is toegevoegd aan uw favorieten.

De syndicalist; weekblad van het Nederlandsch Syndicalistisch Vakverbond, jrg XVI, 1938-1939, no 9, 27-08-1938

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jaargang XVI / 9 (792) 27 augustus 1938

WEEKBLAD VAN HET NEDERLANDSCH SYNDICALISTISCH VAKVERBOND AANGESLOTEN BIJ DE INTERN. ARBEIDERS-ASSOCIATIE TE PARIJS

0E Syndicalist

NEDERLAND VIERT FEEST!

de koningin bestuurt 40 jaren „met wijs beleid" 's lands zaken

een groot deel der bevolking ten prooi aan zwarte ellende

j 1 Sr.) In het begin der volgende maand zal het 40 r ren geleden zijn, dat koningin Wilhelmina als V|9erend vorstin de troon besteeg. Enkele vorstencje'ers) dienaren van het groot-kapitaal, hebben rifZe gebeurtenis aangegrepen om de domme k assa voor de zoveelste maal onder suggestie te -prengen en haar eigen belangen te doen vergeten.

misselijk wordens toe zal de grote pers uitba. 'nen wat het nederlandse volk alzo de laatste 40 ^ rer> aan het Huis van Oranje heeft te danken. cjaat ik voorop stellen, dat ik er geen ogenblik aan venk, onze koningin verantwoordelijk te stellen or de wantoestanden, die in het sociaal-econov lsche leven heersen: voedselverdeling, beperking an voortbrenging van vee, landbouwproducten s zovele andere artikelen, waaraan de nederland" arbeidersklasse, zowel de werkenden als de 2.erklozen, grote behoefte heeft, 't Zou dwaasheid •I11» al deze misstanden op rekening te brengen ^ 11 hare majesteit de koningin, gerende vorsten of vorstinnen hebben niet de 'f'ste invloed op de gang van zaken, die het poli, ^■maatschappelijk en economische leven beg,eefsen.

I 2Ün andere machten, die daarover de toon aanirfVen' naJaar van 1922 deed een tekening v de grote pers de ronde, die zo juist de waarheid

II voorgaande zin bevestigt. Het was namelijk " n tekening, waarin de koning van Italië in een

^moedige houding tegenover Mussolini stond, 'e hem toevoegde: „Indien gij doet wat wij willen, > °°gt ge koning blijven."

... 's het in werkelijkheid gesteld met alle vor

,l«n pn vnrcfinnAn Mpar hiprm<aH^ ïq Han

dir

. eet veroordeeld het gevlei rond de koningin en

^ niet gedaan de bewering der vorstenvleiers, dat ni "■ »beleid" onzer koningin van zo grote beteke-

Was voor het nederlandse volk.

, aarom dan het 40-jarig regeringsjubileum onzer y n'ngin feestelijk te herdenken?

|jst?rt'9 jaren geleden, toen de SDAP. nog sociate,1Sch was, schreef Troelstra zo juist over de be*enis van Oranjefeesten:

h® Sociaaldemocratische Partij heeft zich gesteld aan het cje d der arbeidersbeweging. Haar eerste taak is, de hooforn' de|' arbeiders helder te maken. Alle spinnewebben van ty6,°ed'n9 en vooroordeel moeten er uit. Ook het spinneder Oranje-vergoding."

deze woorden van Troelstra blijkt terecht, dat ^ bourgeoisie de Oranjefeesten organiseert om . arbeiders te bedwelmen en hen hun ellende te en vergeten. Het arme, domme volk wordt opzweept door de grote pers, die beheerst wordt geLr geldmagnaten. Van hetgeen er wordt rondf-j azuind menen zij in ernst zelf niets. hgn .Was 'n ^922 De Telegraaf, die, boos om een 9an n9 ®én hunner persfotografen in Den Haag ^ 9edaan, o.a. het volgende schreef:

K0^er' wij het onder ons eerlijk bekennen, wat zou de en ln*''jke Waardigheid in deze tijden nog zijn zonder pers ,,20 °ora' zor|der foto-pers?

er praal ben je niks", zei het ouwe philosoofje, dat vOri aldak'in tegen het Paleis op de Dam timmerde, de a1dpe Week n°9> en als WU niet van tijd tot tijd een of of r hooggeplaatst persoon afbeeldden, staande naast een vait e intelligente stier, zodat het verschil duidelijk opHof' a's WÜ niet met ontzaggelijke kosten en moeite het \veer0P_alle mogelijke manieren vereeuwigden en telkens li6f. ^ij het goedige nederlandse volk de eerbied en de z0l! e v°or het Hof wakker hielden en verstevigden, wat dan rnen dan in ons land van het Hof vernemen? Behalve sprgj^P^genblikken als in de Kamer salarisverhoging ter

op k/e,^en het dus wel, dat ze het volk het hoofd teWo . brengen om gebeurtenissen die geen be\&ls hebben.

Wilh 1 r?denen zÜn er om het feit, dat koningin Uitbuel^na 40 jaren het hoofd is van de Staat, zo Stann 9 te herdenken? Is er dan zoveel goeds tot

'Cl /n : ~ -7 _ i i, i

o-'vwiiicu uc ïacuaic jaai r cultureel

^TTE

N in„.

NTI E 1

is het volk omhoog gegaan, arbeidsvoorwaarden zijn verbeterd, vele nuttige sociale instellingen zijn in het leven geroepen, verbeteringen zijn aangebracht op het gebied der volkshuisvesting, onderwijs, enz. Maar deze verbeteringen zijn er niet gekomen doordat wij een koningin aan het hoofd hadden van de Staat.

Daarvoor hebben de arbeiders moeten vechten, daarvoor hebben zij honger geleden, stok- en sabelslagen van de politie te verduren gehad, en de vooraanstaanden hebben hun aansporing tot de uitgebuite massa, om ook haar deel op te eisen uit de grote voorraadschuur, met jaren gevangenisstraf moeten betalen.

En hoe is het op heden gesteld met de bestaansmogelijkheid der arbeidersklasse, met haar rechten en vrijheden? De toestand van de arbeiders in Holland verschilt op heden weinig met die hunner lotgenoten in de dictatuurstaten. De vrijheid van vergaderen is aan de willekeur van de een of andere dorpspotentaat onderworpen. De vrijheid van vereniging gaat zo ver als de regering het toelaat. De vrijheid van drukpers is gedeeltelijk aan banden gelegd, behalve voor de drukpers die ons maatschappelijk bestel door dik en dun verdedigt, goedkeurt en prijst. De economische toestand der arbeiders, en van het volk in het algemeen, is heden slechter dan hij ooit is geweest. De uitwassen van regeringsbesluiten zijn godtergend. In duizenden gezinnen heerst zwarte ellende, terwijl voedsel als kool, groenten, tomaten, enz. bij wagonladingen op de mesthoop worden geworpen. Het verbouwen van landbouwproducten wordt van overheidswege beperkt, evenals het fokken van vee. Tienduizenden zwakke vrouwen en kinderen hebben gebrek aan een glas melk. De werklozen, slachtoffers van „wijs beleid" der regeringspersonen, zien nooit een stukje vlees op hun tafel. De arbeiders die werken in de werkverschaffing, zijn gedrongen in een toestand van volslagen slavernij. Gruwelijk is het onrecht wat de rechteloze massa wordt aangedaan. Er is voor deze massa dan ook geen enkel motief om verheugd te zijn en met de bourgeoisie het regeringsjubileum onzer koningin feestelijk te herdenken.

Oranjefeesten worden georganiseerd om het volk in een roes van bedwelming te brengen, daardoor te bewerkstelligen, dat het zijn ellende voor een ogenblik vergeet. De uitbuiting"der arbeidersklasse, waarop de kapitalisten het voortdurend gemunt hebben, mag niet worden onderbroken.

Het is volkomen begrijpelijk dat men het proletariaat poogt af te leiden en het in zijn poel van ellende wil mee doen feesten. Schandelijk onverantwoordelijk en bovendien ongehoord brutaal, handelt de overheid ten aanzien van het volk. Burgemeester en Wethouders van Amsterdam stellen honderdduizend gulden uit de gemeentekas dis¬

ponibel voor het aanstaande Oranjefeest. Zegge: één honderd duizend gulden.

De hoofddirecteur van de Vereniging „Hulp voor Onbehuisden" te Amsterdam deed in Maart van dit jaar een beroep op de burgerij om financiële hulp, aangezien hij er geen gat in zag, de daklozen nog langer nachtverblijf te bezorgen.

Hij schreef o.m.:

„De Vereniging „Hulp voor Onbehuisden" staat voor moeilijkheden. Terwijl de in Januari j.1. verstrekte nachtverblijven en verpleegden stegen tot 24.133, d.i. 788 per dag, bedraagt het exploitatie-tekort thans bij de ƒ 40.000.—, zodat het op peil houden der hulpverlening bezwaarlijk wordt."

In Amsterdam lopen dagelijks dus honderden paria's rond, die geen dak boven hun hoofd hebben. En toch één honderd duizend gulden uit de gemeentekas voor Oranjefeesten.

Niet alleen in Amsterdam en andere steden heerst grote nood onder de bevolking, ook op het platteland en vooral onder de landarbeiders. Blijkens officiële rapporten zijn er op het platteland gezini^n, waar men drie maanden droog brood at. Bij anderen: droog brood en aardappelen met wat vet en azijn. Het leven van de landarbeiders is in vele gevallen een ellende-leven. Een der redacteuren van de Arbeiderspers maakte een tocht door Groninger-land en schreef:

„Een gezin, dat de zomerdag zes pond vet nodig heeft, koopt in de winterdag twee pond. 's Winters zijn de verdiensten nu eenmaal zoveel lager en het moet ergens uitgehaald worden. Aan kleding komen ze niet toe. Tachtig pet. van de mensen hier dragen hun weekse kleren óók op Zondag."

Erbarmelijk zijn de toestanden, ook in andere delen van het land. In Het Volk komt in 1936, dus 2 jaar geleden, een bericht voor uit Schijndel van de volgende inhoud:

„De man is overleden. En zijn weduwe huist In een beestenwagen. Zij krijgt een rijksdaalder bedeling. Zij zit daar in een hoekje in het met zand bedekte hok, bij de puinhopen van haar verbrande huisje."

In Augustus 1936:

„In het verlaten oord tussen Twente en Drente, midden in Hardenberg, staat al negen weken een ruw in elkaar gezet bivak, waar een weduwe en twee kinderen dag en nacht verblijven. Mijn geleider nam mij meer naar een uit haar huisje gezette vrouw, die met haar twee kinderen onder de blote hemel bivakkeert."

In December 1936:

„In de drentse veenstreek, waar je je in Nederland geneert dat je Nederlander bent. Ellende waarvoor „ellende" een te zwak woord is. Op de weg staat een vrouw met slordige haren, die ons meetrekt naar een nog schever huis. Zij praat aan één stuk door. „Het is niet meer om te leven, een mens gaat dood, overal vocht, alles zakt je onder de voeten weg, genoeg te eten heb je ook niet en wat moet er van de kinderen komen?", weeklaagt de vrouw."

de poum.-leiders moeten vrij

Geen stalinistische processen in anti-fascistisch Spanje

'^9ang van 1 September vervalt het aloude vest; vornrnelinstraat en vet"huizen alle daar ge-

«smoren naar

PLANTAGE MIDDENLAAN 38

let tel of (Centrum)

e,efoonnummer b i ij f t: 50524.

In het anti-fascistische Spanje worden een aantal revolutionnaire anti-fascisten bedreigd met de doodstraf om geen andere misdaad dan dat zij anti-kapitalistische en anti-stalinistische beginselen huldigen.

Sedert meer dan een jaar is de spaanse POUM. een verboden organisatie en zitten haar leiders te Madrid gevangen. De meest vooraanstaande, Andres Nin, is op 22 Juli 1937 uit de gevangenis verdwenen en zonder twijfel vermoord.

De Arbeid van 5 Augustus j.1. publiceert, overgenomen uit Independent News, de volledige akte van beschuldiging. Waarvan worden de leiders van de POUM. beschuldigd? De gehele akte is een politiek document, waarin van stalinistisch standpunt de bolsjewistische opvattingen zoals die kort na de Russische Revolutie golden, als misdadig worden gestempeld. Aan de POUM. wordt verweten dat zij in haar organen al haar politieke tegenstanders bestreed, dat zij landen bestreed, die het anti-fascistische Spanje steunden (d.w.z. Stalin-Rusland), dat zij opkwam voor de dictatuur van het proletariaat (zoals de fascist Marx en de trotzkist Lenin!). Zij wordt voorts (welk een geschiedvervalsing!) verantwoordelijk gesteld voor de tragische Meiweek te Barcelona in 1937. Kortom, de akte is voor 90 pet. gewijd aan het feit, dat de mensen van de POUM. geen aanhangers

van Stalin zijn, doch links van de naar uiterst rechts gezwaaide Komintern staan. Daaruit vloeit voort — want dat is hetzelfde —, dat de POUM. een fascistische organisatie is. Om dit te bewijzen is er ook een document, waaruit verstandhouding tussen de POUM. en Franco blijkt en waarin voortdurend sprake is van NI

Van a tot z is deze akte geen madrileens, maar een moskovitisch maaksel, zuiver een product van Stalin's GPoe., waar alleen politieke imbecielen op in kunnen vliegen. Men behoeft maar in het Volksdagblad e.d. te lezen, hoe de stalinisten hun vroegere — thans in NAS. en RSAP. georganiseerde — partijgenoten stelselmatig voor „trotzkisten-fascisten" uitmaken om te weten wat deze chablonebeschuldiging waard is.

Het is onze vaste overtuiging, dat de mannen, die te Madrid het slachtoffer dreigen te worden van een geheim door de GPoe op stapel gezet proces, volkomen onschuldig zijn. Het is daarom de plicht van de internationale arbeidersklasse voor hen op te komen en voor hun leven te waken. Daarom zeggen wij: In naam van het recht, in naam van het socialisme, in naam van de Spaanse Revolutie:

VRIJLATING VAN DE LEIDERS VAN DE POUM.! GEEN STALINISTISCHE PROCESSEN IN HET LAND VAN HET ANTI-FASCISME !

De schrijver gaat voort:

„Wij baggeren achter de scheve krotten om. Door het verzakken zijn hier en daar de ramen er uitgevallen. Er zijn planken voor gespijkerd. Een dak is in elkaar gevallen. Wanneer we met z'n drieën in het „huis" naast elkander staan, borrelt onder de druk van ons gewicht het veenwater tussen de planken door naar boven."

November 1936:

„Uit Hedel. De woningtoestanden zijn hier veelal erbarmelijk. Tien mensen tref ik aan in een huisje, dat voor een hond nog te tochtig zou zijn. De man krijgt steun, met brandstoffentoeslag mee nog geen acht gulden. Hij moet een daalder huur voor zijn „mensenstal" betalen. De twee jongste kinderen slapen bij vader en moeder in de bedstee en dan zes kinderen in twee ledikanten. Twee meisjes van negen en elf jaar met een jongen van tien jaar, in één bed."

Een bericht uit Wychen, nog geen twee maanden oud, houdt het volgende in:

„Hoe negen jonge mensen „leven". Ongedierte krioelt door de slaapvertrekken.

In de landelijke gemeente Wijchen, onder de rook van Nijmegen, verkeert een groot gezin in jammerlijke, ten hemel schreiende omstandigheden, die de plaatselijke autoriteiten laten voortbestaan. Negen personen, waarvan er acht minderjarig zijn, lijden honger en leven daarbij in een totaal vervuilde omgeving. De toestand die wij hier aantroffen, tart alle beschrijving. Beide ouders van het gezin zijn gestorven. Toezicht op de minderjarige kinderen ontbreekt vrijwel geheel."

Tenslotte nog dit bericht wat we in de pers tegenkwamen. 't Is een paar maanden oud.

„In een hooiberg, in de omgeving van Purmerend, is het in vergevorderde staat van ontbinding verkerende lijk gevonden van een .... zwerver."

Ik spreek verder niet over de zwarte ellende, die wordt geleden in de gezinnen der werklozen, zowel in de steden als op het land. Deze ellende is de slachtoffers aan den lijve bekend. Voor ik de pen neerleg wil ik nogmaals vaststellen, dat onze jubilerende vorstin voor genoemde misstanden geen verantwoording draagt. Alleen wil ik de vraag stellen aan de arbeiders, of ze christelijk, katholiek, joods of wat ook zijn, of ze de mening zijn toegedaan dat ze gehoor moeten geven aan de stem van hen die wèl verantwoordelijk gesteld kunnen worden voor de misstanden in het maatschappelijk bestel, de stem die oproept tot feestvieren in de eerste helft van September?

DE CNT. EN DE POUM.

De Arbeid van 29 Juli j.1. schreef in een artikel over de vervolging van de POUM.: „Het is een regering Negrin, die haar sanctie gaf voor het voeren van dit proces" en liet er vet gedrukt en geïnterlinieerd op volgen: In die regeringNegrin is de CNT., de anarcho-syndicalistdsche vakcentrale van Spanje vertegenwoordigd."

Inderdaad! De CNT. maakt deel uit van de regering-Negrin. Men weet hoe wij staan tegenover het zitting nemen in regeringen en ook, dat wij niet van standpunt zijn veranderd, nu de CNT.-FAI. onder de huidige omstandigheden gemeend heeft, daartoe te moeten overgaan. Het is voorts ook De Arbeid, die immers uit La Révolution Proletarienne het rapport van Mac Govern overnam, bekend, dat in Spanje door de GPoe een op chantage berustende macht wordt uitgeoefend, die op bepaalde punten die van de regering te boven gaat. Intussen, de regering-Negrin heeft de voorgenomen behandeling van het proces op 15 Juli weten te voorkomen. Welke invloed de CNT. en de CNT.minister persoonlijk daarop hebben uitgeoefend is aan ons niet bekend. Aan De Arbeid vermoedelijk ook niet. Wel is bekend, dat de CNT. steeds tegen de vervolging van de POUM. is opgekomen. Het verwijt van De Arbeid, dat een CNT.-minister ondanks een dergelijk protest zijn zetel blijft innemen, is wat voorbarig. Overigens — wij stellen dit uitdrukkelijk vast — is uitstel of openbare behandeling van het proces niet voldoende. De vals beschuldigden moeten vrij en hun beschuldigers dienen te worden aangeklaagd. Zo lang de mensen van de POUM. in handen van de GPoe zijn, blijft de grootste waakzaamheid geboden. Men kan er zich van overtuigd houden, dat dit standpunt niet alleen door ons, nederlandse syndicalisten, wordt ingenomen, maar ook door het gehele internationale anarohosyndicalisme. (Men zie ook onder Kroniek).

Ongeacht de politieke overtuiging van welke vervolgden ook, steeds zullen wij voor hen opkomen zo hun onrecht geschiedt. Het gaat in al zulke gevallen niet alléén om het recht van een aantal mensen, maar om de Rechten van de Mens. Dat de naaste geestverwanten van de POUM. in Nederland en elders eenzelfde standpunt ihebben ingenomen toen in Rusland ónze mensen — onder Lenin-Trotzki — werden vervolgd, dat geloven wij niet.