is toegevoegd aan uw favorieten.

Leidersblad; officieële uitgave voor de leidsters en leiders van de Katholieke Jeugdbeweging, 1947, no 5, 1947

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Stemmen uit de

WAAROM VERTROKKEN ZIJ?

„Dag, tante, hoe maakt U het? En met oom ook alles goed? Jopie is zeker al een flinke welp?” Tantes bolrond gezicht glimlachte welwillend, maar met deze laatste opmerking scheen ik geen beste beurt gemaakt te hebben. * „Schei uit, praat me niet over Jopie en de welpen. Slapeloze nachten heb ik er van gehad." Tantes omvangrijk lichaam landde op de stoel naast me en ze stak van wal. „Je weet, Joop was twee maanden na zijn installatie al gids. Stapel enthousiast was die zoon van me. Ik was al lang blij. Ik heb mij kinderen graag ineen katholieke omgeving. Bovendien had dat uniform me kopzorg en geld genoeg gekost. De laatste 2 maanden merkte ik al, dat er iets mis was. Maar dan geef je niet direct sjoege natuurlijk. Drie weken geleden kwam de aap uit en de 2 gidsenbanden van zijn mouw. Gedegradeerd voor het front van de horde. Onverschillig kwam meneer thuis en deelde mede, dat ie 't verder verhumde nog een keer naar de horde te gaan."

overeenstemt. Hij gaat, naarmate hij ouder wordt, de verkennerswet zien als een steun voor zijn katholieke leven. Daarom worden juist van de katholieke jongens wel velen voortrekker. Het verhaal van Pater Perquin over deze ervaringen met de Zuid-Afrikaanse verkenners stemde zijn toehoorders met dankbaarheid om de genade van het geloof en het voorrecht katholiek verkenner te zijn. Nog een andere stimulans was het te vernemen, hoezeer het onze Zuid-Afrikaanse broeders-verkenners bemoedigd had, toen zij hoorden van de geestdrift waarmee de Nederlanders na de oorlog het spel hervat hadden. Zo bleek hoe sterk het goede voorbeeld, zonder dat men zich er van bewust is, door de broederschapsband zelfs aan het andere uiteinde van de wereld zijn uitwerking heeft. De Nijmeegse St. Pauluskring besloot aan het eind van deze bijeenkomst zijn groe-

Tante is wijd en zijd bekend om haar vlotte verteltrant. Ik zweeg dus en luisterde. „Wat kan mij die 2e ster schelen. De hele middag zitten wij maar in dat stinkhol. En schreeuwen dat ze daar doen," zei Jopie. En barstte in tranen uit. De rest van het verhaal kon ik wel raden. Jopie verwachtte romantiek en avonturen. De eerste tijd vond hij die nog in het hordehol, een kelder onder de kerk. Maar als springlevend tienjarig knaapje verlangde hij naar buiten. Gedurende het jaar, dat hij welp was, trok de horde éénmaal naar buiten! En daar kon Jopie nog van vertellen, vol enthousiasme. Zijn sterwerk interesseerde hem niet meer, zijn werk kon hem niets schelen. Hij ging eruit. Collega-leidsters en leiders, commentaar overbodig! Twee opmerkingen; 't Spel van Verkennen is een buitenspel, ook voor welpen. En als er iets mis gaat, zoek dan de oorzaak bij jezelf. H.

ten en een bericht van deze bijeenkomst te zenden naar de voortrekkers van Commissaris Perquin in Stellenbosch. G. H. DE BOK.

jjiiminiiuiiiiimminmimimiiiiiimmumiimmiiiiiiiMiimimiiiHimimimMimiii immininii^ JJamboree-film beschikbaar! | Inde maand Mei zijn nog enkele data | I vrij voor een voorstelling met ons | | Jamboree-programma. | In verband met voorgekomen bescha- | | diging kan dit programma alleen ge- | | leverd worden met projector en | | operateur. | I Groepen, die van plan zijn om een | | voorstelling te geven, gelieven meer- | | dere data ter keuze aan de Filmdienst | I op te geven. = 1 üuMiniiiiiiiiiiiuiiniiiHiiiimiMiiiiiiiHiiiiiiiiiiiiiiiiiiiniMiiiiMniiHHiiiiiiHiMiiiiiiiiiimiiiiiiiiHiiiuu»

92