is toegevoegd aan uw favorieten.

Maçonniek weekblad; uitgaaf voor broeders, jrg 42, 1893, no 41, 09-10-1893

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich aanmelden niet van de zindelijksten zijn. Yerder wordt er allerlei werk gedaan; men heeft er zelfs eene nieuwe industrie ingevoerd. Onze koffiehandelaars hebben namelijk tal van balen koffie van geringe qualiteit, die het gewone arbeidsloon om ze te „lezen" (ziften) niet waard zijn. Die koffie is dus waardeloos. Thans wordt ze in groote hoeveelheden „gelezen" uoor de onbehuisden. Dit heeft een dubbel voordeel: voor den eigenaar wordt een tot nu toe waardeloos product verkoopbaar, terwijl dit werk aan tal van arme stakkers voeding, huisvesting en wat weekgeld verschaft, zonder dat iemand door deze concurrentie schade lijdt.

Het zou ons te ver voeren, als wij alle werkzaamheden wilden opsommen, die in de „Toevlucht" worden verricht. De gebouwen zyn steeds te zien en zijn een bezoek overwaard. Wij raden onzen lezers aan deze nuttige inrichting te gaan bezichtigen; daar zien ze hoe men met succes kan werken tot opheffing van wat men noemt de laagste klassen van de maatschappij.

Alle bewoners der „Toevlucht" zonder onderscheid worden beleefd en voorkomend behandeld; de man, die pas uit de gevangenis of uit Yeenhuizen ontslagen is, even goed als elk ander, mits hij zich in het gebouw fatsoenlijk gedrage. Over het gedragen van de bewoners in het gebouw heeft men gelukkig nooit te klagen. Het is merkwaardig om te zien hoe een ieder, zelfs de onverschilligste, eene vriendelijke behandeling en vooral ook de groote zindelijkheid die er heerscht, op prijs stelt.

Als een on behuisde wordt opgenomen, wordt hij eerst naar de badkamer gebracht en terwijl men hem baadt, wordt zijn goed gereinigd en gedesinfecteerd. Yerder wordt in het gebouw streng toezicht gehouden zoowel op de zindelijkheid van de menschen, als op dat van hun lijfgoed.

De „Toevlucht" voldoet geheel aan de verwachting van de oprichters, daar ze gebleken is een doorgangshuis te zijn, waar de armsten en ellendigsten worden opgenomen om ze als het ware weer in de maatschappij terug te brengen. Dagelijks verlaten onbehuisden de „Toevlucht," omdat zij er in geslaagd zijn, hetzij in eene betrekking geplaatst te worden of werk te bekomen. Velen, die te arm en te zeer vervuild waren dan dat eenig werkgever hen te woord kon staan, kunnen na een betrekkelijk kort verblijf in de „Toevlucht" zich zindelijk en netjes aanmelden en slagen er, gelijk de ondervinding leert, daii veel eerder in werk te bekomen.

Maar nog uit een ander oogpunt verdient de jeugdige vereeniging ons aller sympathie. Er zwerven honderden menschen rond, die, zonder geheel van middelen verstoken te zijn, niet meer dan één of twee dubbeltjes voor een nachtverblijf kunnen afzonderen. Deze ongelukkigen zijn als het ware gedwongen, tegen hun wil een slaapplaats te zoeken in die talrijke onreine holen, die men in elke groote stad vindt, holen even nadeelig voor de gezondheid als voor de zedelijkheid.