Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De kooiker met zijn hondje bij de vang pij pen

Foto . JI. A. Boer

HET LAND VAN DE EENDENKOOIEN door Ds . A. L. BROER

DE eerste spade is gezet! Minister Kan heeft het land van de eendenkooien in de NoordWesthoek van Overijsel bezocht en de ontginning van dit wilde natuurgebied ingewijd met het graven van de eerste schop aarde. De voorstanders van deze ontginning schilderen ons schoone tafereelen van welvaart die komen zal in nu vaak arme contreien, van welige korenvelden die golven zullen waar nu de gagel geurt, van statige boerenhoeven die zullen verrijzen waar nu de roerdomp nog roept uit het rietmoeras en de wulp nog fluit over de velden.

En maar in 't hart van een enkele is weemoed omdat zooveel heerlijke schoonheid zal sterven....

Het land van de eendenkooien, het wijde land van veenplassen, rietkragen, drijf land, bosschage dat zich uitstrekt rondom Giethoorn en dat mij lief is sinds mijn jongensjaren is tot ondergang gedoemd.

V oorloopig blijft het grootste deel nog wel bestaan, maar dat is een quaestie van eenige jaren. Misschien zal ook een deel van het oorspronkelijke gebied nog gered kunnen worden. Minister Kan heeft kort geleden in de Eerste Kamer nog verklaard dat Giethoorn ongerept zal blijven en hij heeft daarmee naar wij hopen bedoeld dat niet alleen het oude dorp zelf maar ook een deel van de omgeving ervan, die er onafscheidelijk bij behoort, zal blijven bestaan.

Maar ook al zal dat het geval zijn (en met alle kracht moet ervoor gestreden worden dat dit zal geschieden en dat vooral ook het Bovenwiede, de onvolprezen veenplas vlak bij het dorp behouden zal blijven), dan nog zal het oude land van de eendenkooien in zijn oorspronkelijke uitgestrektheid en imponeerende pracht toch binnen afzienbaren tijd tot het verleden behooren.

Het waterpeil is al geregeld verlaagd wat aan de kooien schade berokkent. De omgeving der kooien, die nu zoo gunstig is voor het bedrijf en waarin de eenden zich zoo thuis gevoelen, zal radicale veranderingen ondergaan. Misschien zal een enkele kooi, die aan den rand van het ^Viede bijvoorbeeld kunnen blijven bestaan. Indertijd nestelden daarin vele aalscholvers, maar in den oorlogstijd toen een deel van het kooibosch gekapt werd zijn deze verdwenen. Af en toe doen zij, alsof zij er terug willen keeren. Mocht dat nog eens gebeuren dan zal deze kooi daardoor uit natuurhistorisch oogpunt stellig zeer in waarde toenemen en des te meer aanspraak kunnen maken op behoud.

Verschillende malen heb ik een eendenkooi bezocht. Er ligt voor velen iets geheimzinnigs in het donkere kooibosch, waarheen de toegang verboden is en waarin en waaromheen een mysterieuse stilte wordt bewaard. Wie zich met den kooiker in verbinding stelt kan onder zijn geleide gemakkelijk

Sluiten