ADVERTENTIE MUGGEBETEN? azaron --- ADVERTENTIE LICHTE VERBRANDINGEN? azaron --- ADVERTENTIE Auto in, auto uit... er zijn helo groepen automobilisten 1 \ /RW?*} die hun wagen hoofdzakelijk voor het korte afstandswerk ge- fcSjl bruiken. Veel schakelen; hoogstens 50 km, een motor die te weinig op temperatuur komt... het vergt nogal wat van zo'n P fiVA] f ■>■■■ automotor. Gelukkig i 3 er een olie die het allemaal aan kan: yHy WuflU QUCI I Shell Super motorolie! Voor alle rij-omstandigheden, voor alle typen auto's, voor allo weersomstandigheden, voor alle rlj-stijlen Is motor oil DiCU'l Shell Super motorolie de aangewezen smering en bescherming. MÈ-I-R! Shell Super motorolie - voor emering In veelvoud! ■ / mfcOi. --- ADVERTENTIE ZONNEBRAND? azaron --- Tijd voor een BOEK Zekerheidsrechten Zekerheidsrechten (hypotheek) door Mr. P. Stein, Kluwen Deventer, 220 bldz. ƒ 14,50. Mr. P. Stein, wetenschappelijk hoofdmedewerker aan de Amsterdamse Universiteit, is door zijn loopbaan aan de Cervtrale Raiffeisenbank, een kenner van de zekerheidsrechten, waarvan hypotheek wel het voornaamste is. In een nog te volgen boek, zullen pand, eigendomsoverdracht tot zekerheid en borgtocht worden behandeld. In het nu verschenen werk beschrijft hij hypotheek op onroerend goed en schepen. Juristen, notarissen en verder allen die met hypotheek te doen hebben, vinden hier een veilige gids bij alle vragen van hypotheekrecht, en dat zijn er vele. Meer stof dan in enig handboek van burgerlijk recht over dit onderwerp uiteraard kon worden gegeven is hier verzameld, en tot op de dag van de verschijning bijgewerkt. Voor iedere notaris en iedere hypotheekbank een onmisbare vraagbaak. --- De hoofdcommissaris van politie Geschiedenis van zijn positie DOOR PROF. MR. F. DUYNSTEE Het ambt van (hoofd)commissaris heeft een merkwaardige geschiedenis achter de rug. Het ambt dateert uit de gemeentewet van Thorbecke en werd in zijn wezenlijke kenmerken overgenomen uit de Belgische gemeentewet. De commissaris werd benoemd, geschorst en ontslagen door de Kroon; een voordracht of aanbeveling van de zUde van de gemeente bestond niet. Conform de Belgische wet zag Thorbecke in de commissaris „een agent van het algemeen gouvernement", een kenschetsing welke ook Oppenheim overneemt, die eraan toevoegt, dat de commissaris, indien hU al niet ambtenaar van rUkspolltie was, „dan toch in hoge mate ook aan het rUksgezag ondergeschikt" was. HU maakte dan ook geen deel uit van de gemeentepolitie; dit werd formeel bevestigd doordat een KB van 1035 het „Rechtstoestandsreglement Hoofdcommissarissen en Commissarissen van Politie" vaststelde; toen was de rechtspositieregeling van de gemeentepolitie nog geen rUksaangelegenheid. Kortom men kreeg hier derhalve vanaf 1851 een diensthoofd van het gemeentelUke politiecorps, welk diensthoofd agent was van de centrale overheid, benoemd en ontslagen werd door de Kroon en zo in een positie van- zelfstandigheid was gebracht tegenover alle plaatselüke invloeden. Dit was de ultdrukkeiyke bedoeling. Deze commissaris nu stond ln tweeerlei ondergeschiktheidsverhouding en zUn zelfstandigheid had tot bUzondere bestemming, deze beide hiërarchische verhoudingen met elkander in de leiding welke hU als diensthoofd aan het corps gaf te verzoenen. Wat de gemeentepolitiezorg aanging stond de commissaris onder de bevelen van de burgemeester. Onder gemeentepolitiezorg moet men, wat de periode vóór 1940 aangaat, verstaan de handhaving van de plaatselUke verordeningen (met name dus ook de Algemene Politieverordening). Vervolgens was de commissaris dienstbaar aan de rUkspolitiezorg onder het daarmee belaste gezag. Dit was de minister van Justitie met de procureursgeneraal, fungerend directeuren van politie. De wUziglng van de gemeentewet. In 1931 bracht enige niet onbelangrijke veranderingen. De positie van de burgemeester werd versterkt, doch die van de (hoofd)commissaris verzwakt, zulks ln het bUzonder wat aangaat het personeelsbeleid in het politiecorps. Die wetswUziging bracht echter ook de grondslag voor het RUkspolitiebesluit 1935, dat de betekenis van de commissaris van politie belangrijk versterkte. Men ziet de tegenstelling; Binnenlandse Zaken ziet vooral naar de burgemeester, Justitie beklemtoonde de rUkspolitiezorg en een zedelUke onafhankelUkheld van de politie tegenover de lokale belangen en invloeden. Na de bevrijding komt dan eerst het Politiebeslult 1945 en daarna de Politiewet van 1957. Door deze regelingen werd de positie van de commissaris van politie ln zeer sterke mate verzwakt. Deze regelingen waren compromissen tussen Justitie en Binnenlandse Zaken, tussen minister van Justitie en Procureur Generaal (vroeger zou hierna dan de (hoofd)commissari3 zUn genoemd) enerzUds en minister van Binnenlandse Zaken, Commissaris van de Koningin en burgemeester anderzUds. De commissaris van politie bleef benoemd door de Kroon, doch verloor ten aanzien van zijn functie elke juridische garantie. Men moet bU de polltlevraagstukken scherp onderscheid maken tussen het beheer aan de ene kant en het gezag aan de andere kant. Wat de rUkspolitie aangaat wordt het beheer geregeld in artikel 11 van de Politiewet. DuidelUkheldshaive moge ik dit artikel citeren: „De algemene leiding, de organisatie en het beheer van het Korps RUkspolitie berusten bU Onze Minister van Justitie, die zich daarbU bedient van de algemeen inspecteur van het Korps RUkspolitie." Met andere woorden, de wet schrUft aan de minister van Justitie voor, dat hU zich ter zake van het beheer moet bedienen van het hoofd van het korps, dat de dagelUkse leiding heeft. Maar deze figuur ls opzettelUk weggelaten bU de gemeentepolitie. Artikel 3 van de Politiewet luidt Immers: „De algemene leiding, de organisatie en het beheer van de gemeentepolitie berusten bU de burgemeester." Dat deze zich van de (hoofd)commissaris moet bedienen ls welbewust afgewezen. Hiermee echter verloor de (hoofd)commissarls ztfn wettelijke commissie en zijn zelfstandigheid op ambtelUk niveau. Dit drukt zich dan in allerlei onderdelen van de regelingen uit. BU benoemingen en ontslagen van politiepersoneel behoeft de burgemeester niet meer krachtens wetsbepaling de (hoofdcommissaris te horen; wetteiyk kan de burgemeester de instructie voor de gemeentepolitie opstellen zonder overleg met de (hoofd)cammissaris. In het huidige Ambtenarenreglement Gemeentepolitie zUn nagenoeg alle zaken, welke vroeger, onder het Politieambtenarenreglemcnt aan de (hoofd)commissaris waren opgedragen, overgeheveld naar de burgemeester. Sedert het Politiebeslult 1945 wordt de burgemeester dan ook gehoord over de benoeming door de Kroon van de (hoofd) - commissaris. Deze uitspraak van de burgemeester ware vóór 1931 ln strUd geweest met de aard van het ambt van commissaris. In 1931 werd wettelijk de commissaris reeds deel van de gemeentepolitie. Thans ls hU geheel en al gelijkgeschakeld met de gemeentepolitie, ook wat de regeling van zijn rechtspositie aangaat, en is het verschil tussen een korpschef, die wèl en die niet commissaris ls van slechts geringe betekenis. De compromissen van 1915 en 1957 hebben meegebracht een zeer verstrekkende inperking van de rUkspolitiezorg. Deze omvatte vóór 1940: „alle politiezorg hier te lande, voorzover zU niet bU of krachtens de gemeentewet bU uitsluiting tot gemeentelijke politiezorg is gemaakt." De rUkspolitiezorg strekte zich zodoende mede uit over handhaving van openbare orde en vooral over de in een rechtsstaat vereiste bescherming van personen en goederen. Dit alles werd geschrapt ln 1945. Sedertdien beperkt de rljkspolltiezorg, geplaatst onder het gezag van de minister van Justitie, zich tot uitvoering van het wetboek van strafrecht (d.w.z. onder de leiding van het 0.M.) en tot uitvoering van enige aan Justitie toevertrouwde wetten (bijv. vreemdelingenwetten; vuurwapenwet). Sedert 1945 en vooral sedert 1957 is alle verantwoordelijkheid voor de openbare orde, inclusief de bescherming van personen en goederen, ln handen gesteld van de burgemeester, afgezien van bepaalde bevoegdheden van de Commissaris van de Koningin. En de burgemeester treedt ingevolge de Politiewet zelfs op als „hoofd van de politie ter plaatse" (gemeente- of Rijkspolitie). Hierdoor ging voor de (hoofd) commissaris, die als „rUksagent" traditioneel van Justitie afhing, de zelfstandige wettelijke commissie verloren. HU werd een diensthoofd onder de burgemeester terwijl ter zake van de ordehandhaving de burgemeester als 't ware zelf diensthoofd werd! De commissaris verloor wettelijke functiebepaling, zeggenschap, verantwoordelijkheid, vastheid van positie. HU werd een „stafchef van de burgemeester" en het koninklUke benoemings èn ontslagrecht doet hierbij minder Juist aan. Hoe de politie geleid wordt hangt nu volledig af van de wUze waarop de burgemeester zich bedient van de commissaris. Als dit hapert, dan geraakt de daadwerkelUke leiding van de politie, welke een burgemeester als leek op politlegebled natuurlUk nimmer kan overnemen, ln verwarring. De commissaris, door de wetgever ln I*sl geroepen om vastheid en zelfstandigheid van leiding van de politie te waarborgen, moet wettelük die vastheid en zelfstandigheid verwachten van de burgemeester. De juridische grondoorzaak van de Amsterdamse moeilükheden met de politieleiding is de na-oorlogsê wetgeving en de vooropgezette bedoeling, om, de burgemeesters — met name ln grote gemeenten — een wettelUke verantwoordelUkheid te geven voor do politiezaken, welke zU op zich zelf onmogelük kunnen dragen. • NatuurlUk moeten de burgemeesters de korpschefs bevelen kunnen geven en even natuurlUk ls, dat noodverordeningen alleen van de burgemeester uitgaan. Terecht is nu het woordt rechtsstaat gevallen en wie rechtsstaat zegt heeft het over Justitie; de commissaris als magistraat komt vanuit deze benaderingswUze tot zUn recht; ook het politiebeleid blUft dan onaangetast, terwUl de burgemeester zich hierbU terecht ln zUn verantwoordeiykheld beperkt en verlicht ziet doordat hU kan volstaan met het geven van bevelen. De leiding in de uitvoering vraagt mUns inziens versterking en een herziening van de wet, welke de grondgedachte van Thor beek» weer in or« herstelt. --- Rob de Vries wil toneelschool in Rotterdam BURGEMEESTER THOMASSEN: „Wat gaat ons dat kosten?" (Van onze verslaggever) ROTTERDAM, 9 aug. — Rob de Vries en Richard Flink hebben het Nieuw Rotterdams Toneel In het vorijre seizoen — met uitstekende voorstellingen van klassieken als „Antigone" en „Don Carlos" en modern toneel als „Door de wolken heen..." —-*een eigen gezicht en karakter gegeven. Deze lijn, die het komende seizoen wordt doorgetrokken, heeft het publiek sterk aangesproken. De belangstelling voor de voorstellingen van NRT Is groter dan ooit tevoren. Ook de experimenten in het Piccolotheater, waar jonge regisseurs de kans kregen nieuwe vormen vnn toneel te beproeven, vallen by het publiek in de smaak. TUdens de eerste bijeenkomst in het nieuwe seizoen van het gezelschap in de foyer van de Rotterdamse Schouwburg stelde directeur Rob de Vries in het vooruitzicht, dat NRT aanzienlijk meer voorstellingen zal gaan geven. Het streven Is gericht op een combinatie van grote en kleine produktics, doublerend in de kleine zaal. In de op stapel staande Muzische Academie moet volgens Rob de Vries een Rotterdamse toneelschool komen. Anders is do academie niet compleet. Met betrekking tot de plannen voor een nieuwe schouwburg in Rotterdam zei hU: „Dit belooft iets te worden, dat in vooruitstrevendheid z'n weerga niet kent". Burgemeester W. Thomassen van Rotterdam, die met de wethouder van kunstzaken mej. mr. J. Zeelenberg de bijeenkomst bijwoonde, toonde zich over de vestiging van een Rotterdamse toneelschool In de Muzische Academie niet zo enthousiast. HU is van oordeel, dat men in Nederland op kunstgebied van alles te veel heeft. Niemand zou het betreuren als er enkele orkesten zouden worden opgeheven. En waarom een nieuwe toneelschool als er elke twee jaar slechts twee toneelspelers afkomen? ~U moet eens uitrekenen wat in zo'n geval één ademtocht kost...", aldus burgemeester Thomassen. Rob de Vries maakte voorts bekend, dat Peter Sharoff in de tweede helft van het seizoen „Oom Wanja" „van Tsjechof komt regisseren. Roger Blain ls aangetrokken voor de regie van „Het balkon" van Jean Genet Tenslotte zal Billy Wllson — bekend van de musical „Kiss me Kate" — het gezelschap tweemaal per weck „bewegingsleer" gaan geven. De actrice Coba Keiling, die een rol heeft in „Zuster George moet sterven van Frank Markus, dat onder regie van Rob de Vries op 23 september in première gaat, heeft de wens te kennen gegeven zich uit de toneelwereld terug te willen trekken. Of dit spoedig zal gebeuren, staat echter nog niet vast. De eerste helft van het nieuwe seizoen staat vooral in het teken van het klassieke toneel. Dat seizoen wordt 1« september geopend met „De dood van een handelsreiziger" van Arthur Mlller. Ko van DUk en Enny Mfun'pr spelen onder regie van Jan Teulings de hoofdrollen in dit hedendaagse drama van de man, die ten onder gaat in de wildernis van het moderne Amerikaanse zakenleven. Op 5 november volgt de première van Shakespeare'a „Hamlet* Vernet Erjc Schneider in de titelrol, ,Ko van DUk als koning Claudlus, Lies-Franken als koningin Gcrtrude, Luc Lutz als Polonius en Martine Crefcoeur als Ophelia. Richard Flink voert de regie. Ton Lutz, die voor de tweede maal als gastregisseur bU zUiv oude gezelschap optreedt, zal met Goldonl s „De knecht van twee meesters" zonder enige twijfel voor een feestelijke nieuwjaarspremière zorgen- Luc Lutz speelt de titelrol van de knecht Truffaldino. Voor deze voorstelling wordt gebruik gemaakt van een nieuwe vertaling van Ernst van Altena. Op 23 september volgt dan het Engelse bucccs „Zuster George moet sterven" met Elly van Stekelenburg (in de titelrol). Annet Nleuwenhuys, Rle Gllhuys en Coba Kelline. Onder regie van Pim Dikkers brengt NRT op 18 november een nieuw blijspel van Fellclen Marceau, „Madame princesse", waarin Rle Gilhuys en Jules Royaards de hoofdrollen vertolken. , . , Voor de tweede helft van het seizoen wordt naast „Oom Wanja" en „Het Balkon" gedacht aan ..Gedenk Leo Vroom", een nieuw Nederlands stuk van Marie-Sophie Nathuslus, dat met de Van der VicsprUs is bekroond. Voor het Piccolotheater staan op het programma „Wachten op Godot van Beckett, „Le square" van Marguérlte Duras, „Die Trauung" van Mitold Gombrowlckz en „De dag, waarop de lichtekooien kwamen tennissen van Arthur Kopit. Op het repertoire blijven „Brouart herstelt de orde" en „Arsenicum cn oude kant." --- Opnieuw kunsthart aangebracht HOUSTON, Texas, 0 aug. (UPI) — In het Methodist hospltal is maandag voor de derde keer een kunsthart aangebracht. De patiënt was een 37-jarige vrouw. De twee vorige patiënten die een kunsthart kregen, stierven beiden enkele dagen na de Ingreep. De directeur van net ziekenhuis, Ted Bowen, zei dat de operatie van maandag werd verricht aoor hetzelfde tennj hart- en vaatspecialisten dat de twee vorige operaties uitvoerde. Bowen zei dat de toestand van de patiënt goed was. ZU leed al een aantal Jaren aan een ernstige hartkwaal als gevolg van rheumatiek die de hartkleppen had aangetast. --- Culturele zuivering duurt voort in China PEKING. 9 aug. (AFP) — „De culturele revolutie zal worden voortgezet tot de eindoverwinning". Dit wordt gezegd in een resolutie van het centrale comité van de Chinese communistische party, welke door radio-Peking is verspreid. In de resolutie worden de „volksmassa's uitgenodigd de vertegenwoordigers van de bourgeoisie op het gebied van de filosofie, de geschiedenis, de politiek, de economie, het onderwas en de kunst te blüven kritiseren". „Geleerden en technici, die ware patriotten zijn en op positieve wijze deelnemen aan de socialistische opbouw, zullen worden beschermd". Voorts wordt gezegd dat de taak om de culturele revolutie binnen het leger ln goede banen te leiden is toevertrouwd aan de centrale militaire commissie en aan de politiek» afdeling van het volksleger. --- Gasten in Kerkrade DE DIRIGENT van de Koninklijke Harmonie van Thorn — in de ogen van vele Limburgers dé grote kanshebber om het vijfde wereldmuziekconcours te winnen — Harrie Biessen uit Heerlen, laat zich door de successen. welke andere muziekkorpsen in Kerkrade behaald hebben, niet van de wijs brengen. Al evenmin Is hij, zoals andere dirigenten en muzikanten gedaan hebben, naar de uitvoering van de >tManhattan Symphonie" door de Paryse „Gardiens de la pa lx" onder leiding van een van de Kerkraadse Juryleden, Dcsiré Dondeyne, gaan luisteren. „Ik had er geen behoefte aan om te weten, hoe de heer Dondeyne het voor de eerste divisie verplicht gestelde werk muzikaal Interpreteert. „Ik heb mijn eigen opvattingen over dit werk." De „Manhattan Symphonie" is, volgens de heer Biessen, een goed werk voor harmonieën. Bovendien spreekt hem deze symfonie erg aan. De sfeerbeschryvingen van Manhattan, Central Park, Harlem, Broadway en Rockefeller Building, komen geheel overeen met de ervaringen, welke Harrie Biessen onlangs heeft opgedaan tijdens een concertreis door Amerika. Na successen in tal van Europese steden als Amsterdam („kleine zaal") Salzburg, Bern, Brussel, BerlUn en Zürich, concerteerde de bekwame Heerlense pianist, samen met zUn broer Emile (fluitist) in New-York, Washington en Philedclphia. De Amerikaanse successen, waarover in tal van bladen ln „the States" enthousiaste recensies zUn verschenen, hebben het talentvolle duo- Blessen een nieuwe Europese toernee opgeleverd met o.a. recitals ln Brus- sel en Parijs („Institut Neerlandals") en enkele radioconcerten. Voor pianist Harrie Biessen ls dirigeren geen hoofd-, maar een bijzaak. Tussen zijn drukke werkzaamheden als concertpianist door, is het voor hem een prettige afwisseling om over een vermaard korps als de Koninklijke Harmonie van Thorn de dirigeerstok te zwaaien. Zoals musiceren voor de Thornse muzikanten een hobby is, zo ls dirigeren voor Harrie Blessen zuiver een liefhebberij. Aldus ingesteld ls voor hen niet het > winnen van de eerste prijs doel, maar het plezierig muziek maken. Daarmee ls niet gezegd, dat Harrie Biessen en zijn korps zich niets gelegen laten liggen aan een succes in Kerkrade. „WU mikken op het hoogst bereikbare; maar halen wU dit niet dan is er nog geen ramp gebeurd." Wat het Kerkraadse muziekconcours betreit houdt Harrie Biessen er een duidelijke mening op na. HU heeft grote bewondering voor het evenement, maar ondanks of juist dank zij zijn respect voor de grootse onderneming, ls deze Limburgse musicus toch van oordeel, dat bepaalde wijzigingen doorgevoerd moeten worden. „Nu het concours niet langer een volksfeest ls, maar een muzikale gebeurtenis met allure — mede dank zU de aanwezigheid van een heus concertgebouw — dient Kerkrade de zaken beter te gaan aanpakken. Vooral vakkundig. Organisatoren alleen zUn niet genoeg. Een team van deskundigen op velerlei terreinen, waartoe met name musicologen dienen te behoren, ls nodig om het niveau van toekomstige festivals op te voeren." HARRIE BIESSEN --- 650.000 dollar voor boek over de dood van Kennedy NEW YORK, 9 aug. — Het tijdschrift ~LOOK" heeft 650.000 dlr. (ongeveer tweeëneenhalf mllioen gulden) geboden voor de eerste publikatlerechten van het boek „The dcath of a president" van Willlam Manchester, dat verslag doet van de moord op president Kennedy. Zowel de auteur als zijn uitgevers Harper en Row staan nogal aarzelend tegenover het aanbod. ZU hadden nooit verwacht, dat de eerste publikatierechten zoveel waard zouden zijn en pogen thans, naar verluidt, een herziening te bewerkstelligen van de oorspronkelijke overeenkomst met de familie Kennedy.. Van de opbrengst zou dan het grootste deel aan de John F. Kennedy Llbrary ln Boston ten goede komen. Manchester, die een blografie over wijlen president Kennedy geschreven heeft, werd door mevrouw Kennedy persoonlijk gekozen, omdat deze eveneens de boeken van haar echtgenoot uitgegeven heeft. Nog geen lid van de familie Kennedy heeft het boek gezien of er ook maar een woord van gelezen. „The death of a president" komt ln januari uit. --- Kosmos-127 gelanceerd MOSKOU, 9 aug. (UPI) — De Russen hebben de 127ste onbemande satelliet gelanceerd. De satelliet is een onderdeel van het Kosmos-programma dat tot doel heeft de ruimte te onderzooken. Volgens het officiële persbureau Tass functioneert de wetenschappelijke apparatuur aan boord normaal. --- VIERDUIZEND BEZOEKERS Sängerknaben breken records KERKRADE, 9 aug. — Niet ten onrechte hebben de Zuidlimburgers de naam romantisch ingesteld te zijn. De overweldigende belangstelling voor het optreden van de Wiener Süngerknaben, gisteravond in de Kerkraadse concerthal, vormde hiervoor een duidelijk bewijs. Nooit eerder tijdens het nu reeds meer dan drie weken durende muziekfestival kwam het namelijk voor, dat de drieduizend zitplaatsen in de hal op geen stukken na toereikend bleken om de.'belangstellenden te bevatten. Ofschoon al enige UJd geleden bekend gemaakt werd, dat het galaconcert van de Wiener Söngerknaben geheel was uit* verkocht, verdrongen zich toch nog honderden voor de kassa's. Gelukkig voor deze categorie belangstellenden willen de organisatoren van het Kerkraadse concours geen teleurgestelde mensen zien. Daarom werden stoelen bijgeplaatst op elk vrij plekje van de hal, zodat het concert van de Wiener Sangerknaben het recordaantal bezoekers van tegen de vierduizend bereikte. Het publiek was opgetogen over het optreden van de zangertjes. Het blijft voor ons de vraag of dit nu lag aan de technisch feilloze zang — volgens ons wel wat tè perfect, waardoor het kinderlijk-spontane wel eens In het gedrang kwam — of aan de vertederende aanblik van de circa twintig Jongens, die ln smetteloos witte matrozenpakken, keurig gekamd en piekfün in het gelid stonden aangetreden voor hun dirigent Anton Neyder. Elk nummer werd aoor de zichtbaar geëmotioneerde aanwezigen met ovationeel applaus ontvangen. Niet altUd even verdiend volgens ons, met name niet voor de pauze, toen de repertoirekeuze met werken van Gallus en Haydn ons wat zwaar voorkwam voor een knapenkoor. Het programma na de pauze was veel speelser. Allerbekoorlijkst waren de volksliedjes, waarvan w\j er graag meer hadden gehoord. BU w\Jze van intermezzo voerden de zangertjes een komische opera ln één acte. de Dorpskapper op muziek van Johanna Schenk, op. Voor velen het hoogtepunt van de avond vanwege de costumering cn het grappige spel van enkele Jeugdige solisten, maar naar ons gevoel minder fraai dan het koorprogramma. Het publiek dacht er anders over cn genoot intens van het gehele programma. Het enthousiasme steeg ten top toen dirigent Neyder de S&ngerknaben, inmiddels ieder voorzien van een boeketje bloemen, als toegift het meeslepende „An der schónen blauen Donau" liet uitvoeren. C.B. De Wiener Sangerknaben aan het repeteren. --- Pastijdje Waarin wij dieper graven in de achtergronden van ongenuanceerde berichtgeving, waarmee alleen maar slapende honden worden wakker gemaakt en luid gebas door «tille stegen klinkt. 12.46. In de Nieuwe Nieuwstraat te Amsterdam heerste gisteravond enige paniek, toen een hond luid blaffend door het steegje rende en twee dames in de kuiten beet. Want blaffende honden bijten niet, maar als ze even ophouden met blaffen soms wel. De paniek gold het gerucht dat dit huisdier van dolheid bezeten was. Een toevallig passerende geneesheer (de klanten in de Nieuwe Nieuwstraat zijn van alle rangen en standen) constateerde na een korte, maar intense blik op de dameskuiten tot opluchting van de omstanders het tegendeel. Een slagersknecht had Inmiddels 'de hond achterhaald en afgeleverd aan bureau Leidseplein. Het dier toonde een Mexicaans paspoort Paniek heerste er deze dag op meer plaatsen in de wereld. BU onze collega's in de States bijvoorbeeld, die zich over het gehele land Jn het struikgewas hadden opgesteld om de verblyfa" ats van Lucï B. en Pat te achteren. Achteloos werden zü op de vingers getrapt door agenten van de veiligheidsdienst. „Journalistiek is een hard vak, harde journalistiek is bijna ondraaglijk." Paniek ook in Engeland waar premier Wilson, voor Engelsen gewoon Harold zonder meer, een ombudsman heeft aangewezen. „Harold doet maar", riep het Lagerhuis. Volgens waarnemers is de instelling van een ombudsman voor onze westerburen (een vreemde uitdrukking eigenlijk, we spreken wel van oosterburen, maar de Engelsen zijn in feite toch onze westerburen) bij voorbaat ten dode opgeschreven. Tenzij de Britten verheugd zijn over de instelling van een nieuw Instituut. Volgens andere waarnemers wordt de ombudsman een nieuw wapen in Engelands prestige-strljd in de wereld. Zijn rol zal voornamelijk bestaan uit het signaleren van lekken In de tunnel onder net Kanaal. Bovendien kan hU binnen niet al te lange tijd Slr Stanley Rous opvolgen. Weer andere waarnemers menen dat het aanstellen van functionarissen behoort bU de toekomstige bezuinigingspolitlek van het' Engelse kabinet. Binnen een half Jaar worden geruisloos een paar honderd, voornamelijk oude heren aangesteld, waarna ze over een half Jaar met veel bombarie moeten „afvloeien", zoals een dergelijke politiek heet. Inmiddels heeft de bulder-speech van Hans Croiset nu reeds succes opgeleverd. Er moet meer discipline komen bU het toneel, heeft Croiset gezegd. Pas nu is gebleken dat de spelers , van Theater vermomd als militairen de Vierdaagse van Nijmegen hebben meegelopen. Binnenkort start een centrale training voor toneelspelers ln het K.N.V.8.-centrum te Zeist, want iedere discipline stoelt op conditie. Daarna worden toneelspelers beneden de zestig opgeroepen voor herhalingsoefeningen. En kaartspelen achter ae coulissen is voortaan verboden. Voor enkele spelers is dat blij nieuws. ledere avond verliezen Is met-prettig. • --- Tirade DOOR KEES FENS Men kan van de schrijver Gerard Kornelis van het Reve niet zeggen, dat hy, om een mooie uitdrukking van Carmiggelt te gebruiken, „geruisloos rooms" is geworden. H\j is zelfs al ergens „de bekeerling van het jaar" genoemd, door Welke eretitel hy is komen te staan naast Dullens, die, niet zo lang geleden, werd uitgeroepen tot /.voetballer van het Jaar". Het was te verwachtén, dat in het maandblad „TIRADE", waarvan Van het Reve al een aantal Jaren redacteur is, een verklaring, verantwoording of een gedichtnaar-aanleiding-van zou volgen. Het enkele weken geleden verschenen Jullaugustus-nummer van „TIRADE" bevat drie bydragen van Van het Reve, waarvan er één een verklaring is „By myn intrede in de Rooms Katholieke Kerk." In een cursief gedrukt gedeelte leidt de auteur de korte verklaring, die voor wie Van het Reve over zyn toetreding gehoord of uitspraken van hem in interviews gelezen heeft, bekende elementen heeft, als volgt in: „Aangezien terzake mijn Intrede in de Rooms Katholieke Kerk misverstanden binken te bestaan, stel lk er prijs op, ten gerieve van vrienden, kunstbroeders, lezers en voorts van allen die in het onderwerp belang mochten stellen, de volgende verklaring te publiceren, die ik enkele ogenblikken voor mijn Intrede, ln aanwezigheid van pater Lambert Slmon, pater Ben Hemelsoet en van een aantal genodigde vrienden heb afgelegd." In de tweede alinea omschryft Van het Reve, zoals hy dat al meer. gedaan heeft, zyn intrede als een „daad van loyaliteit" en hy is daartoe gekomen „omdat ik geloof dat, wanneer ooit de religieuze idealen die ik koester verwerkelijkt zouden kunnen worden — al denk ik niet dat ik oud genoeg zal worden om daarvan veel mee te maken —. de Rooms Katholieke Kerk de beste kansen heeft deze verwerkeiyking te mogen bewerkstelligen." Ik zou hét boeiend vinden, eens te lezen welke precies Van het Reves religieuze idealen zyn en welke tekenen voor de verwezeniyidng daarvan hy ln de gestalte van de huidige kerk aanwezig ziet. Even verder zegt hy wfl iets over de religie die zyn ideaalbeeld is; ik zie echter niet, waarom en hoe speciaal de katholieke kerk zich naar dat beeld zal ontwikkelen. Van het Reve schryft: „Mij staat een religie voor ogen, waarvan de belijder niet anders zal beogen dan zichzelf te openen voor God, Inplaats van God te willen bemachtigen en dienstbaar te willen maken aan de vervulling van infantiele begeerten: een geloof, dat misschien eens zal mogen heersen, en waarin de mens de moed zal vinden zijn Godbegrip los te maken van elke hoop en elke verwachting van welk heil dan ook; een geloof, dat de noodzaak van de Dood zal willen Inzien, en begrippen als Verlossing en Eeuwig Leven niet zal Interpreteren als een zich na de Dood voortzettend, altijddurend heden." Voor de rigoureusheid van deze eschatologie en van dit gelovep zonder hoop kan lk niet anders dan het grootste respect hebben — Van het Reves theocentrie kan zelfs een gelukkige en verrassende correctie zyn op de huidige soms te antropocentrische trekken van het christendom — zyn uitbanning van de hoop maakt de Indruk van een reactie op het garantiegeloof waartoe de verwachting van het komende Ryk vaak gezworden is, verwachting door het beloften- en uitzichtboek dat de ook is, gerechtvaardigd. Van het Reve besluit dan zyn verklaring als volgt: „Aan het ritueel dat sommigen Uwer geheel, anderen gedeeltelijk, als bespottelijk, archaïes en zinloos beschouwen — en ik kan niet loochenen dat sommige Uwer gedachten mij niet vreemd zijn — onderwerp lk mij, omdat lk mijn verantwoordelijkheid heb erkend, en besef dat mijn opdracht, zoals lk die zie, niet buiten maar binnen de Rooms Katholieke Kerk ligt. Ik blijf dezelfde die lk was, en U behoeft niet bevreesd te zijn dat lk lemand word die de hele dag ln zijn brevier leest en zelfs bij het fietsen nog apologetische brochures raadpleegt. Tenslotte nog dit: God Is de enige werkelijkheid — al het andere is een Illusie en «en begoocheling." Van het Reves tweede bydrage aan deze aflevering van „TIRADE" is een gedicht dat zeker tot de betere van zyn tot op heden verschenen verzen behoort Het heet „Treurzang op goede vrydag": # Gedachtig aan Uw Sterven heb ik lang gevast, en al die tijd niet eens gedronken. Zo zie je weer: bij God i« alles mogelijk. Maar toon mij toch, als oogst van dit rampzalig leven, één regel die de moeite waard en leesbaar was. Een derde bydrage „Myn bondgenoot Algra" getiteld, verscheen al eerder als Ingezonden brief in „DE BAZUIN"; er staat in dit stuk een, dunkt my, zeer juiste correctie op het loszinnig gemak waarmee een bepaald optreden tegen schryvers ln de Sovjet Unie gelUk gesteld werd met het optreden van Algra tegen moderne Nederlandse auteurs, geiykstelling die opportunistisch is $n wat de persoon van de gewraakte betreft: op succes berekend, een bewys ook van de giyerige wyze waarop men tegenwoordig graag wil laten horen, hoe vooruitstrevend men denkt. In dit nummer van „TIRADE" staan ook twee bydragen van de steeds meer aan het blad meewerkende J. de Kadt, die lk altyd op de eerste plaats lees om de wyze waarop hy het met alles oneens ls. Een van de stukken is geschreven naar aanleiding van de veertiende Juni — de datum van het Jaar, zou lk byna zeggen — en het loopt voornameiyk uit in scherpe anti-communistische beschuldigingen: de veertiende juni gaf het werkeiyke communisme te zien: „het terroristische roofdier". De Kadt brengt ook de uitzending van kamerdebatten door radio en televisie ter sprake. Die uitzendingen worden vaak gerechtvaardigd vanuit de beginselen van' de democratie. Hy schryft dan: „In die richting doorgaande, zou het volk óók recht hebben op het aanhoren er aanschouwen van de leuterpraat die'op de redact! e-bureaux plaats vindt, vóór het nieuw» tot publlclteltsvoer en tot redacUonele beschouwingen Is verwerkt (.*..) Een teveel aan voorlichting loopt uit op. een averechts» voorlichting. Als de „Handelingen" van da Kamer (en waarom niet van de Gemeenteraden?) huis aan huls werden bezorgd, zou dat niet een vergroting —- laat staan een verdieping — van de democratie, betekenen doch een vergroting van de hoeveelheid vrij pakpapier. Men kan de democraUe evengoed doden door een overvoeding als door een tekort aan voeding." ---