is toegevoegd aan je favorieten.

Maandblad van de Vereeniging voor vrouwenrechten in Nederlandsch-Indië, jrg 8, 1934, no 11, 01-09-1934

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen deze vereeniging een Halve eeuw zonder veel succes had gewerkt, wilde een groep vrouwen daarin, waaronder Mrs. Pankhurst en Mrs. Pethich Lawrence, dat een andere tactiek werd gevolgd, n.1. dat men niet alleen steeds maar verzoekschriften zond aan de Regeering, of vragen stelde aan de diverss parlementsleden, doch op meer aggressieve wijze zijn ergernis over het steeds negeeren van den eisch der vrouwen te kennen gaf. Een scheuring had toen plaats en bovengenoemde vrouwen stichtten met haar volgelingen een nieuwe vereeniging, n.1. de militante vereeniging: Women's Social and Political Union•

Tot deze vereeniging behoorde ook Mrs. Despard. Doch verschil van meening over de wijze, waarop Mrs. Pankhurst en Mrs. Pethick Lawrence de propaganda zouden voeren, bracht wederom een splitsing teweeg. Deze wilden om de strijdvaardigheid van de vereeniging te verhogen een dictatoriaal bestuur, dat de macht bezat zonder de leden er in te kennen, snel en overwachts te handelen. Zij verkozen dit boven de democratie in de vereeniging.

Mrs. Despard daarentegen vond, dat de groote lijnen van de tactiek door de afgevaardigden der afdeelingen moesten worden getrokken, zoodat de daden van het bestuur de goedkeuring wegdroegen van de leden; dus wèl democratie in de vereeniging.

Dit verschil van zienswijze bracht een scheuring teweeg, waarop Mrs. Despard met haar aanhangsters een nieuwe militante vereeniging oprichtte, n.1. de Women's Frecdom League, welke naast de Women's social and political Union eveneens op militante wijze voor het vrouwenkiesrecht streed.

Zoowel Mrs. Despard als Mrs. Pankhurst en Mrs. Pethick Lawrence hebben veel gewerkt onder de vrouwen van de armste bevolking in Londen en de ervaring daar opgedaan heeft veel bijgedragen tot het militante optreden van deze vrouwen. Zij hebben er de grootste ellende meegemaakt en begrepen, dat de rechtlooze toestand van de vrouw

daarmee samenhing. Zij wilden daarom zoo spoedig mogelijk aandeel in 'sLands bestuur hebben.

Mrs. Despard heeft, om des te meer voor de arbeidersvrouwen te kunnen doen, in een arbeiderswijk gewoond. Toen ze in 1908 het congres van den Wereldbond voor Vrouwenkiesrecht bijwoonde, was ze vergezeld door een groep arbeidersvrouwen.

Ondanks haar hoogen leeftijd heeft Mrs. Despard nog steeds de grootste interesse voor alles wat de vrouwenbelangen betreft niet alleen, maar iedere andere beweging, die de menschheid vooruit kan brengen, kan op haar belangstelling en steun rekenen. Zij is nog een krasse vrouw en denkt er zelfs over om het congres in Istamboel mee te maken, dat in April 1935 zal plaats hebben.

S. v. O.-B.

INGEZONDEN.

Door Johanna Naber en Mevrouv) de Vries-Brmns werd het volgende schrijven aan het Hoofdbestuur der Vereeniging voor Vrouwenbelangen en Gelijk Staatsburgerschap gezonden:

„Ondergeteekenden, leden van de „Vereeniging voor Vrouwenbelangen „en Gelijk Staatsburgerschap, verdoeken het Hoofdbestuur in het „Vereenigingsorgaan openlijk te wil„len beantwoorden de vraag: Zijn „het wetsontwerp Marchant en de „Circulaire van Z.E. Minister de „Wilde niet strijdig met de Grond„wet en is ons vermeend bezit „van Gelijk Staatsburgerschap dus „slechts een waan?"

Bedoeld wordt hier het wetsontwerp van Minister Marchant tot wijziging van de Lager-Onderwijs-wet zoodanig, dat een onderwijzeres eener lagere school, die in het huweüjk treedt, op dien grond wordt ontslagen; en de Circulaire van Minister de Wilde aan Gedeputeerde Staten, waarin wordt aangedrongen op het vervangen van vrouwelijke arbeidskrachten in overheidsdienst door mannen.

S. v. O.-B.