Welke kleeren nemen wij mee op reis? Voor wie straks met vacantie gaan, doet zich het vraagstuk voor: wat zullen w\j meenemen? Er zijn er, die zeggen: zoo weinig mogelijk, en zij volstaan met op hun wandel- of fietstocht het allernoodzakelijkste mee te nemen, dat wil zeggen een stel onderkleeding extra en niet meer bovenkleeding dan zij aan hebben. Wordt het dan echter warm weer, dan loopen zij dag in, dag uit en iederen avond in hetzelfde pakje, dat er vast en zeker heel wat minder frisch op wordt. Daarom doet men wijs een eenvoudig jurkje van onkreukbare stof mee te nemen, dat zal heusch de bagage niet noodeloos verzwaren en het heeft zelfs nog heel wat invloed op het uithoudingsvermogen, omdat frisch wasschen en verkleeden de vermoeidheid heel aardig op de vlucht kunnen jagen. Dat zijn de menschen, die weinig bagage verkiezen, maar hun tegenhangers vormen degenen, die eigenlijk niets liever zouden willen, dan hun heele garderobe meenemen, als zij ten minste plaats genoeg hadden in de beperkte hoeveelheid koffers, die zij bezitten. Voor alle mogelijke gelegenheden moeten zij passende toiletjes hebben en het denkbeeld, dat zij op een avond-danspartij zouden moeten verschenen, terwijl zij haar avondjapon hebben thuisgelaten, lijkt haar een onoverkomelijke ramp. Terwijl er juist onder die vacantiegangers velen zijn, die zich daarvan niets aantrekken en met een zekere gemakkelijkheid een fleurig zomertoiletje tot een avondtoilet promoveeren, omdat hun dat nu eenmaal het beste uitkomt. En eigenlijk let niemand er zoo nauw op, wanneer de ware vroolijke vacantiestemming heerscht. Zomerjurkjes zijn dan ook een eerste eisch ▼oor een vacantiegarderobe, eenvoudige frissche jurkjes, die een stootje hebben kunnen, die niet zoo angstvallig ontzien behoeven te worden. Maar daarbij een enkel meer gekleed geval, bijvoorbeeld van de frissche gebloemde stofjes, die op het oogenblik zoo in trek zijn, doet het dan heel best voor een meer feestelijke gelegenheid, zoowel voor den middag als voor den avond. Een belangrijk onderdeel van onze tegenwoordige garderobe is het badgoed en alles wat daarbij behoort, waaronder ik ook de strandpyama's reken. Eén van de meest eenvoudige soorten hiervan is mijns inziens de broek van donker wollen tricot, waarbij dan een klein jasje. Of wat moderner is, een omslag gedragen wordt. Over het badpak wordt die broek aangetrokken en de omslag bedekt de schouders en de bovenarmen heel goed. Een ideale combinatie voor haar, die veel van zonnebaden houden of die direct na het bad lust hebben in een flinke wandeling.. De tricotbroek kreukt niet en ziet er dientengevolge steeds netjes uit, terwijl de omslag, die ook van tricot kan zijn, van dunne wollen stof of van ciré er een elegant complet van maakt. Het badpak zelf is ook een belangrijk ding in dezen tijd: denk niet aan vijf en twintig jaar geleden, toen een katoenen en gemoltonneerd pak met strooken de dracht was, terwijl vijf jaar later het zwart katoenen tricot pak een gansche ommekeer teweeg bracht en de eerste draagsters met lichtelijk scheeve oogen werden bekeken. Daarna kwamen de gekleurde katoenen tricot pakken en toen de wollen, eerst de zwarte en donkerblauwe, grof gebreid, echte Amerikaansche pakken voor heeren en kort daarop de damespakken, waarin de laatste jaren zoo'n enorme luxe is gekomen. Er zijn alleraardigste pakken in de bestaande enorme sorteering, maar de meesten kiezen een pak uit als een japon: geel staat me, dus neem ik een geel pak — maar zij vergeten, dat een geel pak in het water er anders uitziet dan wanneer men het in den winkel koopt en dat men zelf ook geheel van uiterlijk verandert door de badmuts, die het haar bedekt. Badmantels, badschoenen en mutsen, dit alles speelt een belangrijke rol in het leven van menig meisje, dat met vacantie gaat en zij kan ook voor een bescheiden bedrag heel aardig naar haar zin klaar komen. Verder dragen wij luchtige schoentjes, dunne kousen of aan zee de wollen sokjes, een mode, die zeer practisch is, omdat zij de voeten voor overmatig zand beschermt, terwijl de dunne kousen in het scherpe zand een zeer snellen dood tegemoet zouden gaan. Een groote hoed behoort bij een zomerjurkje, maar het kleine hoedje ook onmiskenbaar zijn en voor een muts is altijd nog wel ruimte in de koffer over. Vergeet echter op de vacantiereis een belangrijk ding niet: een "warm japonnetje met stevige schoenen en kousen en een warme mantel: het Hollandsche klimaat is nu eenmaal buitengewoon veranderlijk en niets is zoo onaangenaam als kou lijden, wanneer men voor zijn plezier uit heet te zijn. --- Wie kaatst . . . . | „Hce ik aan mijn rijkdom gekomen ben, zal ik je eens vertellen, mijn jonge vriend", zei de oude I rijke Mr. Smit tegen mij, toen wij elkaar na een lange scheiding toevallig troffen in een Europeesche badplaats. „Ja, ziet U, deze bamboewandelstok speelt er een groote rol in- Maar ik zal niet vooruitloopen en U mijn levensgeschiedenis vertellen: Op een dag, al heel lang geleden, zat ik op mijn kantcor in New York, toen er een jongmensch bij mij aangediend werd, die mij wenschte te spreken. Ik gaf toestemming en liet hem binnenkomen. Het was een slanke, jonge kerei met een intelligent gezicht. „Mijn naam is Richardson", ving hij aan, „ maar in mijn vak, ik ben eigenlijk apotheker, heb ik geen geluk. Ik wil het nu 'eens met likeur probeeren, d.w.z. ik zou graag Uw artikelen hier in de stad willen verkoop-en. "ik verzoek U dringend U niet aan mijn onwetendheid van dit vak te storen, ik hoop de vereischte handigheid . . . •" „John", brulde ik, zonder den jongeman met een blik te vervaardigen, „John, werp dezen heer eruit". Richardson wilde daartegen protesteeren, maar reeds voelde hij John's gespierde armen om zich heen en in een oogwenk lag hij op het trottoir. Toen ik hem woedend overeind zag springen, opende ik het venster en riep lachend: „Komt U binnen, mijnheer Richardson, ik neem U aan". „Wilt U mij, behalve beleedigen, ook nog bespotten?" schreeuwde Richardson. „Heelemaal niet. Kom, wees verstandig. V-oor ik een reiziger in dienst neem, moet ik hem op de proef stellen, of hij ook tegen uitsmijten bestand is. Nu, U heeft de proef goed doorstaan. Neem dus 't aanbod aan, en het zal U zeker geen windeieren leggen". Richardson werkte ijverig voor mij en wel met z.co'n succes, dat hij reeds na eemge jaren een klein kapitaal het zijne kon noemen. Van een gunstige conjunctuur gebruik makend, belegde hij dit kapitaal in den pelshandel en niet lang daarna was hij bezitter van een der grootste pels-exportzaken. Mij was het echter minder goed gegaan, mislukking' op mislukking hoopte zich op, toen kwam er neg de drooglegging bij en voor alcoholsmokkelen was ik niet in de wieg gelegd en zooals het in den regel gaat zat ik spoedig aan den grond. Na vele vergeefsche pogingen voor een nieuwe start, besloot ik op een dag mijn ouden agent Richardson op te zoeken. „Zeg eens. mijnheer Richardson", begon ik, „:s het waar, dat de agenten, die bij de Indianen en pelsjagers in Alaska de vellen opkoopen, zoo flink verdienen?". „Een flinke agent verdient bij mij vijfduizend dollars per jaar", bevestigde mijn voormalige reiziger en dus riep ik: „Dan zo-u ik graag bij jou aj;ent zijn. Ik moet je namelijk vertellen, dat sinds je bij mij weggegaan bent, ik een heeleboel pech gehad heb. Dus, kort en goed, neem mij bij jou in dienst en ik hang den likeurfabrikant aan een spijker op". „Meen 'y dat!!" Ik knikte. „Bob!" Een reusachtige neger kwam binnen. „Bob, geef dezen heer vijf en twintig slagen met den bamboestok!" Ik hield dit voor etn grapje en brak in een geweldige lachbui uit, maar mijn lachen veranderde weldra in brullen, toen de eerste striemende slagen op mii neer kwamen. Na den vijfden slag liet Richardson den negw ophouden. „Het spijt n:e zeer, mijnheer Smit, maar U is na'et geschikt om pelsagent te worden. Dat was slechts een kleine proef. In het AVesten, bij de roodhuiden, krijg je heel andere pakken slaag, die men terwille van de goede zaak moet ontvangen". Nu eerst herinnerde ik mij de proef waaraan ik Richardson onderwierp voor ik hem in dienst nam. We vergaven het elkaar en ik kreeg een belangrijke post. Na den dood van Richardson nam ik zijn zaak over en verwierf mij een vermogen in den pelshandel en aan de beurs. Maar van dezen bamboestok heb ik nooit kunnen scheiden. „Ja, jonge vriend", besloot mijnheer Smit zijn vertelling, ,at!e begin is moeilijk'. --- Berichten uit de Graafschap. DOETINCHEM. Vergadering gemeenteraad. — In de heden-, Vrijdagmiddag gehouden vergadering van dén Raad dezer gemeente werden de notulen der vorige vergadering na enkele kleine wijzigingen vastgesteld. Eenige ingekomen stukken werden voor kennisgeving aangenomen. Op een verzoek van het bestuur van de afd. Doetinchem van het Wit-Gele Kruis om een subsidie uit de gemeentekas voor bestrijding van de kosten van een cursus voor opleiding van hulpverpleegsters, werd goedgunstig beschikt. Besloten werd aan te vragen ƒ 200 hiervoor op de begrooting te mogen brengen. Tot conrector aan het Gem. Lyceum werd benoemd Dr. H. Hoek met 9 stemmen, tegen twee op Dr. Van Velze en twee blanco. Tot leeraar in de Handelswetenschappen aan het lyceum werd met algemeene stemmen benoemd de heer G. Schurer. Tot leeraar in de Staatsinrichting aan het Lyceum werd benoemd onze stadgenoot, Mr. J. C. W. Massink. De vergadering duurt voort. --- Het toppunt van evenwicht. --- De komende film in Luxor. — Luxor brengt deze week als hoofdnummer „Z'n Groote Kameraad", een Amerikaansche film met den beroemden negerzangerfilmspeler Paul Robeson in de hoofdrol, een dramatisch getinte film vol spanning. Men leze voor nadere bijzonderheden de advertentie in dit nummer. --- OOSSELD. Uitbreiding School Oosseld. — indertijd deelden wij mede, dat het Bestuur der Doetinchemsche Schoolvereeniging bij het Gemeentebestuur gelden had aangevraagd voor den bijbouw van 2 lokalen aan haar school: Oosseld, Dennenweg 6. Ondanks het gunstige advies hierop van den Inspecteur van het Lager Onderwijs en den Bouwkundigen Inspecteur, bedoeld in de Wet op het L. 0., beslisten B. en W. van Doetinchem, dat slechts één lokaal mocht worden bijgebouwd. Tegen deze beslissing van B. en W. ging het Schoolbestuur in beroep en hedenmorgen kwam het Besluit van den Minister, waarbij werd bepaald, dat twee lokalen moeten worden bijgebouwd. --- Zomerschoonheid in den Achterhoekl --- WINTERSWIJK. Motorongeval. — Woensdagmiddag reed de motorrijder O. in de Wooldstraat alhier toen plotseling een vijfjarig kind dat met haar moeder op het trottoir liep zich van deze losrukte en zonder uit -te kijken de straat overstak. Het gevolg was dat de motorrijder het kind niet meer kon ontwijken en het meisje aanreed. Met een bloedende hoofdwond werd zij bij dokter Jagerink binnengedragen, die de wond gehecht heeft. De motorrijder treft in dezen geen schuld. --- Vijftigjarig bestaan der Synagoge. — Op 5 Augustus a.s. is het vijftig jaar geleden, dat de Synagoge in de Spoorstraat werd ingewijd. Het heeft langen tijd geduurd, eer de Winterswijksche Israëlieten een vast kerkgebouw kregen, want uit de officieele stukken blijkt, dat reeds voor 1700 eenige Joodsche gezinnen te dezer stede waren gevestigd. Winterswijk ressorteerde destijds onder de ringsynagoge Groenlo. Langzamerhand steeg het aantal Iraëlieten. In 1875 telde de Joodsche Gemeente ± twintig gezinnen, in 1930 zeventig en op t oogenblik zijn er tachtig families. De eerste begraafplaats was het tegenwoordige Eelinkboschje aan den Wooldschen weg, daarna werd een terrein in de Spoorstraat als zoodanig ingericht, terwijl het tegenwoordige kerkhof aan den Misterweg gelegen is. In pl.m. 1775 werd een gebouwtje op den hoek van de tegenwoordige Misterstraat en Jonenstraat als Synagoge gebruikt. Later diende een pand in de Misterstraat, op de plaats, waar nu het huis van wijlen notaris Van Eekelen staat, als zoodanig. In 1877 werd het eerstgenoemde gebouwtje weer betrokken, doch dit bood op den duur te weinig ruimte en werd bouwvallig. In 1866 stuurde men een oproep rond, onderteekend door den toenmaligen burgemeester Haitsma Muiier, waarin op den bouw van een nieuwe Synagoge werd aangedrongen. Op 12 Maart 1886 kocht men van den heer G. H. Kappers een stuk land in de Spoorstraat, groot ruim tien aren. Voorjaar 1887 werd de bouw aanbesteed voor de somma van ƒ 5656 en in Juni 1888 werd de eerste steen gelegd door hen, die voor ƒ 250 of meer aandeelen in de leening hadden genomen. In Augustus van het volgende jaar werd de kerk ingewijd door den toenmaügen Opperrabijn van Gelderland, wijlen den heer T. Tal. Dat de Synagoge, die gebouwd werd door wijlen architect H. v. d. Schaaf, tot stand kwam, was in niet geringe mate te danken aan den heer D. A. Gans, voorzitter der gemeente. Oorspronkelijk was er plaats voor zestig mannen en twintig vrouwen, doch dit werd langzamerhand uitgebreid, zoodat er nu honderd mannen en zeventig vrouwenzitplaatsen zijn. In 1912 werd aan het gebouw een school- en een vergaderlokaal toegevoegd. Van de vroegere bestuurderen willen we noemen wijlen de heeren J. M. Poppers, S. Kan, D. A. Gans, M. Poppers Mzn., E. Philips en H. Hemelrijk. Hun ijverige arbeid werd voortgezet door de presidenten M. Hemelrijk, A. Gans, A. de Leeuw en den huidigen voorzitter, den heer M. Gans. Als geestelijke voorgangers traden in het tegenwoordige Kerkgebouw op de heeren S. A. Lombard, B. de Lange. E. N. Cohen (tot 1898) en L. Roeper, terwijl vanal 1920 de heer Tj. Schielaar met deze functie is belast. Het dagelijksche bestuur der Kerkeraad bestaat uit de heeren M. Gans, I. Menko en D. A.. Schwarz. Het jubileum zal herdacht worden door den Opperrabijn van Gelderland, den Weleerw. Heer J. Vredenburg, terwijl op Zondag 6 Augustus o.a. een kinderfeest en een buitengewone kerkdienst, waarvoor de gemeentelijke autoriteiten zijn uitgenoodigd, op het programma staan. --- 4 Theeschenkerij Restaurant ► i Park Sonsbeek ► 4 Arnhem £ lederen middag en avond Roxini's Amusementsorkest 's avonds vanaf 10 uur dansen Woensdagsmiddags kinderfeesten 1 t/m. 8 Augustus Zomeravondfeesten r 4 DANSSHOW Romantiek en fantasie 1500 zitplaatsen. Verlichting waterval en gebouwen. --- GAANDEREN. 12-jarig knaapje door auto aangereden. — Heden-, Vrijdagmiddag omstreeks 1 uur had op den Rijksstraatweg alhier een ongeval plaats, dat, gezien de omstandigheden, nog vrij goed is afgeloopen. Terwijl de bestel-auto van de. Stoomwasscherij Dekker uit Doetinchem vanuit de Kerkstraat Terborg-waarts wilde rjjden, kwam het 12-jarig zoontje van de fam. Kuiperij alhier plotseling den Rijksweg oploopen. Het gevolg van een en ander was, dat het knaapje door de auto werd gegrepen en zoodanig werd gewond, dat in allerijl geneeskundige hulp moest worden ingeroepen. De assistent van dr. Ten Bosch uit Terborg was -spoedig ter plaatse en constateerde een snijwond in 't achterhoofd en eenig letsel aan de beenen. Het knaapje werd naar huis vervoerd, terwijl de Politie ter plaatse een onderzoek naar de schuldvraag instelde. --- Nieuwe Dansstudio. — Onze plaatsgenoot, de heer H. M. B e r e n t s e n, diie reeds meer dan 15 jaren als dansleeraar les geeft,-heeft'thans in zijn woning'een moderne dansstudio ingericht. De heer B. stelt thans een ieder, die zich in de danskunst wil bekwamen hiertoe in de gelegenheid en kan men hetzij' persoonlijk hetzij met kleine clubjes zich vanaf heden opgeven. Enkele avonden zijn nog vrij. Daar de heer B. onlangs het diploma voor gedipl. dansleeraar heeft verworven, twijfelen wij niet of zeer velen zullen met genoegen van deze dansstudio gebruik maken. --- DOESBURG. — Men deelt ons het volgende' mede (in verband met de loopende geruchten), als zoude het gekozen C.H.-raadslid, Mr. J. W. Koelman, niet kunnen worden toegelaten in verband met zijn functie van rentmeester van de Gestichten van Weldadigheid. In 1923 heeft zich te Arnhem een soortgelijk geval voorgedaan. De daarbij betrokken gekozene was secretaris-rentmeester van het Armenweeshuis, aldaar. Niettegenstaande ook het bestuur van die Stichting door den Raad werd benoemd, , en ook de bepaling van het aan de functie van secretaris-rentmeester verbonden salaris aan de goedkeuring van den Raad was onderworpen, heeft de Kroon destijds in hoogste instantie beslist, dat deze functie niet onvereenigbaar met het lidmaatschap van den Raad is. Ongewenschte invloed op de salarisbepalmg is daarbij uitgesloten, aangezien volgens de gemeentewet geen raadslid mag medestemmen over aangelegenheden, die hemzelf, een zijner bloed- of aanverwanten tot den derden graad ingesloten persoonlijk aangaan. — Bij het gemeentebestuur is bericht binnengekomen, dat de begrootingen 1939 door Ged. Staten zijn goedgekeurd. — Door Burgemeester en Wethouders is een bouwvergunning voor het opnieuw vergrooten van de ambachtsschool verleend. Tevens besloot dit college tot het teeren van de nieuwe omgelegde wandelweg langs de Hessegracht. Onze gemeente wnrdi-. daardoor een mooie wandeling rijker. --- SINDEREN. Kippendiefstal. — Bij den landbouwer Lammers, alhier, werd écn dezer nachten een 20-tal jonge hennen ontvreemd. Van de daders ontbreekt elk spoor. --- DINXPERLO. — Bij de Dinsdag- en Donderdagavond gehouden Melkexamens slaagden de volgende cursisten: de dames Annigje Loues, Grada Wensink, Catrien Vriesen, Th. H. Huls, Grada E. Bulsink, Ga. Ba. Bulsink, Ba. Klein-Hesselink, Antje Luemes en de heeren G. A. Ormel, G. H. te Grotenhuis, D. J. Buesink, Joh. F. Bosman, G. W. Lensink, B. Tuenter, H. J. Lammers en H. \V. A. Schuurman. De examens werden afgenomen op de boerderijen van H. Th. Vriesen en J. B. Keuper, terwijl als cursusleider de heer H. W. te Grotenhuis fungeerde. ---