Holtbrinks Herman deur G. J. MEINEN. VIII. Holtbrinks Herman, was neet meer van eergistern. Hee was noo meerderjeurig! Hee veuLdcn zicli gezond en stark. En hee liadde schik in 't lacven. Hee hadde der schik van, dat de kncchte em zoo gearne mochten lien, en hee hadde der nog meer schik van, dat de mcide zoo volle met em op hadden. — Maor pasop: hèc was de zönne van boer Hoitbrink. Ziene eere en zien fatsoen most-c bewaarn. En töt nog volle grooter eere en löt heugér anzeen wol-e kommen. Zoo zeutjesan hadde zidi in zien heufd ne groote gedachte vaste zat. Johanna van Greunendal. In 't begin was 't 'Herman al opevallene, ' dat dee Johanna em zoo bezunder- vrendeluk gondag zae, as-e eur is temeute kwam of • Yeurbi'j fietsten. Luk later zae-e eur is een waord meer as den tied van den dag en dan zae ze geregeld wat waerunnne. Doo begon-e is '11 kort preutjen met eur te makene. — Hee keek eur is an. Zee keek em ok an. — Beide wosten ze alzo'n betjen. Avaor 't hen uut zol. Endeluk geng Herman 's Zondagsnaomeddags en ok wal is op andere dage, as-e der kans veur hadde — espres langs Greunendal, gcwönluk op de fietse. Op ne heldern Octoberdag, teggen 't vallen van den aovend kwam Herman van De Yeldhenne af; hee was der vrog wegegaone met ne bedoelinge. Natuurluk draeiden-e langs 't Greunendal. 't Was wal zoo good as zeker, dat-e daor Johanna an zol treffen, want ze was cm de leste tied al beginnen op te passene; dat kon-e genog marken. — Ze leep bi'j de appelbeume, vlak an de grinte. — Doo Herman eur zag, sprong-e daluk van de fietse af. — Ze ston net in 't lech van de ondergaonde zunne, dee tus• schen de stamme deur scheen, 't Loof was al geal en broen en rood. ,J.uk an 't wandelen?" vroog-e. „Jao," zae ze. „He'j zin in 11e appel?" — Eigens was ze ok met ne appel an 't . ~Xo — astebleef", zei-e. Ze wol der um eene ovver de liaege tporceken. ..Gef mi'j den maor," zei Herman; „den andern." Ze kreeg ne kleure en zae: „Daor heb ikke al van ebettene," ..Daor wo'k em juust gearne umme hebben. Dan weet ik zeker, da'k ne lekkcrn kriege." Eu re oogen vonkten. Met ne kleure as blood gaf ze um den appel. . „Hier dan," zae ze. „Danke," zei-e. Ilce beet er 'n stukke uut, at het op en zae: ~Nee — heelemaole kan'k em neet op. — Wi'j dit stuksken nog waer hebben?" Zonder wat te zeggene nam ze 't van em an en stak 't in de mond. Herman schoof de fietse teggen de haege an en zae: „Ik komme luk bi'j ow, Johanna." „Da's good," zae ze en genk "n endeken wieter den hof in. Deur 't peurdeken achter in de haege kwam-e bi'j- eur. De zunne genk onder. De maone kwam op. En lierman zienc fiet-e bleef daor maor stille onbeheard teggen de haege staon. 't Was late in den aovend, doo Herman waer deur 't peurdeken kwam en de fietse an kreeg. In zich eigens zachjès zingende fietsten-e op zien dooie gemak nao huus hen. — Maor bi'j 't elzendiekskcn wol-e neet op zied kieken. — En toch kon-e 't neet laotpn. En 't zól wal verbeeldinge wezzen, maor 't hadde toch net clekkene, asof der daor eene loopene hadde, — — En 't was gin verbeeldinge wes. Dora leep der op 't huus an. Ze was nao Trui ewest. Volle zin hadde ze der 'smeddags neet in chad, umme der hen te gaone, maor vader en mooder en Drika en Willem, allemaole hadden ze zeg, dat ze 't doon mos. 't Was good veur eur. En wat zol Trui der anders wal van motten denken. En noo was Dora bli'j, dat ze 't edaone hadde. 't Loopen veel eur ok neet bezunder zoer. Zol dan zo'n meiken 'n half uur loopen nog zoer können vallen? Nee, anders neet, maor Dora zol wal 'n bctjen de bleekzocht hebben. Mooder en vader doch dat teminsen, en eigens dach ze 't ok wal. In de harfsttied, zoo met het vallen van de bla, dan wol dat nog wal is. — Dora zag der teminsen luk "witjes uut. hadde zukke kranse onder de oogen "en kon neet bezunder best aeten. En 't slimste was nog, dat ze 's aovënds den siaóp neet daluk vatten kon. Ha; dat was toch zoo vervelend en zoo akelig. Dan lag i'j daor wrakker in 't bedde te wierne en dan veel ow de tied zoo lank, — en den andern morgen was i'j meu. '11 Betjen bleekzocht," hadde mooder ezeg. . „Dat kon wal is," zae vader. „Dora mos is staolpillcn gebroeken." „Dat zol wal neet slecli wezzen." „Lao wc der maor is luk koopen." Vader hadde der van ne appotheker uut het darp-ne flessche vol metebrach. Dora gebroekten der geregeld van en daor wier 't neet slechter nao. — Maor ze was toch nog neet zoo vlot as eer en zag ovveral 'n bctjen tcggenan. — Ze .wol ok nooit van hand. — Maor noo wTas ze dan toch is waer nao Trui ewest en 't was eur later ewordene dan ze van plan was. Töt an de grinte hadde Trui eur wegebrach. Midden in 't elzendieksken kwammen Drika cn Willem eur temeute. „VVo'j mi'j afhalen?" vroog Dora. „Jao," zae Willem. „Mooder zac, da we o\v temeute mosten gaon," zae Drika; „ze was bange, da'j ow gröwwelig zollcn maken." „Nee: gröwwelig bun 'k neet," zae Dora; „maor 't is toch aardig, da'j mi'j af haalt. — Is 't melken al edaoner" „Jao," zae Drika. „Doo we weg gc.igen was mooder net met pannekooke bakken bogonnene." JW'at schint de maone helder", zac Willem. „Jao," zae Dora; „prachtig". Op den lioogeti kamp vlogen ne trop trieshoondere vcur eur op. — Alle dree schrokken der van — en doo mosten ze lachen umme eum schrik. In dc weiden dreef ne witten i ">t. „Mi'j duch, da't kold is," zac Dora. ..Zonne mot trök 'n betjen," zae Drika. Mooder hadde de pannekooke net gaar, doo ze in kwammen. Dora at cr aardig good van. Hè, at ze noo straks ok maor is vlot in slaop kon kommen. — Maor jaowal! Dat was toch 'n wónder spil. Onder 't uutkleeii veclen eur de oogen haóste too van slaop. en doo ze in 't bedde lag was ze waer klaor wakker. En op alles kwam ze an 't luustern: op het tikken van de klokke, op het aosemen van Drika naost eur — de meikes sleepen bi'jèene —. op het gronzeken van 'n varken, op 't schreeuwen van ne voggel, buten... En dan denken... altied waer denken 'an dat céne. — Zee, dat hindem eur 't hardste, dat Herman trugge blevvene was, zoo maor trugge blevvene was, zonder do minste verklaoringe, zonder eur iets tc laoten weten van 't hoo of waorummc. In 't carste hadde ze edach en ehopt, dat-e zelf nog wal zol kommen, — dat cr iets ! tusschen beiden ezactene hadde, dat-e uut de waegc hadde motten arbeiden, — en dan zol alles wal weer good wezzen. — Doo begon ze der bange veur te wordene, dat het tusschen eur cn Herman zol motten uutkommen. Zelf kwam-c neet. Bericht kwam deraevenmin. — Vader en mooder zollcn der al wal zoo iets, van begriepen. Mooder zac: „Stelt er ow mnór neet te '-'volle meer van veur, Dora. — Ja. ja; — dee Holtbrinkslcu draegt het harte nog al hoogc.— Maor 't is neet mooi van Herman, dat-e niks van zich löt heurn of zeen. In dat stuk van zaken is-c mi'j hard teggen evallenc. Zooicts ha'k nooit van cm können denken." „Och," zae-vader: „dat geet zoo. Dat bunl' van dcc dingc. Ja ja. Aardig is 't joo neet, maor... Dora mot cr zich maor niks van antrekken. Da's 't beste van aliemaole. — Maor neet meer an 't geval denken. — Der is zonne hoop, dat 'n mcnsche neet in zien eigen hand lief. — Wi'j mot uns'maor schikken. — Hier is dit cn daor is dat en in ieder'huusken vind i'j *n kruusken. — Dora mot maor vlot cn vreuluk wieter laeven cn 't heufd neet laoten hangen. —" Jao, dat wol Dora gearne genog en dat probcarn ze ok wal. Maor dc gedachten gengen toch' iederbods waer nao den Herman hen. — Waorumme zol-c toch is neet effen ekommene wezzen? — 't Was ok nog meugeluk, dat liee wal wol, maor dat ziene olders en de andere familie 't neet hebben wollen. Neetwaor; dat was ok nog heel good meugeluk. —En dan... in dat geval... — Wee wet, of-e 't zich eigens neet als te hard antrok. — Dora wol en kon um gin schold gewen. — Misschien was-e der ongelukkig genog an too. — En zee kon daor niks an verandern. Zee mos maor geduldig wachten, wachten, wachten — en zee mos altied maor denken, denken, denken. I'j zollen der naar van worden. En i'j konnen der 's aovends neet van in den slaop kommen. — Endeluk heurn Dora der van, dat Herman der zoo. lustig op los laefden, dat-e volle in De Veldhennc kwam en dat-e duftig plezeer kon maken.' — Natuurluk, dach Dora; dat was umme de zinnen te verzettene. — . Dora lag wakker te-bedde en dach waer an al de dinge, dee ze al zoo vake ovverdach hadde. Kom; ze mos slaopen; ze was zoo meu. — lïaoste sleep ze in — dan wier ze waer klaor wakker. — Hè toch; wat vervelend. — Endeluk sleep ze toch in. — 's Morgen was ze meu. — In 't aeten hadde ze niks gin zin. „Allo; good aeten," zae mooder. „Ze mos 's morgens maor is 'n ei met gebroeken,". zae vader. „Jao," zac mooder; „en 'n kummekenzeute melk." 't Leek Dora neet good. Ze was joo neet zeek, zae ze, maor de olders en Drika leeten gin land. Het duurn noo ok neet heel lange, of Dora kreeg waer meer kleure op de wangen. En ze kon ok waer baéter slaopen. Eigens was zc der rech bü'j van. Dora hadde noo ok waer meer schik in den ummegank met andere meikes. Bi'jTrui was ze, as 't er op an kwam, nog 't leefste. 's Nachts hadde 't estormd. De morgen was stille en röstig cvvest. In 't oosten kwam de zunne tusschen kleurige wolken op. Tusschen 't hok heeng ne lechten mot. — Enkele beume stormen al kaal. — Harfst. Den zommer met de lange, warme dage was veurbi'j. Ne vri'jen Zondag. Nao 't meddagaeten kwammen Dora en Trui in 't elzendieksken bi'j mekare. Op de grinte loepen Naatjen, Mina en Jo. „Gao'j 'n endeken met?" reep Naatjen, doo zc Dora cn Trui in 't elzendieksken zag ankommen. „Jao," reep Trui' waerumme. De dree andern wachtten efkes- „Welke kante mo we hen uutr" vroog Naatjen. „Lao we maor nao Greunendal op an gaon," zae Trui, dee wal begreep, dat Dora leever neet nao de kante van 't Holtbrink hen uut zol gaon. Dora veulden zich aardig op eur gemak tusschen de andere meikes. Ze praotten ok fJink met en mos, zoo.good as cene, noo en dan hardop lachen. Geneugluk wandelden ze met mekare tot effen veurbi'j 't Greunendal. Doo draeiden ze zich waerumme. Effen an disse kante kwam eur Herman temeute fietsen. Dora veulden gin grond meer en kreeg ne kleure as blood. Hee verschot ok iets van kleure. Ze hadden mekare in al de tied nog neet waer ezeene. — „Gondag", zei-e, en weg was-e. 'n Peusken zae der gin eene van de meikes wat. Daorop gengen ze allemaole te gelieke an 't praoten. 'Van Herman wier gin woard esprokkene. Bi'j den afweg-gengen Trui en Dora met zich beiden op Trui eur huus an; de andern sleurden wieter. „Weet i'j 't al?" vroog Trui. „Wat bedoel i'j?" vroog Dora. „Van Holtbrinks Herman." -„Nee; ik wete van niks." „Hee geet nao Greunendals Johanna." „Zóó," zae Dora. Trui hadde der al spiet van, dat ze 't ezeg hadde. — Dora. was der hard van eschrokkene. Ze wol 't zich. neet an laoten gaon, maor het dee eur toch wee. Bi'j Trui in-huus probcarden ze luchtig ovver alles te praotene en harteluk met te lachene. • Vrogger as anders genk ze waer nao huus. Trui brach eur cvveg'töt in 't 'elzendieksken. Doo ze afscheid zollen nemmen, zae Trui: „Ik hadde ow dat van den Herman, leuf ik, maor neet motten zeggen — maor ikdachte, da'j 't toch wal gewaar zollen worden. — I'j ncmt het mi'j joo neet kvvölleke." „Nee, nee," zae Dora. „Dat hindert niks. Nee, Trui; dat nem ik ow neet kwöllekc. — Och; earste was 't mi'j luk raar af. — pat geet wal waer ovver. — Noo weet ik dat... — Noo's alles veurbi'j. — A'j zekerheid hebt is nog baeter as a'j twiefelt." „,Jao," zae Trui. „Jao," zae Dora; „da's mi'j b'edach." „I'j mot er ow maor niks meer van an trekken," zae Trui; „'t is noo toch cenmaol -neet anders." „Nee," zae Dora; „dat do'k ok neet." „No — Dora; dan gao'k noo maor waerumme." „Ja. — En dan kom i'j ovver veartien dage bi'j uns." „Jao, da's good. — No, Dora; atju.' „Atju, Trui." Dora wol der zich niks van antrekken.' Maor, doo ze achter in 't elzendieksken was, veulden ze de treune in de oogen kommen. Ze vaegden ze daluk af. \ Tookenwaeke wieter. --- WINTERSWIJK. Burg-er!, stand van 23 tot 30 April 1925, Ondertrouwd: B. Huiskamp en J. C. Siebelink. — G. H. Navcs en H. ~8. te Slippc. — W. Hijink en J. H'. W. OoiJman. — G. W. Kuijntjes en W. Groot Landeweer. — Gehuwd: J. W. Hen Haken en J. W. Oonk. — G. J. .fJeijers en J. F. Grotenhuis. — J. W. te Brummelstroete en B. W. Grotenhuis. — G. J. Overkamp en F. J. J. Kolderweij. — G. J. Nijhuis en H. Bilderbeek. — J. W. Sonderen en J. B. Veringf. Geboren: Gcrda Wilhelmina, d. v. G. J. Bonnink en D. A. Hilbelink. (Dorp). — Hendrika Jolianna, d. v. T. H. Oonk en H. \V. Maas, (Miste). — Hendrik, z. v. H. J. Zwijnenberff en A. Bronk, (Dorp.) — Theodora Maria, d. v. J. F. Timmcii en A. M. van Meurs, (Meddo). — Wilhelmus Fredericus, z. v. J. F. Tim men en A. M. van Meurs, (Meddo). — Willem, z. v. G. B. Huiskamp en J. B. W. Dcbbink (Dorp). — Gerrit Hendrik, z. v. J. D. Renskers en D. J. Meerdink (Dorp.) — Gcrhardus Johannus Willebrordus, v. W. F. J. Döderlein de Wim en A. Raap, (Dorp.) — Bernardus Marinus Paulus, z. v. J. B. Th. Rauwers en A. C. Bekker, (Dorp.) Overleden: J. A. Meerdink, wed. G. te Winkel, (Woold), 72 jaren. — J. Kirkenzir, (Dorp), 16 maanden. — Levenloos kind, m. g. van H. Meinen en J. B. Nijmolen, (Ratum.) — B. Klein Starink, vr. v. O. J. Rikkers, (Dorpsbuurt), 70 jaar. — --- 's HEERENBERG. — De Meifeest-viering werd Zondag j.l. te Stokkum op de oude gebruikelijke wijze ingezet. Om 5 uur n.m. was 't aantreden voor een optocht door het dorp aan „het Klaphek". De samengestelde stoet bestond uit-. De plaatselijke Harmonie, dan de drie Vaandelzwaaiers, waarvan aan weerszijden een officier en 't laatst de Schuttersvereniging St. Oswaldus, bestaande uit een 80-tal personen. De hoofd-officier, die te paard was gezeten gaf ten slotte het bevel tot den afmarsch en daar ging de groote stoet onder een opgewekte marsch van de muziek het dorp door, gevolgd door een van jongens en meisjes, die . allen medejube-lden. Bij de pastorie van de Z.E. heer Pastoor werd commando gegeven tot hall houden. De Vaandel-officieren, moesten met hun Vaandelzwaaiers naar voren komen en kregen bevel om vaandel te zwaaien ter eere van Z.E. die van uit zijn tuin de feestelijkheden aanschouwde. De vaandelzwaaiers hebben zich buitengewoon goed van hun taak gekweten, en zij schenen het wel in den slag te hebben. Na afloop hiervan is dc optocht weer naar het Klaphek getrokken, waar hij ontbonden werd. Verder werd den geheelen avond concert gegeven in dc zaal van het Klaphek. Het was echter jammer dat de muziek, nu en dan door het geschreeuw en gestamp van feestvierders werd overweldigd, Maandag werd de geheelc dag agn 't dansen besteed. — Aan het Postkantoor alhier zijn over de tweede helft der maand" April teruggekomen, de aan de volgende personen gerichte onbestelbare brieven, en briefkaarten, waarvan de afzenders onbekend zijn: Binnenland, brieven: 1. Sectretarie Bergh; 2. W. Kniest, Braamt, 3. Minister van Binn. Zaken, Haag. Briefkaarten: 1. T. te Boekhorst, Stokkum; 2. W. Roosendaal, 's Heercnberg. 3. Mej. Mina Klutman, Babberich; 4. Mej. J. Klomp- Ruiter, Schiedam. — De herijk van maten en gewichten over 1925, zal plaats hebben op 19 en 20 Mei a.s. in dc O.L. School A. 4. en te Zeddam op 22 en 23 Mei 1925, ook in de O.L. School. — Het jaarüjksch onderzoek bedoeld' bij art. 72 van het Dienstplicht Besluit, betreffende de verlofgangers der lichting 1912 en 1916, behoorende tot de landmacht, zal voor deze gemeente plaats hebben te Doetinchem, op 17 Juni a.s. — Aan het Postkantoor alhier en de daaronder réssörtecrendè hulppostkantoren werd gedurende de maand April 1925, Ingelegd: f 1509.87. Terugbetaald f 4250.05. liet laatste door dat kantoor uitgegeven boekje draagt liet nummer 3720. — In de regelingscommissie voor liet op te voeren St. Joseph-Cratorium, bij gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de St.- Joseph-vereeniging alhier zijn gekozen de heer Schuurman, j. Leisink Jr. en Hebing. --- Ouderavond. — J.I. Dinsdagavond werd in de school voor Openbaar L. en Ulo een ouderavond gehcuden. Deze vergadering was zeer goed bezocht, want van bijna aile schoolgaande kinderen waren de ouders of verzorgers gekomen. Het hoofd der school, de Heer Bloemen opende de avond met er op te wijzen, dat de Ulo bestaanszekerheid steeds minder werd, ja dat de mogelijkheid bestaat, dat ze geheel ten gronde zou gaan, ais de gemeenteraad zulks wenschte. Hij hoopte echter voor het belang van het onderwijs, dat de Ulo zal blijven en drong er nog eens op aan dat de Heer Parent als voorzitter van de oudercommissie en als raadslid de belangen voor de school zou verdedigen in de raadszitting. We kunnen er meteen wel aan toevoegen, dat „het punt" Opheffing van de Openbare Ulo door den gemeenteraad is uitgesteld tot de eerstvolgende zitting, die waarschijnlijk 'in Mei zal plaats hebben. Verder was aan de orde, verkiezing van leden voor de oudercommissie wegens periodiek aftreden der gewezen commissie. Tot nieuwe leden werden gekozen de Heeren Parent, Boonstra, W. Rozie Wz., G. Bloemendal en J. van Onzenoord. Hiermede werd het officieele gedeelte gesloten en kregen de leerlingen der vier hoogste klassen 't woord. Onder leiding van den Heer de Goede werden eerst enkele versjes gezongen, gevolgd door een operette getiteld „Jan Klaassen" van Catherina van Tusschenbroek. Dit stukje werd aardig gezongen en gespeeld en brscht de lachspieren telkens in beweging. , Hierop volgde een tooneelstukje „Fantasie en Werkelijkheid uit de serie Veldbloemen van Krienen. Ook dit werd heel leuk gespeeld. Tot slot werd door enkele leerlingen der Ulo klassen opgevoerd een stuVe fn Geldersch dialect van Jan Willem uut 't Goor, getiteld „Laoten keuren, dat mot gebeuren". Dit stukje gaf een waardig slot aan den avond. Naar de gezichten te oordeeien, hadden de ouders wel genoten van de kinderen. Daarna konden ze zich nog op de hoogte stellen van de vorderingen hunner kinderen en inlichtingen vragen aan het onderwijzend personeel. ---