is toegevoegd aan je favorieten.

Maandblad van de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht in Nederlandsch-Indië, jrg 3, 1928-1929, no 11, 01-09-1929

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In Berlijn sprak zij in Januari j.1. in het gebouw van de „REICHSTAG" voor de afgevaardigden van den Geneeskundigen Dienst en van het Bureau van Toezicht op de Rijksverzekering zoo overtuigend, dat zij daar reeds van plan zijn om een sociale kosmetik in te voeren.

M. F.

HYGIËNISCHE PROPAGANDA OP DE SCHOLEN.

Te Madioen is door den Dienst der Volksgezondheid een vrouwelijke gouvernements-arts geplaatst met het doel medisch-hygiënische propaganda te voeren op de scholen. Haar taak omvat:

1. het opsporen van ziekten en afwijkingen bij schoolkinderen, welke den lichamelijken groei en de geestelijke ontwikkeling kunnen belemmeren;

2. het behandelen van eventueel gevonden ziekten en afwijkingen;

3. het tegengaan van uitbreiding van eventueele besmettelijke ziekten;

4. het verzamelen van gegevens betreffende het Inlandsche schoolkind, de schoolgebouwen en de omgeving, om de waarde van propagandawerk in de scholen te bestudeeren.

Daartoe zal zij: 1. een onderzoek moeten instellen naar den staat van gezondheid der Inlandsche schoolkinderen door nauwkeurige registratie;

2. het vertrouwen moeten wekken bij het onderwijzend personeel en de leerlingen door zorgvuldig onderzoek en behandeling, of inleiding van een behandeling ;

3. cursussen moeten geven aan kleine groepen van onderwijzers over bepaalde onderwerpen, vergezeld van uitgebreide demonstraties;

4. propaganda-materiaal (platen en boekjes) invoeren op de scholen;

5. contact moeten houden met de bezochte scholen en uitbreiding aan het werk geven met behulp van mantri's-propagandisten;

6. de scholen moeten inspecteeren, den toestand van het erf, van de schoollokalen, de verlichting en de ventilatie;

7. geleidelijke uitbreiding moeten geven aan het werk over het heele gewest;

8. schoolvereenigingen moeten organiseeren in den trant van de „Health Crusaders", „Hygiëne clubs" en „Junior Red Cross".

Het ligt in de bedoeling, in de toekomst dit werk ook op andere plaatsen te beginnen.

Dr. Stadler Cabeel is reeds enkele maanden werkzaam en met goed resultaat.

Voornamelijk is van beteekenis de invloed welke zij uitoefent op de onderwijzers van de lagere Javaansche scholen door lezingen over hygiëne.

Reeds lang bestaat er behoefte aan, dat op de Kweekscholen onderwijs gegeven wordt in gezondheidsleer en dat de onderwijzers niet alleen voor te geestelijke ontwikkeling van het kind zich verantwoord zullen voelen maar ook voor de lichamelijke.

Wat heeft een kind aan de kunst om te lezen of schrijven als het trachoom, waarmee het in de eerste klas kwam, in de laatste klas zoo verergerd is, dat het kind reeds slecht zien kan en zonder afdoende behandeling groote kans loopt om blind te worden?

De kinderen zelf passen zich buitengewoon vlug aan aan den nieuwen toestand. Hun groote angst voor de ziekeninrichting is heelemaal verdwenen.

Indien de rem van de ouders niet te sterk werkt laten zij zich graag opnemen, indien de behoefte daaraan hun duidelijk is geworden.

M. F.

HET VAKONDERWIJS VOOR MEISJES.

Reeds meermalen rijpte bij mij het plan eens iets te schrijven over het Vakonderwijs voor meisjes, te meer waar ook hier in Indië hoe langer hoe meer groeit de behoefte aan goed vakonderwijs voor meisjes. Of moet ik misschien liever zeggen „behoefte gevoeld wordt aan goed vakonderwijs"? Mijns in ziens heeft de behoefte eraan altijd bestaan, ook hier in Indië. Om nu eens bij het zeer dagelij ksche te blijven, zijn hier niet evengoed als waar ook ter wereld huisgezinnen, waar voor de noodzakelijke kleeding vaardigheid met de naald van de vrouw gevraagd wordt ?

De zorg voor de kleeding, niet alleen de vervaardiging, maar ook het onderhoud, is hier toch zeker wel niet minder, dan elders op de wereld? Door het vele wasschen vereischt het onderhoud nog veel meer zorg. En deze zorg moet duur betaald worden, als zij geheel door vreemden moet geschieden. Geldt het ook niet hier, dat de vrouw, die vlug met de naald is, schatten in hare handen bewaart?

Hoe is het dan mogelijk, dat zoo lange jaren het vakonderwijs voor meisjes hier te lande als stiefkind is behandeld? Op dit punt kom ik later uitvoeriger terug. Er zijn nu teekenen, dat het met het vakonderwijs voor onze meisjes ook hier ernst gaat worden, waarom ik nu de tijd gekomen acht hierover eens enkele nadere beschouwingen te houden.

Wat is vakonderwijs voor meisjes? Wat verstaat men hieronder en hoe heeft het zich door de jaren heen ontwikkeld? Wat is het nut van het vakonderwijs?

Dit zijn alle vragen, die ik achtereenvolgens uitvoerig zal behandelen en waarop ik op dusdanige wijze antwoord hoop te geven, dat ik U aan het slot werkelijk wat nader gebracht heb tot ons vakonderwijs voor meisjes.

„Onbekend maakt onbemind" is zeker wel van toepassing op dit onderwerp. Meermalen heeft het mij getroffen, hoe weinig outsiders op de hoogte zijn van dezen tak van onderwijs, ontstellend zijn werkelijk de denkbeelden, die velen omtrent het vakonderwijs hebben en meenen te mogen hebben, al zijn zij er absoluut niet van op de hoogte en gaven zij zich nooit de moeite er wat nader mee kennis te maken en er wat meer van te weten te komen. Ik heb in mijne praktijkjaren als leerares in Kunstnaaldwerk aan eene vakschool in Holland op eene tentoonstelling van werk van de leerlingen een vrouwelijk Hoofd van eene Mulo-Meisjesschool in extase gezien over hetgeen zij zag. „Wat een prachtig vak" riep zij uit, „had ik hiermee eerder kennis gemaakt, ik zou het zeker liever gekozen hebben, dan mijne tegenwoordige werkkring"! Is dit niet teekenend en gaat het niet velen zoo? Later jaren is mij dit gezegde dikwijls in de gedachte gekomen, vooral hier in Indië. Maar al te vaak wordt juist door menschen, die bij het onderwijs zijn, de groote fout gemaakt, dat zij denken ook van het vakonderwijs alles af te weten, hierover te kunnen oordeelen, omdat zij bij het onderwijs zijn. Deze gedachtengang geeft aanleiding tot eene geheel verkeerde waardeering van het vakonderwijs voor meisjes, hetgeen wij ook hier in Indië zien gebeuren.

De gevolgen laten zich gemakkelijk denken en het