BINNENLAND Maakt Nederland zich weerbaar? Het Kon. Besluit, dat wij in 0113 vorig nummer vermelden en waarbij de duur der herhalingsoefeningen tot 49 dagen wordt verlengd, heeft tot heel wat geschrijf aanleiding gegeven, terwijl de bedrijvigheid, die in verschillende garnizoenen valt waar te nemen, de wijzigingen van do plannen voor de a.s. mauoeuvres in verband met den gespannen toestand welke tusschen Frankrijk cn Duitscbland heerscht, de vraag doet ontstaan of al deze maatregelen moeten dienen om op eene verstoring van den vrede in Europa voorbereid, te zijn en althans met eenige kans op een goeden uitslag in staat te zijn onze grenzen voor de oorlogvoerende grootmachten te sluiten, dan wel of daaraan mogelijk andere redenen ten grondslag liggen. Vrij algemeen wordt dc eerste onderstelling gehuldigd, maar toch zijn er enkelen, die eene andere meoning zijn toegedaan en verband zoeken tusschen deze militaire maatregelen cn de demonstratie welke dc S. D. A. P. ter gelegenheid van de opening der 'niouwe Kamerzitting op Dinsdag a.s. voornemens is te houden. Zoo b.v. de „Nieuwe Arnh. Cour.", die, alvorens op bovenbedoeld besluit in te gaan, heeft afgewacht of wellicht de Regeering op de eene of andere wijze de natie zou inlichten omtrent de redenen, welke tot dit voor velen teleurstellend besluit hebben geleid. Het blad vervolgt dan: Dit is evenwel niet geschied. Dc Rcgeering bewaart een diep stilzwijgen; zij schijnt het niet noodig te achten, dc natie ia tc lichten omtrent een maatregel, die opnieuw vocdsol geeft aan allerlei alar r.ecrc: d; ge.ucMen. De wettigheid van den maatregel staat natuurlijk boven allen twijfel. Art. 111 der Militiewet geeft de Regeering het recht den duur van elke herhalingsoefening vast te ste'- len, indien zij slechts zorg draagt den gezamenlijken duur van hoogstens twaalf weken, noch het totaal der hoogstens drie perioden te overschrijden. lets anders i 3 de vraag, of voor dezen maatregel voldoende redenen bcs'ain; en zo-1 :ng do Regeering weigert inlichtingen te geven, hebben de gissingen vrij spel. Zoo zullen er zijn die beweren, dat da Rcjecring zich eenvoudig laat leiden door het 'oorbeeld van België, en omdat dit zekere xili!aire voorzorgsnait ojclen nam. g me :i d leeft ook iets to moeten doen. Anderen zullen de reden zcekea in den politieken toestand in verband ire'. da Marol.k )- Jtwestie. De Regeering, zoo redeneert men, weet natuurlijk meer betreffende den stand der onderhandelingen dan buitenaf bekend is. Zij weet, dat de kans op een oorlog zoo goed als zeker is en acht het daarom noodig over een voldoende troepenmacht to beschikken teneinde onze neutraliteit te kunnen verdedigen. Hiervan kan men zeggen, dat het oorlogsgevaar aanzienlijk vergroot wordt, door dien telkens als mogelijk of zelfs als aanstaande voor te stellen. Men kan er van verzekerd zijn, dat deze maatregel woder keren zal blijken op den molen der lieden: promotors van ondernemingen, financiers, speculanten, eerzuchtige diploma'en en militairen, dij op een oorlog aansturen. De bewering, dat de maatregel noodig was, teneinde een zoo groot moge'ijk aantal troepen te doen deelnemen aan de manoeuvres, vervalt nu overwogen wordt deze niet te laten doorgaan. Blijft nog een laatste overweging: de binnenlandsche toestand, in verband met den aangekondigden „Rooden Dinrdng'", don dag der Opening van de nieuwo zitting der Staten-Generaal, waarop het Algemeen-kiesrccht- Adres der S. D. A. I\ zal worden aangeboden. Is de Regeering wellicht besloien, do voorgenomen manifestatie niet toe te laten; of ducht zij van dc zijdo van mr. Troelstra en de zijnen misschien een revolutionair optreden en wcnscht zij, in beide gevallen, een voldoende troepenmacht te harer beschikking to hebben? Zal H. M. de Koningin zich op haar tocht van en naar het palcis moeten voortbewegen tusschen de rijen der cn haie opgestelde soldaten, zoodat do stem der Algemeen Kiesrecht vragenden niet tot haar doordringt? "Wij vreezen, dat dit inderdaad de bedoeling zal blijken van het ingrijpend besluit. Of de veronderstellingen van do „N. A. C." juist zijn, wagen wij niet te beoordcelen, al gelooven wij het niet. Wij schrijven toch de leiders der S. D. A. P. genoeg gezond verstand toe, om de ook buiten hun kring voor velen sympathieke beweging voor algemeen kiesrecht, niet impopulair te maken, door een optreden dat stellig door het overgroote deel der natie zou worden afgekeurd. Bovendien gelooven wij, dat, men moge dan aan een oorlog gelooven of niet, er allo aanleiding bestaat om maatregelen to nomen, teneinde althans oenigszins voorbereid to wezen om een eventueels schending onzor neutraliteit tegen to gaan: Do regeering is dat tegenover de natie verplicht en het kan ook tegenover de mogendheden niet anders dan een goeden indruk maken, wanneer Nederland op kalmo wijze toont prijs te stellen op do handhaving van zijn onafhankelijk}]eic? even als dit door Befgië wordt gedaan. Dat dc troepenbewegingen der laatste dagen althans wel den indruk moefcoii maken, dat men aan de Zuid-Oostelijke grens maatregelen neemt om niet overvallen te worden bewijst naar onze meoning het hieronder volgende lijstje van berichten, dat wij aan „het Handelsblad" ontleenden. Vrijdagmiddag werden bij het 8e regt. infanterie, te Arnhem in garnizoen, drie detachementen aangewezen om op het eerste bevel tot, vertrek naar de hun aangewezen posten klaar te zijn. Alles is in orde gemaakt voor den dienst te veldo. De punten, die deze detachementen to bezetton hebben, zijn bij Dinxperlo, bij Zutphen en bij Wijk bij Duurstede. De bewegingen van het Venlosche garnizoen waren Vrijdag zeer opvallend. Gedurende den geheelen dag zijn de hoofdwegen naar de Duitsche grensgemeenten ITerengen en Kaldenkireben bezet gebleven door militairen. Ook op dc 'Maasbrug bleven de wachtposten gehandhaafd en weixl op verschillende punten schildwacht geloopen. Dos avonds was 't een ongewone drukte van nieuwsgierigen in de omgeving der kazornegebouwen en op de Maasbrug. Ook des nachts is dienst gedaan. Op een viertal plaatsen op de brug zaten infanteristen. Tusschen acht uur en half negen trokken afdeelingen cavalerie de brug over in de richting van Blcrick en de overige westelijke van de Maas gelegen dorpen. Donderdagavond werd, na ontvangen orders het korps torpedisten te Brielle gemobiliseerd. Reeds denzelfden avond vertrokken dc militairen, welke Ifellevoetsluis tot standplaats hebben, daarheen. Den volgenden morgen gingen de overigen, per eerste gelegenheid, naar hun standplaatsen Hoek van Holland, Willemstad en Den Helder. Op last der Regeering zijn alle binnen- en buitenlandsche verloven aan militairen ingetrokken. („Tijd.") Vrijdagmiddag is liet bewaken der brug te Venlo en verdere wachten ingetrokken. Alleen aan het raadhuis te Blerick, waar munitie, enz. was ondergebracht, werd des avonds nog de wacht gehouden, welke ook wel spoedig ingetrokken zal worden. („L. Koerier".) De Ilbld.-corr. te Eindhoven schrijft: Van Duitsche zijde verneemt men weinig over genomen voo zich'igh ids ai'regel n < p militair gebied, in deze spannende politieke dagen. Dat men echter in het groote Gennaansche Rijk ook met alle mogelijkheden rekening schijnt te houden, bewijst het feit, dat tal van dienstplichtige Duitschers, die hier en daar in Hooxd-Brabant aan het werk -waren, van de burgemeesters hunner woonplaatsen bericht ontvingen, ten spoedigste naar hunne haardsteden weer to keeren, ten einde in werkelijken dienst te worden gesteld. --- Ken merkwaardige plek. Het Oosten van ons Vaderland is rijk aan merkwaardige plekjes, die herinneren aan de oudste bewoners van ons land, wij denken daarbij aan den Eltenberg, het Montferland. den Wittewijvenkull bij Lochem en zooveel andere. Thans vonden wij een beschrijving van den Hunenberg bij Weerselo in Twente, welke zeker ook aan velen onzer lezers belang zal inboezemen. Wij lezen daar: In de gemeente Weerselo ligt op een afstand van een klein uurtje van Denekamp een moerassige streek, het Valtherbrock, thans ongeveer een half uur lang en breed. 111 deze lage streek, die een zeer slechte afwatering heeft, ligt cen-»heuvel, plm. 300 meter lang en 200 meter breed. Dit is de bekende Hunenborg, eenmaal door. menschenhanden in dit weinig toegankelijk oord opgeworpen. Een twintig meter breede gracht, bijna geheel dichtgegroeid, omgeeft den heuvel, terwijl met het uitgegraven zand twee wal'.en waren opgeworpen, een binnencn een buitenwal, om deze sterkte beter te kunnen verdedigen. Slechts een enkelen toegang bezat de Hunenborg, op de plaats waar de gracht thans nog het diepst en de aarden wal nog het hoogst is. Dc heuvel is begroeid met heide, distels, mos, braamstruiken, varens, enz. en is vol hoogten en laagten. Tal van gaten zijn er gegraven, zeker het werk van nieuwsgierigen, die naar oude voorwerpen zochten. In en op den bodem van den heuvel vindt men nog veel steenen, waarschijnlijk overgebleven van de gebouwen, die er eens stonden. Zeker is het namelijk, dat de Hunenborg eens tot woonplaats strekte van vreemdelingen, die van het Oosten gekomen, hier een sterkte opwierpen, waarbinnen ze zich veilig achtten. Er wordt beweerd, dat het Magyaren waren, die in het midden der tiende eeuw naar deze streken vluchtten, nadat het groote leger in den slag op het Lechveld, of in dien van Merseburg was verslagen. Ook boort men de meening verkondigen, dat de heuvel eenmaal aan een Hunnen-afdeeling tot woonplaats strekte. Nu de Hunenborg het eigendom is geworden van de Oudheidkamer Twente, zal wel spoed:g een wetenschappelijk onderzoek van den bodem volgen en het is mogelijk, dat dit onderzoek resultaten oplevert, die allen twijfel daaromtrent zullen opheffen. Er zijn natuurlijk in de buurt van den heuvel vele sagen omtrent het woeste volkje in omloop. Ze maakten zich bij de boeren zeer bevreesd door hun ruwheid cn woestheid Verhaald wordt dat de boeren gewapend achter den ploeg liepen om zich de gehate en gevreesde roovers van het lijf te houden. Een oud wiegeliedje gewaagt nog van de tooverwijven: Zeutjes, zeutjes, beste wicht; Slaope zeutjes, eugkes dicht. Hunenwieve 'k zal die sloan Kom ze bie dien heik (wieg1) stoan. De maat liep eindelijk over: Toen een meisje door hen werd geroofd en een inwoner gedood, liep de geheele mannelijke bevolking uit den omtrek te wapen. De borg werd veroverd en de Hunen werden verdreven. Een hunner, die zich in de bosschen te Rossum schuil hield, werd gegrepen en in een put gegooid. Hij wist er zich echter weer uit te werken, werd weer gegrepen en nu met een molensteen om den hals verdronken. Zoo weet men ten minste in die streek te vertellen. --- De kiesrechtbetooging. Zooals men weet- is do S. D. A. P. voornemens op den dag van do opening der nieuwe Kamerzitting een betooging te houden voor do invoering van Algemeen Kiesrecht. Onder de punten van liet programma voor dien dag behoort ook het overhandigen van een adres met naamteekeningen ter aanbeveling van do invoering van algemeen kiesrecht aan den minister van binnenlandsche zaken. Door liet bestuur der S. D. A. P. is te dier zake een brief aan den minister gericht, onderteekend door de hoeren W. 11. Vliegen, voorzitter en J. G. van Kuykhoff, secretaris, waarop het volgende antwoord werd verzonden. 's-Gravenliage, 9 Sep'emb. 1911. Ik had de eer uw schrijven d.d. 4 September j.l. te ontvangen, waarin mij wordt medegedeeld, dat op Dinsdag 19 Sspfemter a.s. het adres der Sociaal-Democratische Arbeiders Partij tot invoering van Algemeen Kiesrecht te ongeveer half drie namiddag zal worden bezorgd aan mijn Departement en waarin vervolgens wordt te kennen gegeven, dat het n zeer aangenaam zou zijn, indien ik zou kunnen goedvinden do deputatie, die mij dan namens het bestuur persoonlijk dat adres zou willen aanbieden, to ontvangen. Het doet mij leed, dat ik mij tot persoonlijke ontvangst der deputatie niet bereid kan verklaren. Het ontvangen cener dcpu'.at'e tot aanbieding van een adro3 is in den regel overbodig. Het verzoek, Lot welk de aandicht der Regeering vraagt, is vervat in het adres. Uit beleefdheid ontvang ik echter zoo mogelijk adressanten, indien zij er prijs op stellen, gaarne persoonlijk, mits daaraan geene beteekenis kunne worden gehecht, welke ik niet voor mijne rekening zou kunnen nemen. In dit geval moet ik echter daartegen bezwaar maken, dewijl blijkens het gc, eprokene op 16 April 1011 in Viet congres 1 van de Sociaal-Pem. Arbeiderspartij, de bezorging van dit adres op Dinsdag 19 September is bepaald met de uitgesproken bedoeling om eene demonstratio te stellen ■ tegenover de opening der Staten-Generaal door Hare Majesteit do Koningin, welke opening genoemd werd de propaganda voor de Koningin, terwijl voorts, na het stellen der vraag of de directie aan de goede regisseurs den schouwburg met coulissen en requisieten zal afstaan, met name ten eerste of ik de deputatie zou ontvangen, ten tweede of de betooging zou warden toegestaan, dc bedreiging is geuit dat bij weigering de , Koninklijke optocht dienstbaar zou worden gemaakt aan het doel dat met de betooging beoogd wordt. Geheel in overeenstemming daarmede wordt mij in uw sclirijvcn medegedeeld, dat het adres aan mijn Departement zal worden bezorgd op genoemden Dinsdag 19 September en op zeker door u aangegeven uur, terwijl ik op de bepaling van dag en uur geen invloed kan oefenen, en terwijl uit den aard der zaak in de bezorging van oen, zij het belangrijk, stuk aan mijn Departement voor mij geen aanleiding gelegen is om het persoonlijk in ontvangst te nemen. ITet geldt hier niet het toelaten, der betooging, waaromtrent ik niet tot eene beslissing geroepen ben, maar ik zoude door onder deze omstandigheden de deputatie te ontvangen mijne medewerking ve.Lenen tot de op de bovenomschreven wijze ontworpen handeling. Het is duidelijk dat dit niet op den weg der Regeering kan liggen. ilet doet mij leed dat dit beletsel door u in het leven is geroepen, want ware eenvoudig aan. mij verzocht om op een mij gelegen tijd eene deputatie van uwe partij tot aanbieding van een adres voor Algemeen Kiesrecht te ontvangen, dan zou het mij aangenaam geweest zijn daartoe dag en uur te bepalen en do deputatie bij mij te zien. --- De Eltenberg Wie een uitstapje naar het Montferland maakt — en welke ingezetene of bezoeker doet dit af en toe niet — ziet daar op eenigen afstand voor zich liggen de Eltenberg met op den top het aardige kerktorentje. En onwillekeurig komt de lust op om den tocht wat verder uit te strekken en ook aan Hoog-Elten een' bezoek to brengen, vooral als men dan hoort van do Drususput, die daar boven op den berg wordt gevonden. De Eltenberg is een bezoek ten volle waard en wanneer men de indrukwekkende laan van Laag-Elten uit beklimt en op het plateau aangekomen is, dan gevoelt men onwillekeurig, ; dat men zich op een historische plek bei vindt, oen punt van hoog belang in de ge! schiedeni3 van lang vervlogen tijden Men hoort dan spreken van een romeinecho nederzetting, waarop ook de naam Drususput en het Latijn sc-he opschrift op het huisje schijnen te wijzen, maar op welken grond de meening, dat hier een Romeineohe nederzetting werd gevonden, eigenlijk berust, blijkt niet. _ is de waarschijnlijkheid groot, dat hier reeds in overoude tijden eene nederzetting of een versterking werd gevonden en opgravingen uit den allerlaatsten tijd doen het vermoeden, dat hier de Romeinen reeds huisden, bijna zekerheid worden. Omtrent deze opgravingen schrijft W. in de „N. Arnh. Cf' het volgende: Reeds eerder heb ik in dit blad geschreven over den Eltenberg, hoo er op den top een oude, Romaansche kerk staat, hoe de berg hoven het lage land van de Rijnvlakte tusschen Wezel en Arnhem zich verheft en hoe de omgeving van Elten, 's-Heerenberg, Eltenberg, 't Montferland van een bijzondere schoonheid is. Thans is men op initiatief van Professor Koenen uit Bonn begonnen met nasporingein naar de Romeinsche burcht, die hier ten tijde van Drusus i,ou gebouwd zijn en die nasporingen hebben zeer gunstige resultaten opgeleverd. Professor Koenen verblijft thans voor opgravingen in Spanje, doch bij zijn terugkeer midden September zal hij verrast zijn over den arbeid op Eltenberg. Dat er op den berg een Romeinsche nederzetting geweest is, schijnt zeker. De zeer diepe put, de vermaarde Drususbronne, werd door de Romeinsche soldaten gegraven, terwijl de bouw van den toren en kerk met hunne rondbogen en Romeinsche zuiltjes en kapiteelen, duidelijk wijst op het tijdperk van het eerste gevestigde Christendom in deze Germaansche landen. Nu zijn er opgegraven aan den rand van het plateau een muur met in rechten hoek daarop een andere muur. In de eene muur is een poort, hoog ongeveer V/s Meter, ontdekt, waarvan de boog verdwenen is. In deze poort heeft een deur gesloten, want beneden is een ijzeren bout bevestigd, waarin een scharnier gerust heeft, terwijl boven in den muur een vierkante holte gehouwen is, waarin een draaiboom of iehs dergelijks bevestigd was. Gok zijn gevonden scherven van urnen en beenderen. De urnen zijn Romaansch, want op gevonden scherven komen motieven voor, dio aan het Romeinsche verwant zijn, z.g. halmenmotieven. Men weet nog niet of men te doen heeft met de muren van de eigenlijke burcht of met overblijfselen van een ringmuur, die de nederzetting omsloot. De laatste veronderstelling schijnt de meest logische, wijl de ruïnes zijn gevonden aan den uitersten rand van het plateau, waar de helling begint. Drusus zal de Eltenberg bijzondere strategische waarde hebben toegekend en aan te nemen is, dat de nederzetting werd omgrensd toor een hechten ringmuur. Welke resultaten