is toegevoegd aan uw favorieten.

Jezuïeten-missies; maandschrift, 1938, no 23, 01-06-1938

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rijke zwarten van den omtrek bij elkaar roepen : « Dat ge allemaal zoo 'n blind vertrouwen stelt in Pater Davister, dat heeft hij dubbel en dwars verdiend door zijn toewijding aan de belangen van u allemaal. Ik dank u allen oprecht uit zijn naam. Maar er is iets in uw rouw om hem, dat Pater Davister voorzeker niet zal aanstaan. Te dapper droeg hij steeds eiken tegenslag, dan dat hij uwe houding bij zijn heengaan redelijk zou vinden. Echte christelijke droefheid slaat 'nen mensch nooit den moed uit het hart. Betaamt het toch dat gij, leiders van geloovige menschen, daar maar zoo lam ligt te schreien gelijk heidenen die geen hoop hebben ?

Neen, zoo diepe verslagenheid bewijst uwe dankbaarheid niet. Vaders werk dient integendeel door zijn kinderen met frisschen moed hervat en voortgezet. Met te bidden voor de zielerust van Pater Davister en met aan de voltooiing van zijn levenswerk te arbeiden, zoo zult gij werkelijk uwe trouwe liefde jegens den voortreffelijken weldoener van Kimvoela bewijzen. »

De lijkrede schoot raak in het hart van de toehoorders, die opgemonterd terug aan het werk togen. Spoedig zag Kimvoela er weer het bedrijvige mierennest uit wat Pater Davister had gekend. De Emmaüsgangers werden terug naar den post gehaald, men bouwde voort aan het steenen patershuis en aan het bovennatuurlijke welzijn der streek.

In de maand Augustus ging alles weer zijn vroegeren gang. Op Maria Hemelvaart bekroonde de plechtige sacramentsprocessie het schooljaar. Een vijftig aanzienlijke heidenen uit de buurt wilden de plechtigheid bijwonen; in den grond kwamen zij een kijkje nemen, of ondanks het verscheiden van den grooten blanken baas de katholieke winkel nog draaide als voorheen.

Ten afscheid kregen wij de slotsom van hun onderzoek : « We zijn tevreden, alles gaat hier zooals vroeger. We komen terug. » Die heidenen hadden een wonder gezien. Al bezweek de Roomsche Simson, nog stond de missie overeind. Die katholieken bleken het best te kunnen stellen zonder den reus waar allen tegen opkeken. « Achttien eeuwen, grijs van jaren,

Zijn u over 't hoofd gevaren En nog staat gij altijd sterk,

Katholieke Roomsche Kerk ! »

IHS