is toegevoegd aan uw favorieten.

Zwemkroniek; orgaan van den Nederlandschen Zwembond en daarbij aangesloten Vereenigingen, jrg 19, 1941-1942, no 51, 30-04-1942

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

30 Aprii 1942 No. 51 19e Jaargang

De

Zwemkroniek OFFICIEEL ORGAAN VAN DEN „Nederlandsche Zwem- en Reddingsbond’1 UITGEVERS: DE RAAT & DE VRIES

RhD Ad IE: Mevr. A. G. KOLLÖFFEL KLOOSTER ISA LAREN N.H.

VERSCHIJNT WEKELIJKS ABONNEMENTSPRIJS: {3.15, BUITENLAND f4 – PER JAAR FRANCO PER POST BIJ VOORUITBETALING

DRUKKERIJ DE RAAT & DE VRIES ELANDSSTRAAT 6-12 – AMSTERDAM C. – TEL. 35132 POSTREKENING: „DE ZWEMKRONIEK". No. 13930

BONDSBUREAU: GERARD DOUSTRAAT 20, UTRECHT – TELEF. 13442

De Jaarvergadering. De jaarlijksche algemeene vergadering van onzen Bond was als alle jaren wederom gekenmerkt dooreen groote opkomst van afgevaardigden en door veel betoonde goeden wil. In zijn openingswoord merkte de voorzitter op, dat wij ondanks alles tevreden mogen zijn over hetgeen in het afgeloopen jaar is bereikt en gepresteerd. Weliswaar werden er minder wedstrijden gehouden dan in voorgaande jaren en ontbrak het ons geheel aan internationaal contact, op ander gebied echter werd vrij veel bereikt wat eerst op onoverkomelijke bezwaren leek te stuiten. Twee belangrijke dingen, die reeds lang op het programma van den ouden Zwembond prijkten, werden in dit jaar verwezenlijkt, n.l. de fusie met den N.B.R.D. en het verplicht stellen van het zwemonderwijs op de scholen. De fusie met den Reddingshond is nog van heel jongen datum, doch de voorzitter zeide er van overtuigd te zijn, dat, als allen inden nieuwen N.Z.R.B. met dezelfde energie en dezelfde offervaardigheid blijven arbeiden, welke zij tot dusver in hun oude bonden aan den dag hebben gelegd, deze fusie ongetwijfeld kostelijke vruchten zou afwerpen. Door het verplichte zwemonderwijs op de scholen, hebben in het afgeloopen jaar ruim 75.000 schoolkinderen zwemmen geleerd. Na de opening kreeg de heer Sabel het woord en maakte daarvan gebruik om aan den voorzitter het eere-lidmaatschap van den N.Z.R.B. aan te bieden als blijk van waardeering voor het vele dat hij inden ouden N.Z.B. heeft gepresteerd. Daarna zette de voorzitter de reeks Sinterklaasverrassingen voort en deelde mede, dat de heeren J. M. Schmidt, propagandist van den N.B.R.D. en J. H. van Teeseling, secretaris van den Kring Amsterdam, tot Leden van Verdienste waren benoemd. De Moeder Triebels-beker, het pronkstuk van onze organisatie, werd voor dit jaar toegekend aan de Polo-Commissie, die haar bij monde van den vice-voorzitter, den heer L. Pot,, in ontvangst nam. De gouden plaquette, wisselprijs voor het waterpolo-kampioenschap dames, kwam aan de H.Z. en P.C., waarmede de zak van Sinterklaas leeg was. De heer Van Langen van Z.I.A.N. verraste de vergadering door aan het bondsbestuur een nieuwen fraaien wisselbaker aan te bieden, welke de plaats zal innemen van den Van Kappen-beker, die thans definitief door de R.D.Z. is gewonnen. Het spreekt wel vanzelf, dat dit vorstelijk geschenk dpor bondsbestuur en vergadering met enthousiasme en dankbaarheid werd ontvangen. Bij de Jaarverslagen meende collega Van Veen, redacteur van de Brigade, aanmerking te moeten maken op het feit, dat in het boekje met jaarverslagen 84 bladzijden worden ingenomen door den ouden N.Z.B. en slechts 18 bladzijden door den N.B.R.D. Hij verweet de thans in het bestuur van den N.Z.R.B. zetelende oudbestuursleden van den N.8.R.D., dat zij niet genoeg waren opgekomen voor de belangen van de redders en dat zij het „moede

hoofd inden schoot hadden gelegd". Op dit punt werd hij echter op afdoende wijze door Mej. Claus terecht gewezen, die zeer ad rem opmerkte, dat alle districten van den ouden N.B.R.D. waren uitgenoodigd hun jaarverslag in te zenden. Dat echter verschillende districten in gebreke waren gebleven dit te doen. Dat men geen jaarverslag kan publiceeren dat men niet heeft ontvangen en dat derhalve niet de bestuursleden, doch enkel en alleen de districten de schuld waren van het ontbreken van hun verslagen. De verkiezingen brachten geen enkele verrassing, omdat voor geen enkele te vergeven post meer dan één candidaat naar voren werd gebracht, zoodat dus alle candidaten werden gekozen. Ook de wijzigingen inde verschillende artikelen van het huishoudelijk reglement verorzaakten geen moeilijkheden en werden er in vlot tempo door den voorzitter doorgehamerd. De heer Wijchers vroeg nog waarom we geen statutenwijziging te behandelen kregen, waarop de voorzitter mededeelde, dat de statuten ons van hoogerhand zijn opgelegd en dat we maar moeten aannemen dat het zoo goed is, hetgeen de vergadering dan ook prompt deed. A. G. K. Herinneringen aan den Polodag. De zon, die praalt over de weiden met koeien; ver, tot aan den einder de zwarte stipjes van het vee. De laatste bloeiende vruchtboomen. Het hoog ópschietende gras van de wordende hooilanden. Het treintje, puffend, schuddend door deze pracht, die aan 't einde van de anderhalf uur of was ’t nog langer tot eentonigheid vervalt. Hazerswoude Koudekerke, Zwammerdam, Waarder: stationnetjes die evenzeer inde herinnering vervaagd zijn als de speelgoedwagonnetjes met één raampje-in-het-deurtje van de smoezelig houten celletjes, die de spoorwegcoupé's waren. Harmelen, Harmelen, roept de conducteur en we weten: de reis is bijna geleden. De reis van Leiden naar Utrecht, die wij in het begin van Juni maakten: ter polodag. In Utrecht konden v/e kiezen: de tram naar rechts, de tram naar links, het was om ’l even, zij bracht ons plichtsgetrouw naar het Wilheiminapark, waar we in het paviljoen onze boterhammen gingen eten. Of was dat in weer latere jaren; herinneringen vloeien ineen en keer op keer, als we onzen pelgrimstocht naar Utrecht gingen maken, was ’t een beetje anders, daar in dien hoek van de stad. Als je van het park naar de zwemschool stapte, naar Timp, was het al gauw gedaan met de huizen. Een landweggetje, een koolaschpad en dan de zwemschool, primitief, vergeleken met die van thans. Opgesloten was je tusschen de schuttingen van de pijpenla-bassins;