is toegevoegd aan uw favorieten.

Vrij Nederland; je maintiendrai-onafhankelijk weekblad voor alle Nederlanders, jrg 2, 1941, no 12, 18-10-1941

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE DUITSE GEEST VAN HET DUITSE BEEST

11. NU IN BRAZILIË door de re- gering wijselijk verboden Duitse courant droeg de idyllische naam van “ Urwaldbote ”; een naam, die tevens van toepassing is op alle nazibladen, welke oprechte boden zijn uit het slijkerige, broeierige oerwoud der gemeenste menselijke hartstochten, een oerwoud, waar het hoogste en enige recht het recht van den sterkste is. Het legerorgaan Deutsche Wehr schrijft: “ Elke menselijke en sociale activiteit is enkel gerechtvaardigd wanneer zij de oorlog helpt voorbereiden. Het nieuwe mensenwezen is volkomen bezeten door de gedachte aan de oorlog. Hij mag niet en kan niet aan iets anders denken ”. Een nog fraaier citaat ter rechtvaardiging der beestachtigste wreedheden levert de Berliner Boersenzeitung van 26 Juli j.1.: “ Het talent van het Duitse volk voor het oorlogshandwerk is een der uitkomsten van een meer algemener talent van ons bloed en ons ras voor artistieke schepping. Het supreme voorbeeld is de figuur van den Fuehrer, die met instinctieve zekerheid een versmelting levert der kenmerken van den groten soldaat en den groten artiest ”.

Voor den Mof in ’t algemeen en den nazi in ’t bijzonder is oorlog en alles wat daarmee verband houdt dus een kunst. Laten we even zien, hoe deze kunstenaars volgens hun eigen bekentenissen te werk, of liever te keer gaan. Een kort uittreksel uit het dagboek van een Duitsen soldaat, Emil Holtz, in Rusland gevallen, is overtuigend:

“ 28 Juli. Op de weg van Mir naar Stolpce praatten we tegen de mensen met onze machinegeweren. Er bleven vele steunende lichamen en vele doden liggen. In elk dorp en elke stad zagen we mensen die we graag doodgeschoten hadden. Ik hoop, dat hier gauw een S.S.-compagnie door zal komen om te voltooien waar wij niet de tijd voor hadden ... 5 Augustus. Om 10 uur kwamen we in het dorpje Lotzy aan, en gingen aanstonds op buit uit. We maakten alle mensen in de huizen koud, soms met revolvers, soms met bajonetten of geweren, soms door ze enkel maar neer te knuppelen. Ik voor mij geef de voorkeur aan een revolver”. Zo schrijft het mannetjes-everzwijn uit Pruisen’s duistere en heidense wouden. Thans het antwoord van het wijfje, dat zich behagelijk in haar hol ligt te schurken, in afwachting van de buit, terwijl manlief op de jacht is: “ Lieve Kurt: Donderdagnacht droomde ik, dat ik het huis uitging, en toen ik de hoek omsloeg zag ik dat je me tegemoetkwam met twee volle koffers ”. Ziehier het resultaat van

een huwelijk waarbij het trouwboekje vergezeld ging van een exemplaar van “ Mein Kampf ”, het evangelie van de Haat . . .

Maar bovenstaand voorbeeld is “ natuurlijk ” “ gruwel ” propaganda uit Moscou. Wilt U liever een kleine aanhaling uit een officieel pauselijk rapport? “Toen de Duitsers Bydgoszcz (in Polen) binnentrokken, arresteerden zij een belangrijk deel van de bevolking en de geestelijkheid. De gevangenen moesten vier uur lang op rijen op de markt blijven staan met hun armen in de hoogte. . . Een vrouw, die deze marteling niet langer verdragen kon en probeerde te ontsnappen, werd onmiddellijk doodgeschoten. ... Er lagen reeds zeven lijken op het plein, onder anderen die van de priesters Szareken Wiorek. De Duitsers hadden Szarek’s bril eerst in zijn gezicht getimmerd met hun kolfslagen, waardoor ook zijn neus brak; toen braken ze zijn kaak, sloegen hem de ogen uit, braken zijn sleutelbeen en eindelijk kreeg hij het genadeschot”.

En dan stijgt de minister van kerkelijke zaken, partijgenoot Kerrl, op Wodan’s altaar en galmt: “De Fuehrer is de drager van een nieuwe openbaring, Adolf Hitler is de ware Heilige Geest ”. En deze hemelgezant met de scheve voorhoofdslok is thans bezig in de heilige woede der artistieke scheppingsdrift heel Europa te vermalen tot een smeuïge brei van aarde en mensenbloed, om dan daaruit het beeld der Nieuwe Orde te boetseren, dat hij in het groot voltooien zal zoals een echte beeldhouwer het met stukjes klei in het klein doet: met een kwak van een verslagen volk hier en een stuk van een verpletterde stad daar.

Reeds Goethe klaagde dat deze wezens, de Duitsers, nog eeuwen nodig zouden hebben eer ze barbaren af zouden zijn; en tijdens de eeuw, waarin Goethe stierf, heeft het Duitse volk dapper rechtsomkeert gemaakt, en is met elke oorlog het oerwoud van het barbarendom dieper binnengemarcheerd. Bismarck vervalste enkel maar telegrammen; Goebbels vervalst een ganse pers. Voor Bismarck was de verscheurde broek van een Duitse douanier voldoende om een oorlog te verklaren; maar dit was slechts theoretische kletskoek vergeleken bij de diplomatieke casus beU fj-dromen van Hitler, waarin de Nederlanders het Rijnland binnenvielen ; want Hitler wilde er de wereld bovendien nog van overtuigen, dat zijn misdadige leugens de waarheid zelve waren. Doch het verschil is enkel gradueel; de kern is dezelfde: leugen en geweld als grondwet voor het verkeer met andere volkeren. En deze leugen wordt door een overgroot deel van het Duitse volk gehoorzaam ge-

loofd; en het geweld wordt door hen aangebeden met bloed, hart en verstand, zodra ze in een uniform gepropt worden, en daardoor plotseling zinneloze wezens geworden zijn. Zodra het laatste haakje van de uniformkraag dichtgaat, is de Duitser geen zelfstandig denkend mens meer, maar een dictafoon, waarin een Goebbels naar believen de wasrollen kan wisselen. En of Hitler de ene dag in het mondstuk schreeuwt, dat Stalin een beste kerel is, terwijl hij de volgende dag voor een duivel wordt uitgekreten —de machine zwijgt en werkt. Hitler’s grootste staatsmansdaad is het verschaffen van uniformen geweest voor het ganse volk, waar ook kinderen vanaf de knikkerleeftijd reeds in moeten kruipen.

Maar op één ding kan niet genoeg de nadruk gelegd worden. Hitler voltooit slechts, wat Frederik de Grote begon, en wat Bismarck en de beide Wilhelm’s voortzetten. Het sadisme der Duitse horden tijdens Wilhelm’s “ frischer, froehlicher Krieg” van 1914-18 werd slechts getemperd door de taaie resten van een helaas opervlakkig Christendom, dat onder Hitler als staatsgevaarlijk verbannen is. Hitler heeft rondweg verklaard; “ Het Christendom is het Bolsjewisme der Oudheid ”. Zo werd het laatste hek van den zedelijken dam getrapt. De tien geboden van den nieuwen staatsgodsdienst staan niet langer op marmeren tafels gegrift, maar zij worden met behulp der Gestapoknuppels in bloedige runentekenen neergeschreven op de naakte ruggen der andersdenkenden; zij worden met mitrailleurkogels uitgekerfd in het weke lichaam van alle vredelievende volkeren, die de dwaasheid begingen de tijd na 1918 als een vrede te beschouwen en te laat tot de nutteloze wijsheid ontwaakten, dat het enkel maar een wapenstilstand geweest was.

Doch de mensheid heeft een kort geheugen: de wijsheid van heden is de vergetelheid van morgen. Tussen Nederland en Duitsland ligt geen Kanaal; vlak achter Maastricht, Arnhem en Groningen zal, zolang de aarde bestaat, het eeuwige Duitsland blijven liggen, dat altijd bereid zal zijn tegen zijn buren op te rukken onder de banier van de machtswellust; en achter deze banier zullen opnieuw de barbaarse horden marcheren, die omgord zijn met de glimmende buikriem der eigendunk, waaraan de knuppel van het sadisme bungelt.

Waaraan wij dan moeten denken, bij den vrede en na den vrede opdat er niet opnieuw een gekerm uit Nederland’s gezegende landouwen op zal stijgen? Daarover een volgend maal. A. DEN Doolaard

Deze ruimte Is aangeboden door de N. V. Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot Exploitatie van Petroleumbronnen in Nederlandsch-Indië