Kermissen. II. De kermissen zijn, zooals de naam oorspronkelijk „kerkmissen") aanduidt, van kcrkelijken oorsprong, doch sedert lang, in ons land, van de gedenkdagen der kerkwijding los geworden. De Nederlaf>d'sciie letterkunde der laatste eeuwen biedt bronnen in overvloed aan, waaruit we kennis kunnen putten omtrent die wijze,»/ waarop ze gevierd werden. Zoo heeft de dicliter, dde den zonderlingen naam L u o-as Rotgans draagt, in zijn „BoereA;erna i s " (een gedicht in 2 Boeken) ome Lammert zit op Mooije Wi_ LÉ^KfikfSchoot, ij" Zltl» T-%1 ' IWBfttlifW e s dood." *?et t zeer verschillend zegt er van • 'k bij Rotgans mis, de e joligheid der boersche jeugdvol naï£e lufm en kinderlijke ook al is het tooneel wel eens wat fedruchtig> er toch een eigenaard,ge bekooi:;kheM aajl ft> Van t rumoer Iaat hij or„. ?enoeg. h£ maar van de vreugd te wearug „Vreugd", zegt flildebrand in ziju Camera O b s c u r a, „is een aardig ding, niet alleen om te smaken, maar ook om te zien, en hij raadt ieder aan eens een boerenkermis bij te wonen. „Daar zult gij zien, hoe men zich te meer vermaakt, naarmate men eenvoudiger van hart en zin is. Maar gij moet er niet komen als een kommissaris van policie, die kijkt, of alles wel goed en ordelijk toegaat. Met een stukje over de kermissen in de steden zullen we eindigen. --- BUITENLAND. De Fransche regcering- heeft in de Kamer eeïie belangrijke overwinning behaald, die er stellig toe zal bijdragen om haar prestige, dat tengevolge van de troebelen in het Zuiden in geen geringe mate was geschokt, weder te herstellen. j Het Detroi het met groot - verlof zenden | van de lichting 1903, waaronder een aantal 1 miliciens bel 100 ren, die zkih tijdens genoemde ongeregeldheden aan vergrijpen tegen de krijgstucht hebben schuldig gemaakt. Naar aanleiding daarvan heeft de Senaat bi het oorspronkelijk door de Kamer aangenomen ontwerp ecnige -wijzigingen aangebracht, die eene nieuwe behandeling in de Kamer noodig maakten. Thans heeft de Kamer eindelijk het ontwerp, in den vorm door den Senaat daaraan gegeven, aangenomen. Het heeft groote moeite gekost, die eenstemmigheid te verkrijgen. De Kamer toch wilde de lichting veel vroeger naar huis zenden, eerst in Juni, toen begin Juli, en eindelijk werd, op voorstel van generaal Picquart besloten, den termijn op 12 Juli vast te stellen. Maar de Senaat wijzigde dit en zette in het ontslag wetje, in plaats van „op 12 Juli", „van 12 Juli af" — zoodat de regeering de vrijheid heeft, ook na 12 Juli de lichting 1903 nog onder de wapenen te houden, zoo zij dit noodig acht. Generaal Picquart verklaarde hiermede in te stemmen, en de regeering besloot bij de behandeling van deze wijziging in de Kamer de portcfeuille-quaestie te stellen. Onder dien drang moest de Kamer toe- Maar bij het debat kwam nog een ernstige strijd over het plan "der regecring, om de l soldaten, die zich bij de onlusten in Zuid- Frankrijk aan muiterij en ongehoorzaamheid hadden schuldig gemaakt, niet in het voor. deel van deze regeling te laten deelen. Jaurès bestreed dat plan; hij noemde de muiterij der soldaten van het 17e „de blijdste gebeurtenis,,die sedert 35 Waren in Frankrijk was voorgevallen". Clemenceau vuur. Onder de van het centrum en de radicapi linkerzijde, zeide hij: dat die muiterij de ergtste-, ongelukkigsite en wreedste misdaad is, die in 35 jaren tegen het vaderland begaan werd. De eerste plicht der regeering moet zijn aan zulke muiterijen eens vooral een einde te maken. En Clemenceau èezwoer de Kamer: „Zoo gij wilt, dat Frankrijk zal kunnen blijven bestaan, dan moogl gij den oproerigen soldaten geen enkele gunsit toestaan". Deze woorden van Clemenceau hadden weer een uitval van Jaurès tengevolge; hij verweet den minister-president, dat deze vroeger dezelfde denkbeelden aanhing, die hij thans als oen misdaad tegen het vaderland beschouwt. Het geldt hier geen gunsit, maar "!? toepassing van een wet, door het Parlement" «"mgenomen. En de Ivamer kan de daden vaTV willekeur der regeering niet goedkeuren. De Kamer ecn mam het voorstel van Clemenceau, om de nfuiters van het 17e uit te sluiten van de faepalinJen der wet, met 385 tegen 167 stemmen aan Ven de geheele wel, in den vorm door den fanaat goedgekeurd, met 467 tegen 3 stemman. Zooals bekend is, hl» de Duits c li e regeering sedert eeni-se) maanden eene belasting 012 spoorkaartjes, niet uitzondering van • ine der 4de klasse, welke belasting hoogst impopulair is, wat trouwens met de meeste belastingen het geval is, maar bovendien is zij ook zeer improductief, daar de reizigers, die vroeger den Je klasse reisden, thans van de vierde gebruik maken, terwijl de tweede klassereizigeré van vroeger thans veelvuldig van de derde gebruik maken en de eerste klassereizigers zijm afgedaald tot de tweede klasse, alles uit overwegingen van zuinigheid. Thans doet het gerucht de roncle, dat de regeering voornemens is ook de vierde klasse te belasten, om zoodoende de vroegere derde klassereizigers ook te treffen, maar dit be.dat alom zeer ongunstig werd ontvangen, woruv thans van officieuse zijde tegengesproken. Het lag anders-Tiiwel voor de hand, dat op ecnige wijze omgeven 'Aon worden naar dekking van het tekort door deze verkeersbelasting en -belemmering verkregen, in strijd met de vcrwachhig. De gebruikmaking van de lagere klaae li