachtig is, of we ze zullen beleven. Het is niet onmogelijk, dat onder het bezadigde Nedcrlandsche volk reeds nu een meerderheid aanwezig is, die een Regeering boven de partijen, uit de beste onzer staatslieden van verschillende richting samengesteld, als voor ons land de meest heilzame beschouwt. Maar de man, die met ijzeren bezem het parlement van de plaats der regeerende macht naar de plaats der controleerende macht terugdrijft, is er niet. En zullen permanente ministers van landsverdediging, met ot zonder defensieraad, voorshands een illusie blijven. --- Beginselen! (Op de mamer van een cameleon!) We vinden het volgende leerzame stukjen in de „Arnh. Ct.": Het is algemeen bekend dat de groote leider der anti-revolutionnaire partij, dr. Kuyper, meermalen van richting i- veranderd. Als student liberaal, werd hij later Calvinist. En als zoodanig aanvankelijk ultra-democraat, schudde hij later die democratie als oude plunje van zich af. Minder bekend is echter dat de tegenwoordige leider dier partij in de Tweede Kamer, mr. Th. Heemskerk, vroeger alles behalve Calvinist was, ja zelfs een der heftigste tegenstanders van de Kuyper-richting. Bij het doorbladeren van een boekje, dat niet in den handel is en tot titel draagt: „Stellingen verdedigd op de „Dcbating-Society" (te Leiden), van hare oprichting 19 Januari 1366 tot 23 Februari 189 S", vonden we daarvan een paar typische staaltjes. Men weet dat de Calvinisten principieel de Staatsloterij veroordeclen en dat tijdens het Kabinet-Kuyper zelfs een wetsontwerp is ingediend om die loterij geleidelijk af te schaffen. Welnu, luisteren we naar hetgeen door den heer Th. Heemskerk op 27 Januari 1871 in een vergadering van de bedoelde Vereeniging werd verdedigd: „Het verdient geene afkeuring dat de Staat eenig voordeel trekt uit de speelzucht van het volk. „Loterijieeningen zijn niet zelden aanbevelenswaard. ~Het is beter eene Staatsloterij te houden dan de oprichting van speelbanken toe te staan." Wilt ge nog een krasser staaltje? Luistert dan naar de volgende stellingen, op de bijeenkomsten der „Debating-Socieiy" van -1 en 16 Nóveniber 1574 door den heer Th. Heemskerk verdedigd: „Welke ook de diensten mogen zijn, die door Calvinisten in vroegere dagen aan de ontwikkeling van onderscheidene landen zijn bewezen, toch is de tegenwoordige Calvinistische beweging, die door dr. A. Kuyper geleid wordt, gevaarlijk voor den Nederlandschen Staat, die op geheel andere grondslagen gevestigd is. „Van dc twee hoofdbeginselen van het Calvinisme, die dr. Kuyper noemt in zijne brochure: „Het Calvinisme, oorsprong en waarborg onzer constitutioneele vrijheden," — Gods souvereiniteit en uitverkiezing — is 't eerste, opgevat zooals dr. Kuyper het doet, op politiek gebied een ijdele klank en het tweede de deur, waardoor de heerschappij der geestelijken op het staatkundig terrein binnenkomt. „Uit bovengenoemde brochure blijkt in het algemeen, dat de „Staiidaard"-paxtij geen pölitiek stelsel heeft, dat hetzij op eenige vaste beginselen, hetzij op een juiste kennis van de regeerkunst berust. „Aangezien derhalve het drijven dezer partij niets teweegbrengt, dan het verwarren van godsdienst en politiek met elkaar, behoort zij zoo spoedig mogelijk in het vergeetboek te geraken." En de man, die dit verpletterend requisitoir uitsprak tegen het drijven der „Standaard"-partij, is thans het hoofd dier partij in ons Parlement! Inderdaad, het kan soips zonderling loopen met iemands politieke overtuiging. --- Een aardig idee. In eene circulaire, gericht tot de hoofden van alle lagere scholen, herinnert de districtsschoolopziener te Arnhem, de heer J. E. van Renesse, dat op i Maart 1809 de kindervriend en -dichter Jan Pieter Heije werd geboren. Na zijn verscheiden werd, o.a. door de zorgen van den heer C. H. den Hertog en met geldelijke bijdragen van schoolkinderen, een gedenkteeken op zijn graf te Abbenes geplaatst; sedert is hij niet meer gehuldigd, maar leeft hij door zijne gedichten en liederen in elke lagere school. En nu beveelt de heer v. Renesse het volgende denkbeeld met warmte aan, om den ien Maart 1909, den honderdjarigen geboortedag van Heije, een feestdag voor alle schoolkinderen t* doen zijn, een dag van dankbare her vering aan hunnen vriend. „Ik zou mij verheugen, schrijft hij verder, indien, op uw verzoek, die dag tot een vrijen dag werd gemaakt, tot een Heije-dag, te openen door u, met een woord te zijner herinnering, te sluiten met het zingen van eenige zijner liederen. „Maar ik zou meer wenschen, en hoop, dat de vervulling daarvan niet ijdel blijke. „Ik zou wenschen, dat alle schoolkinderen, ten getale van 850.000, op 1 Maart aanstaande, althan? één penningske bijdroegen, opdat den isten Maart 1909 op de Veluwe kunne worden geopend eene Heije- S t i c fatin g, die het allermeest beantwoordt aan heel zijn willen en werken, een modischpaedagogisch instituut voor onvermogende kinderen. „Zulk eene inrichting bestaat in de nabijheid van Arnhem onder directie van den heer A. J. Schreuder. Haar doel is o.a. tijdelijk of blijvend een medisch- en hygiënisch-paedagogische behandeling te verschaffen aan spraakgebrekkige en zwaarhcorige kinderen, aan kinderen van nerveusen aanleg en aan hen, wier geestesontwikkeling te langzaam voortgaat om met het gewone klasse-onderwijs gelijken tred te kunnen houden. „Doch deze is uiteraard slechts toegankelijk voor kinderen van vermogende ouders, terwijl aan de voortreffelijke opleiding en verpleging, die daar genoten wordt, ook arme kinderen behoefte hebben. „Voor het tot stand komen van zoodanige school met internaat, voor kinderen van onvermogende ouders, wordt een kapitaal vereischt, hetwelk in omvang evenredig zal moeten zijn aan de uitgebreidheid der stichting. Hoe grooter kapitaal bijeengebracht wondt, hoe meer zegen kan verspreid over die arme misdeelden naar lichaam en geest, van wie ieder uwer voorbeelden in zijn school heeft aangetroffen. „De grondslag van dat kapitaal zou gelegd behooren te worden door de kinderen zelvcn, als eene daad van dankbaarheid jegens hem, die in een bundel gedichten, waarvan de inhoud niet voor 1 Maart 19°9 bekend mag worden gemaakt, van zich zeiven getuigde: 'k Heb steeds de kindren lief gehad, En 't eélste en beste van mijn wezen, Gelijk een bij, uit bloem en bloesemblad, Voor hen tot zoete honig saamgelezen. De heer Van Renesse, die reeds de instemming met zijn plan ontving van de inspecteurs L. O. en van jhr. mr. de Savornin Lohman, rekent op aller medewerking en verzoekt „het dankoffer van de schooljeugd" hem in de maand Maart a.s. te doen toekomen. Moge het schoone denkbeeld algemeen steun en dientengevolge verwezenlijking vinden! --- Rooken door kinderen. N. v. S. schrijft in de „N. Gorinch. Ct": De Deensche regeering heeft een wetsontwerp ingediend, waarbij aan kinderen beneden de zestien jaar 't rooken in het openbaar verboden wordt en menschen, die hun tabak geven of verkoopen, met straf bedreigd worden. Het rooken behoort tegenwoordig tot die genotmiddelen, waaraan zelfs kinderen en vrouwen ,j?">ch gewend hebben, zich verslaven. De tabaksteeit heeft dan ook eene verbazende vlucht genomen. Men schat de opbrengst er van jaarlijks op duizend millioen K.0., waarvan Europa alleen 285 millioen produceert. Rooken, pruimen en snuiven, wien is 't eene | onbekende zaak; maar minder bekend schijnt het te zijn, dat pruimen in vele gevallen, mogelijk altijd, hoogst nadeeüg is voor volwassenen. Hoe schadelijk meet het dan wel zijn voor jongens! Pruimen die dan ook? Ik heb een leerling gehad, die het op z'n vijfde jaar zoo erg deed, dat zijne ouders de tabak voor hem moesten verbergen. Ontbijten wilde hij niet, tenzij hij eerst een pruimpje of pijpje had gehad. Zijne ouders konden er niets tegê-i doen, zeiden ze. Treurige bekentenis, voorwaar! Gewoonlijk vinden sommige ouders het aardig, als hun jongens reeds vroeg kunnen rooken. Ik heb er wel eens op hooren pochen. Het bewuste kind, een tenger knaapje, dat er bleek en zwak uitzag, kwam op zijn vijfde jaar ter school, behoorlijk voorzien •van een klein steenen pijpje en een handjevol tabak in zijn broekzak; natuurlijk moest het ventje mij dit ter hand stellen en zond ik een en ander aan zijne ouders met 't verzoek te willen zorgen, dat zoo iets niet weer gebeurde. Dat ventje had veel praats, redeneerde als een jongen van zestien jaren, was dommelig en stond bij zijn kameraadjes ver achter in 't leeren en begrijpen. Toen hij zes jaren oud was, kreeg hij eene hevige ziekte — waarschijnlijk door nicotinevergiftiging — die hem aan den rand van het graf bracht en hem maanden lang aan 't bed kluisterde. Nicotine is dan ook een zwaar vergif. In sommige soorten tabak bedraagt het Va %; in andere veel meer, zelfs tot 5 °/o. Lerj sigaar, waarin het nicotinegehalte 2 0/0 vertegenwoordigt, is reeds zwaar voor geoefende rookers, laat staan voor een kind. Eene sigaar, waarin 3 % nicotine voorkomt, is nauwelijks te rooken. Het rooken verslindt groote schatten. In Frankrijk wordt voor tabak bijv. per hoofd jaarlijks ongeveer vier gulden belasting betaald, en in Engeland stellig nog meer. Het is dus niet raad! zaam dat we oogluikend toelaten, dat onze kinderen slaven worden van de tabak. Er wordt ontzettend veel geld aan besteed en voor kinderen is de tabak beslist geen genotmiddel. De zes- h twaalfjarige, die ook groot en volwassen wil schijnen, en het rooken gaat leeren, wordt a! heel spoedig de dupe van zijne dwaze neiging. Een zware sigaar asjeblieft Van? Voor een cent, antwoordt hij. Opsteken? Ja! Dapper sabbelt de kleine man op het schier zwarte rolletje tabak. Is 't een zware? vraagt zijn kameraad. Wat zou je denken, is 't bescheid; ik houd niet van lichte, die zijn me te flauw, er zit geen pit in. Mag ik ook een trekje, zegt de ander. Wel ja. De heeren rooken om beurten en wat is dat nou? Jan wordt bleek, misselijk! Piet idem, idem. Hadden we maar een zuren ajïpel, roept Jan. Ze worden nog bleeker. Dat is de werking der nicotine I Een wee, een akelig gevoel jaagt hen naar huis en zoo verder! Ware dat nu het eenige, dan zou het reeds erg genoeg zijn, maar de nadeelige gevolgen zijn nog ernstiger. Een jongen, rookende, dampende bij de tafel zittende! Wel, ouders, boe kunt ge het aanzien! i Een tien-, twaalfjarig: kind met een pijpje °' sigaar in den mond, de handen In de broekzakken langs den weg slenterende, is een bespottelijk wezen, beklagenswaardig, omdat hij een volwassene wil sdiijnen en nog in de kinderschoenen loopt, nog in den leeftijd is, waarin 't beter is in een appel te bijten, of een oent drop of zoethout bij den drogist te koopen. Voor z'n lichamelijk en geesteswelzijn is 't wenschelijk, dat het rooken hem ontzegd wordt. Dat naapen vun volwassenen maakt een jongen hoogmoedig, aanmatigend. Hij gevoelt zich niet meer thuis in gezelschap van kinderen en zoekt een plaats bij volwassenen; oude kereltjes met korte pantalons van jonge kinderen. Ik vind 't afschuwelijk een knaap te zien met een pruim in den mond als een polderjongen, met z"n speeksel, zoo noodig voor de spijsvertering, de onreinheid der straat vermeerderende. Belachelijk vind ik 't als zoo'n tienjarig oud-mannetje een volwassene op straat staande durft houden om zoo'n onwillige. sigaar, die niet wil aanblijven, aan te steken. Wij gunnen kinderen veel, zeer veel; wij gunnen hun 't beste; maar we willen niet geven aan het kind, wat niet voor zijn leeftijd bestemd, niet daarvoor geschikt is. De vaders en moeders, die met zekeren trots vertellen, dat hun 8- h 12-jarige Jan of Piet een heele sigaar, een echt zware kan oprooken, beschuldig ik, dat ze zeer onopvoedkundig te werk gaan. „Och", klaagde eene moeder, toen ik er haar op wees dat haar zoontje voortdurend blijken gaf van toenemende matheid en stompzinnigheid, „och, Jacob rookt ook zooveel, en of ik 't al verbied, 't baat mij niet, hij wil 't pijpjesrooken niet laten. Zijn eetlust is gering, maar om wat tabak of een sigaar machtig te worden, wil hij alles doen." Die machteloosheid eer ouders is een treurig euvel, een gebrek, dat voor de opvoeding der kinderen de schadelijkste gevolgen kan hebben. Hoe kan men den wil der kinderen leiden, vormen, bepalen, indien men zelf aan willoosheid laboreert! Dat gaat niet. Laten ouders beslist optreden bij de opvoeding. Oeloof me, dat 't zal baten. . , --- Babbelzucht of waar moet het heen ? Bij het lezen der „Handelingen" over de Oorlogsbegrooting hebben we meer dan eens gedacht: „man, had toch je mond gehouden, je weet van oorlogszaken net zooveel als de koe van den Zondag. We waren in den v/aan gekomen, dat baron v. d. Borch v. Verwolde op zijn minst overste was geweest bij eenig ruiterregiment. Zijn WelEd.Geb. moet evenwel alleen ingedeeld zijn geweest bij de rustende schutters. Waar moet het heen? vraagt,, Land en Volk" in arren moede, naar aanleiding van een statistiek, die het blad geeft van den gestadigen was der begrootingsdebatten in de Tweede Kamer. In 1901 besloegen deze 638 bladzijden der „Handelingen", in 1905 was dit gestegen tot 890, in 1906 tot 1031 pagina's. Na dc debatten in 1905 schreef „De Vrijzinnig-Democraat" : Thans is men tot liet mogelijke maximum van den tl uur der vergaderingen gekomen. Een serie van vijf achtereenvolgende avondzittingen, telkens na een lange dagbijeenkomst, gaat alle perken te buiten. Voor de kden, en niet minder voor de snelschrijvers en dc verslaggevers der pers, is de grens der lichamelijke en geestelijke krachten bereikt, ja overschreden." De schrijver heeft zich vergist! De onvermoeide voorzitter der Kamer en de wakkere stenografische dienst hebben hunne krachten opnieuw weten uit te zetten: zes achtereenvolgende avondzittingen, iten deele tot na middernacht durende — dagen van inspannenden arbeid van meer dan twaalf uren — hebben zij volgehouden. „Waren de Algemeene Beschouwingen dezen keer iets minder uitvoerig dan vorige jaren, bij zco goed als alle hoofdstukken zijn de beraadslagingen opnieuw geweldig uitgedijd. Het is slechts een schijnbare uitzondering, dat Waterstaat zich met minder bladzijden tevreden stelde dan in 1904; toen toch was het in volgorde eerder aan de beurt en meende men volop tijd te hebben; de cijfers der andere jaren zijn ook bij dit Hoofdstuk in 1906 verre overtroffen. Bij Buitenlandsche Zakch, Justitie, Binnenlandsche Zaken, Marine, Financiën en Oorlog vindt men hooger getal dan in éénig vorig jaar. Laten wij Oorlog, wegens de bijzondere omstandigheden, buiten rekening, dan zien wij, dat bij Buitenlandsche Zaken, bij Justitie, bij Marine en bij Financiën het gemiddelde der vijf vorige jaren ditmaal met meer dan 50 percent, bij Binnenlandsche Zaken dat gemiddelde met meer dan 100 percent is overschreden. En dan nog kwamen de sprekers als om strijd verklaren, dat zij zich met het oog op den tijd wilden beperken. „Dat het op deze wijze niet voort kan gaan, wordt allengskens gemeene overtuiging. Wat er dan moet gebeuren? In die vraag treden wij heden niet. Wij bepalen ons ditmaal tot het vermelden der bloote feiten. „Een recept, waarvan sommigen heil verwachtten, is totaal doelloos gebleken. „Begint wat vroeger met de Begrootingen," — zoo zeide men. Welnu, ditmaal was er, dank zij de bekende, door de Kamer getroffen maatregelen, eenige dagen meer tijd dan vroeger. Doch deze waren alras volgepraat. De Vrijzinnig-Democraat voorspelde het reeds: „Wij vreezen, dat het weinig zou baten. Dc aldus gewonnen dagen zouden al heel spoedig weer verbruikt zijn; de stof is immers eindeloos, en de spreeklust neemt toe." „Neen, niet alleen is de ruimere tijd volgepraat; daar kwam meer tijd te kort dan ooit te voren. Met den aanwinst van anderhalfhonderd bladzijden was het steeds gulziger monster der welsprekendheid nog niet tevreden. Ofschoon men vóór Kerstmis zoogenaamd zou gereed komen, werden volgens de -nieuwste vinding talrijke onderwerpen tot I Februari verschoven. Dan krijgen wij voortgezette, door de opzouting stellig verlengde Begrootingsdebatten, zeker dén volle week, niet onwaarschijnlijk zelfs V/2 ... 2 weken. „Waar moet het heen? Wie vindt den uitweg ?" --- Nederlandsche Heidemaatschappij. Vanwege de Hoofdafdeeling Zoelwatervisscherij der Nederlandsche Heidemaatschappij zijn op Donderdag 27 en Vrijdag 28 December j.I. lezingen gehouden te Eind van Diep bij Blokzijl en te Giethoorn. Deze lezingen hadden tot gevolg, dat te Giethoorn eene afdeeling der Hoofdafdeeling Zoetwatervisscherij werd opgericht met aanvankelijk 26 leden, en dat tevens voorloopig werd besloten tot de oprichting van eene afdeeling te Eind van Diep, bestaande uit de visschers wonende te Wetering en Nederland, en eene te Kalenberg, bestaande uit de visschers te Kalenberg en Ossenzijl. --- Berichten uit de Graafschap STAD-DOETINCHEM. — Op Zondag a.s. hoopt ds. A. E. Boers de godsdienstoefening in de Luthersche Kerk te leiden. Wij maken er or.ze lezers in 't bijzonder op attent, dat de dienst dan en in't vervolg om half elf aanvangt. — Op Oudejaarsdag had hier een droevig ongeluk plaats. Het twaalfjarig zoontje van den hr, D., dat bij den molen van den hr. Coops aan den Ruimzichtschen weg speelde, kwam te kort bij de draaiende wieken, waardoor hij aan het achterhoofd werd geraakt en een eind ver weggeslingerd, zoodat de arme jongen bewusteloos bleef liggen en den volgenden dag, ra nog even bij bewustzijn te zijn geweest, overleed. Men kan zich de smart der ouders beter denken, dan beschrijven. — Naar wij uit goede bron vernemen is de verkiezing (candidaatstelling) voor een lid van den Gemeenteraad (vac. G. W. Semmelink) bepaald op Dinsdag 12 Februari a.s. terwijl de stemming zoo noodig zal plaats hebben op Vrijdag 22 Jan. d. a. v, en eene eventueele herstemming op Dinsdag 5 Maart. — Op het bureau van politie zijn inlichtingen te bekomen omtrent een op straat gevonden glazenmakersdiamant. — Ten behoeve van de talrijke wielrijders, ook in onze omgeving, vermelden wij, dat op 6 Jan. a.s. de zon opgaat om 8.10 en ondergaat om 4.0, terwijl deze tijdstippen op 13 Januari d. a. v. zijn te 8.07 en 4.08 uur. — Door den Commissaris der Koningin in Gelderland is het tijdstip, waarbij de beperking van het vervoer over Rijkswegen met zware vrachten aanvangt, bepaald op middernacht van den vierden op den vijfden Januari 1907. ! Ook voor het vei voer op den provincialen weg Arnhem—Apeldoorn, is het tijdstip als boven vastgesteld. ! — De overtocht over den IJssel bij Doesburg moet, daar het ijs onder Angerlo nog steeds vast zit, steed3 per pont en aak plaats hebben, wat voor de bewoners dier omgeving, maar ook voor reizigers per Geldersche Stoomtramweg een groot ongerief oplevert. 't Is dan ook te hopen, dat de pogingen welke thans door den hr. van Hengel in den Doesburgschen gemeenteraad worden gedaan om de totstandkoming van een vaste brug te bevorderen, mogen slagen. - 4 Jan. 1907. Op de heden gehouden wekelijksche biggenmarkt waren aangevoerd 250 stuks, waarvan bijna allen verkocht, voor den prijs f 1.25 & f 1.75 per week ouderdom. De handel was vlug. — Staat van den loop der bevolking in de gemeente Stad-Doetinchem: Mann. Vrouw. Totaal. De bevolking bestond op 1 Jan. 1906 uit 2053 2121 4174 In den loop van het jaar vermeerderde de bevolking door Vestiging met ... 221 187 408 „ Geboorte „ ... 08 70 133 Totale vermeerdering 289 257 546 De vermindering bedroeg door Vertrek met .... 241 230 471 „ Overlijden met ... 30 29 50 Totale vermindering 271 259 530 De bevolking vermeerderde met 18 en verminderde met ... 2 en bestond derhalve op 31 December 1906 uit . . . 2071 2119 4190 1906 1905 1904 Hiervan behoorden tot de: Nederlandsch Hervormden 2561 2868 2801 Roomsch Katholieken . . 945 913 894 Israëlieten 185 184 200 Lutherschen 68 66 G 9 Gereformeerden .... 53 62 CO Doopsgezinden .... 20 15 18 Remonstranten ..... 14 17 16 Waalsch Hervormden . . 9 9 9 Tot geen dezer gezindten behoorende 35 40 37 Onder dit getal behoorden: 726 gehuwde vrouwen. 722 „ mannen. 98 weduwen. 35 weduwnaars. 1 van tafel en bed gescheiden vrouw. --- Burgerlijke Stand van 27 Dec. tot 3 Jan. 1907. Ondertrouwd: Geene. Gehuwd: Geene. Bevallen : J. H. Selker geb. Velthuisen, Z. Overleden: J. B. H. Draafsel 12 jr. — D. Wanrooij 6 wk. — J. L. E. Hieltjes ruim 6 mr.d. --- AMBT-DOETINCHEM. — In de openbare zitting van den Raad van State, afdeeling voor de geschillen van bestuur op Woensdag 1.1. gehouden, kwam o. a. in behandeling het beroep van den Raad dezer gemeente, tegen het besluit van Gedeputeerde Staten van Gelderland, d.d. 25 Sept. 1906, voor zoover daarbij is bevolen dat het getal openbare lagere scholen in die gemeente met één wordt vermeerderd door oprichting van eene zoodanige school ten behoeve van de buurtschap Langerak. Door den Staatsraad mr. de Nerie van Babberich werd in deze zaak rapport uiige bracht, waaruit bleek dat door den gemeen teraad in beroep werd aangevoerd dat de geldmiddelen van Ambt-Doetinchem zóó ongunstig zijn, dat de kosten van bedoelden schoolbouw niet zouden kunnen worden gedragen door de gemeente, en voorts dat de bouw van een nieuwe school niet noodig is en dan ook slechts door een klein getal ingezetenen wordt verlangd. De burgemeester lichtte het beroep toe. De Koninklijke beslissing volgt later. Burgerlijke Stand van 27 Dec. tot 3 Jan. 1907. Ondertrouwd: Geene. Gehuwd: Geene. Bevallen: B. Terbeek geb. Siebelink, D. — C. W. Jansen geb. Bongers, D. — W. M. Terhorst geb. Pothof, D. — J. Otters geb. van Hees, Z. — H. G. Th. Loskamp geb. van den Barg, Z. — B. Bruü geb. Willemsen, Z. — H. Keizer geb. Booiman, D. — E. Kappert geb. Aalderink, levenl. D. Overleden: R. Welbers, echtge, van H. B. Wolters 74 jr. --- LAAG-KEPPEL. — Woensdag 11. vierde de hr. D. Schurink rijksveearts hier ter plaatse zijn vijfentwintig jarig jubilé als zoodanig. Van alle zijden had men zich beijverd om het den algemeen geachten geneesheer niet aan blijken van belangstelling te doen ontbreken. Voorzeker is het aller vvensch, dat de hr. Schurink nog lange jaren zijne nuttige maar zware taak met dezelfde opgewektheid en ijver zal mogen vervullen als tot heden. --- DOESBURG. Onder vele blijken van belangstelling Herdacht de heer G. Walch, gisteren, Donderdag 3 Januari, den dag, waarop hij voor, 25 jaar geleden optrad als hoofd van school A. alhier. Zoo die heer Walch hiervan nog niet overtuigd was, moet het hem dezen dag gebleken zijn, dat hij zich in dit tijdperk de achting en sympathie van allen heeft ver; worven door zijn optreden tegenover de leerlingen, die in hem altijd hun geliefden leermeester blijven zien. Van alle kanten toch was het één willen, om hun oudonderwijzer te huldigen, als blijk van erkentelijkheid voor: het vele, wat aj van hem genoten gedurende den tijd, dat zij de school bezochten, waarvan hij aan. het hoofd staat. Van heinde en ver kwamen de gelukwenschen van hen> |die niet in staat waren om persoonlijk hem te complimenteeren, wel een bewijs, dat de herinnering aan den heer Walch steeds in de harten blijft leven van allen, die hij eenmaal mocht leiding geven bij hun eerste Dogen,- ---