is toegevoegd aan uw favorieten.

Zwemkroniek; officieel orgaan van de Koninklijke Nederlandse Zwembond, jrg 26, 1949, no 41, 21-10-1949

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

■°o juist verschenen: Rondom de Troleo Italia Prijs 65 cent stellingen bij het Bondsbureau en bij rukkerij De Raat & De Vries, Elandsstraat 6-12 Amsterdam. EEN ANDER GELUID. Jn ’*Pe Crawl”, het orgaan van De Merwede, en wij het volgende: jj herland heeft de Trofeo d’ltalia gewonen. Mocht gij dit nog niet via de radio of l^e Pers hebben vernomen, dan kunt ge dit 2en in „De Zwemkroniek”. Er heeft zo en ander in dit overigens toch wel lezensaardige blad over de Italiaanse reis geaan. Nederland heeft dus vrijwel het hoogv e bereikt. Denk nu niet, dat dit zomaar n^elf is gegaan. Daar is jaren en jaren vrd v°or gewerkt. Veel hebben wij hier°r ten achter moeten stellen. Te veel zelfs, k ,9ens velen, die meenden, dat het algemeen van9 uit het oog verloren werd en men te jV streefde naar klaterende successen. s aar dat waren de kortzichtigen, de mens 11 die niet wilden inzien, dat grote succesje a Van onze zwemsters en zwemmers in het W en^and> °P de Olympische Spelen, of o ar °°k en een wereldkampioenschap van v, s Polo-zevental juist een stimulerende in-Vq 2ou hebben en dat de belangstelling da°r 2Wemmen’ waterpolo en de beoefening q rVan met 9rote sprongen zouden vooruitau. Men diende dus wel degelijk het al-1116611 belang. En nu hebben we bereikt jaa|,'Ve wilden. Nu behoort toch heel Nederde a te gaan zwemmen en poloën, althans jj zwemwedstrijden te bezoeken. » zwembaden behoren te kleinte zijn om kehk toevloed te verzwelgen. Niets daarvan 2q ,~.en wij tot nu toe bemerkt. *) Wij horen p ler en daar mompelen, dat het uitgangs-1 van de leiding daar niet juist was, pjaar dat kunnen wij, neen, dat durven wij De ,9el°ven. Het moet aan ons volk liggen. eiding is goed, maar het volk deugt niet! VOjV 2Ün diep teleurgesteld. Bah, wat een geen wereldkampioen waard. ) Wij wei_ _ Red EN NOG EEN ANDER GELUID. tej,e deelnemers kregen een aardige, vlotte ,^nin9 met onderstaand briefje: Nenl,P„°losPeles van het eerste zevental van vail ,Unus te Arnhem, vond ik de prestatie Qe et Nederlandse zevental te Milaan en door a ,2° prachtig, dat ik deze herinnering, „Ik zelf vervaardigd, U aanbied. aCc. °P- dat U het als een herinnering wilt cPteren.” D DE A.S, COMPETITIE c°pje otlverklaarbare omstandigheden is de ConiPer et een voort>eschouwing over de a.s. Waar(j 1 les niet op de drukkerij gekomen, UiOetep°r lezers helaas een week zullen art'kel Wachten op dit of op een soortgelijk

De hartelijke ontvangst

dat Cor Braasem, de captain, hiermede reeds eerder vereerd was. Hij en Frans Knijper, welke laatste reeds lid van verdienste was, kregen een fraai vouwbeen, de inscriptie waarin deze herinnering waardevoller deed zijn. Onze reserves ontvingen een zilveren herinnering smedaille en Dick van Rijn werd onderscheiden ... en weer, hoe verdiend .. . met de zilveren Bondsmedaille. Arend Verhoeff, onze scheidsrechter, en Planjer werden bedacht met een boekwerk met opdracht.

Het was alles eenvoudig en zonder ophef, maar juist daarom ook zozeer gewaardeerd. Waardering bleek ook uit de woorden, die, daarna Cor Braasem sprak tot Frans Knijper onder aanbieding van een grote tekening (zie de reproductie in dit nummer) met het hele stel in caricatuur. Symbool van de vriendschap tussen spelers en trainer. Waardering was er ten slotte voor de gezellige maaltijd, waaraan het gehele gezelschap verenigd werd en waar geen toespraken gehouden mochten worden. Maar jan de Vries moest toch nog zwichten voor de drang op hem uitgeoefend tot intrekking van zijn decreet; één maal voor de geestige toespraak van Dick van Rijn, ander maal voor het dankwoord van Frans Knijper. Een middag om te bewaren bij andere kostelijke herinneringen. B. P.

Het Bondsbestuur ontving. De Bondsbestuur sleden met hun dames waren op twee uitzonderingen na aanwezig. Helaas was een ongesteldheid van Guus Sabel oorzaak van één uitzondering en eveneens helaas moest Mevr. Suttorp verstek laten gaan. De leden van de Sport-Commissie assisteerden bij de ontvangst ineen zaal van de Apollohal te Amsterdam. En de „Italiaanse” ploeg was daar om ontvangen te worden. Een enkeling

daarvan met zijn meisje, een enkeling met zijn vrouw en Rudi met zijn bruid. Hennie Keetelaar was natuurlijk ook van de partij en niet minder natuurlijk Dick van Rijn, de halve K.N.Z.8.-er, zoals Jan de Vries hem schetste. Het was er genoeglijk en gemoedelijk; er was een dansje en een kopje thee en later een borrel of een portje en weer later de feestrede van Jan de Vries. Of eigenlijk geen feestrede, maar een prettig en hartelijk praatje, waarin de woorden van lof en erkentelijkheid slechts te beter uitkwamen. Dan kwamen er de stoffelijke blijken van die erkentelijkheid en deze begonnen met rode rozen voor Mevr. Knijper .... hoe verdiend, dit geschenk. Daarna de onderscheidingen van de zeven spelers, die het eigenlijke werk hadden gedaan. Zes maal het hondsonderscheidingsteken, zes maal, om-

Ziet hier een afbeelding van de tekening, die Frans Kuyper kreeg van de ~jongens”

329