is toegevoegd aan uw favorieten.

Zwemkroniek; officieel orgaan van de Koninklijke Nederlandse Zwembond, jrg 25, 1948, no 33, 19-08-1948

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zo voortreffelijk georganiseerde zwemfestijn. Hieronder nog een paar uitslagen: Dames: 1. A. Veldhuizen (Robben) 1 uur 7 min. 25 sec.; 2. I. Schuhmacher (R.D.Z.) 1.07,25.1; 3. G. de Hooge (R.D.Z.) 1.07,46; 4. L, Put (Robben) met 1/10 meer: 5. Th. Snoeks (Robben) 1.09,10; 6. H. Langenbach (R.D.Z.) 1.09,17. Heren: 1. }. Schopman (Y) 1.05,50; 2. M. van Daatselaar (A.Z.) 1.06,48: 3. J. van Rijk (D.J.K., Amsterdam) 1.07,28; 4. J. de Groot (Y) 1.07,34: 5. H. Rademakers (Z.1.A.N.) 1.07,40; 6. H. Bouwmeester (Z.A.R.) 1.07,45. Heren veteranen: 1. E. J. Vernhout (8.Z.Z.) 1.10,54; 2. }. Stender (Robben) 1.11,24. De eerst aankomende heer uit het Oosten was C. Bongers (E.Z.C.), terwijl A. Brandt (Nept.) de eerste Zutphenaar was. B. P.

Olympische herinneringen en bijzonderheden. Buitenlandse prestaties. Bij de verhalen over de Olympische avonturen zijn de verrichtingen van de buitenlanders een beetje in het gedrang gekomen. Zeer zeker verdienden zij dit niet en dan denk ik b.v. aan de 1500 Meter wedstrijd, aan de pech van Engeland, dat zijn beste man, Jack Hale, moest uitvallen, omdat hij een spier beschadigd had, maar ik denk inde eerste plaats aan de eindstrijd op dit nummer tussen de jeugd van de wereld; de Amerikaan Jimmy McLane, oud 17 jaar; de Australiër Marshall, die zo iets van 19 jaar was en de Hongaar Mitro met zijn 18 jaren. Ik zie ze voor mij, deze rivalen, drie werelden, drie zwemwijzen: Jimmy met de perfecte stijl en lange slag, Marshall, met helemaal geen stijl, met slechts een slordige gejaagdheid, maar met een zodanige snelheid, dat hij McLane inde laatste banen opjoeg, zonder hem te kunnen bereiken. En dan Mitro met zijn overdreven Hongaarse slag, met zijn sterk rollen en met, helaas, zijn onmacht om zijn prestatie uit Monaco te herhalen (19.28 toen tegen 19.43 nu). Voor de toeschouwers van deze race was het aardigste moment het inhalen van Amerika door Australië, het even gelijk opzwemmen en dan: McLane schudt de concurrent van zich af, neemt de benen en wint onbedreigd in 19.18.5.

Een andere eindstrijd zie ik, de 400 Meter dames, waarin Karin Harup de meerderheid moest erkennen van Ann Curtiss, maar waarin Fernande Caroen (België) .en Cathie Gibson (Engeland) de hoofdrollen vervulden. Hup, Fernande, riep ik mee met de Belgen, maar het heeft niet mogen baten. Ruim 300 Meter heeft Caroentje op de derde plaats gelegen en toen ging het gebeuren, dat Katrientje op de haar bekende vinnige manier kwam opzetten, meer en meer op Fernande inliep en deze nog vóór het laatste keerpunt passeerde. Nu ja, ze zwom verre van fraai, maar ze deed het effectief en zonder zich om de reeds verslagen Belgische te bekommeren, liep zij onverdroten in op Karin en heel de zwemzaal, natuurlijk in meerderheid Engels, juichte haar toe en moedigde haar Gibson aan. Nog maar op het nippertje wist de Deense te winnen met slechts ruim één sec. voorsprong. Toen kwam ook Fernande aan. Spijtig voor dit kranige zwemstertje. Dit nummer was een schoon bewijs van de algemene vooruitgang bij het dames-zwemmen. Alle vier de genoemden verbeterden het Olympische record van Rie Mastenbroek, destijds in Berlijn gevestigd. Dit mooie nummer was voorafgegaan door de eindstrijd 200 M. schoolslag, met Joe Verdeur (V.S.), de wereldrecordhouder als winnaar. Het was echter een narrow escape, want de mooier zwemmende Garter, hoger op het water liggend en langer slag makend, dan Verdeur dit deed, haalde hem op de laatste baan bijna in. Dat dit bijna de juiste uitdrukking is, tonen de tijden: 2.39.3 en 2.40.2. Ook nummer drie in dit nummer was een Amerikaan en het is opmerkelijk hoe de butterfly in staat is geweest om een nummer, dat nagenoeg altijd buiten het bereik van de Ver. Staten heeft gelegen, thans tot een drievoudig Amerikaans succes te maken. Als merkwaardigheid bij dit nummer valt nog te vermelden, dat Carter eender beste vrije slag zwemmers van de U.S.A. was en dat hij ook daarbij bijzonder hoog op het water ligt. Intern. Met vrees hoor ik in gedachte de opmerkingen, dat deze verslagen wel de wedstrijden, maar zo weinig de dagelijkse belevenissen van de ploeg behandelen. Bij voorbaat wil ik duidelijk maken, dat ik de schuld daarvan deels van mij afwerp, omdat ik, als zijnde geen kampgenoot, de ploeg en dp leiding in hoofdzaak slechts zag in bet zwembad en dan soms maar zeer vluchtig. Die leiding had het natuurlijk zeer druk en was daardoor blijkbaar niet in staat om de man van de Zwemkroniek zodanig in te lichten, dat hij zich een zuiverder beeld kon vormen van de avonturen buiten het wedstrijdbad. Gelukkig hebben Voorzitter en Secretaris van onze Bond mij steeds ingelicht over allerlei wetenswaardigheden, maar ook deze betroffen natuurlijk niet het dagelijks gedoe van onze jongens en meisjes. Ten slotte moet ik U tot mijn schande bekennen, dat éénmaal de fout bij mij lag. Ik had p.l. ten leste de inlichting los gekregen over de trip van onze ploeg op de laatste Zondag naar Oxford en Henley en laat ik mij nu verslapen hebben en een half uur te laat in het kamp te Uxbridge gekomen zijn. In Oxford ben ik toch aangeland, maar onze ploeg heb ik gemist en in mijn eentje heb ik niet slechts genoten van de prachtige colleges, maar tevens van de wonderlijke rust na de opwinding en het rumoer van Wembley-pool en Londen. Groter tegenstelling was haast niet denkbaar. Spijtig is het ook, dat ik niet op de hoogte was van het terugreizen van de ploeg met de Batavierlijn. Met scheidsrechter Henk de Kok stak ik over per Harwich-boot en zodoende kan ik niets vertellen over het slot van het grote avontuur van de Nederlandse zwemploeg naar Londen. Varia. Voor iemand die de O.S'. niet bezocht heeft, moet het moeilijk vallen zich in te denken hoe vermoeiend en enerverend een dergelijke wedstrijdenreeks is voor ■de deelnemers. Dit geldt zeer zeker voor onze zwemsters, zwemmers en polospelers, die allen door het bereiken van de finales dagen achtereen in spanning hebben geleefd, die dagen lang onder appèl stonden, die dagen lang zich de wedstrijden voorstelden, die zij zouden gaan zwemmen of spelen en die zich moesten opwinden over de resultaten door .anderen behaald, omdat die van invloed zouden kunnen zijn op hunne resultaten. Geen wonder dan ook, dat Cor Braasem, na het spelen van de laatste polowedstrijd zei; Ik ben blij, dat het voorbij is.

Hiervoor noemde ik Hale al reeds als Engelse pechvogel, maar zijn landgenote, de schoonspringster Newman, had al evenzeer van die pech te lijden. Ook zij blesseerde bij het springen inde ochtenduren een armspier, maar moedig hield zij ’s middags vol, de arm in verband en telkens na de sprong massage en een nieuw verband. Inde ochtenduren behoorde zij tot de allerbesten, streed zij om een derde plaats. Zij werd onder die moeilijke omstandigheden nog vijfde; ik wil haar een grote pluim op haar hoed steken. Dit meisje wist hard te zijn inde strijd, in tegensteling met Alex Jany, de held van Monaco. Deze Fransman kon de moeilijke omstandigheden niet aan; hij begon met, voor zijn doen, matig zwemmen op de 100 Meter en meteen was hij gebroken, worstelde zich door zijn serie 400 Meter, de afstand waarop hij het wereldrecord bezit, sneuvelde zonder glorie inde eindstrijd op die baan en trok zich terug voor de 1500 Meter. Een bijna vergane

" \ Wij, aan de tuidipAe&en. AAN DE ENGELANDVAARDERS 1948. Ziezo, jullie zijn terug en daar ben ik blij om. Niet dat ik jullie nu bepaald heb gemist, wij zien elkaar zo niet elke dag, maar jullie hebben ons thuisblijven zoveel emoties bezorgd, dat wij blij zijn, nu weer een beetje rustte hebben. Wij aan de luidspreker hebben met jullie meegeleefd, elk moment dat jullie in actie waren. Met onze oren bijna inde radio hebben wij jullie gevolgd en wij hebben even in angst gezeten toen Nel van Vliet haar finale zwom. de wedstrijd Holland—België veroorzaakte een spanning, die bijna niet te dragen was, zo, dat je bijna inde verleiding kwam de radio maar af te zetten, omdat je een eventuele catastrofe niet wilde meemaken. Hoe hebben, wij meegeleefd met Hannie, die het in haar serie zo heeft laten zitten en hoe hebben wij aan ieder die het horen wilde gezegd: let maar eens op, die maakt het inde estafette wel weer goed. En onze Limburgse Wies, wat waren wij blij, dat jij daar op het gestoelte der ere stond. En dan Ria van der Horst niet te vergeten. Wie had voor de kampioenschappen jjoit gehoord van Ria van der Horst? En ziet, daar zwemt me daar dat onbekende meisje zich meteen maar inde finale en plaatst zich daar vijfde als beste Nederlandse.- Al die evenementen hebben wij meebeleefd en misschien was voor ons de spanning nog groter dan voor de vele Hollanders die jullie evoluties met eigen ogen konden aanschouwen, want zij hadden tenminste een yell om hun emoties te spuien. Wat klonk die yell best, lui. Het leek af en toe of er eigenlijk alleen maar Hollanders inde Wembley Pool waren, zoveel spektakel maakten jullie officials en de vele andere zwembonders die meegetrokken waren. En dan Bob Bonte, die zomaar inde finale opdook, waar wij hem nooit verwacht hadden en laten wij Kees Kievit niet vergeten, die ook niet slecht uit de bus kwam. En ja, die polowedstrijden. Wij hebben Rohner als het ware de strafworpen uit de goal zien ranselen in die emotionele wedstrijd tegen België. Wij hebben ons hart vastgehouden, toen wij een ogenblik dachten, dat het tegen Zweden nog mis zou lopen, en we zijn zelfs wel een moment brutaal optimistisch geweest toen jullie tegen Italië speelden. En dat alles hebben wij met jullie meebeleefd. Het was alleen nog maar jammer, dat wij onze eigen Nederlandse officials en onze scheidsrechters niet voor de microfoon hebben horen verslaan. Wij zouden zeker op hen ook trots zijn geweest. Tot slot die radio-reporters. Hen zijn wij dankbaar. Ik ben overtuigd, dat zij hebben moeten zwoegen om maar steeds weer onze nieuwshonger te bevredigen, om ons alles te laten meebeleven. Dick van Rijn (fantastisch!), Aad van Leeuwen met zijn rustige kalme stem, Leo Pagano, die een wedstrijd verslaat ineen tempo, dat je bang bent, dat hij eerder aan is dan de deelnemers. Overste van Wijk, Albert Milhado. Peter Knegjens. enfin allemaal, jullie hebben de dank verdiend van Nederland aan de luidspreker. En nu zijn jullie weet thuis en nogmaals, ik ben er blij om, want nU komt tenminste het eten weer op tijd op tafel. A. G. K- V : J

Cobi Fioor in actie Dit was de enige goede foto van onze twee springsters, die ons bereikte. Met de plaatsing er van eren wij tegelijkertijd Kiki Heek.

142