Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„RINGRIJDERIJ” TE MIDDELBURG

De Middelburgsche marktdagen zijn zelfs in gewonen doen een boeiend schouwspel. Dan komen van heel het eiland de boeren en boerinnen in hun typische dracht naar de stad gereden in hun glanzend geschilderde wagens met de helder witte huif overkapt.

Maar er zijn nog andere dagen in het jaar, dat er iets bijzonders te doen is, feestgevierd, of een spel gehouden wordt. Het merkwaardigste en meest populaire feest is wel de „ringrijderij.”

Schoon deze spelen, zoo lezen we in een oud boekje, in Zeeland gemeen zijn en veelal bij de landlieden naar hunnen trant worden gehouden, zoo is deze oefening nochtans van aanzienlijken oorsprong. Behalve de aloude tournoyen en spiegelgevechten van later tijden, die men carousels noemde, zijn ons door den krijgszuchtigen en strijdbaren adel der middeleeuwen, altoos gezet op manhafte oefeningen en vooral op dezulken

die aan een goed ruiter passen, vijf of zesderlei soort van wedloopen of renspelen te paard overgelaten, waarvan er een vooral wegens deszelfs minder gevaarlijkheid in de uitoefening bijzonder tot vermaak der aanzienlijkste Jufferschap werd ingericht. Deze lieten gewoonlijk tot een eereprijs een hunner ringen ophangen, welke de ridders te paard in eene edele en gansch onberispelijke houding gezeten moesten afsteken, en in vollen ren aan hunne lans rijgen, van welk gebruik deze renspelen den naam van ringrijden dragen.

Naderhand reed men den ring om andere prijzen, aan breede zijden linten hangende, welke door de Jufferschap te winnen gegeven werden, of waarover zij tenminste als rechters zaten, en de uitdeelsters waren.

De ridder die het eerst driemaal den ring heeft afgestoken en met wien alle de mededingers onder het geschal van pauken en trompetten in staatsie

Een ruiter steekt zijn lans door den ring! Het oude volksspel der „ringrijderij” heeft plaats op het lommerrijke plein voor de Abdij te Middelburg.

Sluiten