De Nederlandsche 1888 1928 Heide-Maatschappij Het is merkwaardig wat wij Hollanders in den loop der tijden hebben moeten doen om allereerst ons kleine Nederland te ontwoekeren aan het zilte nat. Met duin en dijk hield Nederland den erfvijand buiten z'n erf en menige plas wist de Hollander om te scheppen in zeer. vruchtbare polders. Onze dagen zien in dit opzicht liet allergrootste op dit gebied, nu de oude Zuiderzee wordt droog gelegd en ook hier, naar we hopen en vertrouwen, vruchtbare polders zullen te voorschijn komen. Maar hiermee is lang niet alles gezegd. Al is Holland maar zeer klein, wat zijn oppervlak aangaat, eiken dag groeit zijn bevolking; elk jaar komen cr ongeveer 100.000 nieuwe Nederlanders bij. Hel is dus volstrekt niet voldoende nieuw land letterlijk op te visschen, of wilt ge, op te diepen, neen, ook bestaande bodem dient zoo in cultuur te worden gebracht, dat de opbrengst al grooter wordt. Ook hierbij worden in Nederland wonderen gewrocht. Dank zij de tooverwerking van de verschillende soorten kunstmest werd en wordt dorre heide in vruchtbare akkers herschapen. Op 5 Januari ISSB werd te Arnhem tot dit ■ grootsche doel de Nederlandsche Heide-Maatschappij gesticht, welke dus nu ruim 40 jaren bestaat en in al dien tijd zegenrijk werk heeft verricht. Verleden jaar heeft genoemde Maatschappij gejubileerd en wel op een eenigszins eigenaardige en ongewone manier. Men hield n.l. van 25—30 Juni een congres met een aantal excursies, lezingen en voordrachten. Men ging. naar Tilburg om daar de reinigingsvelden der gemeente te bezichtigen en van daar naar het landgoed „de Utrecht" te Esbeek, eigendom van de Levensverzekering- Maatschappij „Utrecht" te Utrecht. Immers de groote kapitalen onzer soms zeer bloeiende levensverzekeringsbedrijven dienen vruchtbaar belegd te worden en „de Utrecht" ziet zelfs in heide-ontginning daarvoor emplooi. Ook naar het wonderland „de Peel" in 't ZuidSn, naar de - interessante.;,Veluwe. in. het midden' en naar de zand- en - veenontgirinirigen in Drente en Friesland in 't Noorden des lands gingen de excursisten. Het landgoed „Elswcut" te Overveen werd ook niet overgeslagen, zoodat de deelnemers van het congres ook een kijkje konden nemen in onze Haarlemmermeerpolder. Zeer ongewoon, maar buitengewoon leerzaam was dus dit jubileum. Maar er groeide ook iets van blijvende waarde uit dit feest en dat ligt hier voor ons. De N. V. „Vada"- drukkerij te Wageningen drukte keurig de „Inleidingen" en „Rapporten", op genoemd congres uitgebracht, tot een fraai en kloek boekdeel tezamen, waaruit voor de belangstellenden op dit wijde gebied veel is te leeren en te genieten. Men kan cr allereerst uit leeren, wat cr alzoo aan de heide-ontginning vastzit en welke wondere resultaten er te bereiken zijn, wanneer gedegen wetenschap en kloeke practijk elkaar de hand reiken. Prof. J. van Baren uit Wageningen beschouwde „de zandgronden van Nederland uit cultuur-geologisch oogpunt". Hij is daartoe buitengewoon bevoegd als schrijver van twee dikke deelcn over den „Bodem van Nederland", te Amsterdam in 1927 verschenen. Van ver over de grenzen waren geleerden tot dit feest der Nederlandsche Heidemaatschappij opgegaan. De Zwitsersche prof. dr. Hans Bernhard vertelde wat men op dit gebied in Zwitserland doet en deed; de Duitsche domeinenraad A. Kreuz uit Dülmen vertelde van Duitschland. Belangwekkend is wat hij mededeelde, dat in IS7I maar 36 »'n Duitschers in de steden woonde, terwijl, toen de wereldoorlog uitbrak 't juist was omgekeerd, n.l. i/a op 't land en in de stad — in 40 jaren dus een geweldige omkeering. Na den oorlog is dit proces nog verergerd. Hoe dringend moet dus de Duitscher omzien naar meer opbrengst uit zijn betrekkelijk schralen bodem. Het spreekt wel vanzelf, dat het probleem „werkloosheid" ook een oplossing vinden kan, overal trouwens in de wereld, in landontginning. Een ander belangwekkend terrein, waarop zich de Heide-Maatschappij beweegt, is niet alleen de boschbouw, maar ook de fijne fruitteelt. Soms in nauwe samenwerking met de „Ned. Pomologische Vereeniging". Wat de heer O. A. Pennekamp mededeelde over de vischkweekerijen der Heide-Maatschappij,van welke hij 't hoofd is, is zeker voor velen een openbaring. Immers met steun onzer regeering werden in Maas en IJssel van 1900 tot 1922 uitgezet (gratis) 556.000 éénjarige edelkarpers, 142.000 dito tweejarige, 104.000 tweejarige zeelten, 10 millioen zesweeksche, drie- en achtmaandsche zalmpjes, 2:230.000 stuks houtingbroed, 200.000 stuks snoekbrocd, 10.000 éénjarige snoekbaarzen en 6000 dito baarzen. Men weet, dat er zalmen forellenkweekerijen te Gulpen (L.) zijn, waar plaats is voor 2\'i millioen zalmeieren. Maar niet alleen visschen, ook kennis tracht de Heide-Maatschappij overal uit te strooien in lezingen, tijdschriften, brochures, boeken, enz. Hoe de Hollandsche steekturf wordt gefabriceerd, hoe „bodemziekten" kunnen worden genezen en hoe zij optreden, hoe men polderbemalingen moet aanleggen, hoe het staat met de nieuwe Nederlandsche wet der „Ruilverkaveling" (van 31 Oct. 1924), hoe men bouw- en grasland kan ontginnen, dat er nog wel 453.481 H.A. woeste grond in Nederland is, hoe men afvalstoffen benutten kan, hoe de Nederlandsche wet zich met den landbouw bemoeit, hoe men in Zweden den boschbouw drijft, hoe men de Deensche heide ontgint, en in den lerschen Vrijstaat, hoe men de artistieke, natuurmonumenten in Frankrijk bewaart, welker-houtsoorten bij, cktv Nederlandschen boschbouw voorkomen, -hoe men in Zweden de boschgrond ontwatert, verzekering van bosch tegen brandschade, hoe men heide tot bosch ontgint, over de bebossching van onze zandverstuivingen, over duinbebossching, over de boschwetgeving... maar genoeg! Wie meenen mocht, dat de Ned. Heide-Maatschappij geen voldoende arbeidsterrein heeft, zal spoedig genoeg 't tegendeel ontdekken. Er was voor haar ook alle reden om te jubileeren. .Moge deze zeer nuttige en gegezegende instelling, nog.lange jaren aldus voortgaan, tot heil van onzen vaderlandschen bodem. Moge al 't werk der droogmaking van onze Zuiderzee grootsch werk zijn, dit is 't niet minder. - Het bewijst opnieuw' waarin een klein land groot kan zijn. M. --- Den Pannekooke Deur G. J. MEINEN. Glootmoodcr haddc len pannekooke gaar; ze lei dc panne en 't hangiczcr op 't rootzolder. „Zoo," zac zc: „dat is zoo veer." Ze hadde van dc hette ne kleur as blood; gin wonder;' 't was verbazend warm • cn ze hadde nc hcele tied kort bi'j ?t veur mqtten. wezzen. Knelis cn Willem keken der nao, hoo grootmooder den pannekooke en 'n paar snae brood in den korf pakten. Doo goot ze 't drinken in de kannc. „No jonges; 't is in odder.'' De. beide kleine tweelingc mosten den veeruur vcur. vader, mooder cn . Jan, dcein den Esch an 't roggemaeien wazzen, nao 't land brengen, Zc nammen den korf tussclien zich in. Knelis nam dc kanne in de andere .hand. ïöt bi'j de brugge wol hce ze dracgsn cn dan kwam Willem ne pooze an de bcurtc. „Köj't wal hollen, jonges?" vroog grootmooder. „Jaowal," zae Knelis. „Met gemak," zac Willem. 't Was vollens in den bouw. lleele dage was grootmooder allecne in en hadde 't meer dan drok. Ze mos soms ovveral te gelieke fezzen: dan schreeuwden de varkene en dan blaerden het kalf, dan kokten het water ovver en dan wol 't veur haoste uut gaon. Ze leep van de kökkene nao de daele, van de schoppe nao de putte. En ze mos de beide kleine tweelingc ok altied nog luk in de gate hollen. — Knelis en Willem vonden, dat 't noo heel anders was as anders. Buten dca feilen zunneschien ca in "huus de keulige, donkere schemme, want grootmooder zat 's morgens de vensters al an. — En wat was 't midden op den dag, nao 't meddagmaol. wonder! De zunne brandden buten heel heet. Bi'j de.hacge stonnen de hoondere te slaopcne of laggen lui in 't zand. Micken, het zwarte hundeken hadde 'n keulig pleksken opezocli teggen de sclioppc en sleep cr luk. Mooder en grootmooder hadden cfkes afewaschkcnc en zatten noo ieders an de kante van 't kleine teufe'.ken onder 't j speegel te dommelcne. Vader en Jan laggen argens bovven in 't hoes in 't heui en deen eurn mcddagslaop. Knelis en Willem mochten veuralle cn veurallc gin la even maken. Ze gengen in 't grös liggen cn prömmelden zachjes met mekare ovver de bi'jeii en ovver de .bloomcn en ovver de proemen, dcc al liaostc riepe wazzen. — De stilte duurden zoowat 'n uur. — Dan zat mooder thee. Daorop gengen vader, mooder en Jan wacr nao. 't land. De tweelingc vermaakten zich met het een of ander bi'j de schoppe, of onder de beume. Endcluk kwam der ne lekkern rökke in eurn neuze; dan was grootmooder begonnene met pannekook: te bakkenc. Noo was dc pannekooke waer gaar. cn ■ trokken Knelis cn Willem der met nao den : Esch. i Bi'j dc brugge rösttcn zc zich cfkes en ' keken in 't keulige water. Zc konnen noo wieter den dick hollen, maor ze konnen ok nc andern weg nemmen, den neet völlc.umme was. — 't Was 'n binnen pad, dat 'n heel ende langs de baeke leep. Al drec dage jachterccnc hadden Knelis cn Willem den ilgrooten weg cnonunene. ,Veur dc verandcringe was 't wal aardig umme noo is ovver dat binnenpad te c?aone. „Kom, Willem; lao wc 't pad is nemmen," zac Knclis. „Jao," zae Willem; ~dat doo we. 't Is neet zoo lieel volle umme, en ik geieuve, da we vandage bezundcr vrog bunt." Knelis geleufden hetzelfde, ofschoon gin ccne van beiden der eenigen grond veur haddc. Ovver 't pad was 't aardig loopcn, zoo vlak langs 't water van de baekc. Bi'j den hoogen oever mosten ze vvaer ummevatten. „Effen uutröstcn," zae Willem en genk der zitten; „ha, wat is 't warm." Jao, 't was verbazend heet daor op 't pad deur 't stroekgewas, dat alle wind teggen heel. „Den korf is-zwaor," zae Knelis cn genk naost Willem zitten. „Kiek is; ik hebbe de wennen van den hange in de hand." Willem liadde 't ok. Ilee zae: j,Wi'j blieft hier zitten, töt de wennen der hcelcmao'c nut. bunt." Hè; ze zatten daor zoo fijn, kort bi'j 't water. Mieken zoch 'n plaesl.cn waor-e van den hoogen oever nao ondern kon kommen en dronk is. „üc backe is hier neet dcepe," zae Willem. „Nee," zae Knelis; „i j kont ovvcral den baoiem zeen." — Wat? — — Wat was dat daor? - Ston daor nc snook? Knelis'zag 't het carste. — Jao: dat was nc snook. En gin kleinen ok. „A we den. isjhadden," fluusterden Willem. „Strikken?" vroog Knelis. leders hadden ze 'n rullckcn karrekas bi'j zich, dat zc lessens nog ekreggenc hadden van grootmooder enr olde knipmuske. —Nc stok was gauw genog te kriegenc. Ecntieds hadden zc eure strikkc klaor. „I'j carste maor," zae Willem. Heel veurzichtig probcarden Knelis zien strik umme den kop van den snook tr schocvenc. Zachtjes an. — Och. wat jommcr! Net op 't leste nipperken, doo 't strik al umme den snocte van den visch was, schoot-e weg. j,Zoowat," zae Knelis. „Jao; wi'j hadden cm zoowat." „Waor zol-e blevvene wezzen?" Ze keken beide. Was-c neet nao den andern oever hen eschottene? Ston-e gunds neet ? Daor kort bi'j dcc boomwortele. Jao, jao; noo ston-e gunds. Willem trok zich de zökke en klompe al jiut en lect zich zachtjes in 't water glien. Knelis dee 't zelfde en kwam bi'j em. „Ik zee em neet meer," fluusterden Willem. „Waor zit-e noo?" „Is-e dat neet?" vroog Knelis. „Wacht is." ,iJao, jao; dat is-e," zae Willem. Heeprobearden noo den visch te vangene, maor deur den stroom böfden 't karrekasdraod te „hard. — Sjort! — Weg was waer den snook. j.ïlee's daorhenop eschottene," zac Knelis. Beide leepen ze ne heele pooze Jien en waer te zeukene. Ze konnen den snook neet waer vinnen. Noja.: 't was verbazend spietig, maor der was ok al niks meer an te doone. „Der zal later nog wal is waer kans kommen,". zac Knelis. „Misschien zoo straks, awe wacrummc kómt, al wal," zae Willem. Ze keken beide toch carste nog is waer rond. „Kiek is, kiek is," fluusterden Knelis bli'j. Hee wees. — Jao jao; daor ston den snook; Willem zag 't ok. ..Noo netkes oppassen," zac Willem. Maor den snook was eur ok noo waer te gauw af cn nog verscheiden keere daornao. Men zol der rabbelköps van worden. En toen ko'j 't ok zoo nog maor neet opgewen, a'j den snook waer zaggen. Dan dacht i'j; noo zal-e der an. En i'j bleven maor an 't koppen en an 't probcarn. Endeluk wiern de jonges den snook dan toch heelemaolc kwiet. „Lao we der maor met uutscheiden," zae Knelis. „Jao; 't guf toch' niks," zae Willem en kroop an den wal anop. Hee \va9 nog neet bowen, of Knelis heurden em angaon en smeelen van: smach en leelekerd en lummel. „Wa's der te doone?" vroog Knelis, den van den hoogen oever met 'n busken zoor grös, daor-e zich an vaste wol hollen, waer nao ondem eschotten was. Willem smeelden maor deur en Mieken begon te sjonkerne. Doo Knelis op den wal was, genk 'der Mieken net van deur. Willem wol em nog ne schup metgevven, maor hee schupten net te late. Gin wonder, dat Willem giftig was ewordene op Mieken. Knelis was ok daluk giftig. In de tied, dat de jonges den snook hadden willen vangen, was Mieken, het zwarte hundeken, umme zich neet te vervelene, luk gaon rondsnuffelen. Vanzelf kwam-e al gauw bi'j den korf met pannekookc terechte. Daor rook het bezunder lekker. Grootmooder hadde ne dook losjes ovver den pannekookc hen eslagcne. Misken schoof em met den snoete an de zied en bedacli zich neet lange. In gin jaorn haddc de hond zoo volle gaetene as dis=e kecrc. „Zonne, zonne, zonnc..zae Knelis en kreeg haoste de treune in de oogen. Hee kon gin scheldwoard vinden, dat um leeluk genog was. „Jao; 't is ne... ne... ne... 'k. Wol, ak cm is in de fikken hadde," zae Willem. Mieken was 'n heel ende weg eloopene. Doo-e zoo wiet was, dat de jonges cm in elk geval neet meer konncn ralccn, at ze is met ne steen op em smetten, genk'-e zitten en lekten zich de bek af. „Waogt is hier te kommene, oorluke anzel!" schreeuwden Knelis. Mieken dee, of-c 't neet heurden. ~Hoo mo we der met an?" vroog Willem en wees nao den korf. De hond hadde 't bont emaakt. 'n Stuk afgeknauwelden pannekooke lag nog in 't zand. En dan was uut den bowensten in den korf ne grooten hap af en 't spekhuusken leug. De tweelinge keken mekarefaniM Dat stuk in 't zand was neet meer tc gebroekene. Den bowensten in den korf was hard cschondene. „W'j könt er neet met op 't land kommen," zae Willem. „Lao we den eigens maor gauw opaeten" zae Knelis. „En dan wietcr niks zeggen," zae Willem. „Jao, da's 't beste," zae Knelis; „misschien markt ze der op 't land niks van.'? Ze wollen het beste maor lioppen. Grootmooder hadde duftig dikken pannekooke bakkene en de jonges mosten dan ok aardig spiclen umms 'den, waor Mieken anczaetene hadde, op tc kriegcnc. Ze gengen vearder. Mieken dröttelden op ne bebeurlukcn afstand achternao. Knelis en Willem konnen 't neet laoten noo en dan is umme te kiekenc en den hond 'n dreigement of 'n scheldwoard too te snauwene. Dan bleef Mieken efkes stille staon. „Endcluk," zae Jan, doo de tweelinge met den korf en de kannc op 't land kwammen. „Wat bu'j toch late," zae mooder. „Later" zae Knelis. -«Ile'i 9W &adenvcg opehollcne?" vroog vader. „Opehollene?" zae Willem. Vader, mooder en Jan gengen in de hegge zitten. „Ik hebbe zin," zae Jan. „Gin wonder," zae vader. Mooder haalden den pannekooke uut den korf en begon rond te deelene. „Is der maor ééne met spek bi'j?" vroog ze. Ze keek nog is good en zae: „80, daor bunt joo maor twee pannekboken; ééne met en ééne zonder spek. — Hoo zot mooder... Hef grootmooder niks ezeg, jonges?" Knelis en Willem zaen, dat grootmooder niks bezunders ezeg hadde. • „Zol der gin mael genog meer ewest wezzen?" zae mooder. „En gin spek?" vroog Jan en lachten. Vader keek de tweelinge is an. Ze stonnen met de rugge nao cm too. Men genk an 't aeten. Mieken lag 'n- ende van de leu af. Jan lokten em, mor he'c wol neet kommen. Vader keek waer nao 'de jonges. Strabant vroog-e: „Wat hc'j onderweg edaone, jonges? — Waor bunt. de twee spekpannekook'en eblevvene? — Vertel op. —" Der heelp niks an; de waorheid mos an 't leclite kommen. „Mieken ... Mieken ..zae Knelis. „Hef de hond den pannekooke opemaakt ?" „Jao; eene," zae Willem. e „En den andern dan?" „Den hebbe wi'j..zac Knelis. „Mooi, mooi," zae mooder. „Dat bunt nog is jonges, dee eigens onderweg met de hond den pannekooke op aet." Vader wol der meer van weten. Met 'stukken en brokken kwam der. cndeluk alles uut. „Het beste is," zae mooder, „dat de jonges zuk wark neet meer doot." „Jao," zac vader. „Morgen mot (Jan unzo aeten maor halen; brengen könt het de jonges neet." Knelis en Willem keken zundig en begonnen zachjes te hulene. Vader, mooder en Jan zaen cur niks meer. Met den leugen korf gengen ze pieuntjes waer op 't huus an. Mieken leep noo kort bi'j eur. — Ze hadden alle dree ok al aeven groote schold. In huus kregen ze ok nog ne duftigc lesse en 'n paar oorvicgcn van grootmooder. Doo vader, mooder en Jan an den aovend op 't huus an gengen, kwammen Knelis en Willem eur te meute. • Earste zaen de jonges niks, maor endeluk vroogen ze, of ze astebleef morgen ■. toch maor waer 't aeten en drinken nao 't land mochten brengen. Of ze dan bacter wollen oppassen, vroog mooder. „Jao," zaen ze beide. En of ze zich neet onderweg wollen ophollen, vrcog vader. „Jao," zaen ze beide.' Noja, dan wol 't vader veur disse k'ecrc nog is met cur probearn. Doo Knelis en Willem den andern dag zoo teggen veer uur met den pannekookenkorf en de drinkenskannc langs de baekc gengen, zaggen ze den snook waer. Hee ston zoo mooi, dat ze em vaste wal met gemak hadden können vangen. Maar ze leep"" deur. En Mieken peutiktcn as 'n ardendeluk hundeken met cur met. --- S CHRIJFM ACHINES Reparatie-Inrichting: - Onderdeelen. ] Mart. Payens, Arnhem N.P1.35 --- PORTK Ê I -A* 1 lil-'l l'iKS Fa. BRINCKER- v. GALEN, is het adres voor goede en mooie PORTRETTEN. 24318 Hamburgerstr. 19A, Tel. 164 - DOETINCHEM. --- Korte mededeelingen. — Dc iepenlaan tusschen Gendringcn cn Anholt is ernstig door de iepenziekte aangetast. — Dc 76-jarige burgemeester van Nijmegen, de heer F. M. A. van Schaeck Mathon, heeft met ingang van 1 September a.s. eervol ontslag gevraagd. — De behandeling der moordzaak te Giese —Nieuwkerk (waarvoor twee verdachten reeds vier jaar, naar beweerd wordt, onschuldig gevangen zitten) zal op 21 Sept. yoor het Amsterdamsche Hof aanvangen. Er zijn meer dan 100 getuigen gdagvaard. —Op den Bleyswijkschen weg onder Zegwaart is een vrachtauto, doordat dc bestuurder in een grindbak reed, over den kop geslagen. De bestuurder, een arbeider uit Pynacker, kwam onder de auto terecht en werd op slag gedood. — De aardbeiencampagne te Beverwijk is thans geëindigd. De aanvoer was een millioen K.G. minder dan het vorige jaar, doch desondanks is het omzetcijfer gestegen met f 150.000. De totale aanvoer heeft bedragen 1.905.000 K.G. niet een omzetcijfer van f 1.550.400. — Donderdag zijn met verschillende buitcnlandsche treinen te Roosendaal vele honderden bezoekers en bezoeksters voor het Sterkamp te Ommen aangekomen. Er waren van alle nationaliteiten aanwezig, in het algemeen menschen uit den gegoeden stand. Per extra trein zijn zij-naar Ommen vertrokken. — Dc eenigc Nederlandschc kardinaal Z. Em. Willem van Rossum, viert 17 Oct. a.s. zijn 50-jarig Priesterjubileum. Er heeft zich in ons land een comité, gevormd, dat een som gelds bijeen tracht te brengen, die den jubilaris bij zijn bezoek in September te Amsterdam zal worden aangeboden. — Dc hoofdvertegenwoordiger te Arnhem van Heinekens Bierbrouwerij heeft het groote, sedert eenige jaren braak liggende terrein aan den Zijpschen weg. tegenover de theeschenkerij Sonsbeek, aangekocht. De bedoeling is, op dit terrein een eerste-klas hotel en café-restaurant met garage, enz. te bouwen. — Indertijd besloot de raad der gemeente Giessendam tot aanschaffing van een telefoontoestel» ;.echter tegenTdègijzJn; van den burgemeester. Nu dc aansluiting gereecLis gekomen, heeft deze den haak van het toestel gehaald en het hefboompje van de bel met een kettinkje vastgebonden, zoodat Giessendam nu een telefoon heeft, die niet gebruikt kan worden. — Donderdagavond ontdekte de oudste zoon van een timmerman te Baarn, dat dc slaapkamer, waarin het jongste'kind van 10 maanden lag te slapen, in brand stond. De brand is waarschijnlijk ontstaan door een brandende petroleumlamp",' waardoor een kleedje in brand is geraakt. Toen de vader in de brandende kamer kwam, was het kindje reeds verbrand. v": — In een onderhoud, dat wij hadden, aldus de „Tel.", met ,het hoofdbestuurslid van de R. K. Volkspartij, den heer F. Donders, deelde deze mede, dat de berichten in sommige dagbladen aangaande de opheffing van de R. K. Volkspartij niet juist zijn. Frappant en teekenend voor.de onjuistheid is wel, aldus de heer Donders, dat in die berichten de heer mr. P. Arts als voorzitter van de R. K. Volkspartij wordt genoemd, terwijl genoemde heer geen bestuursfunctie in de partij vervult. --- GEMENGDE BERICHTEN. Communisten-actie te Eindhoven? Een onjuist bericht. Het bericht, door ons aan de „Maasb." ontleend, volgens hetwelk aan de fabrieke» van Philips een groot aantal communistische arbeiders zou zijn ontslagen, is naar aan de „N. R. t." 'wordt medegedeeld, ten eenenmale onjuist. Er heeft niets anders plaats gehad, dan dat de Hollandsche Beton-Maatschappij, welke enkele bouwwerken voor Philips in uitvoering heeft, aan eenige buitenlandsche timmerlieden, die in staking waren gegaan, ontslag heeft gegeven. Dinsdagmiddag passeerden te . Eindhoven een aantal militaire motorrijders met mitralleurs en een detachement militaire wielrijders. Deze zijn bestemd voor grensbewaking, welke belangrijk wordt versterkt. Zij hebben niets uit te staan met de gebeurtenissen te Eindhoven. Alle hieromtrent verspreide geruchten zijn sterk overdreven en onjuist. --- Het nieuwe Kinderherstellings- en Vacantie-oord te Ellecom- Hierbij een kiekje van het tiende koloniehuis van het Centraal Genootschap voor Kinderhersteliings en Vacantiekolonies, ondergebracht in de villa „Veluwezoom", gelegen in den driehoek voorbij den zgn. „Ellecomschen draai", bij den eersten afweg links naar Ellecom. Het is een groote, ruime villa, tot voor kort een der grootste pensions van het dorp. Door een doelmatige verbouwing is het een schitterend ingericht koloniehuis geworden. Door het;in gebruik nemen van dit huis is de capaciteit van de tehuizen van het Centr. Genootschap gestegen tot 1000 bedden Het hoofdbestuur hoopt, dat bij de 65.000 kinderen, welke tot dusver werden verpleegd, nog velen zullen komen en dat het aantal verpleegdagen, dat in de 27 jaren van het bestaan van het Genootschap 2.500.000 bedraagt, nog aanzienlijk zal stijgen. Het Centraal Genootschap heeft in zijn tien huizen op het oogenblik meer dan [duizend kinderen in verpleging. In de vijf zee-koloniehuizen zijn alle plaatsen tot aan begin October geheel besproken. Bovendien wachten nog SO kinderen tevergeefs op een plaatsje. In dc bosch-koloniehuizen zijn in Veluwezoom'en het'Rivierhuis nog een beperkt aantal plaatsen vrij in de Septembergroepen. Verder zijn ook daar alle plaatsen tot begin October ingenomen. --- Van een Wethouder die niet weg te krijgen was. Tenslotte........ tot burgemeester benoemd. Tusschen de verschillende partijen te Den Helder was een afspraak gemaakt ten opzichte van dé wethoudersverkiezingen, aljlus het „Handelsbl." Er waren, met name door den heer van Breda der R.K. fractie, verwachtingen bij de Soc. en Vrijz. Dem. gewekt omtrent medewerking aan de verkiezing van hun candidaat, verwachtingen, welke blijkens stemming niet werden verwezenlijkt. Heftige discussies volgden daarover in den Raad en op voorstel van den burgemeester werd het, geval voorgelegd aan een eere-raad. Deze raad kwam tot de conclusie, dat het wenscheljjk was, dat de wethouders aftraden en een nieuwe verkiezing plaats zou vinden. Eén der wethouders, de heer van Breda, wenschte zich hieraan niet te onderwerpen en bleef. Scherpe moties werden tegen hem aangenomen; de R.K. kiesvereeniging boycotte haar lid niets hielp. De heer van Breda bleef Waar hij was. kwam eiken morgen op het stadhuis, hield zijn spreekuur en deed alsof er;geen vuiltje aan de lucht was. Dat. de algemeenc gang van zaken hierdoor niet bijzonder werd bevorderd en dat liet belang der gemeente zeker niet werd gediend, is begrijpelijk, Het is dan ook inderdaad een opluchting voor Den Hekier, besluit liet „Hbld.", dat de heer van Breda thans tot burgemeester van Bovenkarspel is benoemd, zoodat hiermee een einde komt aan al het geharrewar. ---