is toegevoegd aan je favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 6, 1869-1870, no 31, 28-11-1869

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt' daardoor in sommige apotheken een toestand bestendigd, dien de Kegeering inde Memorie van toelichting op art. 3 een treurig verschijnsel noemt, hetwelk zij wenscht te zien verdwijnen, maar er wordt in art. 34 bepaald gesproken van bij de invoering der wret bestaande apotheken. De vergunning wordt verleend dooiden inspecteur op advies van den geneeskundigen raad, die zich zeer zeker voldoende waarborgen zal hebben verschaft, dat de uitoefening der artsenij bereidkunst geen schade lijdt dooreen bijhandel in hetzelfde gedeelte van het huis.

Het is qps bekend, dat deze interpretatie van het wetsartikel meermalen openbare tegenspraak heeft gevonden. Tot staving onzer meening wenschen wij daarom nog het volgende geval aan te voeren; Art. 19 geeft vrijheid, dat de apotheek vaneen afwezigen , zieken of overleden apotheker mag waargenomen worden dooreen niet gevestigden apotheker, zonder eenige beperking van tijd. Wij stellen nu het geval, dat bij de invoering der geneeskundige wetten eene apotheek zoodanig waargenomen en aangehouden wordt . voor eene weduwe, minderjarige kinderen of zelfs voor geheel vreemde personen, die daarbij belang hebben. In die apotheek wordt een bij handel gedreven, men verlangt ook «dezen aan te houden. De inspecteur krijgt aanvraag tot vergunning, om af te wijken van al. 3 van art. 8; er bestaan geene wettelijke bezwaren, en de vergunning wordt verleend. Maar aan wie ? Aan den waarnemenden apotheker ? Maar hem komt de apotheek niet toe. Hij is slechts de verantwoordelijke persoon voor al hetgeen inde apotheek is, en dus ook voor de verplichtingen, die de vergunning kan opleggen met betrekking tot inrichting enz. Ging de stelling op, dat de vergunning persoonlijk was, dan zon zij vervallen, indien de waarnemende apotheker dooreen ander waarnemend apotheker werd vervangen. Dit kan men zich redelijker wijze niet voorstellen. De vergunning wordt dus verleend aan de zaak zelve ten voordeele van hen, door wie zij gedreven wordt en die haar zoo lang kunnen drijven en laten beheeren als zij verlangen. In Frankrijk zijn omstreeks 7000 apothekers, waarvan 1323 alleen te Parijs. De apotheken te Parijs worden thans om 10 uur gesloten in plaats van, zooals vroeger, ten 11 en 13 ure. De strike der apothekers-bediendeu is daarmede geëindigd. Uittreksels uit Eïlnnen- eti SSultenlamlschc tijdschriften. Door Hanbury worden onderscheidene kenmerken opgegeven, om echt Bourgondisch pik [Fix burgundica) van nageniaakt te onderscheiden. Echt Bourgondisch pik heeft eene geelbruine kleur, is op de breuk glanzend, schelpachtig, doorschijnend. Eenige soorten bevatten meer water, zijn mat, donkergrijs en moeten doorgezegen ■ worden, om ze van de onzuiverheden te bevrijden. De reuk is eigenaardig aromatisch. Het is niet volkomen oplosbaar in wijngeest van 0,838 en laat daarbij eene geringe hoeveelheid eener fijne, witte, vlokkige zelfstandigheid terug. In zijn dubbel gewicht aoetum glaciale lost . het, tot op eene geringe vlokkige stof na, op. Het mgemaakte Bourgondische pik is gewoonlijk glanzender van kleur dan het echte. De reuk is zwak en ter nauwernood aromatiek. Het is nog minder dan het echte oplosbaar in wijngeest van 0,838. Met zijn gelijk gewicht acetum glaciale behandeld, volgt spoedig

eene scheiding in twee lagen, waarvan de bovenste dik olieachtig, de benedenste dun en helder is. Door bovenstaande kenmerken valt het niet moeilijk, de echte waar van de vervalsohte te onderscheiden. Eeeds de reuk biedt een zeer goed criterium aan. Door middel van het acetum glaciale herkent men de aanwezigheid van het vet, hetwelk in het Engelsche kunstproduct nooit schijnt te ontbreken. Hanbury betwijfelt, of er nog wel ooit een echt Bourgondisch pik inden handel voorkomt. De uitgevers der Britsche pharmacopoea noemen het zelfs een product van Zwitserland, alwaar vroeger bijv. in Jura eene hars van Ahies excelsa Lam. {Finws Ahies L., Spar, Fijne Spar, EothtanneJ verzameld werd. Volgens eene mededeeling van Fliickiger is zulks op sommige plaatsen nog werkelijk het geval. Inde Bernsche districten Moutier en Delémont worden jaarlijks omstreeks 800 centenaars terpentijn (Pix burgundica) van Ahies excelsa, verzameld. Deze zeker voor den wereldhandel onaanzienlijke hoeveelheid schijnt het meest in Bazel, .Aarau, Zurich, Waadt afgeleverd en bijna niet verder uitgevoerd te worden. De naam // Bourgondisch pik’' schijnt inderdaad geheel vaneen misverstand afkomstig te zijn, dat wil zeggen, zij schijnt uit Bourgondië nooit te zijn voortgekomen. Pomet laat zich in 1694 over: Foix grasse ou Foix blanche ou Foix de Bourgogne op de volgende wijze uit: //Men smelt den galipot met weinig terpentijnolie en ■ //gewonen terpentijn voorzichtig tezamen, en dit pro//duct noemen wij Foix grasse of Foix de Bourgogne, omi //dat men beweert, dat de beste soort te St. Nicolas in //Lotharingen bereid wordt. Thans staat de zaak anders ' //want de beste soort komt uit Holland en uit Straats■ //burg, van waar wij ons haar verschaffen.’' Uit proeven op de tentoonstelling te Parijs blijkt, dat – de hars van Finm Abies tot handelsartikel in Finland 3 en Duitschland verzameld wordt en wel in het eerste i land in eene zeer aanzienlijke hoeveelheid, Inde plaat-3 sen, waar het wordt geproduceerd, schijnt het echter nooit Bourgondisch pik genaamd te worden. 1 FructlJS Myrobalani bevatten volgens Hennig 45 proc. 1 tannine. De prijs dezer drogerij is inden groothandel 30 > a S 5 cents per kilogram, terwijl goede Aleppische gal-1 noten, die 45 proc. looizuur bevatten, ƒ 3,40 en Japansche en Chinesche, die 75 proc. bevatten, ƒ 1,20 het kilogram kosten. De bereiding van de tannine uit de myrobalani zou dus veel goedkooper zijn dan die uit galnoten. i ' Voortdurend wordt de aandacht gevestigd op het i stikstofoxydule (N2 O) als auaestheticum. De bereiding is • de gewone, die inde scheikundige leerboeken wordt op• gegeven, namelijk verhitting van uitras' ammonicus . (NH4 NO3 =N2 O -[-332H2 O) Om dit gas goed te bewaren ! wordt door Price en Wanklijn opgegeven het uiteen gasi houder met behulp eener drukpomp in wijngeest te drij; ven, die zich ineen vat bevindt, hetwelk eene drukking • van 20 atmospheren kan verdragen. Men verkrijgt alzoo – eene geconcentreerde oplossing van stikstofoxydule, waaruit f het bij het openen van het vat als gas ontwijkt. In plaats : van alcohol kan men ook aether of chloroform aanwenc den, in welk geval tevens de medegevoerde damp dezer i zelfstandigheden anaesthetisch werkt. De ahsorbtie van i het gas door alcohol onder drukking, om het later te l doen ontwijken, dient tevens als zuiveringsmiddel.