GEMENGDE BERICHTEN. Tragische vondst in een Engelsche mijn. Twee knapen jammerlijk omgekomen. In een oude, in onbruik geraakte kopermijn te Alderley Edge (Engeland) heeft men de lijken gevonden van twee jonge mannen, die sinds Pinksteren.vermist.waren. Men vermoedt, dat de kaarsen van de jongens zijn uitgegaan, toen zij zich in een van de moeilijkste gedeelten van de mijn bevonden en dat zij toen zijn gaan dwalen in het zoeken naar een uitweg, totdat zij van vermoeienis en uitputting in slaap gevallen en gestorven zijn. In den zak van een van de jpngens vond men een briefje van den volgenden inhoud: „Lieve moeder,' wij zijn verdwaald in de kopermijn; het is met ons gedaan." Op den achterkant stond: „We are beat....", waaruit men leest, dat de jongens,naar een uitweg gezocht hadden, maar tevergeefs. Inderdaad hadden zij, om een uitweg, te vinden, een stuk rots van 15 M. hoogte moeten beklimmen, wat alleen aan ervaren bergbestijgers mogelijk zou zijn geweest. De .lijken van de jongens waren geheel verdroogd. --- Merkwaardige familie-puzzle! Als grootvader huwt. Een dezer dagen te St. Annaland gesloten huwelijk beeft de volgende familie-puzzle 'doen ontstaan: De getrouwde man is de zwager van zijn zoon, de schoonbroer van zijn schoondochter en de oom van zijn kleinkind. Zijn vrouw is de móeder. van haar zuster, de moeder van haar zwager, de tante van haar kleinkind en, de dóchter van haar man. De zoon is de zwager van zijn vader, de broer van zijn moeder, de neef van zijn vrouw en ook de neef van zijn kind. De vrouw van den zoon is de zuster van haar schoonmoeder, de zuster van haar vader, de nicht van haar man en ook van haar eigen kind. Het kleinkind moet oom zeggen tegen grootvader, tante tegen grootmoeder, oud-tante tegen zijn moeder en'neef tegen zijn vader.. De oplossing van de puzzle is: de grootvader is gehuwd met de zuster van zijn schoondochter. --- Een tolbaas, die voet bij stuk hield. Ook de dokter moest wachten. Een autorijder weigerde dezer dagen tol tc betalen voor den tol te Maartensdijk, gelegen in den straatweg Hilversum—Utrecht. De tolbaas sloot den boom en inmiddels kwamen van beide richtingen de auto's aanrijden, zoodat een niet onbelangrijke verkeersstagnatie veroorzaakt werd. Een medicus, die, van de richting Hilversum komende, met zijn auto in.de rijdeiwachtenden stond, verzocht den tolbaas ten minste hem met zijn wagen door te laten, aangezien hij bereid was tol te betalen. Aan dit verzoek weigerde de tolbaas echter te voldoen, verklarende, dat de tolboom het eenige middel was, dat hem ten dienste stond, om weigerachtige betalers tot hst voldoen van het verschuldigde tolgeld te dwingen. De dokter zeide hierop, dat hij noodzakelijk spoedig in Utrecht moest zijn, omdat hem aldaar een consult wachtte, doch de tolbaas bleef niettemin weigeren den tolboom te openen. Toen ging de medicus er toe over om ook het tolgeld te betalen voor dengene, die hiertoe weigerachtig bleek, waarna eindelijk het verkeer weer vrijgelaten werd. • In dit verband herinnert de „Tel." aan een uitspraak van den Hilversumschen Kantonrechter, in hoogste instantie, bevestigd, waarbij — het betrof den tolpachter aan de Lange Vechtbrug te Weesp — het gesloten houden van den tolboom als een onwettig middel werd gekwalificeerd, om betaling van het tolgeld te verkrijgen. --- Den Veedokter deur G. J. MEINEN. In de teggenswoardigc lied Wat het allemaole toch handig en gauw geet! : Gauw, gauw, gauw, gauw, gauw! heurt men heelc dage de motors grommen. Mo'j is heurn! Ze hadden argens ongemak an 't peard, waor haost bi'j te passé kwam. — No, de boer sprong effen op de fietse en joog nao 't kantoor, dat ne tien menuten bi'j eur vandan lag, en teliefonearden umme den veedokter. — Den veedokter. hadde toovallig net met ziene stoomfietse klaor estaone, dat mo'k der ow bi'j zeggen. — De boer telefoncarden en joog waerumme. I'j hadden em is motten zeen kieken, doo e deur den enddeure binnen kwam. Den veedokter was der al! | Hee hadde de jas al uut en was al met het zeeke peard an de gange. Vrogger geng 't zoo heel anders. A'k dat raeke! — Knelis en Willem, de tweelinge, wazzen nog kleine bozzen van jonges. Eur groote breur' Jan was neet in; hee leenden veur zienen koopman vee nao Dinsper of nao Deutekem. Grootmooder zat bi'j 't raam achter eur weel te spinnene. Vader en mooder wazzen op daele an 't knollen af snien. Knelis en Willem laggen in den brandhook te spöllene met Mieken, het zwarte hundeken, dat ze op ne keere van Peter van Opstrop present ekreggene hadden. — Opins kwam vader heustig met ne emmer in de hand, deur de kökkene hen loopen, de bovvendeure anuut. In den gank zei e nog: „Unze Bleume hef zich ne knolle vaste slokkene in 't halsgat. Ik wil eur is water..:......" Meer kon men der neet van verstaon. . „Ocheer nog neet too," jommerden grootmooder: „wat zal uns toch noo owerkommen." Vader hadde al water eput en leep der met nao de daele. „Ik wil eur is laoten zocpen," zei e; „dan schöt de knolle misschien wal wieter." Knelis en Willem leeten Mieken in den steek en gengen vader achternao. Grootmoodcr was den draod deur cknapt. Hec leep umme 't klawecr. Zc leet het geworden, ston op en sloften ok nao de dacle. „Foi, foi, foi," zae ze. „Jao," zae mooder. „Bleume; de beste koo van den stal. — A we ze nog maor neet mot missen." „No, no," susten vader. „Maakt ow noo toch neet daluk zoo van de wieze. — Hec was eigeluk eigens luk zenuwachtig, maor wol 't neet laoten marken. „Kom, kom. Daor hef al wal is vacker ne knolle vaste zaetene. — West noo neet daluk zoo te passé.' Alles kump wal in odder. Denkt toch neet altied daluk het slimste. Dee vrouwleu denkt altied daluk het slimste. — Kom noo. — Lao we noo neet Hier Bleume". Hee heel Bleume den emmer water veur, maor ze wol der nins an roeken. Ze sloog met de kop hen en waer en stonden astertoo. „Wat is ze al benauwd," zae mooder; „ha!" „Hoo is 't ekommene?" vroog grootjcn. „Ja, of men dat al weet!" zae vader. ;,Bo daor zal onder 't afsnien wal ne knolle op cur anerold wezzen," zae mooder. ~'tls 'n bedreüfd spil," zae grootjcn. • „Wisse is 't 'n bedreüfd spil," zae mooder eur nao. „Ze wil gin water hebben," zae vader. „Ja; hoo mo we der 1100 met an? — Van Buuten kan 'k de knolle neet wegdrukken. — En en en Eigens met ne zwöppenstelle deurstooten dat vertrouw ik mi'j neet an Dat he 'k ok nog nooit eer edaone 't Beste was misschien nog, da 'k maor effen nao Wachelen Jan Hindrik geng. —■ Wat? Zol dat neet het beste wezzen?" „Ao nee," zae mooder; „i'j mot neet van h?nd gaon. — Wo'j uns dan. met . dée koo alleene in huus laoten? En as der is wat gebeurden Ik zol mi'j neet weten te bargene." „Wat bu'j toch kinderachtig. — Maor hoo zal 't dan? Wi'j mot er den dokter bi'j hebben; Jat geet neet anders. — As Jan maor in was." „Zollen de jonges neet nao de Wachcle können loopen?" vroog mooder. „Jao, dat kö we wal," zae Knelis. „Met gemak," zae Willem. „Weet ze alleenig de weg? Is 't neet te veer?" vroog grootmooder. „O; de weg kenne wi'j al lange," zae Knelis: „earste ovver den diek, en dan 't pad deur den Esch en dan ne hegge, en dan 'n vonder, en dan ne dennenbosch, en dan ne stikkenwal, en dan ne weide, en dan korte buschke, en dan ne kamp, en dan waer ne weide met ne kamp der achter, — en dan bil wc der." „Heur i'j wal?" zae vader. „Jao jonges; gaot maor. — Gao i'j met ow beiden is nao de Wachelc. En dan mo'j daor netkcs ow bescliccd doon en vraogcn, of Jan Hindrik is daluk bi'j uns wol kommen, zoo gauw as e maor kon, want cenc van unze koone hadde zich ne knolle vaste slokkcnc. — Kö'j dee boschop netjes óvverbrengen? — Hee mos gaiiw anmakcn, mo'j zeggen. Der was haost bi'j." Knelis en Willem nikten. | „Dan gaot noo maor," zae vader; „vlot anloopcn en onderweg neet blieven pöttersken en daluk waerumme kommen, heur." „Jao vader," zaen Knelis en Willem te gelieke en gengen al weg. In de kökkene vroog Knelis nog: ■ „Magge wi'j Mieken mctnemnicn?" „Jaowal!" reep vader op de dacle. „Vcur zooiets bunt ze eigcluk toch nog wal klein genog," meenden mooder. „Mi'j is 't niks vveard," zae grootmooder. „Doo begon Bleume zoo naar te stönnene, dat de dree grooten an gin kleine jonges meer dachten. — Knelis en Willem voddekten snaeg ovvef den diek. ~'tWordt al gauw aovend," zae Willem; „kiek maor; de zunne is al kort bi'j 't ende van de wald." „Jao," zae Knelis; „a we waerumme komt, zal 't al v/al duuster wezzen. Da's fijn, wat?" „Jao; da's fijn," zae Willem, ofschoon ze soms beide wal 'n klein betjen gruwelig wazzen. Op den Esch' zaggen de jonges ne boer met ne osse veur de kaore nao ne vrouwe veurn, dee an 't knollenroen. was. 'n Ende wieter vlogen ne heelen trop kraeien veur eur op. „Zol Wachelen Jan Hindrik in wezzen?" vroog Knelis. ~'t Is te hoppene," zae Willem. „Ne kundigen veedokter," zae Knelis wies. „Nou!" zae Willem. „Maor 't is ne potsigen man." Wachelen Jan Hindrik was earste niks anders as 'n gewoon plaggenbuurken ewest. Zeutjesan was e ok luk met het vee beginnen te dokterne en daor was 't um meer as good met egaone. Noa was e wiet in 't ronde al bekend as ne kundigen veedokter. Hee hadde zich alles deur eigen ondervindinge eleard. — A'j em zaggen, zo'j niks bezunders achter em zcuken; 't was 'n klein, smoddeiig manneken. Hee mos al aardig luk bi'j mekare dokterd hebben. Gin wonder, want völle onköste had c neet te makene. De millesienen kokten e eigens klaor. Hoo e dat dee? — Dat zol e ow neet an den neuze hangen. — 't Was gewönluk zu'k broen grei en 't rook stark genog; men kon der de treune wal van in de oogen kriegen, as men der kort bovven kwam. En soms mos 't ok wal duf tig helpen. i An instrumenten hadde Jan Hindrik ok neet onwies völle neudig. Hee gebroekten neet anders as zien kniefmes, ne halterstrank, ne schoof stroo en ne emmer water. Oweral, waor e bi'j krank vee ehaald wier, zei e, zoo as e achter de deure hen kwam: „Smiet maor ne schoof stroo af, kriegt ne halterstrank, put ne emmer water, staekt de löchte an en dan kort bi'j löchten, maor neet als te kort." Dat zae e altied en oweral; Vake was 't allemaole neudig, vake was 't neet neudig — het dee der niks an af, Jan Hindrik begon geregeld zien vaste lesken op te zeggene: „Smiet maor ne schoof stroo af," en zoo wieter. Knelis en Willem hadden der altied schik van, as Wachelen Jan Hindrik kwam, ofschoon em eigeluk gin mensche veur plezeer leet kommen. „Zol e ok waer zeggen van „Smiet maor ne schoof stroo af, kriegt ne halterstrank, put ne emmer water, staekt de löchte an en dan kort bi'j löchten, maor neet als te kort," vroog Willem. „Natuurluk',, !zae Knelis. ~'tZal mi'j is verni'jen," zae Willem. Ze wazzen den Esch ovver en kwammen in de hegge. Onder 't loopen plukten ze ieders nog gauw 'n paar late brömmels. „Pas op," zae Knelis, doo ze ower 't vonder gengen; 't vonder is glad." Eigens schampten e uut en kwam zoowat töt de kneene in 't water terechte. „Veute nat?" vroog Willem. ~'nßetjen," zae Knelis, goot het water uut de klompe en stopten der zoor grös in. iln den dennenbosch begon 't al te schemmerskene. De wind zoesden deur de hooge töppe van de beume. Bi'j den stikken wal was 't waer lechter. Mieken snuffelden tusschen de jonge eiken. Rots! sprong der ne haze op en giwden weg. Jieuw, jieuw, jieuw! sjiefketen Mieken em achternao. „Dat was ne mooien," zae Knelis. „Jao; ne heelen bengel," zae Willem; 'k wol, a we em morgen in de pot hadden." — Op den Kamp joog Mieken ne trop trieshoondere los. „Der zit jacht in unzen hond," zae Willem. 'tHekke van de weide was too. Willem kroop der onderhen. Knelis klom der owerhaer en scheurden zich de bokse. „Da's mien tweede verdens al," zae e. Men kon de Wachele al zeen liggen achter den kamp land. Den grooten kettenhond begon te blökkene, nog meer umme Mieken as umme de jonges. Der was gin mensche in de kökkene. Maor op de daele reep ne stemme: „Komt maor hier!" Jan Hindrik ziene vrouwe zat in den stal te melkene. Knelis en Willem deen eure boschop. „Het trof slech," zae de vrouwe; „den dokter is neet in.'En 't kan nog wal 'n uur duurn ■veur e waer kump. — Maor.ik zal um alles jwal zeggen en dan zal e wal zoo gauw möggeluk nao owleu hen gaon. — Wacht is effen." De vrouwe kwam met den melkemmer uut den stal, dee de schorte af, trok andere klompe an en zae: „Gaot maor met nao de kökkene, dan za 'k ow ieders 'n klundeken langen. Dat lust ow joo wal?" i „Jaowal," zaen de jonges. leders met ne grooten klonte in de mond gengen de jonges waerumme. Knelis bleef der op zabben töt bi'j 't vonder. Doo beet e 't leste stuksken fien. Willem hadde 'm al eer óp. In de hegge was 't heelemaóle duuster ewordene. „Mieken, waor bu'j? Kom hier! Bi'j uns blieven," zae Knelis. Der zat argnes ne oele te schreeuwene. Dat was 'n akelig naar geloed. Den groezel zol der ow van ovver de rugge hen trekken. Zonder wat de zeggene leepen de jonges snaeg ovver den Esch. Op den diek kwam grootmooder eur temeute. Doo ze de kleine klumpkes heurden, bleef ze staon. „Kom i'j daor an, jonges?" vroog ze. „Jao," zaen ze beide. „Mooi. — En bu'j neet bange wordene in den donkern?" „Nee, niks." „Mooi. — Zoo; noo maor gauw met nao binnen, dan kö'j ow bi'j 't veur is lekker warmen." Vader en mooder wazzen in de kökkene. „Flinke jonges," pochten mooder, doo grootmooder met de tweelinge achter de deure hen kwam. „Jan Hindrik was neet in," zae Willem. „Maor ziene vrouwe wal," zae Knelis, „en dee wol 't um zeggen en dan zol e wal zoo gauw meugeluk kommen." „Da's good," zae vader; „ofschoons 't eigeluk neet meer neudig is, wanUßleume hef de knolle al deureslokkene." Bleume was waer zoo gezond as ne visch; ze lag al waer te naerekene. I Knelis en Willem laggen al in eure"bedde-, i stae, maor wazzen nog neet in den slaop. Mieken, in den brandhoog, begon te grommene. „Stille; koest," zae vader. Men heurden buten vootstappen. „Daor he'j em," fluusterden Knelis. „Jao," zae Willem. Luk gestommel veur 't huus. De deure genk los. Wachelen Jan Hindrik kwam der achterhen. Pasop „Gonaovend," zei e; „smiet maor ne schoof stroo af, kriegt ne halterstrank, put ne emmer water, staekt de löchte an en dan kort bi'j löchten, — maor neet als te kort " Meteene wol e deurloopen nao de daele. i Maor vader zae: „Veur disse keere zö we dat spil maor achterwaege laoten, want Bleume is waer klaor. — Maor kom, Jan Hindrik, kriegt ow ne stool en gaot er ne pooze bi'j zitten." „Ja ik," bromden Jan Hindrik in zich eigens; „dan bun 'k te late; en ik hebbe mi'j nog zoo heustet." Maor hee kreeg zich ne stool, genk zitten en zaë: ~'tZal anders neet lange wezzen." De beide jonges laggen te schuddene van 't lachen in eure beddestae; met gin meugelukheid konnen ze 't in hollen. „Wilt dee jonges daor wal is slaopen?" vroog mooder. Doo wier 't stille. — Jan Hindrik haaiden ne lange renke op van ne.zeeke zogge, waor e wondern met verricht hadden, at pannekooke met en genk waer vergeneugd op zien huus an. — --- Het Centraal Genootschap en de Permanente Verpleging. Vanaf begin Mei zijn alle 10 koloniehuizen van het Centraal Genootschap ten volle bezet geweest en van Januari tot Mei een groot deel. Toen echter waren nog enkele huizen buiten gebruik. Voor de verpleging van October tot en met December zijn reeds nu aanvragen voor 1215 kinderen, terwijl vaneen beduidend aantal. afdeelingen nog aanvragen moeten inkomen. Komen er nog plm. 500 in, dan kunnen de koloniehuizen alle tot eind December geopend blijven. Met een volledige bezetting van Met tot 't einde des jaars nadert het Centraal' Genootschap meer en meer de permanente verpleging: alle huizen doorloopend geopend. Ook van de zustervereenigingen komen gunstige berichten hierover in. De tegenzin in de winterverpleging verdwijnt in ons land steeds meer. Dit is van 't grootste belang voor het zwakke kina, weiks lot des winters in den regel het treurigst is. 't Is evenzeer een belang voor een gezonde exploitatie cn voor de positie van het verplegend personeel, dat weder indirect het kind en de uitzendende afdeelingen ten goede komt. Het aantal verpleegde en te verplegen kinderen nadert voor 1929 het respectabele getal van 6500 en het aantal verpleegdagen zal niet ver van de 250.000 blijven. --- 15 C.&COS ROZEN W Z E-ErP MErTnETAMKE-R EEN HEERLIJK FRISCH GEPARFUMEERD STUK ZEEP. SCHUIMT ENORM BIJ ELK STUK EEN PLAATJE „DE WERELD IN BEELD" OP GOEDE ZEEP STAAT: --- KORTE MEDEDEELINGEN. — De ontruiming van het Rijnland begint morgen, Zaterdag 14 Sept. Wat de Engelschen betreft, zal zij den 13deu December a.s. voltooid zijn. — De Duitsche rijkspostminister zal geen luchtpostverkeer met luchtschepen over den Oceaan instellen. Wel denkt men over een dienst over Rusland naar Japan. — Op de veiling te Poeldijk is Dinsdag een tros Alicante-druiven aangeboden met een gewicht van 6 pond -f- 4 ons. De tros ging als gratis premie mee met' een partij van 1470 pond van dezelfde druivensoort. • — Z.Em. Kardinaal Van Rossum bracht Woensdagmorgen een bezoek aan de R.K. Handelshoogeschool en de R.K. Leergangen te Tilburg en Woensdagmiddag aan Z. D. H. Diepen, bisschop van s-Hertogenbosch. — Bij de proefvluchten te Calshot heeft de eskaderleider Orlebar met zijn vliegtuig een snelheid bereikt van 571 K.M. per uur. Hierdoor is het record van majoor Bernhardi met 37 K.M. per uur gebroken. Orlebar bestuurde een Supermarine Rollsroyce Six. — Dr. Eckener is door de directie van de Hamburg—Amerika-lijn benoemd tot „eeregast" voor het leven. Dit beteekent, dat Eckener voortaan vrij. reizen heeft met alle schepen van de Hamburg—Amerika-lijn, waar ook ter wereld. Dat is nog eens de moeite waard. — Te Albergen bij "Almelo sloeg het paard voor een leegen hooiwagen op hol, waarop twee landbouwers, vader cn zoon, waren gezeten. Beiden sprongen van den wagen en bekwamen . een schedelfractuur. De 64-jarige vader stierf na enkele uren; de toestand van den dertigjarigen zoon is zeer ernstig. — Deze week zijn meer dan honderd landbouwerszoons uit Roswinkel, Smilde, Emmen en andere Drentsche dorpen, alsmede uit den Frieschen greidhoek, tegelijk met vele Duitsche boerenzoons in het stakingsgebied in Oost-Groningen aangekomen; met auto's werden ze naar de voor hen bestemde boerenbedrijven voor oogstarbeid gebracht. — Bij Kevelaar hebben DuitscHe kommiezen een ..vrachtauto aangehouden,; die van -de Hcllandsche grens kwam. De kommiezen kregen argwaan, doordat de beide 'inzittenden plotseling uit de auto sprongen en in de bosschert verdwenen. In de auto zijn 45 balen koffie en een baal cacao gevonden. Alles is in beslag genomen en naar Cleef overgebracht. — Bij het aanslaan van den motor vloog de benzinebak van de auto van den heer Hofma, wonende in de Oosterboer bij Meppel, in brand.. In een. oogenbük stond de wagen en weldra ook de garage in vlammen. Zoo snel gebeurde, dit alles, dat de heer H. geen tijd had zijn jas, waarin zijn portefeuille, inhoudende f 1200 en 500 Mark, uit de auto te halen. — „Electriciteit heeft nu eindelijk den baard overwonnen". Onder dit motto lanceert de Electric Razor Corporation of New York op de Utrechtsche Jaarbeurs een nieuw soort van electrisch scheerapparaat, de Vibro Shave. Het toestelletje, dat er heel eenvoudig uitziet, vertoont eenige overeenkomst met een gewone Qilette, maar bevat een klein motortje, dat een mesje doet vibreeren. Een snoer met stekker behoeft slechts op de lichtleiding te worden aangesloten cn de rest gaat vanzelf. --- Berichten uit de Graafschap. DOETINCHEM. Doetinchemsche Tooneelvereeniging. — Woensdag j.l. hield dc D. T. V. een algemeenc ledenvergadering ter bespreking.van de plannen voor het nieuwe seizoen. Als openingsstuk werd gekozen het 'Amerikaansch blijspel „Reclame"., hetwelk het vorige jaar voor het eerst door het beroepstooneel te Amsterdam is opgevoerd. Tegelijkertijd is een tweede stuk gekozen, getiteld „De Schaduw van het Oosten", een stuk hetwelk in Indië speelt. Verder zal nog getracht worden, om aan vele verzoeken te voldoen, een reprise te geven van het bekende blijspel „Gebroeders Kalkoen". Na ampele besprekingen werd besloten de donatie-gelden niet te verhoogen, zoodat de bestaande voorwaarden blijven gehandhaafd; evenwel zal getracht worden het aantal donateurs te vergrooten. Door vertrek moest dc vereeniging ccnige leden missen en zal men pogingen in het werk stellen, deze vacatures weer door goede krachten aan te vullen. Even voor liet einde der vergadering werd mevr. Bon door den voorzitter gehuldigd voor de vele moeite en zorgen, die zij zich voortdurend heeft getroost voor liet onderhouden der requisieten en haar namens de leden een kristallen schaal aangeboden. Hierna sluiting. --- De Weg der Genezing. Teekening voor „de Groene Amsterdammer" door L. J. Jordaan De onverbeterlijke optimisten: „Daar gaat ie weer --- Zilv. ambtsjubilé Inspecteur der Belastingen. — Naar wij vernemen herdacht Dinsdag j.I. de heer H." H. F. Vierdag, inspecteur! der directe belastingen alhier, zijn 25-jarig ambtsvervulling. Op speciaal verlangen van den jubilaris is dit jubelé in alle stilte gepasseerd en slechts in zeer intiemen kring herdacht. --- Geld.-Overijs. Maatij. van Landbouw. — Dc Afd. Doetinchem en Omstreken houdt een Ledenvergadering op Zaterdag 14 Sept.'s avonds half acht, ten huize van den heer Bloemers, aan den Varsseveldschcn weg. Agenda: r.' Opening en notulen. 2. Behandeling der agenda voor de Algemeene Vergadering. 3. Verkiezing afgevaardigde naar de Algemeene Vergadering. 4. Aanvraag subsidie Fokveedag. 5. Ingekomen stukken en rondvraag. — Blijkens een advertentie in dit nummer houdt dc Amhemsche Loge van de Theosophischc Verceniging (Nederl. afd.) op Donderdag 26 September a.s. in dc zaal van den lieer dc Bruin een lezing. Als spreker treedt op Mr. Dr. D. Albcrs. Dc toegang is kosteloos. — Het dans-instituut v. d. Kamp te Borculo opent Woensdag iS Scpt. a.s. een danscursus in de Societeit, waaromtrent eén adv. ia dit no. enkele bizonderheden mededeelt. — Naar wij vernemen dient de radio-installatie in het Algemeen Ziekenhuis noodzakelijk nog eenige uitbreiding te erlangen om deze installatie volledig aan haar bestemming te doen beantwoorden. Daar is vanzelfsprekend geld voor noodig. Om het benoodigde bedrag bij elkaar te krijgen, is een schilderstukje beschikbaar gesteld, om te verloten, welk schilderstukje in de étalage van den heer F. van Galen geëxposeerd zal worden. In verband met het sympathieke doel wekken we onze lezers gaarne op, deze loterij te steunen. ---