is toegevoegd aan je favorieten.

De delver; het vrije kunstorgaan, jrg 7, 1933-1934, no 8, 1933

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

H6T aCHTöNDe

lER NA BESCHREED ])IE ONverveerde wigant zyn blydelyi: witte ors, in alzoo tiouden gebare, oft liy van Aqnitnriini algader liadde ’t lieerscliap, ende zang een liedekyn. Pier reed liy dwars door den binnenhove, langs den vyver, die voor die valbrugge lag ende hield daar stille. Zyne oogen sparkten gelyk of ’t karbonkels waren. Die inensclieneters, gewaand hebbende dat hy oni zorge van der dood oinnen niure zoude l)lyven, verbaasden doe zy hem zagen.

bdioone ridders, aldus sprak hy, eu belgt niet, dat ik u beiden dede: ik had nog kleene bezigheden Ik zal die brugge doen dalen. Geeft niy mv zwaard np, knielt niy ende bidt genade, zoo zal ik ii genadigheid doen. indien dat gy veehtens liegeert, zoo zit eerst np uwe orsen. Al te vele waart gy anders in schaden. Gy zult gewes ridderschap plegen ende 0111 aller baroenen eere niet te sanien niy oploopen, maar een ende een, alzoo ’t ten ridderschajijie staat?

— Al dat gx zegt en roekt ons niet. ’t En helpt n niet een niyt. \\ y en zyn niet ten tornoye komen, maar omme u te ont-

neyende ors hinnikend paard.